627
شنبه، ۱۵ دی ۱۳۹۷
3
نامزد اختصاصی در انتخابات 1400‌نیامده، انصراف داد

حزب اعتدال و توسعه زیر تیغ اصلاحات

رفاقت‌های سیاسی بوی نامطبوع گرفته است. اصلاح‌طلبان از خیانت حزب دولتی اعتدال و توسعه گلایه دارند و از آن سو پاستورنشین‌های حزبی از عهدشکنی ائتلاف 1392 شکوه می‌کنند. ناقوس جدال یاران سیاسی پیشین پرطنین است. آنان عزم نبرد برای انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم دارند.

آتش به خرمن اصحاب فتنه ۸۸

یادداشت مهدی فضائلی

صبح نو

نامزد اختصاصی در انتخابات 1400‌نیامده، انصراف داد

حزب اعتدال و توسعه زیر تیغ اصلاحات

رفاقت‌های سیاسی بوی نامطبوع گرفته است. اصلاح‌طلبان از خیانت حزب دولتی اعتدال و توسعه گلایه دارند و از آن سو پاستورنشین‌های حزبی از عهدشکنی ائتلاف 1392 شکوه می‌کنند. ناقوس جدال یاران سیاسی پیشین پرطنین است. آنان عزم نبرد برای انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم دارند.

 در کوران حوادث پرتنش سال 1378، مرحوم هاشمی رفسنجانی برای نقش‌آفرینی در میان جریان راست، خواهان تشکیل حزب اعتدال و توسعه شد. آقایان محمدباقر نوبخت، محمود واعظی، محمدرضا نعمت زاده و اکبر ترکان از اعضای برجسته این حزب بودند. بال راست برخلاف بال چپ حامی هاشمی رفسنجانی گوشه‌نشین بود اما حزب کارگزاران سازندگی بعد از فتنه 1388 دچار رکود شد و پس از آن حزب اعتدال و توسعه اوج گرفت. این حزب با پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری، پاستورنشین شد. در دولت دوازدهم با حضور محمود واعظی در کسوت رییس دفتر رییس‌جمهوری قدرت حزب ارتقا یافت و اصلی‌ترین تصمیم‌سازی‌های دولت در گعده حزبی صورت می‌گیرد.

آرای باطله انتخابات ریاست‌جمهوری
همچنان حزب اعتدال و توسعه خواهان کلیدداری پاستور هستند؛ آنان صدارت هشت ساله حسن روحانی را کارآمد توصیف می‌کنند و با سرمایه اجتماعی دولت درصدد معرفی گزینه مناسب در انتخابات ریاست جمهوری 1400 هستند. غلامعلی دهقان عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه پیرامون چگونگی نقش‌آفرینی این حزب دولت پایه در در انتخابات ریاست جمهوری آتی اظهار داشت: «اعتدالیون نیز همانند اصلاح‌طلبان و اصولگرایان معتدل می‌توانند برای حضور در انتخابات کاندیدای اختصاصی خود را داشته باشند.»
 کلیدواژه کاندیدای اختصاصی حزب اعتدال و توسعه موجب دلواپسی اصلاح‌طلبان شد. اصلاح‌طلبان با حمایت از حسن روحانی کاندیدای اختصاصی این حزب در انتخابات پیشین دچار فرسایش شدید سرمایه اجتماعی شده‌اند؛ آنان آینده چنین اقدامی را انتظار برای هزیمت سخت تلقی کردند.
این سخنان عضو حزب اعتدال و توسعه با واکنش حزب کارگزاران سازندگی همراه شد؛ برادر بزرگتر، زیاده‌خواهی برادر کوچک را شماتت کرد؛ هرچند کنایه هم به فرجام حضور انتخاباتی دبیرکل حزب اعتماد ملی زد. محمود علیزاده، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران، اظهار داشت: «اینکه حزب اعتدال و توسعه تصمیم گرفته است که برای انتخابات آتی ریاست جمهوری کاندیدای اختصاصی معرفی کند، اتفاق بسیار خوبی است؛ زیرا مشخص می‌شود تعداد آرای کاندیدای مورد حمایت این حزب حتی از آرای باطله نیز کمتر است.»
 
استمرار منازعه
آقای مصطفی کواکبیان، دبیرکل حزب اصلاح‌طلب مردم‌سالاری، اکثر دولتمردان را اعضای حزب اعتدال و توسعه دانست و با کنایه به عدم تمایل هدایت‌گری حسن روحانی نسبت به این حزب اظهار داشت: «اکنون از خود آقای روحانی بپرسید شما مثلاً لیدر حزب اعتدال و توسعه هستید یا با آن‌ها ارتباط تشکیلاتی دارید، رد می‌کند.بله آن‌ها آمدند و حمایت کردند و در دولتش هم جایگاه خوبی پیدا کردند که انشاءالله هم مبارک‌شان باشد اما می‌خواهم بگویم یعنی مثلاً در خانه احزاب بالاخره حدود ۱۷۰ تا ۱۸۰ حزب فعال هستند و به جلسات می‌آیند.» وی سپس جایگاه حزب اعتدال و توسعه را ناچیز توصیف کرد و در ادامه اظهار داشت: «واقعاً من حزب اعتدال و توسعه را آن قدر عددی در مقابل احزاب نمی‌بینم و اکنون تعارف هم نکنیم، چون آقایان بر سرکار آمده‌اند، شما بروید تاریخچه تحزب را در کشور ببینید که مثلاً حزب اعتدال و توسعه چقدر جایگاه و چند نفر دارد و قطعاً اگر این دولت برود، همه آن‌ها به دنبال کارشان می‌روند.»
 پس از آن نوبت به پاتک حزب اعتدال و توسعه در برابر اصلاح‌طلبان فرا رسید؛ آقای مرتضی محمدخان، عضو هیأت مؤسس حزب اعتدال و توسعه، سخنان کواکبیان را «غیرکارشناسی و غیرتخصصی» توصیف کرد و با تأکید بر نقش‌آفرینی آقای اسحاق جهانگیری در دولت دوازدهم پای کارگزاران را به این دعوای سیاسی کشاند و در همین راستا اظهار داشت: « هیچ‌یک از اعضای حزب اعتدال و توسعه در دولت وزیر نیستند اما برای مثال از حزب کارگزاران شخصی مانند آقای جهانگیری را داریم که فرد مهمی در دولت است و تصمیمات مهمی را می‌گیرند، در نتیجه حزب کارگزاران کارهای مهمی را در دولت بر عهده دارد به‌رغم اینکه منتقد دولت هم هستند.» آقای مرتضی محمدخان، اقدامات اصلاح‌طلبان را حذف رقیب دانست و اظهار داشت: «به نظرم افراد بدون اینکه از حزب اعتدال و توسعه شناختی داشته باشند، صحبت کرده‌اند اما باید بدانند که حذف رقیب کار درستی نیست چراکه احزاب باهم رقابت می‌کنند که بهترین افراد از سمت آنان برای انتخابات مجلس و ریاست جمهوری معرفی شوند و تمامی احزاب باید عملکرد خوبی از خود نشان دهند تا در انتخابات پیروز شوند.»

آتش‌بس یک طرفه
حزب اعتدال و توسعه همانند دولت دوازدهم در شرایط نامناسب قرار دارد. خیلی زود شهد شیرین پیروزی انتخابات برای آنان به تلخ‌کامی ختم شد. حزب اعتدال و توسعه توان مقابله در دو کارزار سیاسی را ندارد؛ از یک سو منتقدان دولت در برابر آنان صف‌آرایی کردند و در سوی دیگر احزاب اصلاح‌طلب که یاران پیشین، رقیبان فعلی محسوب می‌شوند. آقای رمضانعلی سبحانی‌فر، سخنگوی حزب اعتدال و توسعه، با اعلام 
آتش بس یک طرفه با احزاب اصلاح‌طلب اظهار داشت: «گروه‌ها و احزاب سیاسی به‌ویژه گروه‌های همسو با دولت بهتر است به جای دامن زدن به برخی اختلافات به فکر هم‌افزایی باشند.»
وی درباره چگونگی حضور این حزب در انتخابات آتی مجلس که موجب اعتراض اصلاح‌طلبان شده بود؛ با عقب‌نشینی در مواضع اتخاذی اعضای دیگر حزب اعتدال و توسعه گفت: «از آنجا که هنوز بیش از یکسال به موعد انتخابات مجلس زمان باقی مانده، تصمیمی برای چگونگی حضور در انتخابات از سوی حزب اتخاذ نشده است.» تا اندکی از فشار سیاسی اصلاح‌طلبان کاسته شود.

captcha
شماره‌های پیشین