431
یکشنبه، ۱۳ اسفند ۱۳۹۶
7
این خانم‌ها در روستاهای غربی هم زعفران می‌کارند و هم اشتغال زایی می‌کنند

لبخندی از جنس زعفران

وقتی صحبت از گروه‌های جهادی و کار جهادی می‌شود، بسیاری فکر می‌کنند که در صف اول، تنها آقایان ایستاده‌اند؛ اما گروه‌هایی هم هستند که همه اعضای آن، خانم‌ها هستند. چراکه به قول خودشان: «خانم‌ها حرف خانم‌ها را بهتر می‌فهمند و در بسیاری از مناطق، وجود خانم‌ها الزامی است.» به خاطر همین است که خانم «زهرا محمدعلی» و گروهش، به‌طور خودجوش، با تخصصی که داشتند، سراغ روستاها و شهرهای ایرانی رفتند تا هم مشکلات اقتصادی زنان و هم مشکلات دیگری را حل کنند.

کارآفرینی؛ فرصت رهایی از اقتصاد وابسته

ما هم می‌توانیم

صبح نو

این خانم‌ها در روستاهای غربی هم زعفران می‌کارند و هم اشتغال زایی می‌کنند

لبخندی از جنس زعفران

وقتی صحبت از گروه‌های جهادی و کار جهادی می‌شود، بسیاری فکر می‌کنند که در صف اول، تنها آقایان ایستاده‌اند؛ اما گروه‌هایی هم هستند که همه اعضای آن، خانم‌ها هستند. چراکه به قول خودشان: «خانم‌ها حرف خانم‌ها را بهتر می‌فهمند و در بسیاری از مناطق، وجود خانم‌ها الزامی است.» به خاطر همین است که خانم «زهرا محمدعلی» و گروهش، به‌طور خودجوش، با تخصصی که داشتند، سراغ روستاها و شهرهای ایرانی رفتند تا هم مشکلات اقتصادی زنان و هم مشکلات دیگری را حل کنند.

 محمدعلی، کارشناس ارشد مشاوره و مسوول گروه جهادی «به‌سوی معرفت» است. گروهی که البته ویژه خانم‌هاست. اعضای گروه همه خانم‌های پزشک و مهندسانی هستند که دغدغه‌شان کمک به کشورشان است. محمدعلی درباره فعالیت‌هایشان در گفت‌وگو با «صبح نو»، توضیح می‌دهد: «ما در جاهای مختلفی کار کرده‌ایم اما کار اصلی‌مان در استان ایلام است.
در خوزستان، بیرجند و خراسان کار کرده‌ایم اما وقتی وارد ایلام شدیم، موضوع تغییر کرد. ایلام در حال حاضر، پایلوت گروه ماست. پنج، شش سال است که در ایلام کار می‌کنیم و حدوداً از سال 91 در ایلام رفت‌وآمد داریم.»

راهی برای حل مشکلات زنان
 «ما از قالیبافی شروع کردیم. با قالیبافی مردم را شناختیم و استعدادهای آنها را کشف کردیم.» این را محمد علی می‌گوید. این اما پله‌ای بود تا گروه اهداف مهم‌تری را انجام دهد: «بعد از آن بیماری‌های آنها را درک کردیم. گروه ما از لحاظ پزشکی به مردم نگاه می‌کنند. طبق بررسی‌ها و آماری که از روستاهای ایلام دریافت کردیم، آمار خودسوزی در زنان ایلامی قابل تأمل بود. افسردگی در بسیاری از زنان وجود داشت و این موضوع منجر به بیماری‌های روانی و بعد خودسوزی شده بود.» او درباره دلایل این اتفاق نیز توضیح می‌دهد: «به‌طور طبیعی بسیاری از مردان روستاها، در کنار خانم‌ها نیستند و بنابراین ساکنان روستاها اغلب زنان هستند تا مردان. ضمن این که بسیاری از مردان روستاها، به شهرها مهاجرت کرده‌اند. این موضوع البته خاص روستاهای ایلام نیست. در بسیاری از روستاهای کشور، این اتفاق در حال رخ دادن است. مردها به شهرها مهاجرت می‌کنند و زنان در روستا باقی می‌مانند. بسیاری از زنان روستایی، مجرد هستند. در روستاهایی که ما سر زدیم، دختران 35 سال تا 40 ساله مجرد زیاد دیدیم. این دختران نه می‌توانستند ازدواج کنند و نه اینکه درآمد داشتند، برای بسیاری از آنها درآمدشان، تنها یارانه‌ای است که هر ماه دریافت می‌کردند.»
همین موضوع باعث شد تا زنان جهادگر به فکر کمک اقتصادی به آنان باشند: «بعد از آموزش قالیبافی به آنها، بررسی کردیم، زنان می‌گفتند که امید به زندگی‌شان زیاد شده است، اما مشکلاتشان برطرف نشده بود.»

برای درمان تحقیق کردیم
 بررسی مشکلات آنها باعث می‌شود تا اعضای گروه به فکر راه چاره‌ای بیفتند. محمدعلی توضیح می‌دهد: «برای سال‌های بعد ما تولید کود ورمی‌کمپوست
(یک نوع کود آلی که از فعالیت کرم خاکی به وجود می‌آید) را  که بچه‌های مهندسی ما تولید کرده بودند به آنان یاد دادیم. این کود باعث می‌شود که زباله‌های روستا پاک شود و نتیجه آن هم یک کود ارگانیک است که به گیاه و درخت، تزریق می‌شود.» البته مشکلاتی در تولید این کود به وجود آمد: «مدیران از تولید این کود حمایت نکردند. دو، سه خانوار هستند که هنوز هم آن را تولید می‌کنند. آ‌نها برای مصرف خودشان این کود را تولید می‌کنند.
زمانی که این خانواده‌ها برای برنج خود، از این کود استفاده کردند، تولید برنجشان چند برابر شد. این کود یک نوع کرم و برای تولید لازم است.» مشکلات به وجود آمده در تولید کود، باعث می‌شود تا محمدعلی و گروهش به فکر دیگری بیفتند: «از شناختی که از مردم به دست آوردیم، به این رسیدیم که خاک منطقه را به آزمایشگاه بدهیم. خاک آنها خیلی خوب و مستعد تولید گیاه زعفران است.» انتخاب گیاه زعفران البته با اهدافی زیادی انتخاب شد: «گیاه زعفران هم یک گیاه نشاط‌آور است. این اتفاق هم برای اقتصادشان خوب است. امید درمانی برای آ‌نها ایجاد می‌کند، گردافشانی آن هم خوب بود. گروه ما روی گیاه زعفران یک سال و نیم تا دو سال کار تحقیقی انجام داد. مطمئن شدیم که کشت گیاه در ایلام جواب می‌دهد. کارهای اقتصادی که زودبازده است، مردم نسبت به انجام آن راغب‌تر هستند. ماه بعد از کاشت گیاه زعفران، برداشت انجام می‌شود.»

هدیه خاک برای خنداندن لب‌ها
 مسوول گروه جهادی به‌سوی معرفت درباره کشت زعفران توضیح می‌دهد: «سه سالی می‌شود که کاشت گیاه زعفران را به روستاییان یاد می‌دهیم. در سال اول، تعداد کسانی که دوست داشتند زعفران بکارند، کم بودند. سال قبل، این تعداد بیشتر شد و امسال هم نود درصد یک روستا را زیرپوشش کاشت زعفران بردیم. البته به مردم فشار نیاوردیم که زمین‌هایتان را زیر کشت زعفران ببرید. به‌آنها آموزش دادیم تا جلوی در خانه‌هایشان زعفران بکارند. مردم هم جلوی خانه‌های خود کاشتند و در غذای خود استفاده کردند. استفاده از زعفران آنها را خوشحال کرد. از لحاظ روانی هم خوب شدند. زنان روستا به این نتیجه رسیدند که خودشان می‌توانند این کار را انجام دهند.» محمدعلی درباره استفاده از کود ورمی‌کمپوست و استفاده آن در کشت زعفران می‌گوید: «یکی از اهالی روستا، از کود ورمی‌کمپوست به جز استفاده از برنج، در کشت زعفرانش هم استفاده کرد. به طور طبیعی، زعفران در سال اول،
 از ده پیاز تنها دو پیاز آن گل می‌دهد، برای او اما از ده پیاز، همه ده پیاز گل دادند. این اولین بار است که از این کود در کشت زعفران استفاده می‌شود و این کار هم اولین بار توسط این گروه و کشاورز میرزایی در روستای چمه‌نگل استفاده شد.» او درباره کشت زعفران و رابطه آن با درمان و منبع درآمد، تأکید می‌کند: «کشت زعفران بسیار به اهالی روستا کمک کرد. یکی از بحث‌های ابتدایی این است که آنها منبع درآمد داشته باشند؛ اما از جنبه اقتصادی،
این کار، بعد دیگری هم داشت. با کشت زعفران آنها درمان می‌شدند. گردافشانی گل زعفران در داخل روستا باعث می‌شد که آنها خوب شوند. حتی دیگر لازم نبود که قرص خارجی وارد روستا شود، این خودش می‌شود اقتصاد مقاومتی. در علم پزشکی به کسی که مشکل افسردگی دارد، دارو می‌دهند. در طب سنتی اما این چنین نیست. باید بررسی کنیم که این فرد به صورت طبیعی مداوا شود.» محمدعلی که به‌طور خاص علاقه زیادی به طب سنتی دارد، با آموزه‌هایش از طب سنتی، نتایج قابل‌توجهی از به کارگیری داروهای سنتی به دست آورده است: «مردم خودشان از زمانی که متوجه شدند زعفران برایشان خوب است، خودشان هم دست به کار شدند و در کوه‌ها به دنبال داروهای درمانی می‌گردند؛ مثلاً یکی از داروهایی که در کوه پیدا کردند، گل‌گاوزبان بود. مردم هر منطقه‌ای باید به اقلیم بیست سال قبلش برگردند، خودشان آن چیزهایی که دارند، استفاده کنند. در قرآن هم خداوند می‌فرماید که داروی دردهای ما وجود دارد و در جایی هم زندگی می‌کنیم، این دارو وجود دارد، به شرطی که بگردیم و آن دارو را پیدا کنیم.» او تأکید می‌کند: «یکی از بحث‌های ما همین است که به گیاهان دارویی آن منطقه برگردیم. گیاه دارویی منطقه‌ای خاص، برای مردم آن منطقه است و آ‌نها باید از آن گیاه استفاده کنند. می‌دانستید که اصل زعفران برای ایلام بوده است و آن را از ایلام به مشهد بردند و در آنجا کاشتند؟»

هنوز مهاجرت معکوس نداریم
 محمدعلی توضیح می‌دهد: «درصد بالایی از کسانی که به آنها کمک می‌کنیم، خانم‌ها هستند. تیم ما خانم هستند، ما حرف خانم‌ها را می‌فهمیم.» البته این بدان معنی نیست که محمدعلی و گروهش به آقایان آموزش نمی‌دهند: «در حال حاضر ما چهار کارآفرین نمونه آقا داریم که آنها کل مساحت زمین‌شان را زیر کشت زعفران برده‌اند. تمام پیاز زعفران‌شان را ما تأمین کردیم.
ما خودمان حتی در ابتدا پیاز گیاه را برای آنها کاشتیم. حالا اما خودشان می‌دانند که چطور باید پیاز را بکارند.» کارشناس ارشد مشاوره با توجه به مهاجرت مردان روستا به شهر، عنوان می‌کند: «متأسفانه با کارهایی که ما انجام داده‌ایم، هنوز مهاجرت معکوس نداشته‌ایم. کسانی که در روستا مانده‌اند، مردان مسن روستا هستند. ما باید در فرهنگ، با مردان جوان روستایی که به شهر مهاجرت می‌کنند، کار کنیم. شاید اگر سوددهی روستاییان زیاد شود، آنها هم به روستا برگردند. بحث گیاهان دارویی و زعفران بحثی نیست که یکی- دو ساله جواب دهد. باید به صورت بلندمدت با آن کار کرد. شاید ده سال آینده آن روستاهایی که افسردگی شدید داشتند،
از حد خطر و قرمز، در پایلوت ما، به رنگ بنفش دربیایند و درمان شوند. زمانی که زنان‌شان درمان شوند، آن روستا احیا شده است.» درست است که آ‌نها هنوز مهاجرت معکوس را ایجاد نکرده‌اند، اما اهداف بلندمدتی برای آینده دارند: «پسربچه‌های کوچکی که در روستا هستند، در روستا می‌مانند و کار می‌کنند. در حال حاضر روی بچه‌ها هم کار می‌کنیم. ما افراد کارآموز بچه زیاد آموزش می‌دهیم. تنها پانزده نفر از کارآموزان ما در یک روستا دختران و پسرانی هشت تا پانزده ساله هستند.» محمدعلی البته تأکید می‌کند که در کاهش آمار افسردگی زنان روستا، خوب عمل کرده‌اند و نتایج مثبت بوده است: «افسردگی زنان خیلی کم شده است. چون بحث روانی مطرح است، من مسوول هستم. کاهش افسردگی آنان برای ما کافی است.»

captcha
شماره‌های پیشین