435
شنبه، ۱۹ اسفند ۱۳۹۶
12

خبر

عکاس خبرگزاری تسنیم در گفت‌وگو با «صبح‌نو» مطرح کرد

برخورد فیزیکی در موزه ملی

آقای عرفان کوچاری عکاس خبرگزاری تسنیم است. او عکاس همان عکس مشهور از حادثه تروریستی مجلس است که تیتر یک خیلی از رسانه‌های کشور شد. کوچاری هفته گذشته هم دوباره خبرساز شد. او که برای افتتاح نمایش تعدادی از آثار موزه لوور پاریس در تهران در موزه ملی حاضر شده بود، به‌دلیل تنشی که توسط مجموعه حراست موزه ملی در مراسم پیش آمد، دوباره به تیتر رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی تبدیل شد. برای اطلاع از جزئیات حادثه و اتفاقی که هفته گذشته جلوی چشم تعدادی از مهمانان خارجی رخ داد، سراغ کوچاری رفتیم.

صبح نو

عکاس خبرگزاری تسنیم در گفت‌وگو با «صبح‌نو» مطرح کرد

برخورد فیزیکی در موزه ملی

آقای عرفان کوچاری عکاس خبرگزاری تسنیم است. او عکاس همان عکس مشهور از حادثه تروریستی مجلس است که تیتر یک خیلی از رسانه‌های کشور شد. کوچاری هفته گذشته هم دوباره خبرساز شد. او که برای افتتاح نمایش تعدادی از آثار موزه لوور پاریس در تهران در موزه ملی حاضر شده بود، به‌دلیل تنشی که توسط مجموعه حراست موزه ملی در مراسم پیش آمد، دوباره به تیتر رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی تبدیل شد. برای اطلاع از جزئیات حادثه و اتفاقی که هفته گذشته جلوی چشم تعدادی از مهمانان خارجی رخ داد، سراغ کوچاری رفتیم.

کوچاری با اشاره به اینکه وارد شدن به محل برگزاری مراسم، نیازمند هیچ کنترل و شناسایی نبود به «صبح‌نو» می‌گوید: شما به‌صورت یک فرد عادی هم می‌توانستید وارد شوید. از همان لحظه هم فهمیدیم که احتمالاً مشکل پیش خواهد آمد. بیش از 50 عکاس و فیلمبردار در مراسم حاضر بودند. حتی بعضاً افراد عادی هم بودند که در مراسم حاضر شده بودند. هیچ نظارت و ساز و کاری برای کنترل افراد نبود و مشکل اصلی هم از همین ناحیه بروز کرد.
عکاس خبرگزاری تسنیم در تشریح ادامه ماجرا می‌گوید: وزیر خارجه فرانسه و رییس سازمان میراث فرهنگی از راه رسیدند و وارد سالن شدند. به محض اینکه وارد سالن شدند، حراست موزه ملی در سالن را بست. کسی را راه نمی‌دادند. گفتند سالن پر است و خبرنگاران نباید وارد شوند. مشخص بود که حراست موزه آمادگی لازم را برای مدیریت چنین فضایی ندارد. جلوی ورود ما را گرفتند درحالی‌که بعضی از خبرنگاران و عکاسان، وسایل‌شان داخل سالن بود. جالب اینکه در همان سالن، صندلی‌هایی بود که پشت آنها کاغذی نصب کرده بودند که جایگاه خبرنگاران را مشخص کرده بودند. روابط عمومی میراث فرهنگی رایزنی کرد و قرار شد با کارت وارد سالن شویم.
چند نفر وارد سالن شدند و دوباره در بسته شد و اجازه ورود ندادند.

حراست تجربه لازم را نداشت
کوچاری می‌گوید درنهایت در باز شد و همه وارد سالن شدند. به گفته او، سالنی با ظرفیت نهایتاً 250 نفر، حدود 300 تا 400 نفر را در خود جای داده بود. ادامه ماجرا از زبان کوچاری شنیدنی‌تر است: کار در حال انجام بود که قرار شد ادامه مراسم در سالن دیگری که برای افتتاحیه در نظر گرفته شده بود تغییر مکان دهد. آثار تاریخی هم آنجا بود.
 تنش اصلی هم اینجا شکل گرفت. تعدادی از خبرنگاران و عکاسان زودتر رفتند. به محض اینکه ما خواستیم وارد سالن شویم، نیروهای حراست در را بستند. پاسخ مشخصی هم نمی‌دادند. جالب اینکه یک تعداد از خبرنگاران و عکاسان داخل بودند ولی به ما جواب‌های سربالا هم می‌دادند.
 در نهایت قرار شد وزیر خارجه فرانسه و سفرا بروند و بعد ما برویم. آنها رفتند ولی در را بستند و ما را
راه ندادند. در نتیجه فضا ملتهب شد. ما سعی داشتیم هر جور شده وارد محل برگزاری مراسم شویم که درگیری شروع شد.
کوچاری درباره موضوع صورت گرفتن یا نگرفتن ضرب‌وشتم هم می‌گوید: ضرب‌وشتم شدیدی در کار نبود. چون در فضای رسانه‌ای خبر می‌پیچد، خیلی نمی‌شود آن را مدیریت کرد و جزئیات را گفت و قضیه را درست کرد. ضرب‌وشتم زیادی در کار نبود. لباس من پاره شد ولی شدید و آن‌چنانی نبود. بیشتر تنش فیزیکی بود. مهمانان خارجی همه شگفت‌زده و متعجب شدند. در عکس‌ها هم معلوم است.
یک خانم غیرایرانی من را گرفته بود و خواهش می‌کرد که آرام باشم.

از طرف میراث فرهنگی عذرخواهی کردند
این عکاس خبری تاکید می‌کند که بعد از رخ دادن این اتفاق، از طرف روابط عمومی میراث فرهنگی و فرماندهی یگان حفاظت میراث با او تماس گرفتند و به‌علت رخ دادن چنین مساله‌ای از او عذرخواهی کردند. کوچاری همچنین قرار است با فرمانده یگان حفاظت میراث فرهنگی هم دیدار داشته باشد. نگاه کوچاری به این مساله بیشتر تجربه‌ای است که باید برای جلوگیری از رخ دادن آن مرور شود: بحث اصلی، مدیریت مراسم است. شما یک لحظه خودتان را به جای نیروهای حراست موزه ملی بگذارید.
400نفر می‌آیند؛ سفیر، وزیر خارجه و رییس سازمان میراث فرهنگی در میان افراد هستند و آن طرف هم تعدادی آثار تاریخی گران‌قیمت. کلی عکاس و خبرنگار هم هستند. نیروهای حراست هم تا به حال چنین چیزی ندیده‌اند و تجربه اداره چنین فضایی را هم ندارند. مدیریت اگر درست باشد و به تعداد، کارت بدهند و عکاس و خبرنگار دعوت کنند و حاضران هر سالن مشخص باشد، این اتفاقات نمی‌افتد.
 آن مدیر حدود چند هفته وقت داشته است که به این موضوع فکر کند ولی آن فرد و نیروی حراست یک لحظه یک اشتباه می‌کند. اشتباهی که تبدیل به پیشانی کار می‌شود. شما می‌توانید از آن نیروی حراست که یک لحظه اشتباه کرده است شکایت کنی ولی ‌نمی‌توانی از آن مدیر شکایت کنی که چرا با سوء‌مدیریت خود، بستر چنین برخوردی را پدید آورده است. او یک ماه وقت داشته که این فضا را مدیریت کند.
اینکه بخواهیم دو نگهبان و نیروی حراست را تبعید یا اخراج کنیم که مشکلی حل نمی‌شود. اگر می‌خواهیم کار درست شود باید از مدیر مربوط پرسید که چرا برنامه‌ریزی درستی برای این کار نکرده است تا باعث رخ دادن چنین اتفاقی شود؟ کار را باید ریشه‌ای‌تر و درست‌تر در نظر گفت و صرفاً به یک فرد یا برخورد جزئی تقلیل نداد.
کوچاری در ادامه با اشاره به اتفاقات و خطراتی که بعضاً در پوشش برنامه‌ها برای عکاسان و خبرنگاران پیش می‌آید به «صبح‌نو» می‌گوید: در یک ماه اخیر دوستان عکاس ما دو بار عینک‌شان شکسته شد و لنز دوربین‌شان آسیب دید؛ این‌ها هم در برنامه‌های مختلف اتفاق افتاده است. مطبوعات و رسانه‌ها باید قدری هم‍دل‌تر و همراه با قانون پیش روند و یک سری قوانین برای حمایت از خبرنگار و عکاس وضع کنند. از این نکته هم نباید غافل شد که خبرنگار، کارش نشر خبر است و نیروی امنیتی و حراستی هم وظیفه بسته نگه داشتن فضا را دارد.
هر دو دارند به وظیفه‌شان عمل می‌کنند. یک نفر هم این وسط به نام روابط عمومی وجود دارد که باید ایفای نقش کرده و فضا را تسهیل کند تا هم نیروی امنیتی کارش را درست انجام دهد و هم نیروی رسانه‌ای بتواند به وظیفه خودش عمل کند. این حلقه در کشور ما مفقود است.

captcha
شماره‌های پیشین