721
سه شنبه، ۲۱ خرداد ۱۳۹۸
4
مجید شاکری: طرح «بتن» واقع‌بینانه و براساس توان سیاستمدار ایرانی است

طرح مجلس برای خلع سلاح تحریمی آمریكا

مرکز پژوهش‌های مجلس با انتشار «برنامه تصفیر نفت» که به اختصار «بتن» نامیده شده است، موثرترین راه مقابله با تحریم‌های نفتی را اداره ارادی و پیش‌دستانه کشور بدون نفت اعلام کرد.

براساس اجرای قانون مقابله با اقدامات تروریستی آمریکا در مجلس قرائت شد

تصویری از کارنامه سیاه آمریکا در حوزه حقوق بشر

صبح نو

مجید شاکری: طرح «بتن» واقع‌بینانه و براساس توان سیاستمدار ایرانی است

طرح مجلس برای خلع سلاح تحریمی آمریكا

مرکز پژوهش‌های مجلس با انتشار «برنامه تصفیر نفت» که به اختصار «بتن» نامیده شده است، موثرترین راه مقابله با تحریم‌های نفتی را اداره ارادی و پیش‌دستانه کشور بدون نفت اعلام کرد.

با انتشار برنامه عملیاتی اداره کشور بدون نفت، طرح اقدام ایران برای مقابله پیش‌دستانه و بازدارنده علیه حربه تسلیحات‌سازی نفت علیه کشور رونمایی شد. در این برنامه آمده است رویکرد منفعلانه‌ای که تاکنون بر مبنای محاسبه میزان صادرات نفت یا میزان کاهش صادرات نفت و سپس جست‌وجوی مسکن‌هایی موقت برای گذران امور تا اطلاع‌ثانوی در پیش گرفته شده بوده، از لحاظ اقتصادی ناکارآمد، از لحاظ سیاسی غیرموثر و در بلندمدت کشور را با ناپایداری مالی و آنچه پخته شدن در دیگ تحریمی خوانده شده، مواجه می‌کند؛ بنابراین، چه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ سیاسی، راهکار منطقی و پایدار، حرکت فعالانه و ارادی، به سمت اداره کشور بدون نفت است.
برنامه مذکور تاکید کرده که هدف از برنامه اقدام مذکور، صفر کردن ارادی نفت در بودجه دولت است و کشور در هر حال تلاش خود را برای صادرات نفت، به هر میزان انجام خواهد داد. ضمن اینکه حتی از لحاظ مذاکراتی نیز،‌ این برنامه کمک‌حال تیم مذاکراتی کشور بوده و پیش‌نیاز معتبرسازی اهرم‌های تهدید ایران و تعدیل ارزش امتیازات طرف مقابل در مذاکرات خواهد بود.
برنامه تصفیر، از دو بخش تشکیل شده است. در بخش اول، برنامه ارادی و فعالانه برای صفر کردن منابع نفتی از بودجه عمومی دولت (نه صفر کردن صادرات آن) ارائه شده و در بخش دوم، برنامه لازم برای خنثی کردن اثرات کاهش احتمالی تحمیلی صادرات نفت - ولو تا مرز فرضی صفر - در ترازپرداخت‌ها و بازارهای مرتبط توضیح داده شده است.
برنامه مذکور به دنبال آن است که بتواند به صورت «عملیاتی و قابل اجرا»، با «کمترین تنش» اجتماعی و سیاسی، با حداقل تلاطم غیرقابل اجتناب در محیط اقتصاد کلان و با لحاظ حمایت‌های اقتصادی لازم از اقشار آسیب‌پذیر، منابع نفتی بودجه را «از لحظه شروع برنامه» به صفر برساند، آن را در طی اجرای برنامه حفظ کرده و در پایان، اقتصاد را وارد مرحله‌ای جدید از بودجه‌ریزی بدون اتکا به منابع استخراجی کند؛ ضمن اینکه در صورت کاهش تحمیلی صادرات نفت نیز، اقتصاد پایداری خود را از دست ندهد.
برنامه تصفیر نفت که اختصاراً «بتن» نامیده می‌شود، «استحکام» در مقابل نوسانات یا شوک‌های نفتی را به مشخصه اصلی ساختار بودجه کشور، تبدیل و در عین حال، منابع نفتی را برای استفاده نسل‌های آتی و توسعه کشور، معطوف به تنوع اقتصادی و پایداری تراز پرداخت‌ها و سالم‌سازی تجارت، حفظ و صرف خواهد کرد.
الگوی حل مشکل در این برنامه، مشخص کردن ابعاد مشکل، تقسیم آن به زیر بخش‌های کوچک‌تر برای قابل حل شدن آن و ارائه برنامه برای هر زیربخش است. ضمن آنکه برای «واقع‌بینانه شدن کار» و جلوگیری از شوک حاصله از اجرا، برنامه‌ها به دو بخش با قابلیت حصول درآمد در سال جاری و قابلیت حصول درآمد در دو سال آینده تقسیم شده و برای برنامه‌هایی که در سال جاری آغاز اما در آینده ثمر می‌دهند، «اوراق پاکسازی اقتصاد از نفت» منتشر و در سال‌های آتی از محل اجرای برنامه‌های مربوطه تسویه می‌شوند.
با آماده شدن الگوی مقابله پیش‌دستانه ایران که در چارچوب برنامه اصلاح ساختاری اقتصاد کشور ارائه شده است،‌ انتظار می‌رود به زودی سران قوا و دولت وارد دقیق‌تر کردن اجرای این برنامه شوند.
 
مجید شاکری: طرح بتن مشکلات بودجه‌ای و سیاست‌های مالی را حل می‌کند
مجید شاکری، کارشناس امور اقتصادی در گفت‌وگو با خبرنگار روزنامه «صبح‌نو» با اشاره به عملیاتی‌شدن طرح مرکز پژوهش‌های مجلس در خصوص اداره کشور بدون نفت (طرح بتن)، عنوان کرد: اگر نفت حذف شود، باید یک منبع بزرگ برای جایگزینی آن وجود داشته باشد. این طرحی نیست که سیاستمدار ایرانی توانایی اجرای آن را داشته باشد به‌دلیل اینکه کارآمدی ندارد؛ اما طرح مرکز پژوهش‌های مجلس با اشراف بر این نقاط ضعف سیاستمدار ایرانی که نمی‌تواند کار بزرگ انجام دهد، کارهای کوچکی برنامه‌ریزی کرده که به همان هدف بزرگ برسد و در عین حال به لحاظ اجتماعی تبعاتی ندارد و فشاری را بر سیاستمدار وارد نمی‌کند؛ بنابراین این سیاست را برای ایران مفید می‌دانم.
وی افزود: منطق طرح بتن منطق خوبی است. با توجه به اینکه سیاستمدار ایرانی کارآمدی بالایی ندارد و نمی‌تواند اصلاحات واقعی اقتصادی انجام دهد، می‌توان گفت منطق طرح بتن این است که به جای یک کار بزرگ، 10 کار کوچک انجام شود تا مشکل حل شود و زمان لازم برای حل مشکل نیز وجود داشته باشد.
این کارشناس امور اقتصادی افزود: به‌طور مثال منطق طرح بتن آن است که به جای یک اصلاح ساختاری کلان و واقعی که بخواهد 100 هزار میلیارد درآمد داشته باشد با کارهای متعدد و کوچک مثلاً 10 تا 10 هزار میلیارد تومان به‌دست آورد.
شاکری گفت: حذف برخی معافیات‌های‌ مالیاتی و تغییرات حداقلی در حامل‌های انرژی که هر کدام به‌تنهایی سنگین نیست و مجموعاً برای سیاستمدار ایرانی که توانایی تصمیم‌گیری ندارد، اجرای آن نیز راحت‌تر است و بهتر می‌توان نتیجه گرفت.
این تحلیلگر مسائل اقتصادی افزود: با توجه به اینکه سیاست‌های مالی دولت اساساً ظرفیت تصمیم‌گیری‌های بزرگ را ندارد، منابع این طرح واقع‌بینانه است و در مراحلی که این احتمال وجود داشته که منابع امکان جایگزینی ندارند، پیش‌بینی کرده‌اند که تا سقف آن منبع بتوان آن را با اوراق به فروش رساند. طرح بتن فضایی نیست و سقفی برای پیش‌بینی دارد که مسأله باارزشی است. من این برنامه را می‌پسندم. درست است که از این برنامه اصلاح ساختاری و استراتژی کلان درنمی‌آید اما حداقل مشکل بودجه و سیاست‌های مالی را حل خواهد کرد.
وی ادامه داد: کاش به این برنامه و طرح بتن توجه شود. این برنامه به اصلاحات دراماتیکی که نتایج اجتماعی وسیعی دارد، اشاره نمی‌کند و اگر منابعی نیست به آن اشاره نمی‌کند. واقعاً ستودنی است و خیلی باید به آن‌ها درود فرستاد و کاش اجرا شود. کاش می‌توانستیم بگوییم که سیاستمدار ما حداقل به اندازه همین کارهای کوچکی که در کنار هم جمع می‌شود، اراده‌ای برای اصلاح دارد اما این امیدواری را به آن‌ها ندارم.
شاکری تاکید کرد: اگر امیدی باشد که کاری انجام شود، این برنامه مناسب است و تبعات خاص اجتماعی ندارد. مثلاً یکی از بحث‌های این برنامه افزایش حداقلی در نرخ حامل‌های انرژی است که با توجه به اینکه دولت در این کار شکست خورده و توانایی انجام آن را نداشته و با توجه به این ضعف‌ها برای اصلاح اقتصادی، طرح بتن بسیار مناسب است به شرطی که به آن توجه شود.
 

captcha
شماره‌های پیشین