647
شنبه، ۱۳ بهمن ۱۳۹۷
3
اصلاح‌طلبان در تعیین مناسبات خود با دولت دچار سردرگمی هستند

یک روز حمایت؛ یک روز برائت

تکلیف جناح اصلاحات با دولت هنوز مشخص نشده است؛ یک روز حمایت، روز دیگر برائت. ایشان واقفند چنانچه حمایت خود از دولت را دریغ کنند، بایست به مخاطبین اجتماعی خود پاسخ بدهند که چرا و بر اساس چه معیاری در دو انتخابات 92 و 96 از دولت اعتدال حمایت کردند اما اگر بخواهند ساز جدایی و عبور از دولت متبوع را سر بدهند، باید هزینه گزاف ریزش نیروهای اجتماعی را بپردازند.

پالرمو و عقلانیت انقلابی

یادداشت مهدی فضائلی

صبح نو

پالرمو و عقلانیت انقلابی

یادداشت مهدی فضائلی

ماجرای پالرمو،از کنوانسیون‌های وابسته به FATF  که فعلاً در ایستگاه مجمع تشخیص مصلحت نظام در حال بررسی است حرف و حدیث‌های بسیاری را به خود مشغول داشته است.
این یادداشت بدون ورود به محتوای پالرمو به نکاتی می‌پردازد که می‌تواند در نوع مواجهه با این موضوع و موضوعات مشابه برای طرفین مسأله مفید باشد.
نخستین نکته، پرهیز از برخورد هیجانی و احساسی است. مواردی که به منافع کشور در بلندمدت مربوط می‌شود نیازمند عقلانیت انقلابی و تصمیم گیری‌های مبرا از هیجان‌زدگی است.
ایجاد دوقطبی‌هایی مانند معیشت-مقاومت یا خدمت-خیانت، از جمله رفتارهایی است که فضای تصمیم‌گیری عقلانی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.
نکته بعد، توجه به این واقعیت است که کنوانسیون‌های بین‌المللی خصوصاً کنوانسیون‌هایی که قلدران عالم تلاش می‌کنند کشور را وادار به پذیرش آن کنند، ظاهری دارد و باطنی.
مفاد کلی چنین معاهداتی روشن و مفید و منطقی به نظر می‌رسند اما پیوست‌ها و نوع تفسیر از آن‌ها بعضاً مخاطره‌آمیز و پرهزینه و گاه تحدید یا حتی تهدید منافع ملی را در پی دارد لذا در بررسی این کنوانسیون‌ها باید همه جوانب و اعماق آن مورد توجه قرار گیرد.
سومین نکته به نوع مواجهه دوگانه و تبعیض‌آمیز کشورهای صاحب رأی در داوری‌ها بر می‌گردد.
تجارب طولانی و تلخ از رفتار شورای حکام در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی با پرونده ایران را نباید فراموش کرد. رفتاری که سرانجام به ارجاع غیرقانونی موضوع ایران به شورای امنیت سازمان ملل منجر شد و کشورمان را به ورطه‌ای برد که تبعات آن هنوز تمام نشده است.
از این نکات کلی که بگذریم در باره خود پالرمو گفتنی‌های مهمی وجود دارد از جمله اینکه، هیچ‌کدام از موافقین پیوستن به این کنوانسیون، هیچ تضمینی برای آثار مثبت این اقدام نمی‌توانند بدهند و به این مسأله تصریح می‌کنند.
حداکثر استدلال موافقین امضای معاهده پالرمو توسط کشورمان، اجتناب از بدتر شدن شرایط اقتصادی است.
به عبارت دیگر این گروه می‌گویند: با پیوستن به پالرمو هیچ گشایشی حاصل نمی‌شود اما باید بپیوندیم تا شرایط سخت‌تر نشود.
مخالفین پیوستن به پالرمو نیز معتقدند نه تنها پیوستن به پالرمو گشایشی برای کشور در پی نخواهد داشت بلکه موضع ما را ضعیف‌تر و شرایط اقتصادی را نیز برای کشور دشوارتر می‌کند.
لذا با آنچه گذشت، می‌توان این‌گونه جمع‌بندی کرد که، شرایط مواجهه با پالرمو، شرایط انتخاب بین خوب و بد نیست، بلکه در شرایط انتخاب بین بد و بدتر قرار داریم و اینجاست که تدبیر موضوعیت پیدا می‌کند.
بر این اساس، اعضای محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام  باید بدون توجه به فضاسازی‌ها و نامه‌نگاری‌ها، تدبیر خود را به نمایش بگذارند و رأیی را اعلام دارند که اگر منفعتی برای کشور متصور نیست حداقل مضارش کمتر باشد!

captcha
شماره‌های پیشین