412
شنبه، ۱۴ بهمن ۱۳۹۶
15
کارگردان انیمیشن سینمایی «فیلشاه» در گفت‌وگو با «صبح‌نو» مطرح کرد

نه به سینمای بدون قهرمان!

انیمیشن سینمایی «فیلشاه» یکی از آثار مهمی است که در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد. انیمیشنی که با کیفیتی بالا و عوامل حرفه‌ای سینما، توانسته جای مناسبی را بین فیلم‌های حاضر در جشنواره برای خود باز کند و تنها فیلمی باشد در جمع فیلم‌های سینمایی بخش سودای سیمرغ مهمترین رویداد سینمایی کشور که مخصوص مخاطبان کودک‌ونوجوان ساخته شده است. گروه هنرپویا قصد دارد این انیمیشن را هم مانند اثر پرفروش قبلی این کمپانی یعنی «شاهزاده روم»، با شعار «کودکانتان را آسوده خاطر به سینما بیاورید» در سراسر کشور برای عید نوروز اکران کند. آقای هادی محمدیان، کارگردان «فیلشاه» است. فیلم او روز گذشته در پردیس سینمایی ملت برای اهالی رسانه به نمایش گذاشته شد. فیلمی که حادثه حمله ابرهه به خانه کعبه را دستمایه داستان خود قرار داده است. به سراغ او رفیتم و با او به گفت‌وگو نشستیم.

گزارش «صبح نو» از حواشی افتتاحیه جشنواره جنجالی فیلم فجر

جای خالی مدیریت در برنامه‌‌ریزی برای یک افتتاحیه!

افتتاحیه سی‌و‌ششمین جشنواره فیلم فجر نیز در سایه ضعف مدیریتی که اغلب وجود دارد، با حواشی همراه شد که از جمله آنها می‌توان به همزمانی اکران‌های مردمی با این مراسم، تأخیر همیشگی در شروع برنامه و ... اشاره کرد.

صبح نو

کارگردان انیمیشن سینمایی «فیلشاه» در گفت‌وگو با «صبح‌نو» مطرح کرد

نه به سینمای بدون قهرمان!

انیمیشن سینمایی «فیلشاه» یکی از آثار مهمی است که در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد. انیمیشنی که با کیفیتی بالا و عوامل حرفه‌ای سینما، توانسته جای مناسبی را بین فیلم‌های حاضر در جشنواره برای خود باز کند و تنها فیلمی باشد در جمع فیلم‌های سینمایی بخش سودای سیمرغ مهمترین رویداد سینمایی کشور که مخصوص مخاطبان کودک‌ونوجوان ساخته شده است. گروه هنرپویا قصد دارد این انیمیشن را هم مانند اثر پرفروش قبلی این کمپانی یعنی «شاهزاده روم»، با شعار «کودکانتان را آسوده خاطر به سینما بیاورید» در سراسر کشور برای عید نوروز اکران کند. آقای هادی محمدیان، کارگردان «فیلشاه» است. فیلم او روز گذشته در پردیس سینمایی ملت برای اهالی رسانه به نمایش گذاشته شد. فیلمی که حادثه حمله ابرهه به خانه کعبه را دستمایه داستان خود قرار داده است. به سراغ او رفیتم و با او به گفت‌وگو نشستیم.

تفاوت انیمیشن دیدن مخاطب بزرگسال با کودک‌ونوجوان چیست؟
من یک برداشت و نظر شخصی در مورد سینما دارم. البته این کاملاً شخصی است، این را می‌گویم که به کسی برنخورد. به نظر من سینما فقط برای کودک‌ونوجوان است و مخاطب دیگری ندارد. سرگرمی و اینترتیمنت برای این رده سنی است. سینما تولید شده است برای کودک‌ونوجوان و نباید مخاطب دیگری برای آن متصور شد. با این حال حتی انیمیشن‌های سینمایی ما در ایران برای مخاطب بزرگسال ساخته می‌شود. سینما با کودک‌ونوجوان معنی می‌شود. آن‌ها برای سرگرمی به سینما می‌روند و تجربه کسب می‌کنند و بعضاً هم آموزش می‌بینند و جهان بینی پیدا می‌کنند. این‌ها چیزی است که در مخاطب بزرگسال دیگر نیازش تقریباً برطرف شده است چون شخصیت فرد شکل گرفته و جهان‌بینی‌اش کامل شده است. سینما قصه‌گو است و مخاطبانش را با ناشناخته‌ها آشنا می‌کند که این نیاز برای مخاطب کودک‌ونوجوان است. به همین دلیل من بیشتر فقط فیلم و انیمیشن‌هایی می‌بینیم که مخصوص مخاطب کودک‌ونوجوان است. در این سینما دست تولیدکنندگان بازتر است چون می‌توانند رؤیا پردازی‌کنند و به تخیلاتشان جان دهند. سینمای اجتماعی که شما دوربین خود را بکارید و از چیزهایی که همه می‌بینند و می‌دانند فیلمبرداری کنید، حداقل برای شخص من جذابیت ندارد.
قهرمان در ژانر کودک‌ونوجوان چه جایگاهی دارد؟ اصولاً بودن یا نبودن قهرمان در آثار این ژانر مفید است؟
کودک تشنه یادگیری است. خیلی وقت‌ها همین انیمیشن‌ها و فیلم‌ها هستند که به مربی‌ها و والدین کمک می‌کنند تا چیزهایی که نمی‌توانند با حرف به کودک بیاموزند را با مدیوم تصویر به آنها یاد دهند. سینما یک بازوی کمکی برای تربیت بچه‌هاست. خیلی وقت‌ها شما می‌توانید با این ابزار شخصیت و جهان‌بینی کودک را نسبت به اطرافیان، جامعه و‌... شکل دهید. سینمای کودک‌ونوجوان با قهرمان تعریف می‌شود. من با خیلی از این صحبت‌ها که می‌گویند باید قهرمان را کنار گذاشت و طور دیگری فیلم ساخت مخالف هستم چون شکل‌گیری تئاتر و نمایش بر همین مبناست که شما شخصیتی برای مخاطب می‌سازید که توانایی تجربه کردنش را در دنیا واقعی ندارد و او خودش را به‌جای او تصور می‌کند و کارهایی انجام می‌دهد که جهان‌بینی‌اش کامل می‌شود. وقتی در فیلم قهرمان دارید و کودک خود را به جای قهرمان فیلم تصور می‌کند، شما می‌توانید خیلی هنجارها را برای کاراکتر آن قهرمان تعریف کنید و چالش‌هایی برای او فراهم کنید که بدون اینکه به کودک بربخورد و پذیرشش برایش سخت باشد، آموزش ببیند. خیلی وقت‌ها قهرمان فیلم در ابتدا عادت‌های بدی دارد که کم کم در طول فیلم آنها را کنار می‌گذارد و به موفقیت می‌رسد. این سیر تکاملی که کودک نمی‌تواند در دنیای واقعی آن را تجربه کند برای او آموزنده است. این حتی برای والدین هم می‌تواند مفید باشد. این که دائم یک کودک یا نوجوان را برای عادت و رفتاری بد سرزنش کنیم و دائم دستور به او بدهیم باعث سرخوردگی او می‌شود. با این باید و نبایدها و دستورات، کودکان را به دنیایی محدود می‌کنیم که برای دنیای بزرگترهاست.
والدین می‌توانند با دیدن این دست فیلم‌ها بفهمند که کودکشان برای متحول شدن نیاز به زمان دارد و در آینده قهرمان هم خواهد شد.همه این‌ها را هم که کنار بگذاریم، باید بگویم که متاسفانه در ایران فضایی به وجود آمده که ما کودکان خود را فراموش کرده‌ایم. بخشی از این مشکلات به‌خاطر جو جامعه ایران است و بخشی هم بسیار گسترده‌تر و جهانی است. چرا به شادی و لذت بردن بچه‌ها و احساسات آنها اهمیت نمی‌دهیم؟ آیا اینکه صبح تا بعدازظهر به مدرسه بروند و بعد از مدرسه در خانه غذایی بخورند، تلویزیونی ببینند و نهایتاً هفته‌ای یکبار پارک بروند و سالی یکبار سفر بروند، برای آنها کافی است؟ تازه خیلی‌ها هم همین چند مورد را هم رعایت نمی‌کنند و وقتی ندارند که برای بچه‌های خود بگذارند. حس می‌کنم دنیای بچه‌ها دارد فراموش می‌شود. در همین سینمای ما در سال چند فیلم ساخته می‌شود؟ چند فیلم از این مجموعه برای کودکان است؟ هنرمندان بخشی از نخبگان جامعه هستند، وقتی آنها آنقدر کم به بچه‌ها اهمیت می‌دهند، این موضوع را می‌توانید به کل جامعه تسری دهید. وقتی نخبه‌های جامعه آنقدر کم به این بخش از مخاطبان اهمیت می‌دهند، ببینید وضعیت بقیه جامعه چیست؟انیمیشن‌های خوب این روزها نیازی حیاتی برای کودکان جامعه ما هستند چون تجربه به سینما رفتن همیشه در ذهن بچه‌ها خواهد ماند. سینما جایی است که کودک می‌تواند تجربه‌های جمعی خوبی کسب کند. همه با هم می‌خندند، همه با هم تحت تأثیر قرار می‌گیرند و گریه می‌کنند و یک تجربه جمعی جالب را همراه با دوستان و خانواده به دست می‌آورند. این تجربه‌های خیلی ویژه‌ای است که فقط در سینما اتفاق می‌افتد و مطمئن هستم در ذهن کودکان حک می‌شود. بیشتر خاطراتی که از کودکی در ذهن من حک شده است مربوط به فضای سینما ست. صف‌هایی که می‌ایستادیم، شلوغی سینما و ایستاده فیلم دیدن‌ها، لحظات تاثیرگذار فیلم‌ها و حتی آن ساندویچ‌های کالباس مارتادلا و چیپس‌های لاله‌ای که می‌خوردیم. تمام خاطرات سینما الان در ذهن من است چون جای تاثیرگذاری برای کودکان است. فکر می‌کنم امروز جامعه به فیلم‌های کودک احتیاج دارد و مخصوصاً فیلشاه که حتماً فضای خیلی جذابی برای کودکان خواهد داشت.

انیمیشن‌های سینمایی در جذب مخاطب کودک‌ونوجوان موفق‌ترند یا همتایان تلویزیونی آنها؟
به نظر من تأثیر یک فیلم سینمایی فقط در 90 دقیقه پخش آن نیست. خیلی‌ها می‌گویند که تأثیر سریال‌ها به خاطر مداوم بودن پخش آنها بیشتر از فیلم‌های سینمایی است ولی من باور دارم که تاثیری که یک فیلم سینمایی بر مخاطب دارد را هیچ سریال تلویزیونی نخواهد داشت. عوامل فیلم در فیلم سینمایی فقط 90 دقیقه وقت دارند تا حرفشان را بزنند و برای همین به بهترین شکل ممکن برنامه ریزی می‌کنند تا خلاصه و موجز حرفشان را به جان مخاطب بنشانند. یک کودک بارها و بارها فیلم سینمایی را می‌بیند، اینکه کودک یک حرف را 10 بار بشوند با اینکه فقط یکبار در یک سریال بشنود خیلی تفاوت دارد. تازه در دوران حاضر فیلم‌ها و انیمیشن‌های سینمایی به این سمت می‌روند که در قالب برنامه‌های تلویزیونی و سریال و اقلام جانبی و ... به تاثیرگذاری خود بر جامعه ادامه دهند. برای همین معتقدم انیمیشن‌های سینمایی کودکان و نوجوانان می‌تواند زندگی شادتری را برای کودکان فراهم بیاورد و زندگی بهتری برای آنها بسازد.همین که کودک بفهمد عده‌ای هستند که برای او اهمیت قائل هستند و او را می‌بینند باعث زندگی بهتر آنها می‌شود چون کودک دوست دارد دیده شود و بیشتر به او توجه شود.

 

captcha
شماره‌های پیشین