588
سه شنبه، ۱۵ آبان ۱۳۹۷
13
اصول مناظره و آزاداندیشی در سیره امام رضا ؟ع؟

گفت‌وگو بر اساس اصول مشترک ادیان

امام رضا؟ع؟ برای حفاظت از حریم دین و پیشگیری و پیراستن دامن پاک آن از تحریف عالم‌نمایان، همواره با روش‌های ایده‌آل و جذاب علمی و فرهنگی می‌کوشیدند تا مناظره‌ها، همیشه در مسیر عزت و سربلندی اسلام و تشیع نتیجه‌بخش و سودمند باشد. مهم‌ترین شیوه‌های حضرت به شرح زیر است.

یادداشت

آخرین وصایای پیامبر (ص)

استاد‌حسین انصاریان

صبح نو

یادداشت

آخرین وصایای پیامبر (ص)

استاد‌حسین انصاریان

 عالم بزرگ و شخصیت ممتازی که هنرمندانه در ۱۲۰۰‌سال قبل، پیش از پدید آمدن رشته‌های ادبی، کتابتی و... روایات را در طول ۲۰‌سال جمع کرد، مرحوم کلینی است. وی در جلد نخست اصول در باب حجت با سند از امام باقر؟ع؟ و امام صادق؟ع؟ نقل می‌کند که «نحن الذکر» یعنی ذکر؛ ما اهل‌بیت؟عهم؟ هستیم. چراکه اهل بیت؟عهم؟ معدن علم‌الله و رحمه‌الله هستند؛ ذکر الهی بودن اهل بیت؟عهم؟ یعنی ارتباط با ایشان، به‌طور یقین انسان را به تمام رشته‌های خیر متصل می‌کند. به‌صورت مستقیم نمی‌شود از وجود مقدس خداوند حقایق را دریافت کرد؛ ما مقام کلیم‌اللهی نداریم، یک راه ارتباط با خداوند از طریق قرآن مجید است و یک راه دیگر نیز اهل بیت؟عهم؟ هستند.
حضرت؟ع؟ فرمودند که ما ۱۴‌نفر هرچه می‌گوییم سندش منتهی به خداوند می‌شوند، برای خیر دنیا و آخرت مردم یک زبان خدا قرآن است و یک زبان دیگر خدا نیز اهل بیت؟عهم؟اند؛ در واقع کسی که عاشق اهل‌بیت؟عهم؟ است و به آن‌ها اقتدا می‌کند، اهل ذکر است و در زندگی‌اش بالاترین ذکر را دارد؛ چراکه به آیات قرآن که شامل حالش می‌شود، عمل می‌کند. اینجا نیز باید توجه داشت که قرآن وجود دارد اما آیا به روایات هم نیاز داریم و اگر کسی معتقد باشد که با وجود قرآن به روایت نیازی نیست، حرف باطل زده است. 
بدون اهل بیت؟عهم؟ انسان کافر و بی‌دین می‌ماند. آیات متشابه قرآن نیز همین‌گونه است و اگر برای فهم آن‌ها سراغ اهل بیت؟عهم؟ نرویم، گمراه می‌شویم. پیامبر؟ص؟ در لحظات آخر عمر توان رفتن به مسجد را نداشت و به امیرمؤمنان؟ع؟ و «فضل بن‌عباس» گفتند که کمکشان کنند و ایشان را به مسجد برسانند تا مسأله مهمی را ایراد کنند. حضرت رسول؟ص؟ پای خود را می‌کشیدند تا به مسجد رسیدند، فرمودند من دو ثقل بین شما قرار می‌دهم: «إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی». یک ذکر صامت و یک ذکر ناطق است؛ یک ذکر کتاب است و یک ذکر نیز به‌صورت انسان است و این‌ها را نمی‌توان از یکدیگر جدا کرد. این طور نیست که بگوییم با تمسک به یکی از این‌ها می‌توانیم هدایت شویم. فرمودند: «إِنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ» اما مهم‌ترین بخش این است که «مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا» اگر شما به هر دو اقتدا کنید روی گمراهی را نخواهید دید.
لذا یک ذکر کتاب‌الله است و یک ذکر نیز اهل‌بیت؟عهم؟ هستند اما یک ذکر نیز همین‌هایی است که در کتاب‌های دعا مانند باب دعای اصول کافی بیان شده است که یکی از آن‌ها «لا اله الا الله» است؛ فرمودند: «لا اله الا الله ثمن الجنه»؛ قیمت این ذکر بهشت است. اما اگر صرفاً این ذکر را بگوییم بهشتی می‌شویم یا اینکه این ذکر در همه زندگی ما تحقق داشته باشد موجب بهشتی شدن ما می‌شود؟ یقیناً مورد دوم صحیح است.
صدوق نقل می‌کند که رسول خدا؟ص؟ فرمود: «من قال لا اله الا الله مخلصاً دخل الجنه»؛ کسی که با اخلاص «لا اله الا الله» بگوید یقیناً اهل بهشت است، در ادامه روایت است که «قیل یا رسول الله؟ص؟ و ما اخلاصاً» اخلاص در این ذکر چیست؟ فرمودند «ان یحجزه لا اله الا الله عما حرم‌الله» اینکه ذکری بگوید که این ذکر او را از محرمات الهی مانع شود نه اینکه صرفاً به صورت زبانی بگوید. در روایت دیگری رسول خدا؟ص؟ فرمودند: «لیس شیء الا و له شیء یعدله الا لا اله الا الله» همه چیز در دنیا معادل دارد مگر این ذکر لا اله الا الله.
 
منبع: ایکنا 

captcha
شماره‌های پیشین