484
یکشنبه، ۱۳ خرداد ۱۳۹۷
4
واکنش داماد پهلوی به زیاده‌‌خواهی های واشنگتن

گربه‌هایی که در آرزوی گرفتن موش می‌مانند

«اردشیر زاهدی» داماد شاه مخلوع پهلوی و آخرین نماینده رژیم ستمشاهی در آمریکا، در یک آگهی که در روزنامه نیویورک‌تایمز چاپ شده است از مواضع وزیر خارجه آمریکا و «12 خواسته» او در قبال ایران انتقاد کرده و نوشته است: «در طول هزاران سال تاریخ خود، کشور من هرگز در برابر خارجی‌ها سر خم نکرده و تسلیم نشده است، و در شرایط سخت متحد مانده است.

نگاهی به سومین شرط رهبر انقلاب برای ادامه برجام

چرا مذاکره موشکی خط قرمز است

صبح نو

نگاهی به سومین شرط رهبر انقلاب برای ادامه برجام

چرا مذاکره موشکی خط قرمز است

رهبر معظم انقلاب برای مذاکره ایران با کشورهای اروپایی و ادامه برجام شروط هفت‌گانه‌ای را بیان کردند، شروطی که نه تنها تحریم‌های آمریکا را بی‌اثر می‌کند بلکه اروپا برای ادامه مذاکره باید خسارات نقض عهدهای خود از سال80 تاکنون را تقبل کند و در صورت محقق‌نشدن این امر مذاکره با اروپایی‌ها درجا متوقف شده و اصل ادامه برجام بدون آمریکا از سوی ایران مورد تجدیدنظر قرار می‌گیرد. روزنامه «صبح‌نو» در این بخش از سلسله گزارش‌های «بررسی شروط هفتگانه رهبری» قصد دارد سومین شرط رهبر انقلاب را برای مذاکره با اروپا بررسی کند.
رهبر معظم انقلاب در دیدار با سران قوا و جمعی از مسوولان و کارگزاران نظام با ترسیم شروط ایران برای مذاکره با کشورهای اروپایی-که درواقع باید آن را «خطوط قرمز» مذاکرات پیش ‌رو دانست- خاطرنشان کردند: «اروپا باید متعهّد بشود که بحث موشک و حضور جمهوری اسلامی در منطقه را مطرح نخواهد کرد؛ این را باید قول بدهند. اینکه در هر برهه‌ای از زمان یک چیزی بگویند و مسأله موشک را به شکل‌های مختلف مطرح کنند، اصلاً قابل قبول نیست. بایستی سران این سه کشور قول بدهند و قبول بکنند که مطلقاً مسأله موشک را مطرح نخواهند کرد. البتّه این را هم همه بدانند که حالا ما گفتیم مسأله موشک را مطرح نکنند؛ [امّا] جمهوری اسلامی از مؤلّفه‌های قدرت قطعاً دست نخواهد کشید که یکی از مؤلّفه‌های قدرت، نیروی دفاعی است؛ دفاع از دور. یکی از مؤلّفه‌های قدرت، عمق راهبردی ما است. حضور در کشورهای منطقه و طرف‌داری ملّت‌های منطقه از جمهوری اسلامی، عمق راهبردی جمهوری اسلامی است؛ جمهوری اسلامی از این نمی‌تواند صرف‌نظر کند؛
 هیچ دولت عاقلی صرف‌نظر نمی‌کند.»
این سومین شرط رهبر انقلاب برای ادامه برجام با طرف‌های اروپایی بود؛ پیش از این نیز از سوی مقامات کشورمان بارها اعلام شده که برنامه موشکی و توان دفاعی ایران خط‌قرمز مذاکرات است اما مذاکرات درباره توان موشکی ایران و حضور منطقه‌ای جمهوری اسلامی همواره یکی از نگرانی‌های غرب بوده و مسوولان اروپایی هم بارها بر لزوم مذاکره درباره این موضوع تاکید داشتند.
مهرماه سال‌96 دفتر نخست‌وزیری انگلیس طی بیانیه‌ای به نگرانی سه کشور اروپایی درخصوص برنامه موشکی ایران اشاره کرد و اعلام شد ترزا می و آنگلا مرکل به توافق رسیدند که جامعه جهانی را برای توقف برنامه موشکی و فعالیت‌های منطقه‌ای ایران همراه کنند.
همچنین در سال گذشته، سران تروییکای اروپایی از جمله ترزا می، نخست‌وزیر انگلیس، آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان و امانوئل مکرون، رییس‌جمهوری فرانسه در نشست بروکسل به‌رغم اشاره بر پایبندی به توافق هسته‌ای بر ضرورت مقابله با برنامه موشکی و فعالیت‌های منطقه‌ای ایران تاکید کردند.
امانوئل مکرون هم که بلندگویی برای ادعاهای ترامپ و رویای اروپا مبنی بر مذاکرات موشکی است؛ بعد از دیدار با ترامپ از یک «برجام بزرگ» حرف زد و مدعی شد: توافق جدید با ایران باید چهار ستون داشته باشد. نخستین موضوع منع ایران از هرگونه فعالیت هسته‌ای تا سال‌۲۰۲۵ است که در برجام آمده است. دوم اطمینان از اینکه ایران در بلند‌مدت برنامه هسته‌ای نخواهد داشت؛ مورد مهم سوم توقف فعالیت موشکی ایران در منطقه است و چهارم رسیدن به راه‌حل سیاسی برای مهار ایران در یمن، سوریه، عراق و لبنان خواهد بود.»
آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، همچنین در دیدار با رییس‌جمهوری روسیه تاکید کرد که همه در اتحادیه اروپا با این مساله هم‌عقیده‌اند که این توافق کامل نیست، اما ما باید در این توافق بمانیم و مذاکرات بیشتری را با ایران درخصوص مسائل دیگر مانند برنامه موشک‌های بالستیک انجام دهیم. آنگلا مرکل پیش از خروج آمریکا از برجام نیز در نشست مشترک با ترامپ اعلام کرده بود اروپا نسبت به ایران با آمریکا همراه و هم‌نظر است. این سخنان و تکرار ادعاهای واهی ترامپ از سوی دیگر سران کشورهای اروپایی، از توافق سه کشور اروپایی با آمریکا بر سر گسترش دامنه برجام خبر می‌دهد، خبری که از سوی یک رسانه آلمانی هم تأیید شد، روزنامه آلمانی «ولت آم زونتاگ» در 20می مدعی شد، دیپلمات‌های اروپا، چین و روسیه در حال بحث بر سر توافقی برای پیشنهاد به ایران هستند تا در ازای کمک‌های مالی، ایران «برنامه موشک‌های بالستیک و مداخله در منطقه» را محدود کند تا به این ترتیب راه برای حفظ برجام باز شود.
اما همچنان‌که رویترز گزارش داده است: «ایران بعید است که با محدودیت‌هایی فراتر از یک محدودیت «صوری» بر بُرد موشک‌هایش موافقت کند. از دیدگاه تهران، برنامه موشکی یک مسأله بقا است. به‌ویژه به‌خاطر این دلیل که دهه‌ها تحریم‌های غربی، مانع از آن شد که ایران بتواند یک نیروی هوایی قدرتمند ایجاد کند. ایرانیان هنوز فراموش نکرده‌اند که چگونه در دوره جنگ طولانی با عراق، نیروی هوایی صدام حسین، سلسله‌ای از حملات هوایی و موشکی سیستماتیک به شهرهای بزرگ ایران مانند تهران، تبریز، اصفهان و شیراز انجام داده است. این عملیات راهبردی علیه مناطق شهری که در ۱۹۸۴ آغاز شد و تحت عنوان «جنگ شهرها» بدنام شد، مردم را در شهرها کُشت. در ژوئن ۱۹۸۷، صدام دستور داد به شهر مرزی سردشت در غرب ایران حمله شیمیایی شود، حمله‌ای که حداقل ۱۱۳‌نفر را کُشت و تعداد بسیار بیشتری را زخمی کرد.
تهران با استقرار جنگنده، پاسخ داد. با این حال، برای دفع بمباران هوایی به‌شدت بر پدافند هوایی اتکا کرد. به مرور زمان، این امر صدام را متقاعد کرد تا با حملات موشکی سیستماتیک‌تر پاسخ دهد. تهران که هیچ موشکی از خود نداشت و تحت تحریم‌های بین‌المللی بود، خود را درمانده یافت.
جواد ظریف، وزیر خارجه ایران، در یک پاسخ مشهور به پرسش گزارشگر ژاپنی درباره تاثیرات برنامه موشکی تهران بر تجارت آن با جامعه جهانی، گفت که ایران «یک موشک هم نداشت تا پاسخ دهد تا شاید صدام متوقف شود.» وی افزود: «ما به کشوری بعد از دیگری می‌رفتیم، التماس می‌کردیم، التماس می‌کردیم، اصرار می‌کنم که التماس می‌کردیم تا یک موشک اسکاد (به ما بدهند) تا از مردم خود دفاع کنیم. التماس می‌کردیم. الان شما از ما می‌خواهید مقداری دلار به ایران بیاوریم تا از دفاع از مردم‌مان دست برداریم؟»
رویترز در این گزارش نیز به این نتیجه رسیده است که «دهه‌ها از بدگمانی عمیق و خصومت نهادینه‌شده بین جمهوری اسلامی و قدرت‌های غربی، رهبران ایران را متقاعد کرده است که هر چه آن‌ها بیشتر عقب‌نشینی و سازش کنند، دشمنان آن‌ها بیشتر پیشرفت و مطالبه می‌کنند.»  این موارد تنها نمونه‌ای از اظهارات ضدونقیض مقامات اروپایی درخصوص توان دفاعی ایران است و باید دید علاقه به حفظ برجام را در عمل نشان خواهند داد یا نه.

 

captcha
شماره‌های پیشین