sobhe-no.ir
729
یکشنبه، ۰۲ تیر ۱۳۹۸
3
جریانات سیاسی آرام‌آرام خود را برای انتخابات مجلس یازدهم آماده می‌کنند

از آقای «لابی من» تا اصلح اصلاح‌طلب

به همین سرعت، سه سال از عمر مجلس دهم گذشت و حالا فقط 9 ماه تا انتخابات مجلس یازدهم باقی مانده است. جریانات مختلف سیاسی، از چپ گرفته تا راست، از اصلاح‌طلب گرفته تا اصول‌گرا، آرام‌آرام خود را برای حضور در این آوردگاه سیاسی آماده می‌کنند. در این گزارش، نظری مجمل، به تکانه‌های سیاسیِ اهل سیاست انداخته‌ایم.

اصلاح ساختار کشور

یادداشت دکتر علی دارابی

صبح نو

جریانات سیاسی آرام‌آرام خود را برای انتخابات مجلس یازدهم آماده می‌کنند

از آقای «لابی من» تا اصلح اصلاح‌طلب

به همین سرعت، سه سال از عمر مجلس دهم گذشت و حالا فقط 9 ماه تا انتخابات مجلس یازدهم باقی مانده است. جریانات مختلف سیاسی، از چپ گرفته تا راست، از اصلاح‌طلب گرفته تا اصول‌گرا، آرام‌آرام خود را برای حضور در این آوردگاه سیاسی آماده می‌کنند. در این گزارش، نظری مجمل، به تکانه‌های سیاسیِ اهل سیاست انداخته‌ایم.


دو دل، میان استقلال و ائتلاف 
جبهه پایداری انقلاب اسلامی، نام مجموعه‌ای سیاسی است که چهره‌های معترض و جداافتاده از دولت دهم، در آستانه انتخابات مجلس نهم، آن را شکل دادند. مجموعه‌ای ایده‌آلیست که معمولاً به سختی تن به ائتلاف می‌دهد و کلیدواژه‌اش برای عمل سیاسی، «انتخاب اصلح» است. آموزه‌های مورد پسند جبهه پایداری، نوعاً ملهم از مشرب فکری آیت‌الله مصباح‌یزدی است. به بیانی، آیت‌الله مصباح‌یزدی، پدر معنوی این جبهه به حساب می‌آید. جبهه پایداری در انتخابات مجلس نهم، زیر بار اتحاد با «جبهه متحد اصول‌گرایان» نرفت و با دادن لیستی مستقل، موفق شد تعدادی نماینده همسو با گفتمان خود را وارد صحن بهارستان کند. در انتخابات مجلس دهم اما جبهه پایداری، راه ائتلاف و وحدت با سایر گروه‌های اصول‌گرایی را در پیش گرفت. 
جبهه پایداری، بی‌شک یکی از گروه‌های سیاسی مؤثر در انتخابات آینده خواهد بود. «محمد سلیمانی» یکی از اعضای شورای مرکزی این جبهه، نیمه اول اردیبهشت‌ماه 98 در اظهاراتی با اشاره به نوع و شکل حضور این جبهه در انتخابات مجلس آینده گفت: «در تهران فعلاً بنای ما بر لیست مستقل است چون از سوی جریان‌های دیگر شرایط نامشخص است و روند شفافی نمی‌بینیم اما سیاست‌هایمان درباره کلانشهرها و شهرستان‌های دیگر را هم اعلام می‌کنیم». 

حتی اصلح اصلاح‌طلب
در حالی‌که سلیمانی از حضور مستقل جبهه پایداری در تهران سخن گفت، قاسم روانبخش، دیگر عضو شورای مرکزی این جبهه، روز گذشته در گفت‌وگویی، احتمال ائتلاف میان پایداری‌ها با دیگر گروه‌های اصول‌گرایی را رد نکرد؛ هر چند تاکید کرد که شرط این ائتلاف، باید انتخاب «افراد اصلح» باشد. وی در این‌باره اظهار کرد: «اگر گروه‌های دلسوز و انقلابی درصدد باشند تا با توجه به منویات مقام معظم رهبری، اولویت خود را گزینش افراد اصلح قرار دهند، جبهه پایداری با کمال میل دست همکاری به سمت دیگر گروه‌های انقلابی دراز می‌کند و ممکن است به ائتلاف و لیست واحدی نیز با آن‌ها برسد».
روانبخش با اشاره به جزئیات جلسه روز جمعه(31 خرداد) جبهه پایداری با آیت‌الله مصباح‌یزدی گفت: «ایشان(مصباح‌یزدی) فرمودند باید تلاش کنیم شناخت و بصیرت خود و مردم را بالا ببریم تا اصلح را بشناسند و به اصلح رأی بدهند چون غالب گرفتاری‌های اخیر مردم، معلول انتخاب غیراصلح بوده است». وی گفت: «علامه مصباح درباره انتخاب اصلح تا آن اندازه تاکید کردند که حتی به فرض اگر فرد اصلح در میان اصلاح‌طلبان نیز وجود داشت بر فرد غیراصلح که احیاناً در میان اصول‌گرایان باشد، ترجیح داده شود».

پیش به سوی مجلس نو
همگان حتی آن‌هایی که مشی و مرام محمدباقر قالیباف را نمی‌پسندند، اذعان دارند که شهردار پیشین تهران، از منظر اجرایی، مدیری به‌غایت کارآمد است؛ چهره‌ای که در دوران سیادت 12 ساله‌اش بر پایتخت، طرح‌ها و پروژه‌های ماندگاری را از خود بر جا گذاشت. قالیباف پس از انتخابات ریاست‌جمهوری دوره دوازدهم -که با نیت بسط همگرایی و وحدت در جریان اصول‌گرایی، عطای حضور در آن انتخابات را به لقایش بخشید و به نفع سیدابراهیم رئیسی کناره جست- دست به تأسیس فضایِ فکری و اندیشه بدیعی، با نام «نواصول‌گرایی» زد؛ اقدامی که غایتش، درانداختن طرحی نو برای پیشبرد آرمان‌های انقلابی بود. در این بداعت فکری، جوانان و جاماندگان از قطار سیاست‌ورزی پیران، حرف اول و آخر را می‌زدند. قالیباف هفته گذشته با انتشار پیامی تصویری، ضمن اشاره مجدد به طرح نواصول‌گرایی، از تمامی جوانانی که خود را برای حضور در مجلس آینده واجد شرایط می‌دانند، دعوت کرد تا با ثبت‌نام در سایت JAHAD.NET شانس خود را برای حضور در لیست انتخاباتی امتحان کنند.  

این روزهای «لابی‌من» 
یکی از چهره‌هایی که در کانون مباحثات سیاسی، خاصه در موضوعات مرتبط با انتخابات، همیشه حضور غلیظ و پرچالشی داشته، محمدرضا باهنر، رییس جبهه پیروان خط امام و رهبری بوده است؛ چهره‌ای که به واسطهِ توانِ قیام و قعودِ همزمان با سلایق و سیاق متکثر سیاسی، در افواه سیاسیون به «لابی‌من» شهره است. با این حال، خمیرمایه و شالوده سیاسی باهنر، مشخصاً به جریان محافظه‌کار سنتی، میل و جهت‌گیری بیشتری دارد؛ همان جریانی که چهره‌هایی مانند علی لاریجانی و علی‌اکبر ناطق‌نوری، تابلوداران نامدار آن به حساب می‌آیند. 

نه آشتی ملی، نه گفت‌وگوی ملی 
مشغولیت این روزهای باهنر، تدارک تدریجی نیروهای سیاسی، با هدف حضور مؤثر در انتخابات اسفند 98 است. با این حال او بنابر مشی ذاتی‌اش، امکان مصافحت با جریان اصلاح‌طلب را از خود دریغ نکرده است. باهنر، نیمه دوم خرداد سال جاری در گفت‌وگویی، از جلسات مدون خود با برخی چهره‌های اصلاح‌طلب، مانند عارف، محمد صدر و مجید انصاری گفت و این را هم اضافه کرد که چنین محافلی نه «گفت‌وگوی ملی» است و نه «آشتی ملی»؛ هدفش هم اقدام برای «ائتلاف سیاسی» نیست. باهنر در همان گفت‌وگو، از «وحدت صددرصدی» به‌عنوان راهبرد جریان اصول‌گرایی در انتخابات مجلس آینده سخن گفت و در پاسخ به این سؤال که آیا اصول‌گرایان بار دیگر در قالب «جمنا» یا همان جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی، به وحدت خواهند رسید، اظهار کرد: «اگر نام جمنا به شورای عالی ائتلاف اصول‌گرایی تغییر کرد، نباید تصور شود که جمنا حذف شده، جمنا هست و بقیه هم هستند و ممکن است اسم جدیدی انتخاب شود». 
وی همچنین درباره احتمال ائتلاف جبهه پایداری با دیگر گروه‌های اصول‌گرایی در انتخابات مجلس، گفت: «به قول مرحوم مهدوی‌کنی، منظور از وحدت، وحدتِ فلسفی نیست. منظور وحدت، ائتلاف است؛ یعنی ممکن است مواضع گروه‌ها یکی نشود اما باید به این جمع‌بندی برسند که در انتخابات، با هم ائتلاف کنند». باهنر با انتقاد تلویحی از کلیدواژه «انتخاب اصلح» تصریح کرد: «در این شرایط برخی گروه‌ها اعلام می‌کنند که ‌دنبال کاندیداکردن افراد اصلح هستند ولو اینکه رأی نیاورند؛ اما از نظر ما کار سیاسی این نیست که کسانی به صحنه بیایند که رأی نمی‌آورند». 

قهر با صندوق یا مذاکره با نگهبان صندوق؟
برخلاف اصول‌گرایان، اصلاح‌طلبان هنوز تکلیفشان با انتخابات آینده را روشن نکرده‌اند؛ اینکه بالاخره قرار است در انتخابات حضور یابند یا مانند مجالس هفتم، هشتم و نهم، عزم قهر با صندوق‌های رأی را کرده‌اند. طیفی از اصلاح‌طلبان بر این عقیده استوار هستند که برای حضور در انتخابات، باید حاکمیت را با شرط و شروط‌های مختلف مواجه کرد و در صورت اجابت آن شرط‌ها و شروط‌ها، در عرصه قدم نهاد. سعید حجاریان ایدئولوگ مطرح جریان اصلاحات، مهم‌ترین پشتیبان این گزاره است. هر چند حجاریان و هم‌طیفی‌های او، مخالفانی هم دارند. افرادی مانند کرباسچی، دبیرکل کارگزاران سازندگی، عارف، رییس فراکسیون امید و موسوی لاری، وزیر کشور دولت اصلاحات، جملگی افرادی هستند که ایده قهر با صندوق رأی را صراحتاً رد کرده‌اند. 
اصلاح‌طلبانی که دست رد به سینه گزاره «مشارکت مشروط» زده‌اند، مشغول مذاکره با شورای نگهبان هستند. هدف از این مذاکرات، جلب اعتمادِ نهاد نظارتی، برای حضور همه‌جانبه و پررنگِ جریان اصلاحات در انتخابات است. محمد عطریانفر، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران درباره هدف چنین گفت‌وگوهایی اعلام کرد: «برگزاری جلسات با شورای نگهبان آغاز شده است و تا آنجا که می‌دانم این گفت‌وگوها با هدف ارتقابخشیدن به مشارکت احزاب است و اینکه میان نهادهای حقوقی و نهادهای عرفی سیاسی یعنی احزاب، نوعی اعتمادسازی تقویت بشود». عباسعلی کدخدایی، سخنگوی شورای نگهبان نیز در آخرین نشست خبری خود، ضمن تأیید این گفت‌وگوها، از بیان جزئیات آن استنکاف کرد. 

چه خواهد شد؟ 
باید دید در انتخابات مجلس یازدهم، معادلات سیاسی چگونه نوشته خواهد شد؛ آیا اصلاح‌طلبان اساساً در این دوره از انتخابات شرکت خواهند کرد یا خیر و آیا در صورت شرکت، بار دیگر ائتلاف نیم‌بند خود با طیف اعتدال‌گرایِ نزدیک به حسن روحانی را استمرار خواهند داد یا صحنه سیاست، آبستن مقتضیات دیگری خواهد شد. از آن‌سو، باید دید اصول‌گرایان، آیا همچون دو انتخابات قبلی یعنی ریاست‌جمهوری سال 96 و مجلس سال 94، راه یکی‌شدن را طی می‌کنند یا دیگر بار، هوای تکه‌تکه شدن و بالکانیزه‌شدن را خواهند کرد.
 

captcha
شماره‌های پیشین