507
چهارشنبه، ۲۰ تیر ۱۳۹۷
11
گزارش «صبح‌نو» از گردهمایی بانوان شاعر در تهران

در هفتمین اردوی آفتابگردان‌ها چه می‌گذرد

نخستین اردوی هفتمین دوره بانوان «آفتابگردان‌ها» از 17 تا 20 تیر در مجتمع آدینه تهران در حال برگزاری است. آفتابگردان‌ها عنوان دوره آموزش شعر جوان انقلاب اسلامی است که هر ساله به همت موسسه فرهنگی ادبی شهرستان ادب برگزار می‌شود. این دوره‌ها شامل سه اردوی آموزشی، نقد تلفنی، ارسال چندین جلد کتب آموزشی و مجموعه شعر و برگزاری نقدهای مختلف تلفنی و مکتوب است.

خبر

صبح نو

گزارش «صبح‌نو» از گردهمایی بانوان شاعر در تهران

در هفتمین اردوی آفتابگردان‌ها چه می‌گذرد

نخستین اردوی هفتمین دوره بانوان «آفتابگردان‌ها» از 17 تا 20 تیر در مجتمع آدینه تهران در حال برگزاری است. آفتابگردان‌ها عنوان دوره آموزش شعر جوان انقلاب اسلامی است که هر ساله به همت موسسه فرهنگی ادبی شهرستان ادب برگزار می‌شود. این دوره‌ها شامل سه اردوی آموزشی، نقد تلفنی، ارسال چندین جلد کتب آموزشی و مجموعه شعر و برگزاری نقدهای مختلف تلفنی و مکتوب است.

از پیروزی با گل به خودی حریف مقابل مراکش، 
تا شکست برابر اسپانیا در دیداری که گل صحیح‌مان مردود اعلام شد و کسب مساوی مقابل پرتغال آن‌هم در شرایطی که اگر مهدی طارمی در ثانیه‌های پایانی تمرکز بیشتری داشت، به برد تبدیل می‌شد؛ اتفاق‌هایی که همگی به تاریخ پیوستند. بازی‌های تیم ملی درحالی که از گروه مرگ صعود نکرد و از نظر فنی چندان قابل قبول نبود، با واکنش‌های مثبت هواداران فوتبال، کارشناسان، رسانه‌ها و ... روبه‌رو شد و جشن‌های خیابانی، نادیده گرفتن اشتباهات، تعریف و تمجید از ملی‌پوشان در رسانه‌های رسمی و شبکه‌های اجتماعی و استقبال جالب‌توجه از ملی‌پوشان در فرودگاه 
امام خمینی ؟ره؟ نشان‌دهنده یک اتحاد و آشتی عمومی بود. در آن روزها حتی منتقدان کارلوس کی‌روش و تیم ملی، از عملکرد ملی‌پوشان ایران تقدیر کردند و بحث تمدید قرارداد سرمربی پرتغالی - موزامبیکی تیم ملی دوباره با بازتاب مثبتی همراه شد اما در این میان یک نکته بزرگ نادیده گرفته شد؛ آن‌هم بازیکنانی که باعث موفقیت تیم ملی شدند، چگونه و توسط چه کسانی پرورش داده شدند؟ نفراتی که سال‌ها زجر کشیدند، با سختی‌ها ساختند، در این فوتبال بدون امکانات - از زمین نامناسب برای تمرین و چمن نامطلوب برای مسابقه تا دلالی‌ها و فسادهای خارج از مستطیل سبز و حتی بی‌کفایتی مدیران و مربیان ملی و باشگاهی - زیر نظر مربیان بی‌ادعا اما کاربلد در تیم‌های پایه ملی پرورش یافتند و در بزنگاه‌ها با راهنمایی آ‌نها، راه سره از ناسره را تشخیص دادند. هیچکس نمی‌تواند تلاش‌های فنی و مدیریتی کارلوس کی‌روش و همکارانش را برای حضور موفق تیم ملی در جام‌جهانی نادیده بگیرد اما نباید زحمات مربیانی را که این محصول آماده را در اختیار سرمربی پرتغالی تیم ملی قرار دادند هم به راحتی فراموش کند.

پوست‌اندازی تیم ملی با کی‌روش
بعد از ناکامی تیم ملی در جام ملت‌های 2011 امارات با هدایت افشین قطبی، هدایت موقت تیم ملی ایران توسط علیرضا منصوریان در بازی تدارکاتی با روسیه و مذاکرات طولانی با کارلوس کی‌روش و یک‌بار پاسخ منفی با ارسال ایمیل، این مربی از تاریخ ۱۵ فروردین‌ماه سال ۱۳۹۰ رسماً سرمربیگری تیم ملی ایران را برعهده گرفت. این مربی پرتغالی - موزامبیکی که در بین تمامی سرمربیان تاریخ تیم ملی ایران، طولانی‌ترین دوران مربیگری را از آن خود کرده دوران پرفراز و نشیبی را با تیم ملی ایران تجربه کرده است که ماحصل آن صعود به دو دوره جام‌جهانی 2014 برزیل و 2018 روسیه و ناکامی در رسیدن به مرحله دوم این رقابت‌ها و عدم موفقیت در جام ملت‌های 2015 استرالیا بوده است. کارلوس کی‌روش اما از بدو پذیرش هدایت تیم ملی ایران، سه اصل اساسی را مدنظر قرار داد؛ ابتدا نگاه ویژه به بازیکنان ایرانی مهاجر یا دوتابعیتی، دوم اهمیت بسیار به نظم و انضباط و سوم جوانگرایی در تیم ملی.... اعتقاد راسخ به بحث نظم و انضباط تیم ملی، باعث شد به‌راحتی روی نام بزرگانی همچون علی کریمی، سیدمهدی رحمتی، هادی عقیلی، محمدرضا خلعتبری، فرهاد مجیدی، فریدون زندی و محرم نویدکیا قلم قرمز بکشد و نگاه ویژه به بازیکنان ایرانی مهاجر یا دوتابعیتی زمینه‌ساز حضور نفراتی همچون اشکان دژاگه، رضا قوچان‌نژاد، دانیل داوری، مهرداد بیت‌آشور، امید نظری و ... و در نهایت سامان قدوس در تیم ملی ایران شد.اما شاید مهم‌ترین اقدام این مربی پرتغالی موزامبیکی در ایران، استفاده مناسب از بازیکنان جوان شاغل در لیگ برتر و یا به نوعی پوست‌اندازی مناسب در تیم ملی بود که باعث شد بازیکنان مسن کم‌کم جای خود را به جوانانی بدهند که آینده‌سازان فوتبال کشورمان باشند. اوج این جوانگرایی در فهرست نفرات نهایی اعزامی به جام‌جهانی مشخص شد، جایی‌که علیرضا بیرانوند، مهدی ترابی، روزبه چشمی، میلاد محمدی، سعید عزت‌اللهی، مرتضی پورعلی‌گنجی، محمدرضا خانزاده، علیرضا جهانبخش، سیدمجید حسینی، سردار آزمون و امیر عابدزاده به جایی بسیاری از بازیکنان باسابقه، فرصت سفر به روسیه را به‌دست آوردند. البته اگر کاوه رضایی، سیدحسین حسینی و وریا غفوری را که در روزهای پایانی خط خوردند،  به این جمع اضافه کنیم، تعداد آنها افزایش پیدا می‌کند. اکثر این بازیکنان، همان نفراتی بودند که در تیم‌های مختلف پایه پرورش یافته و توانستند با عبور از سخت‌ترین آزمون‌ها در درون و بیرون مستطیل سبز، به آرزوی کودکی خود یعنی بازی در جام جهانی، جامه‌عمل بپوشانند.

رنسانسی پیش از کارلوس
وقتی به فهرست تیم ملی اعزامی به جام جهانی نگاه می‌کنیم، 13 نفر آنها تجربه حضور در تیم‌های مختلف پایه را داشته و از آن تیم‌ها توانستند خود را به سطح اول فوتبال ایران برسانند. احسان حاج‌صفی، کریم انصاری‌فرد، علیرضا بیرانوند، مهدی ترابی، روزبه چشمی، میلاد محمدی، سعید عزت‌اللهی، مرتضی پورعلی‌گنجی، محمدرضا خانزاده، علیرضا جهانبخش، سیدمجید حسینی، سردار آزمون، امیر عابدزاده و حتی کاوه رضایی، سیدحسین حسینی و وریا غفوری خط خورده‌های روزهای پایانی، جزو استعدادهای درخشان فوتبال پایه کشورمان بودند. این بازیکنان محصول رنسانسی بودند که تقریباً از سال 2007 (1386) در فوتبال ایران رقم خورد؛ جایی که تیم فوتبال نوجوانان ایران با هدایت علی دوستی‌مهر و در اوج کمبودها و مشکلات توانست با چهار پیروزی متوالی در مرحله گروهی (هفت بر صفر مقابل بحرین، سه بر صفر برابر کویت، چهار بر صفر مقابل اردن و سه بر صفر برابر نپال) به مرحله نهایی رقابت‌های قهرمانی نوجوانان آسیا 2008- ازبکستان راه یافتند. در آن جام نیز نوجوانان ایران با سه پیروزی در مرحله گروهی (دو بر صفر برابر بحرین، دو بر یک مقابل ازبکستان میزبان و چهار بر یک برابر اندونزی) و سه پیروزی در مراحل حذفی (دو بر صفر مقابل سوریه، سه بر صفر برابر امارات و دو بر یک مقابل کره‌جنوبی)، ضمن کسب سهمیه صعود به جام‌جهانی 2009 نیجریه و به‌دست آوردن عنوان آقای گلی توسط کاوه رضایی، برای نخستین مرتبه در تاریخ فوتبال ایران، به‌عنوان قهرمانی آسیا در رده نوجوانان دست یافتند. همان تیم یک سال بعد در جام‌جهانی نیجریه، به درخشش خود ادامه داد و با برتری دو بر صفر مقابل گامبیا، تساوی برابر کلمبیا و بردن هلند، به‌عنوان نخستین تیم تاریخ فوتبال ایران، به دور دوم یک تورنمنت فوتبال در سطح جهان راه یافت؛ هرچند با شکست دو بر یک برابر اروگوئه، نتوانست به موفقیت‌های خود ادامه دهد. فوتبال ایران با همان موفقیت که باعث شد از یک سو توجه مدیران ورزش و فوتبال و از سوی دیگر رسانه‌ها به تیم‌های فوتبال پایه بیشتر شود، در یک مسیر جدید قرار گرفت و مانند فوتبال آلمان که با جوانگرایی بعد از جام جهانی 2002 کم کم در مسیر پیشرفت قرار گرفت و یا تیم بلژیک در جام جهانی 2018، یک رنسانس بزرگ را در خود به‌وجود آورد؛ مسیری که یکی از عوامل اصلی عملکرد خوب تیم ملی ایران در جام جهانی 2018 روسیه بود.

پشت خط مانده‌ها 
فوتبال ایران امروز مدیون مربیانی همچون علی دوستی‌مهر، مسعود مقیم، اکبر محمدی، نادر عزت‌اللهی، مهدی حیدری، مهدی غفاری و بسیاری از مربیان دیگر است که در این سال‌ها با توجه به تمام مشکلات، توانستند با استعدادیابی مناسب، پرورش صحیح و هدایت مطلوب بازیکنان جوان در مسابقات بین‌المللی، نسلی پر از استعداد را به سطح اول فوتبال کشورمان معرفی کنند.  این مربیان اما امروز پشت دیوار روابط در فدراسیون فوتبال مانده و به‌جای استفاده از توانایی و یا تجربیات‌شان در تیم‌های پایه ایران، به کارهای شخصی یا فعالیت در باشگاه‌های نه‌چندان مطرح فعال هستند. واقعاً چرا باید این مربیان سازنده، خانه‌نشین باشند، مربیانی که بازیکنانی را کشف و تربیت کردند که امروز عصای دست کی‌روش و مربیان لیگ برتری هستند و در موفقیت‌های بزرگ ملی و باشگاهی نقش اساسی ایفا می‌کند. واقعاً تا چه زمانی باید دست روی دست گذاشت و به راحتی از کنار بازیکن‌سازانی گذشت که می‌توانند بازهم نسل‌های آینده را بسازند...

captcha
شماره‌های پیشین