672
دوشنبه، ۲۰ اسفند ۱۳۹۷
12

خبر

اگر دلال هنر هستید، این گزارش را حتما بخوانید

چرا سرمایه‌گذاران ایرانی هنر ، زود شکست می‌خورند

موسیقی‌ آکادمیک و جدی در کشورهای صاحب موسیقی همواره از حمایت‌های مشخص دولتی برخوردار است. کنسرت‌های ارکسترهای فیلارمونیک معمولاً جز حمایت دولتی از حمایت حامیان مالی مشهور و بزرگ هم بهره‌مند هستند. این ارکسترها مجموعاً در طول یک سال پنج یا 6اجرا دارند. مخاطبان حرفه‌ای موسیقی پای ثابت اجراهای آن‌ها هستند و اعتبار سالن‌های بزرگ به اجرای این گروه‌ها وابسته است. به همین جهت از نظر تجاری هم حمایت مالی از این کنسرت‌ها برای شرکت‌های بزرگ کاملاً سودآور و از نظر اقتصادی موجه است. از سوی دیگر اهالی موسیقی پاپ به جهت تنوع و تکثر آثار و هنرمندان راه دشوارتری برای جذب سرمایه‌گذار و حامی مالی دارند. در فضای پاپ غیر از فوق‌ستاره‌ها و صدرنشینان «بیلبورد» باقی هنرمندان باید برای جلب نظر حامیان رقابت کنند. این شرایط در کشور ما تاحدی وارونه است. هنرمندان و گروه‌های اصیل با مشکلات عدیده برای تأمین مالی کنسرت‌هایشان مواجه‌اند، در حالی که اهالی موسیقی پاپ، حتی هنرمندان تازه‌کار و کمتر شناخته‌شده می‌توانند از بین گزینه‌های مختلف، حامی مالی خود را پیدا کنند. این شرایط باعث پدیدآمدن نحوی اقتصاد حبابی در صنعت فرهنگ شده است؛ حباب‌هایی که چند وقتی است در حال ترکیدن است.

شماره‌های پیشین