433
چهارشنبه، ۱۶ اسفند ۱۳۹۶
7
گزارش «صبح نو» از موسسه ‏ای که فعالیت‏ هایش را بر کودکان متمرکز کرده است

دستان کوچک برای نهال‌های کوچک

دیروز روز نیکوکاری بود و امروز روز درخت‎کاری. هر سال گروه ‏های زیادی هدیه به‌دست، به دیگران کمک می‌کنند و روز بعد هم با نهالی در دست، درخت می‏کارند. در میان تمام فعالیت ‏هایی که در روزهای پایانی اسفندماه انجام می ‏شود، گروهی هم هستند که کارشان با بقیه فرق دارد. موسسه دانش ‏آموزان نیکوکار موعود ایرانیان، نخستین گروه دانش‎آموزان نیکوکار در کشور است، دانش‌آموزانی که فعالیت‎های اجتماعی انجام می‎دهند.

آینده هواپیماهای ATR در هاله‌ای از ابهام قرار دارند

روز سیاه طیاره‌های فرانسوی

صبح نو

گزارش «صبح نو» از موسسه ‏ای که فعالیت‏ هایش را بر کودکان متمرکز کرده است

دستان کوچک برای نهال‌های کوچک

دیروز روز نیکوکاری بود و امروز روز درخت‎کاری. هر سال گروه ‏های زیادی هدیه به‌دست، به دیگران کمک می‌کنند و روز بعد هم با نهالی در دست، درخت می‏کارند. در میان تمام فعالیت ‏هایی که در روزهای پایانی اسفندماه انجام می ‏شود، گروهی هم هستند که کارشان با بقیه فرق دارد. موسسه دانش ‏آموزان نیکوکار موعود ایرانیان، نخستین گروه دانش‎آموزان نیکوکار در کشور است، دانش‌آموزانی که فعالیت‎های اجتماعی انجام می‎دهند.

خانم «اعظم حاجی‌یوسفی» مؤسس و مدیرعامل این موسسه است. او در گفت‌وگو با روزنامه صبح نو درباره موسسه‎اش می‎گوید: «ما طرحی را تنظیم کردیم به‌نام طرح آموزش و ترویج فرهنگ نیکوکاری بین کودکان جامعه، چراکه ما معتقدیم که پیشگیری بهتر از درمان است. متأسفانه ما همیشه منتظر می‏مانیم که مشکلی پیش بیاید و بعد به دنبال راه چاره می‎گردیم. اگر قبل از آن، به درستی چیزی را به کودکان‌مان آموزش داده باشیم، مشکلی پیش نمی‎آید.»

لازم نیست درخت بکاریم
 حاجی‏‌یوسفی با اشاره به‌ روز درخت‏کاری نیز توضیح می‎دهد: «ما هرساله درخت می‏کاریم، واقعاً اگر این کار مفید بود، باید در کشورمان جنگل‎های زیادی می‏داشتیم، اما این‌طور نیست. چرا؟ به‌خاطر اینکه ما آن کارهایی را که برای حمایت از درختان باید انجام دهیم، نمی‏کنیم. این یک نگاه تازه به ‌روز درخت‏کاری است. به‌جای اینکه به بچه‏ها بگوییم، بچه‏ها درخت بکارید. ما تصمیم گرفتیم که به بازیافت فکر کنیم. کمتر کاغذ اسراف و آنها را بازیافت کنیم تا کمتر درختان برای تولید کاغذ، قطع شوند.» او درباره کاری که قرار است به مناسبت روز درخت‏کاری انجام شود، توضیح می‎دهد: «هر سری فعالان کوچک ما با یک نگاه نو، فعالیت‏های اجتماعی کوچکی را انجام می‏دهند. این‌بار به مناسبت روز درخت‏کاری یک مسابقه ترتیب دادیم تا تلنگری به والدین، مردم و مسوولان بزنیم تا مراقب منابع طبیعی ما باشند. درختان به‌صورت طبیعی، می‏توانند از خود مراقبت کنند. ما اگر محیط زندگی را نابود نکنیم، دیگر لازم نیست که درختی بکاریم، آن هم در این بی‏آبی که در کشور وجود دارد.»  مدیرعامل تنها گروه خیرین دانش‎آموزان توضیح می‎دهد: «ما اطلاعیه‏ای ترتیب دادیم تا بچه‏ها در مدرسه، در محل زندگی‎شان و در سوپرمارکت‎ها منتشر کنند. در این اطلاعیه، پیام‎هایی درباره محافظت از درختان قرار دارد. کودکان می‎توانند تصاویر فعالیت‏های زیست‌محیطی را که به درختان کمک خواهد کرد، برای ما بفرستند تا ما به آنها هدیه بدهیم. از آن‌جایی که والدین باید همراه کودک باشند، ما حتی برای والدین همراه هم جوایزی را در نظر گرفته‏ایم. قصد ما این بوده است تا نگاه به‌روز درخت‏کاری را کمی تغییر دهیم.»

بچه‎ها خود هیات مدیره هستند
 حاجی‌یوسفی درباره کارهای دیگری که به کمک بچه‏ها انجام شده است، می‏گوید: «ما سال‎هاست که با بچه‎ها کار می‏کنیم. برای زلزله کرمانشاه هم بچه‎ها بسیج شدند تا به نوبه خودشان کاری انجام دهند. ما برای آنها کلاس می‎گذاریم، بین آنها هیات‌مدیره انتخاب و به‌صورت عملی با آنها کار می‎کنیم. برای زلزله‎زدگان، بچه‎ها تصمیم گرفتند که اسباب‏بازی‎های خود را بفروشند و از پول به‌دست آمده، برای زلزله‏زدگان، یک کانکس تهیه کردند. به‌عنوان مثال بچه‎ها با دادن شاخه‎های گل به مردم، از آن‎ها خواستند تا فعالیت‎‏های داوطلبانه انجام دهند. بنا به مناسبت‏های مختلف، آنها کارهایی درخور آن انجام دادند.»  او تأکید می‎کند: «این نشان می‎دهد که بچه‏های ما احساس همدلی با دوستان‌شان برقرار کرده‎اند. این نشان می‎دهد که مسوولیت‎پذیری که در جامعه ما کاهش‌یافته است، بین بچه‏هایی که در روند رشد قرار دارند، قوت می‎گیرد و نوع‌دوستی روزبه‌روز رنگ می‎گیرد.»
حاجی‌یوسفی با تأکید بر نام کودکان نیکوکار که بخشی از نام موسسه‏اش است، توضیح می‏دهد: «والدین حتی نوزادان خود را به عضویت موسسه درمی‎آورند. اسم موسسه ما با دانش‎آموزان گره خورده است، اما اعضایمان از نوزادان تا جوانان 17 ساله هستند و با ما فعالیت می‌کنند.»  او درباره جرقه اولیه تأسیس موسسه‏ای با این ساز‌ و‌کار نیز می‎گوید: «در ابتدا من با بچه‏های بدسرپرست و بی‎سرپرستی که به‌دلیل فقر، مجبور به چرخه کار شوند و کودکان کار نام می‎گرفتند، موسسه‏ای را راه‏اندازی کرده بودم. نگاهم این‌طور بود که باید کاری خلاقانه انجام دهیم، در هر کاری سعی‏ام بر این بود که خلاقانه عمل کنم. متأسفانه هر روز به تعداد کودکان کار در جامعه اضافه می‎شود و مردم هم دلشان می‎سوزد و از آنها خرید می‌کنند که این کار درست نیست، چراکه هر چه بازارشان پر رونق‎تر باشد، به تعدادشان اضافه و درنتیجه ظلم بیشتری به آنها می‏شود. ما گروه را راه‎اندازی کردیم که به‌شرط عدم حضور در بازار کار، در مدرسه تحصیل کند، در عوض ما هم تمامی دستمزد او را که قرار بود در ایستادن در چهارراه‌ها به‌دست آورد، تقبل می‎کنیم. آنها با این شرط مشغول‌به‌کار شدند و کارشان هم درس خواندن شد.»  مدیرعامل موسسه دانش‌آموزان نیکوکار موعود ایرانیان درباره نتایج به‌دست آمده نیز می‎گوید: «بین این بچه‏ها ما رتبه یک کنکور را داشتیم. درحال‌حاضر فارغ‏التحصیل مهندسی از دانشگاه شریف است.»  بعد از اتفاق موفق موسسه کودکان کار، حاجی‌یوسفی به فکر مخاطبانی در حوزه وسیع‏تر افتاد: «فرهنگ‎های بیگانه روزبه‌روز هجوم می‎آورد. فقر قشر متوسط رو به ثروتمند جامعه هم وجود دارد. این فقر اما فقر کالری نیست، بلکه فقر اجتماعی است. بچه‏های ما مادی شده‏اند و به دنبال خرید برند و ماشین خاص هستند. این ظلم بزرگی در حق کودکان امروز ماست. مادر ما در زمان بچگی ما این‌طور بود که اگر غذایی که بوی زیادی داشت می‎پخت، یک بشقاب هم به همسایه می‏داد. امروز اما این‌طور نیست. این به این معنا نیست که والدین نامهربانند، آنها درگیر زرق‌وبرق دنیای امروزی شده‏اند و مجبورند که کار و این هزینه را تأمین کنند، فرصتی برای فکر کردن ‌غیراز خودشان پیدا نمی‏کنند.»
همین قضیه بهانه‎ای می‎شود تا او دست‌به‌کار شود: «این وسط بچه‏ها قربانی می‎شوند و با فرهنگ نوع‌دوستی آشنا نیستند. معنی فقر و نداری را نمی‎دانند. در یک تحقیق که در کشورهای دیگر انجام شده است، این بچه‏ها در دوران نوجوانی‏شان آسیب‏پذیرند، چرا که پول را دارند، ولی با آسیب‏ها آشنا نیستند و درگیر بسیاری از مشکلات می‎شوند. ما این طرح را نوشتیم تا در روند رشد،
با بازی نیکوکاری و در حد یک ایده به ثبت رساندیم.»  مؤسس موسسه توضیح می‎دهد: «هر کسی که عضو موسسه می‏شود، یک زیرمجموعه برای خود می‏آورد و با دوستان‌شان فعالیت‎های اجتماعی خیرخواهانه انجام می‏دهند. زمانی که بچه‏ها با دوستان‌شان به کودکی که قربانی اعتیاد است، کمک می‌کنند و در دورهمی‏هایمان درباره اعتیاد صحبت می‎کنیم، زمانی که بزرگ شود، به چشم خود دیده که اعتیاد چه صدماتی به خانواده خواهد زد، کمتر احتمال دارد که به سمت اعتیاد رود. زمانی که دور هم جمع می‎شویم و پلاستیک جمع می‏کنیم، او متوجه می‎شود که پلاستیک چه آسیبی به محیط‏زیست خواهد زد و سعی می‎کند که کمتر آسیبی برساند. از این موردها زیاد هستند.»  او تأثیر اقدامات‌شان بر بچه‏ها را این‌طور عنوان می‎کند: «تصور کنید که یک بچه 8 ساله که می‎تواند بنویسد، عضو هیات مدیره می‏شود، در جایگاهی قرار می‎گیرد که می‏تواند تصمیم بگیرد،
در جایگاهی قرار می‎گیرد که صورت‌جلسه بنویسد، امضا کند، ایده‏هایش را اجرایی کند و زمانی که در یک جلسه شرکت می‎کند و بازخوردهای خوبی را از مردم دریافت می‎کند، اعتمادبه‌نفس پیدا می‏کند. تحقیقات ثابت کرده است که بچه‏هایی که در کارهای اجتماعی شرکت می‌کنند، شجاع‎تر، با اعتمادبه‌نفس بیشتر، موفق‏تر و قدرت نه گفتن در وجود آنها وجود خواهد داشت.»
به نظر می‏رسد که حاجی‌یوسفی و اعضای موسسه، روی نقطه مهمی را نشانه رفته‏اند، آنها از کودکی با کار عملی و خیرخواهانه، آینده‏سازانی را تحویل جامعه می‏دهند تا فردایی بهتر بسازند.

captcha
شماره‌های پیشین