616
چهارشنبه، ۲۸ آذر ۱۳۹۷
15
هر سال رسانه‌ها در ایام یلدا از کمرنگ شدن سنت قصه‌گویی شکایت می‌کنند

قصه زنده است؛ غصه نخورید

هر سال در چنین روزهایی، وقتی همه از شدت هیجان اضافه شدن یک دقیقه به «شب» سراغ مغازه‌های آجیل‌فروشی می‌روند ما رسانه‌ای‌ها درگیر آماده کردن سمفونی حسرت برای آیین‌های از دست رفته یلدا هستیم. ناله‌هایی برای از دست رفتن آن دوران طلایی که شب چله‌اش با قصه می‌گذشت. قصه‌هایی که پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها تعریف می‌کردند. قصه‌هایی که گویا فقط زیر کرسی می‌شد تعریف‌شان کرد و حالا که کرسی نیست و بعضاً پدر بزرگ و مادربزرگ نیستند و انار و پسته گران شده است دیگر نمی‌شود تعریف‌شان کرد. تنها کاری که برای قصه‌گویی از دست ما ساخته است برگزاری مجلس ختم و شب هفت و چهلم سالگرد و ... است. ما گاهی به شما گفته‌ایم در دورانی زندگی می‌کنیم که خیلی قصه نمی‌شنویم. معمولاً به شما گفته‌ایم قصه چیزی متعلق به زمان قدیم است و خوش به حال آن روزها و بد به حال ما که قدیمی نیستیم. راستش ما دروغ گفته‌ایم.

تنها دو نوع داستان وجود دارد

یادداشت اَشلی لَم-سینکلر مترجم : علی امیری

شماره‌های پیشین