735
سه شنبه، ۱۱ تیر ۱۳۹۸
3
سفر رییس جمهوری فرانسه به ایران واپسین تلاش آمریکایی‌ها برای عادی‌سازی روابط خود با جمهوری اسلامی است

مکرون؛ آخرین تیر ترامپ

پس از سفر بی‌حاصل شینزو آبه، نخست‌وزیر ژاپن به ایران، گویا حالا نوبت امانوئل مکرون شده تا بخواهد در نقش به‌اصطلاح میانجی میان ایران و آمریکا ظاهر شود. مکرون از تمایلش به سفر به ایران گفته و ترامپ هم از این تمایل ابراز خرسندی کرده؛ بااین‌حال، سفر سکان‌دار الیزه با موانع عمده‌ای رو‌به‌روست.

فتوای حیرت‌انگیز

یادداشت محسن مهدیان

روایت ظریف از حذف معاملات دلاری در چند کشور مهم

35 درصد از معاملات ترکیه با ایران  با ارز ملی انجام می‌شود

صبح نو

سفر رییس جمهوری فرانسه به ایران واپسین تلاش آمریکایی‌ها برای عادی‌سازی روابط خود با جمهوری اسلامی است

مکرون؛ آخرین تیر ترامپ

پس از سفر بی‌حاصل شینزو آبه، نخست‌وزیر ژاپن به ایران، گویا حالا نوبت امانوئل مکرون شده تا بخواهد در نقش به‌اصطلاح میانجی میان ایران و آمریکا ظاهر شود. مکرون از تمایلش به سفر به ایران گفته و ترامپ هم از این تمایل ابراز خرسندی کرده؛ بااین‌حال، سفر سکان‌دار الیزه با موانع عمده‌ای رو‌به‌روست.

پلیس بدِ نرمخو
مقام‌های فرانسه که به‌واسطه اتخاذ سیاست‌های مانع‌تراشانه در جریان مذاکرات برجام، به پلیس بد شهره شده‌اند، این روزها قصد کرده‌اند چهره‌ای مثبت و نرمخو از خود درقبال جمهوری اسلامی روا بدارند. از آخرین مورد آغاز می‌کنیم؛ اظهارات امانوئل مکرون، رییس‌جمهوری فرانسه. او که این روزها موقعیت سیاسی‌اش در داخل و خارج فرانسه با خدشه گسترده‌ای مواجه است، در تازه‌ترین اظهارات خود درباره تنش کنونی بین تهران و واشنگتن گفته است: اتحادیه اروپا برنامه‌ای فوری برای پیروی از آمریکا و وضع تحریم هسته‌ای علیه ایران درصورت نقض برجام از سوی تهران ندارد. او صراحتا گفت: «ایران حتی اگر برجام را نقض کند، اروپا قصد ندارد فورا تحریم‌ها علیه تهران را بازگرداند». مکرون که در پایان نشست سران گروه ۲۰ سخن می‌گفت، ضمن تأکید بر پایبندی ایران به برجام و البته لزوم جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، اعلام کرد: «اتحادیه اروپا همچنان به توافق هسته‌ای با ایران پایبند است و تلاش خواهد کرد با استفاده از سازوکارهای پیش‌بینی‌شده در برجام، به نقض احتمالی برجام از سوی ایران واکنش نشان دهد».

پالس مثبت ترامپ به مکرون
مکرون در جریان نشست سران گروه 20، به سفر به ایران و گفت‌وگو با مقام‌های کشورمان تمایل نشان داد. این را می‌توان از اظهارات دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا فهمید. ترامپ در نشست خبری پس از اجلاس گروه ۲۰ گفت: «رییس‌جمهوری مکرون پیش من آمد. می‌دانید که آن‌ها با ایران روابط تجاری دارند. او به من گفت دوست دارد برود و آن‌ها (ایرانی‌ها) را ببیند. من مشکلی در این نمی‌بینم. نمی‌خواهم بگویم چه کسی با چه کسی صحبت کند یا نکند. به‌نظرم حرف‌زدن فوق‌العاده است».

سفر مشاور ویژه مکرون به ایران
پیش از آغاز این جریان و در روزهای پایانی خرداد، امانوئل بن، مشاور ارشد مکرون، نیز در سفری به ایران، پیام رییس‌جمهوری فرانسه را به مقام‌های کشورمان منتقل کرد. هرچند جزئیات دقیقی از چندوچون مذاکرات مقام فرانسوی با مسوولان کشورمان منتشر نشد، خبرگزاری «رویترز» به‌نقل از یکی از مقام‌های وزارت خارجه فرانسه اعلام کرد امانوئل ‌بن برای کمک به کاهش تنش‌ها میان ایران و ایالات متحده به تهران سفر می‌کند.

بیدارشدن از خواب خرگوشی
اقدام ایران مبنی بر کاهش قانونی تعهدات برجامی خود، اروپایی‌ها ازجمله سه کشور انگلیس، فرانسه و آلمان را به ترس و واهمه واداشت تا هر طور شده جمهوری اسلامی را در برجام نگاه دارند. درحقیقت، نرمخویی مقطعی فرانسوی‌ها درقبال ایران را می‌توان متأثر از همین اقدام قانونی کشورمان ارزیابی کرد. این در حالی است که پس از خروج یکجانبه آمریکا از برجام، هنگامی‌که ایران برای پرکردن خلأ این کشور به دامان اروپایی‌ها دست یازید، آن‌ها در عمل به وظایف برجامی‌شان، نخوت و رخوت نشان دادند و با حواله ایران به آینده‌ای مبهم، دور تسلسل بیهوده و بی‌نتیجه‌ای را شروع کردند. غرور اروپایی‌ها تا جایی بود که مقام‌های فرانسه ازجمله لودریان، وزیر خارجه این کشور، از «برجام مکمل» با هدف مذاکره بر سر توانمندی موشکی ایران سخن گفت.

وعده‌های سر خرمن
اروپایی‌ها برای جبران کسری حضور آمریکا در برجام، به ایران وعده دادند سطح مبادلات تجاری خود با کشورمان را حفظ کنند؛ ولی در مقام اجرا، از جامه عمل‌پوشاندن به این وعده عاجز ماندند. مشخصا فرانسه که در طول پسابرجام، بیشترین سطح تجارت را با ایران داشت، در طول سال 97 پس از انگلیس، بیشترین کاهش را دراین‌میان اعمال کرد. گزارش‌ها حاکی از آن است که میزان واردات ایران از فرانسه با افتی 38درصدی، از یک‌میلیارد و 599میلیون دلار، به 989میلیون دلار رسید و درمقابل نیز، میزان صادرات کالاهای ایرانی به فرانسه از 36میلیون دلار، به 26میلیون دلار کاهش یافت؛ یعنی کاهش 27درصدی صادرات ایران به فرانسه.
علاوه‌بر‌این، الیزه‌نشینان که پس از امضای معاهده برجام، نخستین گروه‌های سیاسی و اقتصادی را به ایران فرستادند، به مجرد خروج دفعی ترامپ از برجام، تمامی سرمایه‌گذاری‌های اقتصادی خود در ایران را کان‌لم‌یکن کردند و فعالیت شرکت‌های صنعتی خود ازجمله پژو، رنو و توتال را به حالت تعلیق درآوردند. اقداماتی اینچنینی که در ترس و واهمه اروپایی‌ها، به‌ویژه فرانسه، از غیظ تحریمی آمریکایی‌ها ریشه دارد، یکی از موانع جدی بر سر راه میانجیگری احتمالی مکرون در تهران است. فرانسوی‌ها برای اثبات صداقت خود باید به آنچه بازگردند که سابقا در قالب برجام به ایران تعهد داده بودند. ازسرگیری تمام‌و‌کمال مراودات تجاری با ایران و تسهیل فروش نفت ایران، یقینا ازجمله این تعهدات خواهد بود.

 مکرون با برنامه بیاید
اگر مکرون می‌خواهد نقش میانجی میان ایران و آمریکا را به‌خوبی ایفا کند، باید با چنته پر به تهران بیاید. او نباید مانند آبه که صرفا منتقل‌کننده پیام ترامپ بود، دست بسته به حضور مقام‌های کشورمان برسد. فشار به آمریکا برای بازگشت به برجام، عمل به تعهدات و وظایف برجامی و نداشتن انتظارات خارج از چارچوب‌های برجام از ایران، ازجمله در حوزه موشکی، می‌تواند سفر مکرون به ایران را با نتایج و پیامدهای مثبت و امیدبخشی همراه کند؛ وگرنه انتظارات تهران همانی است که آیت‌الله خامنه‌ای(مدظله‌العالی) در دیدار نخست‌وزیر ژاپن مطرح کردند. 
فرانسه و دیگر مقام‌های اروپایی نباید چنین تصور کنند که اجرایی‌شدن نیم‌بند سازوکار اینستکس می‌تواند نور مطالبات بحق کشورمان از آن‌ها را به‌خاموشی بکشاند. آن‌ها باید بدانند اینستکس اقدامی به غایت اقلی است و برای راضی نگه‌داشتن ایران به‌منظور ماندن در برجام، باید گام‌های بیشتر و بیشتری رو‌به‌جلو بردارند.
ترامپ در نوبت قبل، آبه، نخست‌وزیر ژاپن را به‌سوی ایران رهسپار کرد؛ کشوری که هم ازحیث سیاسی و هم ازحیث اقتصادی روابط حسنه‌ای با کشورمان دارد. افزون‌براین، سابقه صلح‌گرایی این کشور در عرصه بین‌الملل، دلیل مضاعف دیگری بود که آبه را در نگاه ترامپ، واجد بیشترین صلاحیت برای سفر به ایران می‌ساخت. اکنون، مکرون در مقام رییس‌جمهوری فرانسه، واپسین گزینه‌ای است که آمریکایی‌ها برای نزدیکی به ایران در نظر دارند.
 با سوختن این مهره، عملا دست ایالات متحده برای بازیگری درقبال ایران تا حد زیادی بسته می‌شود. انگلیس به‌دلیل روابط شبه‌استعماری با ایران و آلمان به‌دلیل ضعف سیاسی شخص مرکل، از چنین جایگاه والایی برخوردار نیستند. باید دید آخرین تیر ترامپ به کجا اصابت خواهد کرد؟ آیا به بیراهه می‌رود یا اینکه هدف را درست نشانه خواهد رفت؟

captcha
شماره‌های پیشین