567
شنبه، ۱۴ مهر ۱۳۹۷
3
نمی‌گذاریم مشکلات اقتصادی ادامه یابد

عذرخواهی دولتمردان از مردم

این روزها بازار عذرخواهی و اعلام برائت‌ها ازعمکلرد دولت چنان داغ شده که حتی دولتی ها برای به دست آوردن دل مردم و نارحتی آنها از شرایط اقتصادی و معیشتی عذرخواهی می کنند.

یادداشت

«سخنی با مردم»

دکتر علی دارابی

صبح نو

یادداشت

«سخنی با مردم»

دکتر علی دارابی

در هنگامه جنگ اقتصادی و عملیات روانی و رسانه‌‌ای که دشمنان ملت ایران به رهبری آمریکا به راه انداخته‌اند «مردم» نقش اصلی را در ناکامی دشمنان برعهده دارند. گفتنی است در همین روزنامه و همین ستون از صاحب این قلم قبلاً درباره نقش و کارکرد دولت، رسانه‌ها، احزاب سیاسی و ... سخن گفته‌ام. و در این شماره مطالبی را درباره نقش مردم عزیزمان مورد توجه قرار می‌دهیم.
مردم صاحبان اصلی انقلاب و کشور هستند به تعبیر حضرت امام خمینی ؟ره؟
 «ولی نعمت جامعه» هستند. این مردم در همه عرصه‌ها از پیروزی انقلاب اسلامی، جنگ تحمیلی، سازندگی و آبادانی کشور، نقش آفرین اصلی بوده‌اند. حالا اگر دولتمردان ما، مسوولان قضایی، اطلاعاتی و امنیتی، نمایندگان مجلس، شهرداران و اعضای شورای شهر و سایر کارگزاران و مسوولان اجرایی به‌درستی و با تشخیص و درک حساسیت و خطیر بودن شرایط با تلاش شبانه روز خدمت صادقانه، با پاکدستی و امانتداری را سرلوحه خود قرار دهند بی‌تردید با حضور آگاهانه و نقش اصلی که مردم در خنثی‌سازی توطئه‌های دشمنان ایفا خواهند کرد کشور به سلامت از این 
«پیچ تاریخی» عبور خواهد کرد و بار دیگر در جنگ اراده‌ها باز این مردم ایران هستند که پیروز و برنده خواهند بود.
در یک دسته‌بندی کلی اهم وظایف و کارکردهایی که عموم مردم بزرگوار ایران 
در شرایط و زمانه کنونی می‌توانند نقش‌آفرین آن باشند به‌شرح زیر است؛
یکم: آگاه بودن از نقشه‌های دشمنان؛ اِشراف و اطلاع از توطئه‌های دشمنان در جنگ اقتصادی و عملیات روانی و رسانه‌ای آن‌ها مؤثرترین ابزار برای خلع سلاح دشمنان است. مردم عزیزمان نیک می‌دانند که سران استکبار، ارتجاع عرب و رژیم اشغالگر و کودک‌کُش رسماً اعلام کرده‌اند که به دنبال تحریم‌های فلج‌کننده و شکننده بر مردم ایران هستند تا مردم را ناراضی و آن‌ها به خیابان‌ها بریزند و خواهان سرنگونی جمهوری اسلامی شوند؟! آنان حتی استفاده از گروهک تروریستی، خائن و بدنام منافقین به‌عنوان مزدوران وابسته خود هم دریغ نکرده‌اند. پس آگاه باشیم که دشمنان چه چیزی را نشانه رفته‌اند.
دوم: گسترش بی‌اعتمادی: رسانه‌های بیگانه و حتی برخی عناصر نفوذی در داخل کشور با تولید ادبیات از مصاحبه، خبر، گزارش، تحلیل، عکس و ... در مطبوعات و نیز پیش از 300‌شبکه تلویزیونی فارسی زبان ماهواره‌ای و رادیوهای در اختیار در تمام ساعات شبانه‌روز «ویروس بدبینی» و «بی‌اعتمادی» به مسوولان را پمپاژ می‌کنند. این‌ها به دنبال گسترش «تنفر مردم از مسوولان خود» هستند. البته برخی ضعف‌ها، ناکارآمدی‌ها، مفاسد و بی‌عرضگی برخی مسوولان هم متأسفانه به این امر کمک می‌کند.
 سوم: جنگ روانی میان مردم: دشمنان به‌دنبال سیاه‌نمایی، تیره و تار جلوه‌دادن اوضاع کشور و ایجاد ناامیدی نسبت به آینده و فردای کشور و ملت هستند. برای موفقیت در این امر از گسترش شایعه، تردید، شبهه‌افکنی، به‌طور گسترده استفاده می‌کنند. قهراً در چنین شرایطی بدبینی مردم نسبت به یکدیگر، بی‌اعتمادی میان آن‌ها شکل می‌گیرد و گسترش می‌یابد و جای دوستی، مهر و مودت، قهر و دشمنی و عدالت می‌نشیند. بی‌شک در چنین شرایطی دشمن توانسته است به درون خانه‌های ما که چه عرض کنم دل‌های ما خدای ناکرده نفوذ کند که امیدوارم چنین نباشد.
چهارم: بحران‌سازی مصنوعی: این‌که در اثر تحریم‌ها برخی کالاهای وارداتی گران شود یا کمیاب امری قابل قبول است. اما «حرص و ولع» ، «احتکار»، هجوم بردن به فروشگاه‌ها و خریدهای انبوه «خالی کردن انبارها از آذوقه و ذخیره آن‌ها» امری مذموم و ناپسند است. دلالان داخلی و دشمنان ملت ایران مرتب به‌دنبال بحران سازی‌های تصنعی برای اینکه «معیشت مردم» را در تنگنا قرار دهند هستند. ما چرا به خودمان رحم نمی‌کنیم و بر گرانی‌ها و احتکار و افزایش قیمت ارز و سکه دامن می‌زنیم.
پنجم: مطالبه‌گری قانونمند: بیاییم همه ما مطالبات، انتظارات و پرسش‌هایمان را در هر حوزه از مسوولان ذی‌ربط آن بخواهیم. اینکه برای حل مشکل گرانی و بیکاری سخن از «همه پرسی» و «رفراندوم» سربدهیم همان‌قدر بی‌ربط است که معتقد باشیم دولت در این شرایط کشور بی‌تقصیر است. البته همه مشکلات را بر دوش دولت نباید بیندازیم. اما اگر مسائل و مشکلات و مطالبات صنفی، اداری، محلی، استانی را تفکیک کنیم و هر مسوول مربوط را مورد پرسش قرار دهیم بی‌شک گامی بزرگ برای شفاف‌سازی، قانون‌گرایی و پرسشگری برداشته‌ایم.
ششم: قدر رأی خودمان را بدانیم: امام خمینی؟ره؟فرمودند در اداره امور اجرایی کشور« میزان رأی ملت است». این یعنی حق اکثریت یا همان‌که امروز از آن به دموکراسی نام برده می‌شود.
برای آنکه «رأی من و شما» در هر مقطع تأثیر خود را داشته باشد، باید توجه کنیم که از دادن آرای احساسی و زودگذر خودداری کنیم، در دام تبلیغات روانی نامزدهای انتخاباتی (ریاست جمهوری - مجلس - شوراها ...) گرفتار نشویم، سابقه، 
حسن عملکرد ، امانتداری کسانی را که می‌خواهیم رأی دهیم به‌دقت مورد بررسی قرار دهیم، مبادا از بغض کسی و برای آنکه او رأی نیاورد به نامزدی که نمی‌خواهیم یا قبول نداریم پناه ببریم و آرای خود را در سبد او بریزیم؟ در ایران انتخابات‌های متعددی صورت می‌گیرد و مسوولان کشور با آرای من و شما مستقیم و غیر مستقیم برگزیده می‌شوند. قدر رأی خود را بدانیم و اگر این مهم را صیانت کنیم کسانی‌که بر می‌گزینیم خود را پاسخگو در برابر ما می‌دانند و تلاش می‌کنند مسوولیت را با صداقت، پاکدستی و امانتداری به انجام برسانند نه طعمه‌ای برای انباشت دنیای خود.
امید که همه ما در این آزمون مهم سربلند و موفق بیرون آییم.

captcha
شماره‌های پیشین