446
یکشنبه، ۱۹ فروردین ۱۳۹۷
10
بیمه‌شده‌های غیرفعال حذف می‌شوند

پایان دفترچه‌های بی‌مصرف

گفت‌وگوی «صبح نو» با پسرعموهای المپیادی که راه هنر را برگزیده‌اند

فیزیکدان‌های ستاره‌شناس تابلوساز

نوستالژی بسیاری از دانش‌آموزان دهه 60 و 70، خط‌کش‌های رنگی بودند که با تغییر نور و موقعیت تغییر رنگ و شکل می‌دانند. خط‌کش‌هایی که اغلب چینی بودند، حال اما تابلوهای نقاشی، تبلیغاتی و قاب‌عکس‌هایی با این فرمت در بازار وجود دارند که همگی ایرانی و هنر دست جوانان نخبه هستند. آقایان «علی منتظری‌نبی» و «رضا منتظری‌نبی» پسرعموهایی هستند که با ترکیبی از هنر و علم، تابلوهایی متفاوت خلق کرده‌اند. علی فارغ‌التحصیل عمران است و رضا لیسانس مکانیک دارد، علاقه هر دو اما نجوم است. علی مدال برنز المپیاد نجوم ایران و رضا مدال طلای المپیاد نجوم ایران و مدال برنز جهانی را دارند.

صبح نو

گفت‌وگوی «صبح نو» با پسرعموهای المپیادی که راه هنر را برگزیده‌اند

فیزیکدان‌های ستاره‌شناس تابلوساز

نوستالژی بسیاری از دانش‌آموزان دهه 60 و 70، خط‌کش‌های رنگی بودند که با تغییر نور و موقعیت تغییر رنگ و شکل می‌دانند. خط‌کش‌هایی که اغلب چینی بودند، حال اما تابلوهای نقاشی، تبلیغاتی و قاب‌عکس‌هایی با این فرمت در بازار وجود دارند که همگی ایرانی و هنر دست جوانان نخبه هستند. آقایان «علی منتظری‌نبی» و «رضا منتظری‌نبی» پسرعموهایی هستند که با ترکیبی از هنر و علم، تابلوهایی متفاوت خلق کرده‌اند. علی فارغ‌التحصیل عمران است و رضا لیسانس مکانیک دارد، علاقه هر دو اما نجوم است. علی مدال برنز المپیاد نجوم ایران و رضا مدال طلای المپیاد نجوم ایران و مدال برنز جهانی را دارند.

 شرکت پسرعموها در یک خانه قدیمی، در مرکز رشد فناوری پیشرفته شریف، قرار دارد. ساختمان آجری قدیمی درست در انتهای کوچه بن‌بست، نزدیک دانشگاه شریف است. ساختمان شبیه ساختمان‌های تجاری دیگر نیست. لابی تاریک است. تا چشم به تاریکی عادت کند، چند ثانیه‌ای طول می‌کشد. درست در سمت چپ لابی، راهروی باریکی قرار دارد. نور کم‌رمق راهرو را روشن کرده است. راهرو به حیاط ساختمان منتهی می‌شود. در راهروی باریک، شرکت پسرعموها قرار دارد. شرکت درواقع یک اتاق کوچک است که چند میز و یک پرینتر بزرگ در آن قرار داده‌اند. در گوشه و کنار اتاق بسته‌های کوچک قهوه‌ای چیده شده است. میان این بی‌نظمی منظم، علی منتظری‌نبی ایستاده است. در تابلوهایی که آن‌ها اسمش را آرتو گذاشته‌اند، از تکنیک لنتیکولار استفاده می‌شود. روش کار این‌طور است که آنها دو عکس از یک مشتری دریافت می‌کنند. دو تصویر با نرم‌افزار مخصوص روی لنزها و عدسی‌ها پیاده می‌شود. با تغییر زاویه دید و نور، دو تصویر به هم تبدیل می‌شوند.

اولش تکنیک را نمی‌دانستیم
 داستان شرکت پسرعموها از چهار-‌پنج سال قبل و از یک مسابقه کشوری شروع شد، مسابقه‌ای به‌نام آی‌وای‌پی‌تی که درواقع مسابقه‌ای برای فیزیک‌دانان جوان است. ایده اولیه شرکت، از جواب سؤالی که در مسابقه مطرح‌شده بود، ایجاد شد. منتظری در گفت‌وگو با «صبح نو» توضیح می‌دهد: «یکی از سؤالات این مسابقه این بود که چه‌طور می‌توان یک سری خراش در یک سطحی به‌وجود آورد تا وقتی نور به سطح آن می‌خورد، یک تصویر سه‌بعدی ایجاد شود؟» آن‌ها جواب این سؤال را پیدا کردند: «ما به این معادله رسیدیم. به‌عنوان‌مثال اگر 10 هزار خراش ایجاد کنیم، طرح سه‌بعدی ایجاد می‌شود.» پسرعموها بعد به این فکر می‌کنند که ایده‌شان را بازاری کنند: «این ایده را به شرکت توسعه فضای فرهنگی تهران بردیم. ما این مسأله را مطرح کردیم که این ایده می‌تواند در موزه‌ها یا در تونل‌ها اجرایی شود. رییس آنجا از ما خواست که عکس شهدا را سه‌بعدی کنیم. ما گفته بودیم رسیدن به تکنیک چاپ خط‌کشی سخت نیست و قابل‌دسترسی است. درواقع اولش این تکنیک را نمی‌دانستیم، به‌خاطر حرفمان به آن رسیدیم. پروژه شهرداری به‌طور ناخواسته ما را به سمت تولید تابلوها هدایت کرد. برای به ثمر رساندن پروژه یک نرم‌افزار مخصوص برنامه‌نویسی کردیم تا کار را انجام دهیم. کارهای اجرایی ما الآن در موزه دفاع‌مقدس است.» بعد از کار با شهرداری، پسرعموها تصمیم گرفتند کسب‌وکار خود را راه بیندازند.

تکنیک تغییر نکرده است
 راه‌هایی زیادی برای یک کار تولیدی وجود داشت، آنها اما به سمت پارک‌های فناوری رشد رفتند: «اینجا اغلب کارهای نانو را قبول می‌کنند. برای ما جالب بود که مدیران این مجموعه، خیلی کار ما را دوست داشتند، آنها اعتقاد داشتند مدل کسب و کار ما خیلی قوی است. چون در ویترینشان کار ما را نداشتند، از اینکه ما وارد این مجموعه شویم، استقبال کردند.» یکی از ویژگی‌های پارک‌های فناوری این است که به‌جز تسهیلاتی که به شرکت‌های نوپای دانشجویی می‌دهند، از آنها انتظار دارد که در مدت اقامتشان یعنی در سه سال، دانش‌بنیان شوند. شرکت آنها در همان سال اول دانش‌بنیان شد. عضو هیات مدیره شرکت درباره استقبال از کالایی که تولید می‌کنند، می‌گوید: «در عیدها ممکن است روزانه تا 100 سفارش داشته باشیم. در روزهای معمولی تعداد سفارش‌ها به هفت تا هشت عدد می‌رسد.» ساخت تابلوهایی که تصویرشان در نور به هم برمی‌گردد، از همان ابتدا ساده نبوده است. مشکلات البته در طول کار مدام اصلاح شده‌اند: «در این سه سال کارمان خیلی تغییر کرده است. هر روز به فکر ارتقای کار بوده‌ایم. یکی از مشکلات گروس افکت بود. رنگ‌هایی که خیلی ضد هم هستند، به روی هم سایه می‌انداختند، یعنی اینکه از آن تصویر قدیم کمی روی تصویر جدید می‌افتاد. برای حل آن کلی مقاله خواندیم. درنهایت نرم‌افزارمان را به جایی رساندیم که یک لایه حذف‌کننده سایه داشته باشد.»  تکنیکی که خانواده منتظری به آن رسیده‌اند، گستردگی زیادی دارد. از این تکنیک می‌توان در حجم، لباس، کارت‌پستال و لوازم‌التحریر و حتی در تبلیغات استفاده کرد. علی توضیح می‌دهد: «وقتی وارد این کار شدیم، متوجه شدیم که چه‌قدر کار وجود دارد و تابه‌حال کسی انجام نداده است. یک پروژه‌ای با یکی از شرکت‌های کیک‌سازی داشتیم. این شرکت از ما خواست که در استندهای فروشگاهی، از کار ما استفاده کند. این پروژه خیلی موفقیت‌آمیز بود. برندی برای کارهای تبلیغاتی در حوزه فروشگاهی ایجاد کردیم. به‌عنوان‌مثال در یک فروشگاه، اگر خریدار بخواهد کالایی را بخرد، از جایگاهی خرید کند که در هرلحظه و هر زاویه نوری، طرحش تغییر کند و خریدار را جذب کند. دوست داریم به برندی درزمینه تبلیغات فروشگاهی تبدیل شویم. تکنیک چاپ تغییر نکرده است. نحوه خدمات تغییر می‌کنند. تکنیک همان تکنیک است.»

مشکلاتمان زیاد است
 همه شرکت‌های استارت‌آپی با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند. شرکت پسرعموها هم مستثنا نیستند: «درآمدزایی برای استارت‌آپ‌ها بعد از
سه-‌چهار سال اتفاق می‌افتد. درآمد شرکت ما خرج مواد اولیه شرکت و تبلیغات می‌شود. همه استارت‌آپ‌ها اگر سرمایه جذب نکنند به این مشکل برمی‌خورند. ما اتفاقاً شانس آورده‌ایم که کم‌کم با درآمدهای ریز شرکتمان به جلو می‌رویم. البته دوست داریم سرمایه‌گذار جذب کنیم.» درآمدزایی البته تنها مشکل آن‌ها نیست. منتظری عنوان می‌کند: «ما در بحث‌های فنی مشکل خاصی نداریم. مشکل ما بازاریابی است. قضیه بازاریابی برای ما که فنی هستیم، کسل‌کننده است. یک‌سری از مشکلات هم عمومی است. قوانین را کامل به ما نمی‌گویند. قوانین خیلی زود عوض می‌شود. زیرساخت‌ها برای شرکت‌های استارت‌آپی خوب تعریف نشده است. قوانین مالیاتی که ما داریم خیلی سختگیرانه است. درصورتی‌که شرکت‌های دیگر که راه‌وروش را می‌دانند، مالیات برایشان راحت‌تر است. ما برای وام‌هایمان هم به مشکل برمی‌خوریم. چک‌های تضمینی از ما می‌خواهند، بانک اما به منی که شرکت استارت‌آپی هستم، اعتماد نمی‌کند.» او برای حل این مشکلات ایده هم دارد: «ایده‌آلش این است که مسوولان فکر کنند در هر مرحله‌ای چه کاری برای تسهیل در کار استارت‌آپ‌ها باید از ثبت شرکت، بازاریابی و قوانین مالیاتی انجام شود. در ذهنم این است که یک ارگانی می‌تواند همه این مراحل، هماهنگی‌های بین ارگان‌های مختلف و بحث‌های مالی، دفتری و حتی بحث‌های بازارسازی‌ها را انجام دهد و فضا را برای یک شرکت که خیلی هم سرمایه کافی ندارد، آماده کند.»

captcha
شماره‌های پیشین