618
یکشنبه، ۰۲ دی ۱۳۹۷
11
نگاهی به فیلم مستند «متولد آذر»؛ پرتره‌ای از استاد مرتضی سرهنگی

شمایل یک سرباز

ما از فیلم مستند چه انتظاری داریم؟ مستند قرار است ما را با «واقعیت» مماس کند. اما واقعیت و چیستی‌اش بسیار پرمناقشه است. واقعیت چیزی نیست که بتوان به آسانی فراچنگ آورد خصوصاً از درون قاب دوربین. قاب با واقعیت در ستیزی دائمی است. قاب واقعیت را برش می‌دهد اما حتی برشی از واقعیت نیست. این برش‌ وقتی در پس و پیش برش‌های دیگر قرار می‌گیرد خود واقعیتی تازه را شکل می‌دهد. واقعیتی که به مدد دوربین و تکنیک‌های فیلم‌سازی خلق شده است. پس سؤال اول را دوباره تکرار می‌کنم. ما از فیلم مستند چه انتظاری داریم؟ یا شاید بهتر باشد سؤالم را این‌گونه اصلاح کنم. ما باید چه انتظاری از فیلم مستند داشته باشیم؟ فیلم مستند پیش از این‌که مستند باشد یک فیلم است. پس ما پیش از این که بخواهیم شاهد واقعیت باشیم باید به دنبال تماشای یک فیلم باشیم. فیلمی که درباره واقعیت یا واقعیت‌هایی ساخته شده است. متولد آذر چنین فیلمی است. فیلم مستند متولد آذر همچنان که مستند است، فیلم است و فیلم خوبی هم هست.

شاید گمان کنیم سرهنگی یک آدم عادی است...

گفتاری از اسماعیل امینی

شماره‌های پیشین