430
شنبه، ۱۲ اسفند ۱۳۹۶
7
گفت وگوی «صبح نو» با زن کارآفرینی که شغلی عجیب دارد

کروکودیل‏ ها بچه ‏های من هستند

«دلمان می‏خواست بیست سال بعد، اگر به گذشته نگاه می‏کنیم، وقتمان را هدر نداده باشیم و از آن خوب استفاده کرده باشیم. دوست داشتیم برای آینده بچه‏ هایمان چیزی را گذاشته‎ باشیم؛ بنابراین به این نتیجه رسیدیم که کار تولیدی را شروع کنیم.» همین دلایل به ظاهر ساده باعث می‏شود تا خانم «مریم روستایی» و همسرش آقای «بهروز سالاروند» برای راه ‏اندازی پرورش کروکودیل از تهران به قشم مهاجرت و تنها مزرعه پرورش و پارک کروکودیل در ایران را راه‌اندازی کنند.

منتقدان کم‌اثر

صبح نو

گفت وگوی «صبح نو» با زن کارآفرینی که شغلی عجیب دارد

کروکودیل‏ ها بچه ‏های من هستند

«دلمان می‏خواست بیست سال بعد، اگر به گذشته نگاه می‏کنیم، وقتمان را هدر نداده باشیم و از آن خوب استفاده کرده باشیم. دوست داشتیم برای آینده بچه‏ هایمان چیزی را گذاشته‎ باشیم؛ بنابراین به این نتیجه رسیدیم که کار تولیدی را شروع کنیم.» همین دلایل به ظاهر ساده باعث می‏شود تا خانم «مریم روستایی» و همسرش آقای «بهروز سالاروند» برای راه ‏اندازی پرورش کروکودیل از تهران به قشم مهاجرت و تنها مزرعه پرورش و پارک کروکودیل در ایران را راه‌اندازی کنند.

خانم  روستایی، مادر کروکودیل‏هاست. زمانی که از آن‏ها صحبت می‏کند، با عشق و اشتیاق از آن‏ها می‏گوید. او در گفت وگو با روزنامه صبح نو درباره دلایل اولیه برای شروع کار توضیح می‎دهد: «من کارشناس جانورشناسی هستم و ارشد اکوتوریسم دارم. روحیه ما، روحیه خریدوفروش نبود و حتماً دوست داشتیم که تولید داشته باشیم و چون رشته من جانورشناسی بود؛ کار کشاورزی و مخصوصاً هم جانوران را انتخاب کردیم. در پرورش حیوانات، چند عامل برایمان مهم بود. یکی از آن‏ها نو بودن کار بود، اینکه کار جدیدی در کشور انجام شود. آیتم‏هایی که بررسی کردیم، خیلی زیاد بودند و کروکودیل یکی از آن‏ها بود. به دلیل شرایطی که در پرورش این جانور وجود دارد، بیشتر جذب تولید آن شدیم. این علاقه باعث شد که پستی‌ بلندی‏های کار را با آن کنار بیاییم.» تقریباً 10 سال پیش، خانواده سالاروند به فکر تولید کروکودیل در ایران افتادند. حال 20 نفر در مزرعه و پارک خانواده کار می‏کنند و به خاطر تولیدی که راه انداخته‏اند، سال 94 به‌عنوان کارآفرین برتر شناخته شده‌اند.

پیش به‌سوی قشم
 خانم روستایی توضیح می‎دهد که در نقطه‏هایی از کشور، می‏توان کروکودیل را پرورش داد: «کروکودیل‏ها آب‌وهوای گرم و مرطوب را می‏پسندند. البته تنها پسندیدن آن‏ها مهم نیست. شما در قطب هم می‎توانید کروکودیل را پرورش دهید، البته به شرطی که شرایط آن را فراهم کنید، گرما و رطوبت را فراهم کنید. این‌ها البته هزینه‏های زیادی را به تولید تحمیل می‎کند. قرار بود کار تولید باشد و باید هزینه‏ها حداقل باشد، بنابراین جنوب کشور را انتخاب کردیم. از شرق استان سیستان بلوچستان در نظر بگیرید تا غرب استان هرمزگان، می‏توانید تولید کروکودیل داشته باشید.» برای این منظور هم روستایی نقاطی از جنوب را در نظر می‏گیرد: «ما چند جا را انتخاب کردیم چون بحث گردشگری را هم مدنظر داشتیم. یکی از نقاطی که انتخاب کردیم، قشم، کیش و چابهار بودند. کیش همان اول، به دلیل هزینه‏های بالا حذف شد. به دلیل شرایطی که در قشم بود، قشم را انتخاب کردیم. مزرعه را در جزیره هنگام، ساختیم و بعدها پارک اوپک را هم در قشم ساختیم تا همه از دیدن کروکودیل‏ها لذت ببرند.» او درباره گونه‏ای کروکودیلی که درکشور وجود دارد، توضیح می‏دهد: «یک‌گونه کروکودیل در رودخانه سرباز در مرز سیستان و بلوچستان و پاکستان زندگی می‏کند. این‌گونه به کروکودیل گاندو یا پوزه‌کوتاه ایرانی مشهور است ولی محدودیت‏های پرورشی دارد. یکی از آن‏ها این است که سازمان محیط‌زیست اجازه پرورش به آن نمی‏داد. کروکودیل در معرض خطر انقراض بوده است و تمام دنیا پرورش داده‌شده تا از این خطر دربیاید ولی در کشور ما این رویکرد وجود ندارد. کروکودیل گاندو سرعت رشد کمی دارد و ارزش پوست و خود آن در دنیا، از همه پایین‏تر است. بهترین گونه، کروکودیل گارسون، کروکودیل آب‌شور استرالیایی است. ما هم 8 سر (واحد شمارش کروکودیل) وارد کشور کردیم. در حال حاضر 150 سر کروکودیل داریم. کروکودیل‏ها پروازی جابه‏جا می‎شوند تا حداقل زمان را در مسیر باشند و آسیب کمتری ببینند.» خانواده روستایی، بزرگ‌ترین کروکودیل ایران را هم در پارک خود دارند: «بزرگ‌ترین کروکودیل ایران که حدود 300 کیلو وزن و بالای 4 متر طول دارد، در پارک ماست. او معروف به خان باباست و همه به این اسم صدایش می‏کنند. پدر تقریباً بیشتر تمام کروکودیل‌های مجموعه اوست. خان‏بابا 26 ساله است.»

کروکودیل‌ها خیلی دوست‎داشتنی هستند
 در بسیاری از مستندهای حیات‏وحش، کروکودیل‏ها، درنده‎ترین حیوانات هستند. روستایی اما خلاف آن را معتقد است: «مشکل اینجاست که در تمام دنیا می‏خواهند یک حیوان را نشان دهند، برای اینکه جذاب باشد، لحظه شکارش را نشان می‏دهند. تمام عمر این حیوان به شکار نمی‏گذرد. همان‌طور که ما آدم‏ها حق خوراک داریم، حیوانات هم حق دارند که بخورند. کروکودیل برخلاف آنچه در برنامه‏های تلویزیونی نشان داده می‏شود، فوق‎العاده صبور، باهوش و خونسرد و یک موجود دوست‌داشتنی است. این‌طور نیست که سریع به کسی حمله کند، اگر به قلمرو او تجاوز شود و اگر مشکلی برایش پیش بیاید، از خود دفاع می‏کند.» او توضیح می‏دهد: «ما پرسنلی داریم که هر روز با کروکودیل‏ها سروکار دارند و به آن‏ها می‏رسند، به آن‏ها غذا می‌دهند و نظافت‌شان می‏کنند. البته این کارها با یک برنامه‏ریزی ایمنی پیش می‏رود. افراد حتماً 6 ماه، آموزش می‏بینند، البته تنها تعدادی از پرسنل اجازه دارند این دوره آموزشی را بگذرانند.» او درباره شیوع بیماری این خزنده نیز می‏گوید: «کروکودیل یک حیوان است و بیماری‏های خاص خود را دارد. بیشترین چیزی که کروکودیل را از بین می‏برد، سرما و استرس است. کسانی که از ما مشاوره می‏خواهند، می‏گویند که در خراسان شمالی، گرگان، اردبیل و اصفهان قصد پرورش دارند، امکان دارد اما هزینه‏ها زیاد است، حتی حاضر نیستند که خانه خود را جابه‏جا کنند. کروکودیل حیوانی نیست که بگوییم، شرایط را تحمل می‎کند، این درست نیست. ما عملاً زمستانی در قشم نداریم. تا همین چند روز پیش که هوا کمی سرد بود، ما آب را برای آن‏ها گرم می‏کردیم. دمای بین 25 تا 32 درجه برای آن‏ها مناسب است. البته ما می‏توانیم یکی- دو درجه بالاتر یا پایین‏تر دما را نگه داریم.» او توضیح می‏دهد: «آن‏ها گوشت‏خوار هستند و هر نوع گوشتی می‏خورند؛ اما بهترین خوراک برای آن‏ها ماهی است. در طبیعت، شکارشان هم ماهی است. شاید سالی یک‌بار گورخر بگیرند، یا سالی یک‌بار بز بخورند، اما بیشتر ماهی می‏خورند. میزان خوردن‌شان به سایز آن‏ها بستگی دارد. ما کروکودیل داریم که وعده‌‌ای 7 تا 8 کیلو ماهی می‏خورد، درعین‌حال، کروکودیلی داریم که روزی 300 تا 400 گرم ماهی می‏خورد. کروکودیل یک‌ساله با کروکودیل 20 ساله، وعده‏های غذایی‎شان متفاوت است. روزی یک وعده غذایی کامل، می‏خورند. 24 ساعت بعد، زمان می‏برد تا غذا در معده هضم و جذب شود. فک آن‏ها به چپ و راست حرکت نمی‎کند. آن‎ها توان جویدن ندارند. غذا را تکه‎تکه می‏کنند و می‎بلعند. بقیه کارها را معده انجام می‏دهد. اسید معده آن‏ها خیلی قوی است.» او همچنین توضیح می‎دهد: «کروکودیل‏ها سالی یک‌بار تخم می‏گذارند. جفت‎گیری در بهار انجام می‏شود. تقریباً اوایل تابستان، تخم‏گذاری انجام می‏شود. سه ماه طول می‏کشد تا بچه کروکودیل‏ها از تخم بیرون بیایند. تخم‏ها در انکوباتورهای (ابزاری آزمایشگاهی برای رشد و کشت نمونه‏های زنده مانند میکروب‏ها و سلول‎ها) مخصوص نگهداری می‏شوند. هر کروکودیل ماده بین 20 تا 40 تخم می‏گذارد، تفاوت ژنتیکی آن‏ها، نه تفاوت گونه، این تغییر در تعداد تخم‎مرغ را به وجود می‏آورد. کروکودیل‎ها مانند لاک‏پشت‎ها در یک ساعت، تمام تخم‏هایش را می‏گذارد؛ بنابراین یک سری از تخم‏مرغ‏ها ممکن است که بارور نشده باشد و تنها 40 تا 50 درصد تخم‏مرغ‏ها به بچه تبدیل می‌شود.» صدای روستایی به‌وضوح زمانی که از کروکودیل‏ها صحبت می‏کند، پرانرژی و شاد می‏شود: «کروکودیل‏های بچه‏های ما هستند. ما دو دختر داریم ولی آن‏ها بعد از بچه‏های ما هستند. کروکودیل‏ها بچه‎های اول ما هستند. البته دخترانم عزیزانم هستند. یکی از دخترها تازه 9 ماهش است ولی نشانه‏های تمایل به حیوانات در او زیاد است. دختر بزرگترم، اصلاً از حیوانات ترسی ندارد و خوشبختانه روابط خوبی با آن‎ها دارد.»
حالا او و همسر و خانواده‌اش دیگر به آب و هوا و خاک قشم خو گرفته‌اند و البته کارآفرینی متفاوتشان سبب شده است تا مزرعه پرورش کروکودیل هایشان به یکی از جذاب‌ترین نقاط جزیره قشم تبدیل شود. جزیره‌ای که این یکی دو سال اخیر با پیشرفتی قابل توجه به سمت تبدیل به جذاب‌ترین جزیره خلیج فارس پیش می‌رود.

 

captcha
شماره‌های پیشین