774
شنبه، ۰۹ شهریور ۱۳۹۸
11

نکته

میلادنجفی خبرنگارسینما

گفت‌وگوی«صبح‌نو»باآزیتاموگویی،‌کارگردان«ایده‌اصلی»

همیشه‌کسانی‌هستندکه‌ازبقیه‌باهوش‌ترند

«ایده اصلی» فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی خانم آزیتا موگویی است. این فیلم پس از اکران در جشنواره فیلم فجر، چند هفته‌‌ای است که در سینماهای کشور به اکران عمومی درآمده است.

صبح نو

گفت‌وگوی«صبح‌نو»باآزیتاموگویی،‌کارگردان«ایده‌اصلی»

همیشه‌کسانی‌هستندکه‌ازبقیه‌باهوش‌ترند

«ایده اصلی» فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی خانم آزیتا موگویی است. این فیلم پس از اکران در جشنواره فیلم فجر، چند هفته‌‌ای است که در سینماهای کشور به اکران عمومی درآمده است.

آزیتا موگویی در سال‌های اخیر، سِمَت‌های مختلفی مثل منشی صحنه، طراح صحنه، تولید و تهیه‌کنندگی را تجربه کرده است. وی سال ‌۱۳۹۲ با ساخت فیلم «تراژدی» براساس فیلمنامه‌ای به‌قلم آقای رضا کریمی، نخستین تجربه کارگردانی را در کارنامه فعالیت‌های هنری‌اش ثبت کرد که با موفقیت‌های متعددی روبه‌رو شد. موگویی توانست برای فیلم «تراژدی» در سی‌و‌دومین دوره جشنواره فیلم فجر، در بخش «نگاه نو» بهترین کارگردانی نامزد شود. وی به‌عنوان دومین تجربه کارگردانی‌اش به‌سراغ «ایده اصلی» رفت. این فیلم این ‌روزها در اکران به‌سر می‌برد و فروش قابل‌توجهی هم داشته است. فیلم جدید آزیتا موگویی در‌حال‌حاضر و پس از گذشت سه هفته از اکران، در صدر فروش هفتگی سینمای ایران قرار گرفته است. بد نیست قبل از گفت‌وگو با آزیتا موگویی، کمی فیلم جدیدش را با نگاهی انتقادی مرور کنیم. 
داستان درباره رقابت بین زن و شوهری سابق در عرصه اقتصادی است که با حضور افراد دیگر، وارد چالش‌های متفاوتی می‌شود. هنگام تماشای فیلم «ایده اصلی»، اولین چیزی که مهم به‌نظر می‌رسد، فرم هالیوودی آن است. نوع معرفی شخصیت‌ها، جایگاه دوربین، میزانسن‌ها و قاب‌بندی، روایتِ چندپاره داستان از چند زاویه، تقطیع زیاد و تدوین سریع فیلم، آن را به اثری تبدیل کرده که اگر با سینمای بدنه هالیوود و فیلم‌های بی‌شمار این سبک و با این داستان آشنا باشید، بسیار مأنوس خواهد بود. اینکه مخاطب به‌گونه‌ای از فیلم آشنا باشد و بتواند با آن به‌راحتی ارتباط برقرار کند، امر مهمی است که در ساخت «ایده اصلی» به آن توجه شده است. موضوع اینجاست که به‌دلیل زمان، مکان و مهم‌تر از همه زبان فیلم،‌ این فرم به گونه دیگری عمل می‌کند و بیشتر موجب آشنایی‌زدایی می‌شود. نیم‌ساعت ابتدایی فیلم، مخاطب در حال کنکاش موقعیت‌های فیلمی است که در فرم به‌نظرش آشنا می‌رسد؛ اما در محتوا چیزی ارائه می‌دهد که در این قالب نمی‌گنجد. به‌گزارش مووی‌مگ، «ایده اصلی» می‌خواهد شبیه به فیلم «وال استریت» یا حتی «معامله‌گر یاغی» باشد؛ اما نمی‌تواند به درک مناسبی از فضای آن آثار برسد. فیلمنامه که باید در به‌کارگیری عنصر تعلیق مسلط عمل می‌کرد، در اینجا به افزودن ابهام هرچه‌بیشتر به داستان کمک کرده؛ به‌طوری‌که غافلگیری‌ها یا بسیار زودتر از موعد از راه می‌رسند یا در پیچ‌و‌خم مشکلات فیلمنامه مسیر اشتباهی را انتخاب می‌کنند. «ایده اصلی» سرشار از عناصر لاکچری است و به نظر برای خود سازندگان هم چندان مهم نبوده که آثارشان چیزی بیشتر از این تصاویر جذاب و رنگی برای تماشاگر باشد. حالا و با تمام نقدهایی که می‌توان درباره این فیلم مطرح کرد، نباید این نکته را از یاد ببریم که «ایده اصلی» به هرحال سعی کرده تلاشی در حوزه سینمای تجاری باشد. با تمام اما‌و‌اگرها، فیلم جدید آزیتا موگویی در گیشه موفق بوده و توانسته در روزهای کم‌سروصدای سینمای ایران مخاطبان را با خود همراه کند. برای بررسی بیشتر «ایده اصلی» با آزیتا موگویی کارگردان این فیلم گفت‌وگویی کرده‌ایم که درادامه می‌خوانید.

آیا فیلم با منطقه تجاری مذکور قرارداد یا تعاملی داشته است؟
منطقه آزاد کیش به این پروژه کمک لجستیک کرده است. کمک‌هایی مثل اقامت و هماهنگی برای فیلمبرداری و مواردی از‌این‌دست که بسیار راهگشا بود.

ایده اولیه فیلم چطور رقم خورد؟
من از یکی‌دو سال پیش تصمیم گرفته بودم قصه‌ای درباره معاملات بزرگ اقتصادی بسازم و در‌این‌زمینه با رضا کریمی صحبت‌های مفصلی کرده بودم که درنهایت، به ایده اولیه این فیلم منجر شد. کریمی برای نگارش فیلمنامه امیر عربی را پیشنهاد کرد که سابقه همکاری در سریال «راه طولانی خانه» را باهم داشتند.

یکی از نقدهای وارده به فیلم شما فضای پررنگ زندگی لاکچری در آن است؛ به‌طوری‌که بیشتر تزیینی است تا کارکردی. نظرتان چیست؟
وقتی قرار است درباره مناقصه‌ای بین‌المللی حرف بزنیم که به پول و مناسبات کلان اقتصادی نیاز دارد، طبیعی است سطح زندگی آدم‌های درگیر این ماجرا به این شکل باشد. اتفاقا ما بخش کوچکی از رفاه و زندگی مجلل این طبقه اجتماعی را به‌تصویر کشیدیم. من آدم‌هایی را سراغ دارم که برای غذاخوردن و جلسه کاری در یکی از رستوران‌های معروف پاریس، امشب پرواز می‌کنند و فرداشب به کشور برمی‌گردند. بنابراین، فضای تزیینی درباره زندگی این افراد شوخی بزرگ است.
روایت چندخطی داستان باعث سردرگمی مخاطب نمی‌شود؟
تصور نمی‌کنم؛ چون نوع دیگری از روایت و پیشنهادی تازه به مخاطب است. ضمنا یادمان نرود که مخاطب امروز به فیلم‌ها و سریال‌های خارجی دسترسی لحظه‌ای دارد که بسیاری از آن‌ها دیگر مدل همیشگی قصه‌گویی، ساخت و پرداخت را ندارند.

آیا با‌توجه‌به شباهت فضای فیلم شما به برخی نمونه‌های خارجی که اتفاقا قصه آن‌ها هم کلاهبرداری است، از فیلم خاصی الهام گرفته‌اید؟
من علاقه بسیار زیادی به فیلم «نیش» دارم و فکر می‌کنم این علاقه کاملا مشهود است.

آیا تعدد چالش بین شخصیت‌ها باعث شده که در اکران عمومی، فیلم را کوتاه کنید؟
در زمان جشنواره فیلم فجر، همه فیلم‌ها برای رسیدن به این رویداد، تعجیلی را تجربه می‌کنند. این تعجیل شامل حال ما هم شد. پس از جشنواره براساس مجموع نظراتی که گرفتیم و گفت‌وگو با بهرام دهقانی، به این نتیجه رسیدیم که بخشی از تکرارها را کم کنیم تا به این شکل فیلم ریتم روایی بهتری پیدا کند. 

برخی معتقدند گره‌های داستان اغلب ازطریق دیالوگ (مثل تماس تلفنی) باز می‌شود. این رویه دلیل خاصی دارد؟
وقتی آدم‌های قصه در پراکندگی جغرافیایی به‌سر می‌برند و در‌عین‌حال، یک هدف مشخص دارند، طبیعی است که از تلفن استفاده کنند.
آیا شخصیت‌های مکاری مثل آدم‌های قصه شما برخلاف ادعاهایشان به‌راحتی فریب نمی‌خورند؟
همیشه کسانی هستند که از بقیه باهوش‌ترند. این توضیح بهتری است.

فیلم تجاری ساخته‌اید؟
من فیلم ساخته‌ام!

captcha
شماره‌های پیشین