sobhe-no.ir
727
چهارشنبه، ۲۹ خرداد ۱۳۹۸
7
«صبح‌نو» تفاوت اوقات فراغت دانش‌آموزان در گذشته و حال را بررسی می‌کند

کسب مهارت با طعم خستگی

با شروع تابستان، حجم وسیعی از تبلیغات موسسات و آموزشگاه‌های ورزشی، هنری و زبان‌های خارجه، والدین را مشتاق می‌کند تا فرزندانشان را حداقل در یکی دو کلاس آموزشی- تفریحی ثبت نام کنند؛ دوره‌هایی که شاید بتواند اوقات فراغت آن‌ها را پر کند اما در بسیاری اوقات مستمر نیست و تاثیر چندانی در موفقیت آینده فرد نخواهد داشت. بسیاری از کارشناسان اجتماعی معتقدند اگر همین زمان سه‌ماهه به آموختن هدفمند و مستمر حرفه و فنی معطوف شود، می‌تواند آینده کودکان‌ و‌نوجوانان این سرزمین را تغییر دهد.

رییس انجمن علمی مددکاری اجتماعی مطرح کرد

اعتیاد معضلی اجتماعی است، نه بیماری

گفت‌وگو فاطمه میرزاجعفری

صبح نو

رییس انجمن علمی مددکاری اجتماعی مطرح کرد

اعتیاد معضلی اجتماعی است، نه بیماری

گفت‌وگو فاطمه میرزاجعفری

رییس انجمن علمی مددکاران اجتماعی با اشاره به حمایت‌های جامعه درزمینه پذیرش افرادی که موادمخدر را ترک کرده‌اند، گفت: جامعه در‌این‌باره نقش 70‌درصدی دارد که باید به‌خوبی آن را ایفا کند.
دکتر مصطفی اقلیما با اشاره به اینکه خانواده مفهوم گذشته را ندارد، به خبرنگار «صبح‌نو» گفت: متأسفانه ارتباط صمیمی بین خانواده‌ها مثل گذشته برقرار نیست. این در حالی است که نوجوانان و جوانان با بسیاری از تبعیض‌ها در مدارس و اجتماع مواجهه هستند که بسیاری از علل اعتیاد همین شرایط اجتماعی و مشکلات اقتصادی است که فرد را به‌سمت مصرف موادمخدر سوق می‌دهد.
وی با اشاره به اینکه اعتیاد معلولی از علت‌هاست، گفت: ارتباط خانواده‌ها با فرزندان بسیار مهم است. رفتارهایی مثل دعواهای خانوادگی و مشکلات اقتصادی که باعث می‌شود والدین نتوانند زمان بیشتری برای حل معضلات و مشکلات فرزندان صرف کنند، می‌تواند این مشکلات را بیشتر کند. همچنین، خانواده، به‌ویژه پدر‌و‌مادر، باید در وهله اول مسائل و مشکلات خود را در مواجهه با مسأله اعتیاد حل کنند؛ به‌طوری‌که فرد معتاد با رفتارهایی مثل اجبار برای ترک خانه و خانواده مواجه نشود.
رییس انجمن علمی مددکاران اجتماعی با اشاره به اینکه خانواده بخشی از درمان اعتیاد است، گفت: حمایت از افرادی که تصمیم گرفته‌اند مصرف موادمخدر ترک کنند، بسیار مهم است. خانواده‌ها باید بدانند فردی که با اجبار مصرف موادمخدر را ترک می‌کند، امکان دارد به‌سمت آن بازگردد. همچنین، بی‌اعتمادی و کوچک‌ترین سوء‌ظن به این افراد مسأله را بدتر می‌کند. این در حالی است که این افراد بعد از ترک مصرف موادمخدر نیازمند حمایت‌های روحی و روانی خانواده برای ورود به جامعه هستند. وی درادامه افزود: متأسفانه بسیاری از این افراد بعد از ترک مصرف موادمخدر به‌دلیل پیشینه‌شان، از بسیاری از مشاغل دولتی و خصوصی بی‌بهره‌اند. افزون‌براین، دیده شده بسیاری از خانواده‌ها هم حمایت‌های خود را از آنان برای ورود به بازار کار دریغ می‌کنند؛ به‌همین‌دلیل، به بسیاری از این افراد بعد از ترک موادمخدر گفته می‌شود تا سه‌چهار سال در کمپ با همان افراد بمانند تا کار و حرفه‌ای پیدا کنند و به جامعه بازگردند. در این مرحله، جامعه نقش 70درصدی دارد که باید آن را به‌خوبی ایفا کند.
وی با بیان اینکه روانشناسان و روانپزشک‌ها فقط در مرحله درمان می‌توانند به این افراد کمک کنند، گفت: اعتیاد معضلی اجتماعی است، نه بیماری. به‌نظر من باید این مشکل به‌دست مددکاران اجتماعی سپرده شود که از نزدیک با این افراد و معضلات و مشکلاتشان آشنا هستند. 
اقلیما درادامه با عنوان این مطلب که 5/2میلیون معتاد در کشور داریم، گفت: طبق آمارهای بین‌المللی، به همان میزان جرم آشکاری که اعلام می‌شود، به همان میزان جرم پنهان داریم؛ بنابراین، تعداد معتادان را باید 5میلیون در نظر بگیریم. همچنین، به همین میزان با کودکانی مواجهه‌ایم که در خانواده‌هایی رشد می‌کنند که درگیر معضل اعتیادند و ازآنجاکه والدین با مسائل اقتصادی درگیر هستند، به فرزندان کمتر توجه می‌کنند و این مشکل ریشه‌دارتر می‌شود.
علاوه‌براین، رییس انجمن علمی مددکاران اجتماعی درباره نقش دستگاه‌های مسوول در کاهش آسیب‌های اعتیاد گفت: دستگاه‌های مسوول زمانی می‌توانند به‌خوبی اطلاع‌رسانی کنند که امکانات مناسبی دراختیارشان باشد؛ اما به‌طورکلی، ایجاد امنیت و آرامش شغلی و متناسب با آن آرامش ذهنی افراد می‌تواند بسیار مؤثر باشد.

captcha
شماره‌های پیشین