672
دوشنبه، ۲۰ اسفند ۱۳۹۷
7
طرح ساماندهی دستفروشان پایتخت بعد از گذشت 10روز شکست خورده است

سفره‌های روی دست

رکود اقتصادی، تورم بالا و افزایش مداوم قیمت‌ها باعث افزایش هزینه‌های مردم، به‌ویژه افراد کم‌توان مالی می‌شود. همه افراد در چنین شرایطی سعی می‌کنند با انجام فعالیت‌های اقتصادی درآمدهای خود را افزایش دهند. یکی از این کارها دستفروشی است که شدت عجیب و باورنکردنی‌ای در شهرهای بزرگ به‌ویژه تهران داشته است، به صورتی که مترو، اتوبوس، معابر و خیابان‌ها به تسخیر دستفروشان درآمده است.

از کوه‌های خشک صخره‌ای تا تپه ماهورها در قلب ایران

صبح نو

طرح ساماندهی دستفروشان پایتخت بعد از گذشت 10روز شکست خورده است

سفره‌های روی دست

رکود اقتصادی، تورم بالا و افزایش مداوم قیمت‌ها باعث افزایش هزینه‌های مردم، به‌ویژه افراد کم‌توان مالی می‌شود. همه افراد در چنین شرایطی سعی می‌کنند با انجام فعالیت‌های اقتصادی درآمدهای خود را افزایش دهند. یکی از این کارها دستفروشی است که شدت عجیب و باورنکردنی‌ای در شهرهای بزرگ به‌ویژه تهران داشته است، به صورتی که مترو، اتوبوس، معابر و خیابان‌ها به تسخیر دستفروشان درآمده است.

دستفروشان مجرم نبوده و فقط به دنبال کسب درآمد و تأمین هزینه‌های زندگی هستند، شرایط اقتصادی اسف‌بار امروز نتیجه سیاست‌های اقتصادی شکست‌خورده دولت و تیم اقتصادی دولت است، ساماندهی دستفروشان از اقداماتی است که در دوره‌های مختلف شورای شهر و شهرداری با کمک نیروی انتظامی انجام شده و تجارب گذشته نشان داده برخوردهای قهری هیچ‌گاه در کاهش این پدیده مؤثر نبوده است. شهرداری تهران تقریباً 
از ابتدای اسفند ساماندهی دستفروشان را از چهار راه ولی‌عصر 
آغاز کرد و مکان‌هایی را برای آن‌ها در نظر گرفت؛ اما دستفروشان دوباره به خیابان بازگشتند و معابر شهر را قرق کردند، چراکه معتقدند مکان‌هایی که شهرداری اختصاص داده است مشتری و اصطلاحاً پاخور ندارد.
 
قانون چه می‌گوید؟
 براساس اصل‌۹ ماده‌۹۶ تبصره‌۶ کتاب مجموعه قوانین و مقررات شهرداری‌ها اراضی، کوچه‌ها، میدان‌ها، خیابان‌ها و معابر عمومی واقع در محدوده هر شهر، ملک عمومی محسوب شده و تعرض در این معابر، تخلف تلقی می‌شود و شهرداری‌ها باید با متخلفان برخورد کنند. براساس تبصره یک ماده‌۵۵ قانون شهرداری‌ها، سد معابر عمومی و اشغال پیاده‌روها و استفاده غیرمجاز از آن‌ها، میدان‌ها، پارک‌ها و باغ‌های عمومی برای کسب و سکونت ممنوع است. بند ‌۲۰ همین ماده از قانون تأکید می‌کند که شهرداری‌ها موظف‌اند با مشاغل مزاحم یا تأسیس اماکنی که به‌نحوی موجب مزاحمت شهروندان باشد، برخورد کنند.
شورای شهر تهران در سالیان گذشته قوانین زیادی برای ساماندهی دستفروشان تصویب کرد، اما دوباره شورای پنجم این طرح را به صحن آورد و برخی اعضای شورا خواستار شناسنامه‌دار کردن دستفروشان شدند و برخی نیز با این طرح مخالف بودند و می‌گفتند با این کار برای آن‌ها حق ایجاد می‌کنیم و البته معتقد بودند این طرح قبلاً بوده و نیاز به دوباره‌کاری نیست. شورای پنجم شهرداری تهران یک فوریت طرح ساماندهی مشاغل سیار و دستفروشان را 
در شهر تهران تصویب کردند تا شاید با یک قانون مشابه بتوان کاری انجام داد، اما باز هم اتفاقی رخ نداد.
 
دستفروشان راضی‌اند!
آقای حمیدرضا تحصیلی، مدیرعامل شرکت ساماندهی مشاغل شهر تهران درباره ساماندهی دستفروشان گفت: «ساماندهی دستفروشان را در مناطق‌6، 11، 9، 21، 5 و 2 آغاز و برای دستفروشان مکان‌هایی را در نظر گرفته‌ایم. محل‌هایی که بحث‌های ترافیکی نداشته باشند و برای شهروندان مزاحمت ایجاد نکند به صورت موقت ایجاد کرده و آن‌ها را منتقل می‌کنیم، خود دستفروشان هم راضی هستند که در این مکان‌ها به فعالیت خود ادامه دهند.»
 
باج سبیل مأموران شهرداری!
اینکه مدیران شهرداری یا نمایندگان شورای شهر از وضعیت خیابان‌های شهر خبر ندارند موضوع عجیبی نیست، آن‌ها 
یاد گرفته‌اند با مثبت‌اندیشی به همه چیز نگاه کنند و از این جهت است که فکر می‌کنند طرحی که به قول خودشان برای ساماندهی دستفروشان اجرا شده، موفق بوده؛ در حالی که بدسلیقگی در انتخاب محل استقرار دستفروشان باعث شده تا آن‌ها دوباره 
به خیابان‌ها بیایند. البته این اتفاق برای برخی از مأموران ساماندهی شهرداری تهران اتفاق بدی نیست، چون که فساد و رانت یکی از اساسی‌ترین مشکلات شهرداری تهران است.
امیر، جوانی است که همراه با دوست خود، عروسک و زیورآلات می‌فروشد، او می‌گوید: «از اواخر بهمن اینجا بساط کرده‌ایم. 
اول درآمد زیادی نداشتیم، اما هر چه به شب عید نزدیک می‌شویم، فروش بهتر می‌شود. برای بساط کردن، هفته‌ای 150هزار تومان می‌دهیم. این هزینه فقط برای ایستادن ما در اینجاست.» امیر در پاسخ به اینکه معیار تعیین قیمت چیست، می‌گوید: «ملاک مشخصی ندارد و این پولی است که ما به کارکنان شهرداری می‌دهیم تا بساط‌مان را جمع نکنند. از او می‌پرسند آیا این افراد سمت مشخصی دارند یا با لباس فرم می‌آیند، می‌گوید: «نه؛ لباس شخصی هستند و همه دستفروشان آن‌ها را می‌شناسند. 
یک نفر از دستفروش‌ها به نمایندگی از بقیه می‌آید و پول‌ها را 
جمع می‌کند و به آن‌ها می‌دهد. اگر پول ندهیم بساط‌مان را می‌گیرند و 
می‌برند.»
 
شعارها و وعده‌های احساسی
شهردار تهران، استانداری، فرمانداری، بهزیستی، وزارت کشور، مجلس شورای اسلامی و بخش‌های مختلف دولت مسوولیت‌هایی را در ارتباط با ساماندهی وضعیت دستفروشان به واسطه بهبود وضعیت معیشتی و اقتصادی بر عهده دارند که طبیعتاً در صورتی که این مسوولیت‌ها اجرایی می‌شد می‌توانست از شلختگی وضعیت امروز بکاهد و چه بسا دستفروشی به بازارچه‌هایی مشخص با قابلیت جذب حتی گردشگر تبدیل شود، نه به صحنه‌های زننده‌ای که نمای شهر را دستخوش تخریب می‌کند. وعده دادن مسوولان در هر مقامی در کشور ما بدون نگرانی از بازخواست امری طبیعی است، به‌عنوان مثال آقای پیروز حناچی زمانی که یکی از گزینه‌های شهرداری تهران بود، در ارتباط با ساماندهی دستفروشان گفته بود: «یکی از اصلی‌ترین برنامه‌های بنده در صورت تصدی‌گری شهرداری صدور کارت‌های دستفروشی برای فعالیت دستفروشان و شناسنامه‌دار کردن فعالیت این افراد است.» حالا که شهردار تهران شده خبری از عملی شدن این وعده نیست. در کنار شهردار، نمایندگان مجلس هم خواستار اصلاح وضعیت دستفروشان شده‌اند، اما هیچ‌گاه حرفی از اقدامی عملی به میان نیاورده‌اند. به‌عنوان مثال خانم زهرا ساعی، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس با بیان اینکه نباید به دستفروشان به چشم مجرم نگاه کرد و دستفروشان افراد بیکاری‌اند که برای تأمین معیشت به پدیده دستفروشی روی آورده‌اند، گفت: «برخی از دستفروشان سرپرست خانوار و نان‌آور خانواده بوده و به دلیل مسأله بیکاری که در دهه اخیر تشدید شده، به اجبار این شغل را برای امرار معاش خود و خانواده انتخاب کرده‌اند.»
نگاه به معضلات کشور به‌عنوان فرصتی برای نزدیک شدن به مردم از سوی مسوولان و افراد درگیر با آن معضلات، اقدام ناخوشایندی است. درمان این معضلات با استفاده از تصمیمات برنامه‌ریزی شده و عملی خود به تنهایی برای جلب اعتماد مردم کافی است. شاید برخی به دستفروشی به‌عنوان شغلی دائمی نگاه می‌کنند؛ اما تأمین معیشت تنها دلیلی است که باعث شده امروز شاهد چنین وضعیتی در خیابان‌ها باشیم. معیشت سن نمی‌شناسد و از کودک چهار ساله گرفته تا پیرمرد و پیرزن 60ساله را راهی خیابان‌ها می‌کند، زنان و مردان آبروی‌شان را در دست گرفته‌اند تا نان سر سفره‌شان تأمین شود.

captcha
شماره‌های پیشین