774
شنبه، ۰۹ شهریور ۱۳۹۸
4
تعلیق مجلس انگلیس با تأیید ملکه تظاهرات مردمی گسترده ای را در سراسر این کشور به دنبال داشت

پَر لمان

بن‌بستی که از سه سال پیش در انگلیس بر سر ماجرای خروج از اتحادیه اروپا شکل گرفت، حال به‌تازگی وارد فاز جدیدی شده و کار را به تعلیق پارلمان این کشور رسانده است؛ اقدامی که از آن به‌عنوان تحقیر دموکراسی و یک مانور مشکوک در سرزمین مادری دموکراسی یاد کرده‌اند.

سید جلال ساداتیان، کاردار پیشین ایران در لندن در گفت‌وگو با «صبح‌نو»:

فروپاشی در انتظار بریتانیاست

صبح نو

سید جلال ساداتیان، کاردار پیشین ایران در لندن در گفت‌وگو با «صبح‌نو»:

فروپاشی در انتظار بریتانیاست

در ادامه درباره تبعات تعلیق پارلمان و خروج بدون توافق از اتحادیه اروپا با «سید‌جلال ساداتیان» کاردار سابق کشورمان در انگلستان به گفت‌وگو نشستیم.
 
تعلیق پارلمان انگلیس با تایید ملکه از لحاظ قانونی چگونه است؟
ملکه هرگاه سیاستی را اعلام می‌کند معمولاً این سیاست توسط دولت وقت نوشته می‌شود یا حزب حاکم اظهار نظر سیاست‌گذاری را به پیش می‌برد و ملکه آن را تأیید می‌کند. آنچه توسط دولت‌ها نوشته می‌شود و معمولاً اول سال آن سیاست‌ها ابلاغ می‌شود، همان سیاستی است که دولت‌ها می‌نویسند و ملکه هم آن را می‌خواند و تأیید می‌کند.

یعنی تأیید کردن سیاست‌ها از سوی ملکه تشریفاتی است؟ 
ملکه، دارای قدرت هست ولی در این‌گونه زمینه‌ها و سیاست‌ها تشریفاتی عمل می‌کند و آنچه دولت می‌خواهد، همان را بازتاب می‌دهد؛ البته در برخی‌جاها هم می‌تواند وتو کند، ملکه قدرت وتو هم دارد اما معمولاً این کار را نمی‌کند و زمانی که اختلافات زیاد باشد، ورود می‌کند. سیاست‌گذاران حاکمیتی دخالت می‌کنند و اختلافات به‌وجودآمده را حل‌وفصل می‌کنند، ولی به‌طور معمول آنچه ملکه می‌خواند همان سیاست و دستور کاری است که دولت‌ها عنوان می‌کنند.

با این تفسیر و تحلیلی که عنوان کردید آیا تعلیق پارلمان انگلیس از سوی نخست‌وزیر را می‌توان نقص دموکراسی دانست یا نه؟
از واکنش‌هایی که در بریتانیا نسبت به این موضوع تند بوده، تعبیر به کودتا کردند اما این اتفاق چرا افتاده است؟ چون به یک بن‌بست رسیده‌اند. عملاً دولتی که اکنون سرکار است، یعنی بوریس جانسون، تحریک‌کننده رفراندوم و انتخابات جناح آقای جانسون بود؛ یعنی جناح ملی‌گرای حزب محافظه‌کار و همان حزب حاکم این موضوع را تحریک کردند تا رجوع به آرای عمومی شود، برای اینکه چهار موضوع میان بریتانیا و اتحادیه اروپایی را دنبال می‌کردند. حاکمیت ملی، سیاست مهاجرت، تنظیم مالی و رقابت امور اقتصادی و رفت و آمدهای اتحادیه اروپا چهار موضوعی بود که به آن توجه داشتند. اما بر سر موضوع مهاجرت، آنچه تحت فشار قرار گرفتند، این بود که گفتند ما به اندازه کافی مهاجر‌پذیری انجام دادیم و نیازی نیست که اتحادیه اروپا به ما بگوید که چه اندازه در این‌باره اقدام کنیم. از سال 2004 تا 2015 نزدیک 300 هزار مهاجر به‌خصوص از اروپای شرقی به انگلیس آمدند. بریتانیا می‌گوید که ما کشورهای مشترک‌المنافعی داریم، مانند هند یا پاکستان و... (بیش از 50 کشوری که جزء متصرفات بریتانیا بودند) که از آن‌ها در بریتانیا هم حضور دارند. این هم‌حزبی‌های جانسون که همان جناح ملی گرای حزب محافظه‌کار هستند، می‌گویند که اتحادیه اروپا نباید درباره مهاجرت به ما فشار آورد. از این رو محافظه‌کاران در زمان «دیوید کامرون» نخست‌وزیر آن‌وقت، خروج از اتحادیه اروپا را مطرح کردند البته نباید فراموش کرد این تصمیم جانسون بسیار خطرناک است. دادگاه عالی انگلستان هم رأی داده بود که حتماً باید با توافق پارلمان اتفاق برگزیت رخ دهد، جانسون به حالت ملی‌گرایی می‌گوید ما کشورهای مشترک‌المنافع داریم و ارتباطات خوبی در دنیا داریم و مانند آلمان و فرانسه اشغال نشده‌ایم و تحت فشار قرار نگرفته‌ایم که بخواهیم دور هم قرار بگیریم.

آیا خارج‌شدن از برگزیت به‌عنوان یک سیاست راهبردی در بریتانیا ترسیم شده بود که حتماً این کار انجام شود، حتی با استعفای دو نخست‌وزیر؟
فکر نکنم چنین چیزی باشد که بگوییم یک سیاست راهبردی و ترسیم‌شده‌ای وضع کردند که لندن از اتحادیه اروپا خارج شود، چون دولت‌ها تصمیم می‌گیرند. استراتژی کلان آن‌ها پیوستن به اتحادیه اروپا بود ولی سیاست‌ها و فشارهایی که وارد شد و علاقه آمریکا به خارج شدن انگلیس از اروپا، موجب شد تا کامرون و خانم ترزا می، قربانی برگزیت و خارج شدن از اتحادیه اروپا شوند و حتی می‌توانیم با این اتفاقات اخیر لندن که شاهدیم، بگوییم که بوریس جانسون هم سومین قربانی برگزیت خواهد بود.

آیا سرنوشت خانم می در انتظار جانسون است؟
با این شرایط و جوی که می‌بینیم جانسون نمی‌تواند ادامه دهد. اگر نگاهی به اعتراضات اخیر در این‌باره داشته باشیم، می‌بینیم که اسکاتلند، ولز و ایرلند برای ماندن در اتحادیه اروپا ابراز تمایل کرده‌اند و گفته‌اند که مستقلاً به اتحادیه می‌روند و این موج در حال توسعه است. اگر حرف‌های جانسون اجرایی شود، بعید نیست فروپاشی در انگلستان اتفاق بیفتد، زیرا اسکاتلند خیلی میل به جدایی از انگلستان دارد و علاقه‌مند است در اتحادیه اروپا باقی بماند؛ همچنین در ایرلند زمزمه‌هایی وجود دارد، اما نه به قوت اسکاتلند.  این استراتژی که جانسون در پیش گرفته، موجب شد تا موج اعتراضات بیشتر شود، حتی عکس‌های ملکه در این مناطق کم شده و با این بحران که پارلمان را تعلیق کردند، این امکان وجود دارد که رأی‌گیری مجدد برگزار شود و با این جو این امکان وجود دارد که حزب کارگر و کوربین سر کار آید.  برگزیت جانسون قاعدتاً نمی‌تواند این موضوع را جمع‌بندی کند؛ لطمه این موضوع نیز به اروپا خواهد خورد و مجموعه بریتانیا هم ضربه جدی‌تری در راستای فروپاشی خواهند خورد. دولت جانسون دولت مستعجلی خواهد بود، یعنی ایشان به دست خودش اقدامی را انجام داد که قاعدتاً عقلای انگلستان یا همان بریتانیا نخواهند گذاشت تا به این شدت به پیش برود.

آیا با خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، مرگ اقتصادی لندن روی خواهد داد؟
حتماً زیان می‌کنند. مرگ اقتصادی درست نیست اما زیان هنگفتی برای آن‌ها دارد. الان بسیاری از مهاجرت‌ها به انگلیس صورت می‌گیرد و مراودات گسترده اروپا با بریتانیا هنوز وجود دارد واگر توافق برگزیت صورت گیرد، یعنی اعلان جنگ و لندن متضرر هم می‌شود، ولی روابط اقتصادی گسترده انگلیس با دیگر کشورهای جهان ادامه دارد.

captcha
شماره‌های پیشین