489
چهارشنبه، ۲۳ خرداد ۱۳۹۷
6
نماینده ایران در ملاقات «ترامپ» و «اون»

فرش هریس آذربایجان در دیدار تاریخی خبرساز شد

گزارش «صبح‌نو» از مراسم افطاری خودمانی کودکان کار که در مدرسه رویش برگزار شد

سفره مهربانی با دست‌های کوچک و پرپینه

کنار خیابان شوش نشسته‌اند و با پایپ مشغول‌اند. نوجوانان لاغراندام، بی‌توجه به آن‌ها چرخ‌های بزرگ بارشان را می‌کشند. دانه‌های درخشان عرق از روی پیشانی‌شان راه باز می‌کند و تا گردن‌شان ‌می‌رود. عضلات‌شان زمان کشیدن بار، کشیده و رگ گردن و شقیقه‌شان برجسته می‌شود. از داخل کاروانسراهای بزرگ خیابان و چهارراه هرندی، سریع بیرون می‌روند تا بارشان را به مقصد برسانند. در میان صدای بوق ماشین‌ها و اگزوز موتورها، صدای موزیک شادی شنیده می‌شود. صدای خنده و موزیک چهارراه هرندی را پر کرده است. صدا از سمت پارک هرندی می‌آید. روبه‌روی پارک حقانی، مدرسه صبح رویش کودکان کار است. جایی که منبع صداست. مراسم افطار کودکان کار قرار است اینجا برگزار شود.

صبح نو

گزارش «صبح‌نو» از مراسم افطاری خودمانی کودکان کار که در مدرسه رویش برگزار شد

سفره مهربانی با دست‌های کوچک و پرپینه

کنار خیابان شوش نشسته‌اند و با پایپ مشغول‌اند. نوجوانان لاغراندام، بی‌توجه به آن‌ها چرخ‌های بزرگ بارشان را می‌کشند. دانه‌های درخشان عرق از روی پیشانی‌شان راه باز می‌کند و تا گردن‌شان ‌می‌رود. عضلات‌شان زمان کشیدن بار، کشیده و رگ گردن و شقیقه‌شان برجسته می‌شود. از داخل کاروانسراهای بزرگ خیابان و چهارراه هرندی، سریع بیرون می‌روند تا بارشان را به مقصد برسانند. در میان صدای بوق ماشین‌ها و اگزوز موتورها، صدای موزیک شادی شنیده می‌شود. صدای خنده و موزیک چهارراه هرندی را پر کرده است. صدا از سمت پارک هرندی می‌آید. روبه‌روی پارک حقانی، مدرسه صبح رویش کودکان کار است. جایی که منبع صداست. مراسم افطار کودکان کار قرار است اینجا برگزار شود.

کار می‌کنم و روزه می‌گیرم
 روی موکت بزرگی نشسته‌اند و با شور و شوق در حال تماشای «جشن همدلی» هستند. جشنی که مخصوص آن‌هاست. کودکان کار، مهمانان ویژه جشن هستند. تعداد پسرها از دخترها بیشتر است. اغلب پسرها موهایشان را تراشیده‌اند و همه لاغراندام‌اند. زمان اجرای برنامه‌های مختلف، هیجان‌زده می‌شوند و واکنش نشان می‌دهند. در زمان اجرای مرشد زورخانه، آن‌ها هم با ریتم یکنواخت ضرب و زنگ، دستان‌شان را باز می‌کنند، میان‌داری می‌کنند و دور خود می‌چرخند. زمان اجرای حرکات دفاعی رزمی‌کاران نیرو، با دهان باز، نیمه ایستاده برایشان دست می‌زنند. بعضی‌هایشان برای این‌که نشان ندهند تا چه حد هیجان‌زده شده‌اند، با شیطنت می‌گویند: «الکی خودش را روی زمین انداخت.» چند تا از بچه‌های شیطان هم سعی می‌کنند تا حرکات‌شان را ‌روی هم اجرا کنند و دعوا می‌کنند. جشن پر از موسیقی، جیغ و صدای خنده بچه‌هاست. نوید 10‌ساله است و تازه کلاس چهارم را تمام کرده. لاغر و آفتاب‌سوخته است. تمام نمراتش در کارنامه «خیلی خوب» است و خود را برای رفتن به کلاس پنجم آماده می‌کند. او مانند خیلی از بچه‌هایی که در محله شوش زندگی می‌کنند چرخی است و در ماه رمضان مانند خیلی از بچه‌های کاری که در جشن و افطاری شرکت کرده‌اند، تمام روزه‌هایش را گرفته است: «من همه روزه‌هایم را گرفته‌ام. خیلی سخت بود که با زبان روزه، کار کنم و چرخ بکشم. اما خوب تحمل کردم.» نوید هر روز بعد از تعطیل شدن از مدرسه به سر کار می‌رود: «حقوقم معلوم نیست. خدا روزی را می‌رساند. امروز مثلاً، 20‌هزار تومان کار کردم. هر روز با روز دیگر فرق می‌کند.» محمدحسین هم مثل نوید آفتاب‌سوخته است. نسبت به سنش که 15‌ساله است، قد بلندی دارد و در کلاس ششم درس می‌خواند. او هم چرخی است: «روزانه 60‌هزار تومان کار می‌کنم.» امتحانات او هنوز تمام نشده است و تا اول تیرماه باید درس بخواند. محمدحسین هم درس می‌خواند، هم کار می‌کند و هم روزه می‌گیرد. هرچند که انجام همه این‌ها برایش سخت است: «در ماه رمضان فقط 6‌روز را روزه گرفتم. سخت است که وقتی روزه‌ام کار هم کنم ولی چاره دیگری ندارم. گرما می‌زند اما تحمل می‌کنم.» نور از آسمان می‌رود، هوا در حال تاریک شدن است. لحظه اذان نزدیک است. همه دانش‌آموزان پر شر و شیطان آرام پای سفره افطار می‌نشینند و با دستان کوچک‌شان دستان‌شان را برای دعا بالا می‌برند. طنین «الله‌اکبر» در فضا می‌پیچد. لحظه افطار است.

کودکان کار باید قوی باشند
 آقای «علیرضا لطفی‌آزاد» مربی هنر رزمی نیرو و بانی اصلی برگزاری مراسم افطار است. رشته رزمی نیرو یک ورزش دفاع شخصی است؛ اما مسأله مهم درباره این ورزش به‌جز تقویت فیزیکی کودکان، تقویت فکری و روحی آن‌هاست. توجه به تقویت روحی باعث شده است تا لطفی و مربیان ورزش نیرو دست‌به‌کار شوند تا به کودکان کار آموزش دهند. یک سالی می‌شود که رشته رزمی‌ نیرو کار خود را در مدارس کودکان کار شروع کرده است. لطفی‌آزاد در گفت‌وگو با «صبح نو» درباره تأثیر ورزشی که مربی‌اش است ‌روی کودکان کار عنوان می‌کند: «با توجه به مشکلات و مسائلی که کودکان کار دارند، آن‌ها باید قوی شوند تا از لحاظ فکری و روحی از مسیر اصلی زندگی خارج نشوند و به مشکلاتی که در این محیط‌ها وجود دارد، کشیده نشوند. این ورزش آن‌ها را در برابر حمله‌هایی که وجود دارد، قوی می‌کند. این حمله‌های می‌تواند فیزیکی باشد ‌یا اینکه فکری و روحی باشد.» مربی رشته نیرو، عنوان می‌کند که از یک سال پیش تا‌به‌حال کار آموزش به کودکان کار را شروع کرده‌اند، بازخوردها خوب بوده است: «پیشرفت بچه‌ها خیلی خوب بوده است. در این یک سال، کنترل ‌روی خشم‌شان زیاد و آرامش‌شان بالا رفته است.»
برگزاری مراسم افطاری برای کودکان کار در مدارس رویش، مقدمه‌ای است تا مربیان رشته رزمی فعالیت‌هایشان را بیشتر کنند. تمامی مربی‌ها و هنرجوهای این رشته در سطح کشور، هزینه مراسم افطاری به 600‌کودک کار و کمک‌هزینه را تأمین کردند: «این سفره افطاری یک بهانه است تا بچه‌ها دورهم جمع شوند و شاد باشند. اصل هدف ما البته ‌روی آموزشی است که کودکان باید ببینند. در این مدارس تخصص‌های زیادی به بچه‌ها آموزش می‌شود. نجاری، نقاشی و هنرهای دستی از آموزش‌هایی است که دانش‌آموزان در مدارس آموزش می‌بینند. ما هم در کنار ورزش به آن‌ها آموزش می‌دهیم که هم در آینده می‌توانند به‌عنوان شغل‌شان مربی شوند و هم اینکه با انجام این ورزش سلامتی‌شان ‌حفظ شود.»

به فکر کاهش آسیب‌های اجتماعی هستیم
 آقای «رضا قدیمی» مدیرعامل پیشین سازمان خدمات اجتماعی شهرداری تهران است و از همان ابتدا تأکید می‌کند که این مراسم ارتباطی با شهرداری ندارد و یک کار داوطلبانه است. او در گفت‌وگو با «صبح‌نو» با اشاره به ورزش رزمی نیرو، یکی از اهداف آن را این‌طور عنوان می‌کند: «این ورزش بر پایه اعتمادبه‌نفس و جلوگیری از آسیب است. یکی از دلایل ایجاد هنجارهای انسانی ضعف اراده انسان‌هاست. این‌که در برابر مشکلات نمی‌توانند دوام بیاورند، همه ورزش مخصوصاً نیرو به آن‌ها کمک می‌کند که در کنار اینکه جسم‌شان قوی شود، روح‌شان هم قوی شود. مقاومت در برابر مشکلات بیشتر شود، کم نیاورند و به موادمخدر و بزهکاری‌هایی که در این محله‌ها وجود دارد رو بیاورند.»  او تأکید می‌کند که همه کارها برای کاهش بزهکاری انجام شده است و باید روش دیگری در پیش گرفت: «ما همه کارها را در مورد کاهش بزهکاری انجام داده‌ایم. این‌بار بهتر است که از ورزش استفاده کنیم. قطعاً یک ورزشکار دیرتر و سخت‌تر به سمت مواد مخدر گرایش پیدا می‌کند. در ورزشکارها تعداد کسانی که به سمت موادمخدر می‌روند، کمتر است.»  قدیمی البته جذب بچه‌ها به سمت ورزش را ساده هم نمی‌داند: «این محل‌ها یا سرریز از آسیب‌های اجتماعی است‌ یا اینکه زه‌کش آسیب‌هاست و جذب بچه‌ها به سمت ورزش کار سختی است. کار دوستان نیرو خیلی سخت است، برای بچه‌ها و خانواده‌ها خیلی سخت است که قبول کنند دو روز در هفته را به‌عنوان‌مثال کار نکنند و ورزش کنند. امروز همه بچه‌ها از سر کار آمده‌اند و اینجا نشسته‌اند ولی باید به آینده آن‌ها کمک کنیم. در آسیب‌های اجتماعی کسی دنبال کار خارق‌العاده نیست. همه به‌دنبال کم‌کردن آسیب‌ها هستند تا آسیب مدیریت شود. باید آسیب‌ها را محدود کنیم تا حداقل این‌که افزایش پیدا نکند.»  جشن تمام شده است، بچه‌ها به طرف خانه‌هایشان به‌راه می‌افتند. باد تندی می‌وزد، گردوخاک فضا را پر کرده است، رعدوبرق آسمان را روشن می‌کند. باران می‌زند و گردوغبارها را می‌شوید. همه‌چیز پاک می‌شود.

captcha
شماره‌های پیشین