sobhe-no.ir
483
شنبه، ۱۲ خرداد ۱۳۹۷
3
دادگاه بررسی حادثه 11 سپتامبر ایران را به‌جای عربستان محکوم کرد

جیب‌بری 6 میلیارد دلاری

17 سال از حادثه 11 سپتامبر می‌گذرد، حادثه‌ای که در دوره بوش پسر رخ داد و جنایت‌های بشری بزرگی نیز توسط وی به بهانه فروریختن برج‌های دوقلو به وقوع پیوست که جنگ عراق و افغانستان بخشی از آن بود.

روایت یک دیدار

یادداشت مهدی فضائلی

صبح نو

روایت یک دیدار

یادداشت مهدی فضائلی

گاهی قالب و محتوا چنان در هم تنیده می‌شوند که تفکیک آن‌ها از یکدیگر به دشواری ممکن است.
دیدار بیش از سه‌ساعت‌و‌نیم اخیر جمعی از دانشجویان با رهبر معظم انقلاب اسلامی از نگاه نویسنده چنین حالتی داشت!
محتوای دیدار دو بخش داشت؛ بخشی که نمایندگان دانشجویان مطالب‌شان را مطرح کردند که بیشتر زمان این دیدار به این بخش اختصاص یافت و بخش دوم هم سخنان رهبری بود. این یادداشت نمی‌خواهد به محتوای این دیدار ورود کند اما قصد دارد به نکته بسیار مهمی تمرکز داشته باشد؛ نکته‌ای که با تسامح آن را جنبه شکل و قالب و به قول فرنگی‌ها فرم این دیدار می‌نامم.
سخن گفتن با «حاکمان» همواره با برداشت‌هایی همراه است و برداشت غالب، دشواری، نگرانی، دغدغه و اضطراب برای چنین کاری است.
دلیل این نگرانی و اضطراب هم روشن است؛ اولاً «نقطه مقابل حاکم، اصطلاحاً» محکوم است و زمانی که یک محکوم می‌خواهد با حاکمی که علی‌القاعده صاحب قدرت است و کلامش نافذ، سخن بگوید، به‌طور طبیعی این نگرانی و اضطراب بر محکوم هجوم می‌آورد!
شدت و حدت این حالت به عوامل متعددی بستگی دارد و علاوه‌بر ویژگی‌های شخصیتی گوینده و شرایط زمانی و مکانی و... اولاً به مرتبه و جایگاه حاکم و فاصله او با کسی که می‌خواهد با او سخن بگوید بستگی دارد و ثانیاً به آنچه می‌خواهد بگوید.
لذا هر چه این فاصله بیشتر و سخن مورد نظر نقادانه‌تر و اعتراض‌گونه‌تر باشد، این نگرانی و اضطراب به‌تدریج جای خود را به ترس و واهمه می‌دهد؛ ترس از عواقب نقد و اعتراض به حاکمی که صاحب قدرت است و کلامش نافذ!
آنچه در دیدار دانشجویان با رهبر فرزانه انقلاب اسلامی برای بنده بسیار برجسته و قابل توجه بود فقدان این ترس بود.
ترس، ناخودآگاه گوینده را به لکنت زبان و لرزش صدا دچار می‌کند اما در صحبت‌های انتقادی ‌‌یا حتی اعتراضی دو، سه دانشجوی منتقد ذره‌ای لکنت و لرزش صدا مشاهده نمی‌شد!
ممکن است این حالت به شجاعت گوینده حمل شود، نمی‌خواهم منکر این ویژگی بشوم که خود حضرت آقا هم به آن اشاره و از این روحیه تقدیر کردند اما بدون تردید بخش زیادی از این شجاعت مرهون اطمینان از مخاطب و احساس آرامش از جانب او (رهبر انقلاب) و اعتماد به آزادی موجود در کشور است.
 آزادی که برخی با آزادی کامل آن را انکار می‌کنند و اعتمادی که با اعتماد‌به‌نفس بالا نادیده انگاشته می‌شود!
«آزادی» از دستاوردهای مهم انقلاب اسلامی به‌شمار می‌رود و هرچند هنوز به کمال نرسیده اما بدون تردید پیشرفت در آن، قابل ملاحظه و مایه مباهات‌ است و غیرقابل مقایسه با دوران طاغوت.
هیچ‌گاه فراموش نمی‌کنم، ترس و دلهره یکی از نزدیکان در دوران ستم‌شاهی را که به‌دلیل کسب رتبه اول دانشگاه قرار بود به همراه تعدادی دانشجوی برگزیده دیگر با شاه دیدار کند و نمی‌خواست کراوات بزند و دست شاه را ببوسد، و سرانجام هم به‌دلیل نگرانی والدینش از تبعات کراوات نزدن و دست نبوسیدن، کراوات زد(نمی‌دانم دست‌بوسی داشت یا نه)!
گفت‌و‌گوی صمیمی، بی‌تکلف و جسورانه دانشجویان با عالی‌ترین مقام کشور یعنی رهبر معظم انقلاب اسلامی که بدون تردید-تا جایی‌که نویسنده می‌داند- نمونه مشابهی ندارد، ناخودآگاه کلام امیر کلام به مالک اشتر در نامه‌۵۳ نهج‌البلاغه را در ذهنم تداعی کرد که:
«وَاجْعَلْ لِذَوِي الْحَاجَاتِ مِنْکَ قِسْماً تُفَرِّغُ لَهُمْ فِيهِ شَخْصَکَ، وَتَجْلِسُ لَهُمْ مَجْلِساً عَامّاً فَتَتَوَاضَعُ فِيهِ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَکَ، وَتُقْعِدُ عَنْهُمْ جُنْدَکَ وَأَعْوَانَکَ مِنْ أَحْرَاسِکَ وَشُرَطِکَ; حَتَّى يُکَلِّمَکَ مُتَکَلِّمُهُمْ غَيْرَ مُتَتَعْتِع، فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صلّى الله عليه و آله و سلم يَقُولُ فِي غَيْرِ مَوْطِن، «لَنْ تُقَدَّسَ أُمَّةٌ لاَ يُؤْخَذُ لِلضَّعِيفِ فی‌ها حَقُّهُ مِنَ الْقَوِيِّ غَيْرَ مُتَتَعْتِع» ثُمَّ احْتَمِلِ الْخُرْقَ مِنْهُمْ وَالْعِيَّ، وَنَحِّ عَنْهُمُ الضِّيقَ وَالاَْنَفَ يَبْسُطِ اللهُ عَلَيْکَ بِذَلِکَ أَکْنَافَ رَحْمَتِهِ، وَيُوجِبْ لَکَ ثَوَابَ طَاعَتِهِ.»
«براى كسانى كه به تو نياز دارند، زمانى معين كن كه در آن فارغ از هر كارى به آنان پردازى. براى ديدار با ايشان به مجلس عام بنشين، مجلسى كه همگان در آن حاضر توانند شد و براى خدايى كه آفريدگار توست، در برابرشان فروتنى نماى و بفرماى تا سپاهيان و ياران و نگهبانان و پاسبانان به يك‌سو شوند، تا سخنگوي‌شان بى‌هراس و بى‌لكنت زبان سخن خويش بگويد. كه من از رسول الله (ص) بارها شنيدم كه می‌گفت: پاك و آراسته نيست امتى كه در آن امت، زيردست نتواند بدون لكنت زبان حق خود را از قوى دست بستاند. پس تحمل نماى، درشت‌گويى يا عجز آن‌ها را در سخن گفتن. و تنگ حوصلگى و خودپسندى را از خود دور ساز تا خداوند درهاى رحمتش را به روى تو بگشايد و ثواب طاعتش را به تو عنايت فرمايد.»
تعالیم آسمانی قرآن عزیز به ما آموخته است که اولاً حدیث نعمت کنیم و ثانیاً شکر نعمت کنیم تا افزون گردد.

 

captcha
شماره‌های پیشین