628
یکشنبه، ۱۶ دی ۱۳۹۷
3
لیست خاکستری هم گره از مشکلات بانکی ایران باز نکرد

ایرادات FATF

CFT از لوایح مربوط به FATF به‌دلیل ایراد این روزهای شورای نگهبان برای بررسی مجدد در کمیسیون امنیت ملی است و روز گذشته سخنگوی شورای نگهبان گفته است: با توجه به بررسی‌های مجلس شورای اسلامی تنها دو ایراد از مجموع ایرادات شورای نگهبان برطرف شده و ایرادات دیگر شورا به CFT به قوت خود باقی است.

«چرا این همه اختلاف؟»

یادداشت دکتر علی دارابی

صبح نو

لیست خاکستری هم گره از مشکلات بانکی ایران باز نکرد

ایرادات FATF

CFT از لوایح مربوط به FATF به‌دلیل ایراد این روزهای شورای نگهبان برای بررسی مجدد در کمیسیون امنیت ملی است و روز گذشته سخنگوی شورای نگهبان گفته است: با توجه به بررسی‌های مجلس شورای اسلامی تنها دو ایراد از مجموع ایرادات شورای نگهبان برطرف شده و ایرادات دیگر شورا به CFT به قوت خود باقی است.

روز گذشته حجت‌الاسلام مجید انصاری خبر از 
تعیین تکلیف شدن یکی از از لوایح چهارگانه دولت موسوم به fatf در مجمع تشخیص مصلحت نظام داد. وی به جماران گفت که لایحه اصلاح قانون مبارزه با پولشویی به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسید. اما ساعتی از مصاحبه انصاری نگذشته بود که حجت‌الاسلام غلامرضا مصباحی مقدم خبر داد:« لایحه داخلی مبارزه با پولشویی در مجمع تشخیص نهایی شد و این لایحه ربطی به CFT ندارد.» همچنان‌که هفته گذشته شورای نگهبان مجدداً CFT را رد کرد و به مجلس بازگرداند و این کنوانسیون در حال حاضر در کمیسیون امنیت ملی مجلس در دست بررسی است و اصولاً هنوز در مجلس نهایی نشده و در نتیجه برای مجمع تشخیص مصلحت نیز ارسال نشده که در دستور بررسی قرار گیرد.
گروه ویژه اقدام مالی که به اختصار «اف ای تی اف» گفته می‌شود این روزها در بین مردم ایران نامی آشنا شده که همگان را مجبور به اظهار نظر در مورد آن کرده؛ اما چرا؟
اگر بخواهیم به جواب این سؤال برسیم باید به مدتی قبل بازگردیم یعنی زمانی که توافق هسته‌ای میان ایران و ۶ کشور عضو شورای امنیت سازمان ملل بسته شد؛ در آن زمان کمتر فردی می‌دانست که در برجام موضوع لیست تحریم‌های آمریکا وجود دارد که در صورت تصویب در سازمان ملل، جمهوری اسلامی ایران را موظف به اجرای آن می‌کند و متأسفانه این اتفاق 
رخ داد.
لیست تحریم‌های آمریکا، همان لیستی است که وزارت خزانه‌داری آمریکا همواره علیه ایران منتشر و تعدادی از نهادها و افراد کشور را تحت تحریم قرار می‌دهد که این موضوع در برجام آمده و به تصویب سازمان ملل در قطعنامه ۲۲۳۱ رسیده و این بدان معناست که اگر ایران از چهارچوب برجام خارج شود تمامی تحریم‌ها 
از جمله تحریم‌های آمریکا باز خواهند گشت اما این تمام ماجرا نیست.
پس از توافق هسته‌ای با وجود تعلیق شدن برخی تحریم‌ها اما هنوز هیچ بانک بزرگی به‌دلیل فشارهای آمریکا نتوانسته بود با جمهوری اسلامی ایران همکاری کند که دلیل آن مشخص نبود اما پس از مدتی معلوم شد که این فشارها همه در جهت وادار کردن ایران 
به پذیرش برنامه‌های گروه ویژه اقدام مالی بوده که توسط گروه جی۷ به وجود آمده بود.
پس از این موضوع بود که وزارت امور خارجه و اقتصاد ایران اظهار کردند بانک‌های بزرگ جهان امکان همکاری با کشورمان را ندارند مگر آن که ایران به گروه ویژه اقدام مالی بپیوندد اما کارکرد واقعی این گروه چیست؟
گروه ویژه اقدام مالی در سال ۱۹۸۹ جهت ایجاد 
خط مشی و تنظیم استانداردها و گسترش قوانین، تنظیم معیارهای عملیاتی جهت مقابله با پولشویی، مقابله با تأمین مالی تروریست‌ها و سایر تهدیداتی که نظام یکپارچه جهانی را تهدید می‌کرد ایجاد شد اما به‌خاطر این که مانند سایر نهادهای بین‌المللی کشورهای غربی بر آن حاکم بودند این گروه به ابزاری برای اعمال قدرت آن‌ها تبدیل شد.
ایران هم از همین جهت پس از توافق هسته‌ای 
مورد فشار قرار گرفت و مسوولان همواره اعلام می‌کردند که اگر کشور ما «اف ای تی اف» را بپذیرد این امکان را خواهد داشت تا با بانک‌های بزرگ جهان مبادلات مالی داشته باشد و در همین زمینه مذاکرات برای پیوستن به این گروه در داخل و خارج کشور آغاز شد.
 اما در این میان دو سؤال مهم مطرح می‌شود، نخست این که اگر موضوعات مطرح شده در«اف ای تی اف» همان مسائلی است که در برجام آمده و به تصویب سازمان ملل رسیده است، پس نیازی نیست که حتماً ایران به این گروه پیوسته و به صورت اجباری آن را انجام دهد و دوم این که برجام که توافقی بین‌المللی بود 
نیاز به مجوز از رهبر معظم انقلاب و مجلس شورای اسلامی و سایر نهادها داشت پس چگونه می‌شود که بدون دریافت مجوز از هیچ نهاد و دستگاهی عده‌ای صحبت از اجرای مفاد تصویب شده این گروه را می‌کنند.
از طرفی در داخل کشور گفته می‌شود که تصویب 
«اف ای تی اف»برای خروج ایران از لیست سیاه گروه ویژه اقدام مالی است در حالی که پس از توافق ایران و ۶ کشور این گروه رسماً اعلام کرد حضور ایران در این لیست را به حالت تعلیق درآورده؛ پس یعنی ایران در لیست سیاه حضور ندارد.
 اما در این میان نکته غلط دیگری هم وجود دارد که آن هم موضوع لیست سیاه است؛ در«اف ای تی اف» 
اصلاً لیستی به نام لیست سیاه وجود ندارد بلکه نام لیست اقدام مقابله‌ای این گروه است که قبلاً نام دو کشوری که با آمریکا مخالف هستند یعنی ایران و کره شمالی در آن بود اما اکنون ایران نیست و به لیست « ای دی دی» یعنی لیستی که امکان برقراری ارتباط بانک‌ها با آن کشور تحت شدیدترین نظارت‌ها وجود دارد منتقل شدیم اما همچنان مشکلات مالی وجود دارد. پس ادعای برقراری این ارتباط جهت اتصال سیستم بانکی کشور به بانک‌های دنیا درست است.
نکته اصلی در موضوع «اف ای تی اف» این است که اگر جمهوری اسلامی ایران می‌خواهد از طریق آن مشکل خود را برای ارتباط با بانک‌ها حل کند باید ۴۱ مورد بندهای موجود در این برنامه را که شامل تصویب و اجرای «سی اف تی » یا همان کنوانسیون بین‌المللی مقابله با تأمین مالی تروریسم است انجام دهد که 
از نظر ایران این موضوع امکان‌پذیر نیست چرا که بسیاری از گروه‌های مردمی که امروزه در جبهه مقاومت علیه استکبار جهانی مبارزه می‌کنند شامل این ماده گروه ویژه اقدام مالی می‌شوند.
 این گروه به اصطلاح بین‌المللی که تحت سیطره آمریکا قرار دارد در گذشته گروه‌های مقاومت را در لیست سیاه خود قرار داده و رؤسای این گروه یعنی دولت و وزارت خزانه‌داری آمریکا که می‌دانند با پذیرش این بند گروه‌های مقاومت مورد حمایت ایران دچار مشکل خواهند شد با اعمال فشار بر این گروه قصد تسلیم ایران را دارند اما این مغایر با قانون اساسی کشور ماست و به همین دلیل دولت جمهوری اسلامی ایران اعلامیه‌ای تفسیری ارائه کرده اما این اعلامیه از سوی گروه ویژه اقدام مالی و معاهدات سال ۱۹۶۹ برداشت ایران از کنوانسیون «سی اف تی » است و این گروه آن را 
حق شرط برای اجرا نمی‌داند اما با این وجود دولت لایحه پیوستن به این کنوانسیون را تقدیم مجلس کرد.
مجلس شورای اسلامی پس از دریافت این لایحه متوجه موضوع فوق شد از این رو اعلامیه دولت را به حق شرط تبدیل کرد تا به زعم خود این موضوع در گروه ویژه اقدام مالی اجرایی شود در حالی که این کار هم مغایر با 
«‌سی اف تی » و معاهدات بین‌المللی است اما نمایندگان مجلس با این وجود طرح را تصویب کرده و به شورای نگهبان ارسال کردند که با مخالفت این شورا، طرح فوق به مجلس بازگردانده شد.
اما در میان این همه کش و قوس نکته مهم، فشارهای خارجی است که برای پیوستن ایران به این گروه 
وارد می‌شود اما چرا؟ همان گونه که گفته شد آمریکا بر گروه ویژه اقدام مالی سیطره کامل دارد و از آنجایی که بیش از ۴۰ سال است که این کشور با جمهوری اسلامی ایران دشمنی دارد پس از هیچ اقدامی برای فشار علیه ایران کوتاه نمی‌آید و از سوی مقابل اگر تاکنون آن‌ها نتوانسته‌اند علیه ایران اقدامی کنند به‌خاطر این است که اطلاعات درستی ندارند و اگر جمهوری اسلامی ایران بپذیرد که عضو این گروه شود باید دستورات آن را اجرایی کند در حالی که اصلاً مشخص نیست آن‌ها به تعهدات خود عمل کنند.

captcha
شماره‌های پیشین