439
چهارشنبه، ۲۳ اسفند ۱۳۹۶
10

دخل و خرج حساب آقای سرمربی

گرفتن میزبانی جام جهانی نخستین چالش تازه کشتی است

کُشتی روی پل

ابعاد منفی استعفای آقای رسول خادم از ریاست فدراسیون کشتی، روزبه‌روز بیشتر می شود. نخستین بازتاب منفی این استعفا، به نامه اتحادیه جهانی کشتی باز می‌گردد که با تکیه بر «وضعیت فعلی فدراسیون کشتی ایران» میزبانی جام جهانی کشتی فرنگی سال 2018 را از کشورمان پس گرفت؛ مشکلی که آغاز راه معضلات آینده این فدراسیون است.

صبح نو

دخل و خرج حساب آقای سرمربی

موضوع بسیار ساده‌ای است. این که باید قرارداد سرمربی پرتغالی تیم ملی فوتبال ایران تمدید شود یا نه. هزار بحث و نکته باریک‌تر از مو در اینجا نهفته که اصلاً نمی‌شود واردش شد چرا که یک مطلب هفتصد کلمه‌ای قابلیت این را ندارد که حق مطلب را ادا کند. با این همه اما می‌شود در این مطلب کوتاه، چیزکی نوشت حتی مفیدتر از این بحث. اینکه کارلوس کی‌روش را برای 2019 چگونه بخواهیم؟
اینکه کی‌روش را برای 2019 چگونه نخواهیم؟
به این سؤالات باید این گونه پاسخ داد‌؛
1- کارلوس کی‌روش را در خدمت فوتبال ایران بخواهیم، نه فوتبال ایران در خدمت به کارلوس کی‌روش. برای نیل به این مقصود باید آقای کی‌روش این را بپذیرد که «خیر» فوتبال ایران، در تصمیم‌گیری‌های ایشان نیست. قرار نیست فوتبال باشگاهی ایران قربانی فوتبال ملی شود. قرار نیست هر بازیکنی که کارلوس از او خوشش نیامد حذف شود.
قرار نیست مربیانی که کی‌روش با آنها مشکل دارد به اشکال مختلف منکوب شوند. قرار نیست کارلوس کی‌روش با زیرکی خاص خودش فوتبال باشگاهی ایران را استثمار کند تا نه یک تیم ملی خوب که مربیانی مطیع خود داشته باشد. کی‌روش به بازیکنان لیگ اعتماد و اعتقاد ندارد و بازیکنان جوان را به مهاجرت به لیگ‌های دیگر دعوت می‌کند. کی‌روش با فشرده کردن زمان مسابقات لیگ و ایجاد
جنگ روانی علیه مدیران باشگاهی و مربیان، اقتدار آنها پیش بازیکنان را کاهش می‌دهد. او با حمله کردن به مربیان و بعد دعوت نکردن بازیکنان آن تیم، اردوی آن باشگاه‌ها را به آتش می‌کشد و با دعوت کردن از بازیکنان مختلف برای ریکاوری و مسائل دیگر، اردوی باشگاهی را از بازیکنان مستعد و کلیدی خالی می‌سازد. کی‌روش با لیگ ایران بد می‌کند و این امر نباید تا 2019 ادامه دار شود.
2- کارلوس کی‌روش باید برای فوتبال ایران بهره‌ای بیش از تمرین دادن داشته باشد. او در 6 سالی که در ایران کار کرد، نه مربی ساخت نه نیروی اداری و نه استعدادیاب.
نه کلاسی گذاشت و نه کمک حال دیگر اهالی فوتبال ایران شد. کی‌روش پول گنج قارون را از ما گرفت، بدترین دشنام‌های عالم را نثارمان کرد و در نهایت هم به همه ما فهماند که قدم از قدم برنمی‌دارد مگر برای منافع شخصی. به مشهد نرفت مگر برای کارهای بانک سامان و به تهران بازنگشت مگر برای کارهای بانک سامان. کارلوس کی‌روش باید یا در اردوی تیم‌های پایه باشد یا در تمرین تیم‌های باشگاهی یا در کلاس آموزش به مربیان جوان‌تر. او را تا 2019باید در ایران غل و زنجیر کنیم نه اینکه در نیمی از سال اصلاً ندانیم کجاست!
3- کی‌روش را تا 2019 در حال اره دادن و تیشه گرفتن با اهالی فدراسیون فوتبال، مدیران و مربیان باشگاهی و روزنامه‌نگاران می‌خواهیم یا در کار ساختن تیمی بهتر و فوتبالی قوی‌تر؟
آیا قرار است کی‌روش به کمک روزنامه نگاران طرفدارش، از این و آن پرونده رو کند و منتقدانش را آن‌گونه بنوازد که حمید درخشان را؟ موافقان کی‌روش از قهرمانی ایران در جام ملت‌های آسیا می‌گویند و اینکه تمدید قرارداد ما با او به این هدف منتهی خواهد شد. آیا در استرالیا قهرمان شدیم؟
از کجا معلوم که با تمدید قرارداد با کی‌روش قهرمان شویم؟ دست کم چیزی مطمئن‌تر را به دست بیاوریم و بخواهیم. بازگشت صلح و آرامش به فوتبال را نیاز داریم و این نیاز بالاتر از هر چیز دیگری است. کی‌روش باید به این لجبازی‌های کودکانه‌اش خاتمه دهد.
4- کی‌روش را دوستدار ایران می‌خواهیم. کادر فنی تیم ملی باید ایرانیزه شود. مسخره‌تر از این نیست که یک مدیر رسانه‌ای پرتغالی تیم ملی را در جام جهانی همراهی کند. مضحک‌تر از این نیست که کارمند توانایی چون علی خطیر با آن ارتباطات خیره کننده در فیفا به خاطر دعوای لفظی با اوسیانو کروز از فدراسیون حذف شود. مضحک‌تر از این نیست که کارمندان فدراسیون بکوشند تا در دایره باندهای قدرت نزدیک به کی‌روش باشند تا در دایره قدرت نزدیک به تاج.  این‌ها تنها بخش‌هایی است از آنچه باید از کارلوس کی‌روش تا 2019 بخواهیم. خام وعده قهرمانی در جام ملت‌ها نشوید و اینها را بجویید.

  یادداشت    هومن جعفری

captcha
شماره‌های پیشین