444
چهارشنبه، ۱۵ فروردین ۱۳۹۷
11
بررسی‌ترانه‌تیم‌ملی‌درجام‌جهانی‌درگفت‌وگوی نادر مشایخی با «صبح‌نو»

باید امید را نمایش دهند

یکی از برنامه‌های جانبی در دوره‌های اخیر جام‌جهانی فوتبال، حضور خوانندگانی از کشورهای حاضر در مسابقات است. بحث حضور خواننده‌ای به نمایندگی از کشور ما، در زمان حضورمان در جام‌جهانی، همواره یکی از بحث‌های حاشیه‌ساز بوده است.

خبر

صبح نو

بررسی‌ترانه‌تیم‌ملی‌درجام‌جهانی‌درگفت‌وگوی نادر مشایخی با «صبح‌نو»

باید امید را نمایش دهند

یکی از برنامه‌های جانبی در دوره‌های اخیر جام‌جهانی فوتبال، حضور خوانندگانی از کشورهای حاضر در مسابقات است. بحث حضور خواننده‌ای به نمایندگی از کشور ما، در زمان حضورمان در جام‌جهانی، همواره یکی از بحث‌های حاشیه‌ساز بوده است.

«علیرضا عصار» و «امیر تاجیک» در سال‌های 1998 و 2006 پس از اینکه چهره‌ها و هنرمندان زیادی اقدام به تولید سرود رسمی ایران کرده بودند، از سوی فدراسیون فوتبال به‌عنوان خواننده سرود تیم ملی فوتبال ایران به مسوولان مربوطه معرفی شدند. در این بین برخی از خواننده‌های ایرانی خارج از کشور نیز به‌صورت مستقل اقدام به تولید قطعاتی برای تیم ملی فوتبال کردند. این موضوعی است که در هر دوره حضور تیم ملی کشورمان در جام‌جهانی پیش می‌آید. در همین ایام نزدیک به برگزاری جام‌جهانی، به‌طور معمول خوانندگانی هستند که به‌صورت رسمی یا غیر رسمی خود را به‌عنوان هنرمند حاضر در این رویداد معرفی می‌کنند تا در این بین به‌جز ایجاد یک جو روانی برای رسیدن به این مقام، نام خودشان را نیز بیش ازپیش در عرصه موسیقی کشور مطرح کنند.  البته برخی هم به‌صورت خودجوش و صرفاً احساسات ملی اقدام به تهیه و اجرای ترانه‌ای در این زمینه می‌کنند که در زمان برگزاری این مسابقات منتشر می‌شود. اگر نام خوانندگانی که در این سال‌ها ترانه‌هایی با موضوع فوق را اجرا کرده‌اند بررسی کنیم با لیست مفصلی مواجه خواهیم شد. اخیراً هم با توجه به شرکت تیم ایران در جام‌جهانی 2018 روسیه، اسامی مختلفی در این زمینه مطرح شدند که روز گذشته خبری مبنی بر انتخاب «سالار عقیلی» و «علیرضا قربانی» برای انجام این کار منتشر شد. البته چند ساعت بعد خبری غیر رسمی منتشر شد که از «محسن چاوشی» به‌عنوان گزینه مورد نظر فدراسیون نام برده شد.

موسیقی‌ایرانی‌جهانی‌نشده‌است
استاد «نادرمشایخی» آهنگساز و رهبر ارکستر مشهور کشورمان است. در سال ۱۳۸۵ در فستیوال موسیقی وین، یکی از معتبرترین فستیوال‌های موسیقی جهان، از نادر مشایخی تقدیر شد. نادرمشایخی درباره حضور خوانندگان ایرانی در جام‌جهانی به «صبح نو» گفت: به نظرم مهم‌ترین کیفیتی که در این موضوع باید وجود داشته باشد این است که به دیگران نشان بدهد ما از کجا می‌آییم. از طرف دیگر باید بتواند روی مخاطب تأثیر بگذارد. نکته مهم در این زمینه اینکه مخرج مشترکی در این موسیقی‌ها وجود داشته باشد که مخاطبان غیرایرانی هم آن را بفهمند.  مشایخی با اشاره به گزینه‌های مناسب برای حضور در جام‌جهانی بیان کرد: به گمانم هنرمندانی چون سالار عقیلی و علیرضا قربانی گزینه‌های خوبی برای انجام این کار هستند. هر کدام از این دو خواننده کیفیت خیلی خوب و بالایی دارند.
رهبر اینتر ارکستر تهران ادامه داد: البته مخاطبان خارجی نمی‌توانند با موسیقی سنتی ما ارتباط زیادی برقرار کنند که دلایلش را هم اشاره خواهم کرد. قرار نیست لزوماً خوانندگانی که اشاره کردم سنتی به معنای مرسومش را بخوانند. برای مثال سالارعقیلی آلبومی را با مهیارعلیزاده تولید کرده بود که خیلی عالی بود و می‌تواند به همان سبک در جام‌جهانی هم کار بشود. مستندی به‌نام «انسان» هم با صدای سالار تولید شده که شروعش با آواز اوست که خیلی‌خوب درآمده و فیلمی بین‌المللی است.
پس درست است که عقیلی و قربانی سنتی هم می‌خوانند ولی الزاماً و منحصراً در این حوزه نیستند.  وی افزود: باید خروجی کار طوری باشد تا به لحاظ زیبای شناختی آدم‌هایی با فرهنگ‌های دیگر هم که موسیقی ایرانی و سنتی را نمی‌شناسند، آن را درک کنند و دوست داشته باشند. مشایخی درباره مطرح شدن نام محسن چاوشی دراین موضوع، بیان کرد: من آقای محسن چاوشی را زیاد خوب نمی‌شناسم و چند قطعه‌ای که از ایشان شنیده‌ام طوری بوده که به نظرم روی جوانان تأثیر خوبی می‌گذارد و این تاثیرگذاری در زمان کوتاهی رخ می‌دهد. این موسیقی هم به نحو خودش با ارزش است. به نظرم برای انتخاب خواننده و موسیقی مورد نظرمان در جام‌جهانی باید همه مسائل را سبک و سنگین کنیم.  وی افزود: باید در ابتدا مشخص کنیم که هدف‌مان از این کار چیست. به نظرم امید موجود در فرهنگ ایرانی را باید به نمایش بگذاریم. آنجا جای نمایش و بروز ناامیدی نیست. باید امید را به‌صورت موسیقایی به اجرا دربیاوریم.  نادرمشایخی با اشاره به مشکلات موسیقی ایرانی در عرصه بین‌المللی گفت: موسیقی سنتی ایرانی و اجرای آن در غرب معمولاً موفق نیست. دلایل مختلفی دراین زمینه وجود دارد. اشتباهات زیادی در طول سالیان مختلف درمورد هارمونی صورت گرفته است. اینکه هارمونی ایرانی جهانی شده یک تخیل و اشتباه است. هارمونی ایرانی جهانی که نشده هیچ، در مواردی آسیب هم دیده است. برخی از اقدامات‌مان باعث تبلیغات منفی برای موسیقی ایرانی شده است. ما نمی‌توانیم 45دقیقه به شیوه سنتی‌مان برای خارجی‌ها ساز بزنیم؛ آنها آن را نمی‌فهمند چون بلدش نیستند. آنها نمی‌دانند چطور باید از آن لذت ببرند. تصور کنید شما به یک کنسرت ژاپنی بروید. شاید 20دقیقه اول خوشتان بیاید و از سازهای متنوع لذت ببرید ولی در ادامه خسته می‌شوید و نمی‌توانید آن را در مغزتان تحلیل کنید. مشایخی درباره راه‌حل نواقص حضور جهانی موسیقی ایرانی بیان کرد: راه‌حلش این است که هرچه بیشتر موسیقی ما در خارج از کشور اجرا شود. باید مولفه‌هایی به کار برده شود که مخاطبان بنشینند و سالن را ترک نکنند. این موضوع منحصر به ساز نیست. می‌شود کنسرت فرمالی بگذارید که عمل کند. جنس صدای خواننده نقش زیادی ندارد چون هر خواننده شخصیت صدای خودش را دارد و در اندازه خودش عالی است. ما متریال را داریم، باید به نحوه استفاده درست از آن، به‌طوری‌که مخاطب خارجی هم آن را بفهمد فکر کنیم.

captcha
شماره‌های پیشین