556
جمعه، ۳۰ شهریور ۱۳۹۷
8

خبر

تغییرات اساسی در ورزش با رفتن مدیران پیر جدی شد

رؤسای کهنسال فدراسیون‌ها در مقابل درهای خروجی

سناریوی جدایی مدیران بازنشسته از سمت‌ها و پست‌های کلیدی ورزش، همانند پیش‌بینی‌ها در جریان است؛ یعنی مقامات رده‌بالای ورزشی از کنار رفتن این مدیران سخن می‌گویند اما خود آن‌ها به‌دنبال راه‌های فرار برای بقا هستند. بخشی از این مدیران پیر و سالخورده، برای افزایش درصد جانبازی تلاش می‌کنند تا از این تبصره ارزشی، جهت حفظ صندلی مدیریتی‌شان استفاده کرده و چند صباحی دیگر، در رشد نزولیِ! رشته تحت امرشان نقش داشته باشند.

صبح نو

تغییرات اساسی در ورزش با رفتن مدیران پیر جدی شد

رؤسای کهنسال فدراسیون‌ها در مقابل درهای خروجی

سناریوی جدایی مدیران بازنشسته از سمت‌ها و پست‌های کلیدی ورزش، همانند پیش‌بینی‌ها در جریان است؛ یعنی مقامات رده‌بالای ورزشی از کنار رفتن این مدیران سخن می‌گویند اما خود آن‌ها به‌دنبال راه‌های فرار برای بقا هستند. بخشی از این مدیران پیر و سالخورده، برای افزایش درصد جانبازی تلاش می‌کنند تا از این تبصره ارزشی، جهت حفظ صندلی مدیریتی‌شان استفاده کرده و چند صباحی دیگر، در رشد نزولیِ! رشته تحت امرشان نقش داشته باشند.

برخی دیگر از مدیران، دل به نهادهای بین‌المللی دوخته‌اند تا با تکیه بر تهدیدهای داخلی و خارجی، چوب لای چرخ اجرای قانون منع حضور بازنشستگان گذاشته و با این دستاویز، برکناری‌شان از سمت‌های دولتی را منتفی کنند و برای بقای خود، آبروی یک رشته ورزشی ایران را در مجامع بین‌المللی ببرند.
این افراد جاه‌طلب که این روزها، منافع شخصی را به منافع ملی ارجحیت می‌دهند، درحالی صحبت از این می‌کنند که فدراسیون مطبوع‌شان NGO است و دولت و مجلس حق دخالت در آن را ندارند، که برای گرفتن بودجه دولتی، هر روز درحال مکاتبه با وزارت ورزش و دیگر نهادهای دولتی برای دریافت بودجه هستند.
متأسفانه هر دو دسته این مدیران، در هفته‌های اخیر دست به هرکاری زده و می‌زنند تا در کرسی‌های مدیریتی و صندلی‌های ریاست فدراسیون‌های ورزشی بمانند؛ نه به‌دلیل اینکه دغدغه رشد و پیشرفت ورزش و ورزشکاران تحت امرشان را دارند، بلکه برای اینکه تلاش و لابی‌هایشان برای رسیدن به این پست‌ها را هدررفته دیده و سایه برکناری را بالای سر خودشان احساس کرده‌اند.
البته ماه‌ها و سال‌ها پیش از تصویب قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان در سمت‌های مهم ورزشی، بسیاری از کارشناسان، صاحب‌نظران و منتقدان، خواهان برکناری این دسته از مدیران به‌خاطر سن زیاد و یا ناکامی فراوان‌شان بودند اما آن‌ها بدون توجه به تأثیر منفی این اقدام‌ها روی ورزش و رشته ورزشی خود، بیشتر وقت‌شان را صرف ماندن کرده‌اند نه موفقیت رشته ورزشی تحت امرشان...
حالا باید دید آیا وزیر ورزش و جوانان و سایر مدیران ذی‌ربط، توان اجرایی کردن این قانون در زمان مشخص شده در ورزش را دارند یا بازهم شاهد اختلاف‌ها و حاشیه‌های فراوان در این مقوله مهم کشور هستند.

برخورد با متخلفان داخلی
آنچه بیش از همه چیز در روزهای پس از تصویب قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان و طرح موضوع اجرایی شدن آن در ورزش، تلخ و دردناک بود، شنیدن خبر احتمال لابی برخی از رؤسای شامل این قانون با مراجع بین‌المللی برای بقای خود هستند.
این دسته از مدیران، در مصاحبه‌های تصویری و مکتوب اخیرشان، با صراحت از تبعیت از قانون سخن می‌گویند اما از یکسو در خفا به نامه‌نگاری با مراجع بین‌المللی روی می‌آورند تا با تکیه بر تهدیدهای آن‌ها، صندلی‌شان را حفظ کنند. این نفرات برای ماندن خود، حتی منافع ملی را به خطر می‌اندازند و ورزش ایران را در آستانه تعلیق یکی از رشته‌های ورزشی‌اش قرار می‌دهند.
از سوی دیگر مدیران تحت امر این رؤسای فدراسیون‌ها هم در اقدامی خودجوش که اصلاً هم هماهنگ شده نیست! در صحبت‌های خود، اجرای این قانون را تخلف از قوانین بین‌المللی می‌دانند و از مسوولان دولتی و سایر نهادها می‌خواهند برای تعلیق نشدن این رشته ورزشی، از اجرای چنین قانونی امتناع ورزند.
در چنین شرایطی، وزیر ورزش و مدیران ذی‌ربط اگر دل‌شان برای منافع ملی و ورزش کشور می‌سوزد، باید ابتدا خارج از بحث ورزش با چنین مدیران جاه‌طلبی برخورد کنند و در مرحله بعدی، بودجه‌های دولتی این فدراسیون‌ها را قطع کنند زیرا وقتی یک فدراسیون، خود را NGO می‌داند و روی آن تأکید دارد، پس نباید از بودجه دولتی ارتزاق کنند و هزینه‌های جاری را، خودشان تأمین کنند.
قطعاً چنین برخوردی، شاید در کوتاه‌مدت به ضرر آن ورزش باشد اما در نهایت باعث استعفا یا جدایی این مدیران از چنین فدراسیون‌هایی شده و شرایط را برای جوانگرایی و شایسته‌سالاری در این فدراسیون‌ها را فراهم می‌کند.

تعیین سرپرست برای برخی فدراسیون‌ها
«وزارت ورزش و جوانان ملزم به اجرای قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان است و با اجرای این قانون تغییراتی در برخی فدراسیون‌ها بوجود خواهد آمد.» این جمله مسعود سلطانی‌فر، وزیر ورزش و جوانان در واکنش به آخرین وضعیت اجرای این قانون در ورزش است، وزیری که بیش از سایر وزرای دولت، تحت فشار رسانه‌ها برای برخورد با مدیران بازنشسته در ورزش است.
این وزیر که در ماه‌های اخیر به‌خاطر مشکلات موجود در ورزش خصوصاً عملکرد ضعیف بسیاری از رشته‌های ورزشی در بازی‌های آسیایی‌2018‌اندونزی، تحت فشار و انتقاد کارشناسان و رسانه‌ها قرار دارد، برای اینکه از استیضاح شدن فاصله بگیرد، باید در اجرای این قانون در ورزش، اقتدار بیشتری از خود نشان دهد.
خصوصاً انتظار عمومی بر این است که برخی از رؤسای فدراسیون‌ها که در این سال‌ها عملکرد ضعیفی داشته و فدراسیون‌ها را به‌حیاط‌خلوت‌شان تبدیل کرده‌اند، زودتر از سایر مدیران، برکنار شوند.
در این رابطه، سلطانی‌فر با صراحت اعلام کرد که با توجه به این قانون، به‌زودی برای برخی فدراسیون‌های ورزشی که رؤسای آن‌ها شامل این قانون می‌شوند، سرپرست تعیین می‌کند؛ اتفاقی که شاید باعث تغییرات اساسی در ورزش شود.
وزیر ورزش و جوانان در ادامه هم به این موضوع مهم اشاره کرد که هم اکنون نزدیک به 10مدیرکل زیر 30‌سال در ورزش کشور به خصوص در استان‌ها منصوب شده و روند جوانگرایی مدیریتی در ورزش کشور ادامه می‌یابد اما از اندیشه‌های مدیران و رؤسای فدراسیون‌های بازنشسته به‌عنوان ذخایر با ارزش عرصه ورزش بهره خواهیم برد.
وی که دراین روزها، فدراسیون‌ها را به توجه در صرفه‌جویی در منابع در شرایط کنونی توصیه کرده، آیا می‌تواند با مدیرانی که نمی‌خواهند بروند، به‌خوبی برخورد کند، خصوصاً مدیرانی که در وزارتخانه، دارای پست‌های کلیدی هستند.

یک‌سوم رؤسای فدراسیون‌ها در خطر!
مدیرکل دفتر امور مشترک فدراسیون‌ها اعلام کرد قانون جدید منع به‌کارگیری بازنشستگان در وزارت ورزش و جوانان، کمتر از یک سوم رییسان فدراسیون‌ها را شامل می‌شود.
محمد‌شروین اسبقیان در گفت‌وگویی در خصوص اجرای قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان در ورزش اینچنین اظهارنظر کرد: «با ابلاغ این قانون از سوی رییس‌جمهوری به دستگاه‌های اجرایی ما نیز به آن تمکین می‌کنیم، اما طی این مدت به‌کار بردن ادبیات نادرست برخی رسانه‌ها در پردازش به این موضوع باعث بی‌حرمتی به مدیرانی شد که 30 تا 35 سال در این کشور صادقانه خدمت کردند.»
البته این مدیر که یکطرفه به قاضی رفته است، از پروسه انتصابی کردن انتخاب شدن این مدیران ورزشی و رؤسای فدراسیون‌ها و ضعف‌ها و ضررهای بزرگ آن‌ها به یک رشته ورزشی و ورزش ایران صحبتی به میان نمی‌آورد و تنها رسانه‌ها را مقصر می‌دانند.وی همچنین ادامه می‌دهد: «اگر مدیر بیش از 30‌سال خدمت کرده، به‌طور یقین از شرایط خاص برخوردار بوده است. این مدیران باسابقه به هیچ وجه منکر جوان‌گرایی و سپردن مدیریت به دست آن‌ها نبوده و نیستند، بلکه از بیان ادبیات‌های توهین‌آمیز برخی رسانه ناراحت هستند.» قطعاً انکاری در کار نیست اما کناره‌گیری هم در کار نیست زیرا آن‌ها به‌راحتی روی یک صندلی ننشسته‌اند که نمی‌خواهند آن را به راحتی از دست بدهند.
این مقام ورزشی درباره شمار مدیران ورزش کشور که شامل این قانون جدید می‌شوند، هم اینچنین توضیح داد: «سوابق مدیریتی این مدیران در حال بررسی است که به نظر می‌رسد کمتر از یک‌سوم فدراسیون‌ها را شامل شود.»
البته اگر همین تعداد از مدیران ورزشی هم برکنار شده و جای خود را به نفرات جوان‌تر بدهند، باز هم می‌توان به آینده بهتر ورزش امیدوار بود زیرا با بقای این مدیران، نمی‌توان صحبتی از امیدواری به میان آورد.

شفاف‌سازی در مورد مدیر پرحاشیه
یکی از مدیران فدراسیون‌های ورزشی که برای بقای در پست مدیریتی‌اش – با توجه به انتقادهای فراوان – سعی دارد با تکیه بر یکی از تبصره‌های قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان (درصد جانبازی) روی صندلی ریاست فوتبال باقی بماند، مهدی تاج است.
این مدیر که تصاویر فوتبال بازی کردنش، در کنار اظهارنظرش در مورد افزایش آسیب‌های لگن پایش، در فضای مجازی به عنوان یک پارادوکس بزرگ پخش شده، می‌خواهد با تکیه بر قانون افزایش درصد جانبازی، همچنان صندلی مدیریتی‌اش را حفظ کند.
مدیرکل دفتر امور مشترک فدراسیون‌ها در ادامه صحبت‌هایش در خصوص وضعیت مهدی تاج هم این‌گونه واکنش نشان داد: «این مدیر، یکی از ایثارگران است، اما این شرایط وی باید با قانون جدید بررسی و تطبیق داده شود و درصورتی که شامل قانون جدید شود، نام این دست از مدیران باید از سوی بنیاد شهید و امور ایثارگران به وزارت ورزش ارائه شود.»
اسبقیان در مورد اینکه آیا تاج می‌تواند درصد جانبازی‌اش را افزایش دهد، تأکید کرد: «جانبازان هرساله آزمایش می‌شوند که امکان تغییر درصد جانبازی وجود دارد. یعنی با بهبودی درصد جانبازی کم یا غیر از آن درصد جانبازی افزایش می‌یابد.»
حال با این شرایط باید دید که مهدی تاج می‌تواند در مقابله با انتقادهای اخیر نسبت به عملکردش در مدیریت فدراسیون فوتبال و اقدام عجیبش در خصوص تبصره قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان، دوام آورده و همچنان بر صندلی داغ ریاست فوتبال بنشیند یا این قانون، باردیگر فوتبال ایران را با تغییر «رییس» مواجه خواهد کرد...

هوای تازه مدیریتی در ورزش
در این رابطه آقای مازیار ناظمی در مطلبی که در صفحه شخصی‌اش منتشر کرد، نوشت: «خیلی‌ها سؤال می‌کنند موضع وزارت ورزش و جوانان در قبال قانون بازنشسته‌ها چیست؟ خیلی روشن و خیلی راحت وزارتخانه تابع قانون است و برای ماندن بازنشسته‌ها با هیچکس و هیچ کجا مشاوره و رایزنی ندارد و نخواهد کرد.»
مدیرکل روابط عمومی وزارت ورزش و جوانان همچنین در ادامه به جمله جالب توجهی هم اشاره کرد: «اتفاقاً معتقدیم در بخش‌هایی از ورزش به هوای تازه مدیریتی شدیداً نیاز است.»
حال پرسش اساسی این است که منظور این مقام مسوول در وزارتخانه، کدام رشته ورزشی بوده است که تغییرات در آن، به هوای تازه مدیریتی تشبیه شده است.
به‌نظر بسیاری از علاقه‌مندان ورزش، فدراسیون فوتبال، فدراسیونی است که قطعاً تغییرات در آن باعث دمیده شدن هوای تازه در این رشته می‌شود، هوایی که می‌تواند حال کل ورزش ایران را خوب کند.
هرچند در این رابطه مهدی تاج اعلام کرده است: «بر اساس بند یک اساسنامه فدراسیون فوتبال که به تصویب هیأت دولت و تأیید فیفا رسیده، فدراسیون فوتبال یک نهاد غیر دولتی است! بر همین اساس مشمول قانون تازه مجلس مبنی بر منع به‌کارگیری از بازنشسته‌ها نمی‌شود.» اما در سالیان اخیر و با وجود جنین‌بندی، برخی از مدیران فدراسیون فوتبال به‌دلیل بازنشستگی برکنار شده‌اند.
در میان مدیران بسیاری که در این سال‌ها و به‌بهانه بازنشستگی از فدراسیون فوتبال کنار گذاشته شدند، آقایان غلامرضا بهروان و هادی آیت‌اللهی چهره‌های شاخص به‌حساب می‌آیند که شنیدن صحبت‌های بهروان در خصوص این بند و قانون جالب توجه است: «در گذشته من و نزدیک به 43 نفر دیگر، به‌بهانه بازنشسته بودن از کار برکنار شدیم.» 
وی همچنین گفت: «به ما این طور گفته شد قانون اجازه ادامه حضورمان در فدراسیون فوتبال را نمی‌دهد. ما هم برابر قانون سر تعظیم فرود آوردیم و حرفی نزدیم.» وقتی صحبت‌های این مدیر را در کنار اظهار نظر مهدی تاج قرار می‌دهیم، متوجه پارادوکس‌های بزرگ در فوتبال می‌شود؛ «بند»ی که یک روز برای رفتن یک مدیر به‌کار گرفته نمی‌شود و روز دیگر برای بقای یک مدیر، استفاده می‌شود.
متأسفانه این مسأله و موضوعات دیگر، مانع از خروج برخی از مدیران کارنابلد و پابه‌سن گذاشته از ورزش و خصوصاً رشته‌های پرطرفداری از جمله فوتبال، بسکتبال، والیبال، تکواندو و ... می‌شود هرچند همچنان جای امیدواری وجود دارد که وزیر ورزش، بدون هیچ استثنایی این قانون را برای کنار گذاشتن همه مدیران بازنشسته به بهترین شکل اجرا کند و اگر چنین اتفاقی رخ نداد، نمایندگان ورزش او و مدیرانش را برای پاسخگویی یا استیضاح، به مجلس 
فراخوانند....
 

captcha
شماره‌های پیشین