405
سه شنبه، ۰۳ بهمن ۱۳۹۶
7
گزارش «صبح نو» از تشکلی جوانانه که پنج سالگی‌اش را جشن گرفت

هسته امید برای باروری نهال جهاد

اگر بخواهند جشن تولد برای تشکیلات‌شان برگزار کنند و شمعی روی کیک تولد بگذارند، باید بروند سراغ شمع عدد 5. بروبچه‌های هسته توانمندسازی گروه‌های جهادی، 5 سالی می‌شود که در کنار هم برای سازماندهی گروه‌های جهادی و تأمین نیازها و امکانات موردنیاز آنان فعالیت می‌کنند. به بهانه 5 ساله شدن‌شان، سراغ‌شان رفتیم تا سر از کارهای بی‌سروصدای‌شان و موفقیت‌های این 5 سال دربیاوریم.

جشنی برای تکرار جهاد

صبح نو

گزارش «صبح نو» از تشکلی جوانانه که پنج سالگی‌اش را جشن گرفت

هسته امید برای باروری نهال جهاد

اگر بخواهند جشن تولد برای تشکیلات‌شان برگزار کنند و شمعی روی کیک تولد بگذارند، باید بروند سراغ شمع عدد 5. بروبچه‌های هسته توانمندسازی گروه‌های جهادی، 5 سالی می‌شود که در کنار هم برای سازماندهی گروه‌های جهادی و تأمین نیازها و امکانات موردنیاز آنان فعالیت می‌کنند. به بهانه 5 ساله شدن‌شان، سراغ‌شان رفتیم تا سر از کارهای بی‌سروصدای‌شان و موفقیت‌های این 5 سال دربیاوریم.

5 سالی از تشکیل هسته توانمندسازی گروه‌های جهادی می‌گذرد. این هسته از گروه‌های جهادی حمایت و مستقیماً زیرنظر معاونت سازندگی بسیج دانشجویی فعالیت می‌کنند. نزدیک به 1200 گروه جهادی در زیرمجموعه هسته توانمندسازی قرار دارند و تمامی کارهای محتوایی زیر نظر این هسته اصلی انجام می‌شود. درواقع هسته به‌منزله یک قرص نیروزا با گروه‌های جهادی همفکری می‌کند.

هسته‌ای برای ارتقای سطح فکری
 آقای «یاسر حسین‌بیک»، مسوول هسته توانمندسازی گروه‌های جهادی است. او در گفت وگو با «صبح نو»، درباره شکل‌گیری هسته، این طور توضیح می‌دهد: «شکل‌گیری هسته توانمندسازی از سال 91 شروع شد. ما به گروه‌های جهادی از نظر همفکری کمک می‌کنیم. مجموعه ما متشکل از صاحب‌نظران و فعالان در عرصه‌های مختلف است. در حال حاضر هم کارگروه‌هایی برای هسته درنظر گرفته‌ایم که به‌صورت تخصصی کار می‌کنند. تولید محتوا، مشاوره و آموزش در این هسته انجام می‌شود. درواقع هسته در بحث توانمندسازی و ارتقای سطح فکری گروه‌های جهادی فعالیت می‌کند.» حسین‌بیک معتقد است که نیاز جامعه امروز، وجود گروه‌های جهادی و هسته توانمندسازی را می‌طلبد: «امروز گروه‌های جهادی از نظر کمی و کیفی گسترش پیدا کرده است. به‌جز محله‌ها و مساجد، در هریک از دانشگاه‌های ما حداقل یک گروه جهادی وجود دارد. مشکلات روستاها و نیاز آنها، تغییر کرده است. آنها دیگر نیاز به خانه ندارند. نیاز آنها را گروه‌ها تعیین می‌کنند و در برنامه‌های بلندمدت خود، انجام می‌دهند. گروه‌های جهادی تلاش می‌کنند تا مشکلات روستاییان را بشنوند و با برنامه‌ریزی بلندمدت خود کارهایی را برای آن‌ها انجام دهند. به‌اضافه این‌که این گروه‌ها مطالبه‌گری را می‌توانند از مسوولان داشته باشند و از نهادهای مختلف بخواهند که مشکلات آنها را حل کنند. به‌اضافه اینکه دانشجویان مشکلات روستاییان را در قالب پایان‌نامه در سطح دانشگاه انجام می‌دهند. به این ترتیب، فعالیت تخصصی‌تر کارهای تخصصی‌تری هم انجام می‌شود.» اما بازخورد این تخصص‌گرایی در گروه‌های جهادی تا چه حد بین مردم و مسوولان بوده است. او به این پرسش، این طور پاسخ می‌دهد: «ذات گروه‌های جهادی، حرکت‌های خودجوش است. یکی از اهداف اصلی ما این است که تجربیات گروه‌های مختلف جهادی را جمع‌آوری کنیم. برای این کار تاکنون تجربیات 100 گروه فعال حوزه فرهنگی را جمع‌آوری کرده‌ایم، با آنان مصاحبه کرده‌ایم و این تجربیات را در اختیار گروه‌های دیگر قرار می‌دهیم. انتقال تجربه و شبکه کردن را ایجاد کردیم.»
او از روی دادن اتفاقی جالب در هفته‌های آینده هم خبر می‌دهد: « سامانه اطلس جهادی را تدوین کرده‌ایم که تا یک ماه دیگر رونمایی شود، این اطلس یک پنل مدیریتی است که کار پشتیبانی را انجام می‌دهد. ما بر این منظور هم‌دوره‌های تخصصی را برگزار کردیم. به‌عنوان مثال دوره‌ای به نام، سفیران وحدت داشتیم که برای مناطقی که بحث شیعه و سنی در آنها مطرح بوده‌اند، وجود داشت. وجود این دوره‌ها و این کارها مسلماً در انجام کیفیت کارگروه‌های جهادی تأثیر خواهد داشت.»

تکمیل‌کننده پازل مدیریت
مسوول هسته توانمندسازی گروه‌های جهادی، درباره رابطه بین گروه‌های جهادی و بحث مدیریت جهادی که این روزها مطرح می‌شود، توضیح می‌دهد: «اردوی جهادی یک مانور جهادی است. مسوول گروه جهادی با توجه به این‌که در یک منطقه ورود می‌کند و برای آن برنامه‌ریزی دارد، بسته به شرایط و مدیریت خود کارها را انجام می‌دهد. شاید بشود گفت که مسوولان جهادی ما‌و نیز دانشجویان پایشان در روستاها باز شود و مشکلات واقعی روستاها را حل کنند، همه این‌ها پر کردن پازل مدیریت جهادی است.» حسین‌بیک وجود گروه‌های جهادی در کشور را لازم می‌داند، او می‌گوید: «در اوایل انقلاب هم جهاد دانشگاهی در عرصه‌هایی برای حل مشکلات اولیه روستاییان وارد عمل شد. در حال حاضر می‌شود گفت که این مشکلات اولیه حل شده است، ما حالا باید به فکر تخصصی حل کردن مشکلات باشیم. در فضاهای بهداشت و درمان، اقتصادی و فرهنگی، برنامه‌ریزی‌های بلندمدت انجام می‌شود. حال هدف این است که مشارکت خود اهالی را جذب و آنها در کارها مشارکت کنند. اینها همه کمک می‌کند تا گروه‌های جهادی، مشکلاتی را تا حدودی دنبال می‌کنند و مطالبات را از دولتی‌ها بخواهند. درواقع گروه‌های جهادی تبدیل به تریبون روستاییان در شهر شده‌اند. البته ما هنوز به آن نقطه مطلوبی که مدنظرمان است، نرسیده‌ایم.» او‌درباره نقطه مطلوبشان توضیح می‌دهد: «در ابتدا که این هسته شکل‌گرفته ما تولیدات عمومی را مدنظر داشتیم، با‌شکل‌گیری کارگروه‌های تخصصی، در یک سال گذشته، در‌هر عرصه سعی کرده‌ایم که قوی‌ترین عضو را انتخاب کنیم تا بتوانیم خوراک تخصصی به گروه‌ها دهیم.»

باهدف اشتغال‌زایی
 در مجموع، 9 کارگروه تخصصی در هسته اصلی وجود دارند، کارگروه عمران، فرهنگی، بهداشت و درمان از این کارگروه‌های تخصصی هستند. آقای «محمدامین میرچی» مسوول کارگروه اقتصادی است. میرچی درباره وظایف کارگروه توضیح می‌دهد: «ما هم در بحث‌های اقتصادی و هم در تولید محتوا به دوستان جهادی که فعالیت‌های اقتصادی دارند، کمک می‌کنیم. یکی از ثمره‌های کارگروه این است که برای گروه‌ها جلسات هم‌اندیشی برگزار می‌کنیم. بالای 20 تا 30 جزوه برای توانمندسازی گروه‌های جهادی تهیه کرده‌ایم و در اختیار آن‌ها قرار داده‌ایم.» میرچی البته تولید محتوا را تنها وظایفشان نمی‌داند: «ایجاد کار و اشتغال‌زایی از اهداف دیگر کارگروه است. برای اشتغال‌زایی اگر طرح توجیه اقتصادی داشته باشد، ما از آنها حمایت کنیم. برای پیدا کردن سرمایه‌گذار به گروه‌ها کمک می‌کنیم. درواقع کارگروه اقتصاد، هم آموزش و هم تأمین مالی را مدنظر دارد.» او توضیح می‌دهد: «ما نماینده گروه‌های جهادی هستیم. به‌عنوان نماینده گروه‌های جهادی طرح‌ها را در اختیار خیرین قرار می‌دهیم تا برای طرحی که توجیه اقتصادی دارد، بودجه تأمین کنیم. با این روش ارتباط خوبی را با نهادهایی که وظایفشان محرومیت‌زدایی است، برقرار کرده‌ایم.» مسوول کارگروه اقتصادی هسته، درباره ویژگی اشتغال‌زایی که هریک از طرح‌ها باید داشته باشند، توضیح می‌دهد: «برای ایجاد کسب‌وکار فرآیند 10 مرحله‌ای را تعریف کرده‌ایم. در این فرآیند 10 مرحله‌ای شناسایی و تحلیل منطقه است. در خود شناسایی ما گروه‌ها را آموزش داده‌ایم تا این شناسایی درست، انجام شود، شناسایی درست در 12 مرحله انجام می‌شود. در این کارگروه برای آنها توضیح داده‌ایم که چه شناسایی و المان‌هایی در منطقه وجود داشته باشد، بررسی کنند و ببینند که چه ظرفیتی در منطقه‌ای که قرار است در آن فعالیت کنند، وجود دارد. دغدغه مردم آن منطقه چیست. کارآفرینی که در منطقه قرار است کاری انجام دهد، باید چه ویژگی داشته باشد و چه طور پیدا شود. این پروسه همه سه تا چهار ماه زمان می‌برد. بعد به این می‌رسند که مشکلات اقتصادی منطقه چیست. برای این مشکلات طرح نوشته می‌شود و بعد راهکار این مشکلات پیشنهاد می‌شود. به‌عنوان مثال اگر در منطقه‌ای معضل بسته‌بندی وجود دارد، باید به مردم هم آموزش داده شود. به عنوان مثال، احداث کارگاه در این بخش اتفاق می‌افتد.» مسوول کارگروه اقتصادی هسته توانمندسازی گروه‌های جهادی تعریف می‌کند که با این فرمت هنوز طرح‌های زیادی به هسته نرسیده است: «یک سال است که کارگروه شروع به کار کرده است. گروه‌های جهادی بیشتر در حوزه عمرانی و فرهنگی فعالیت می‌کنند. از بین 1200 گروه جهادی زیرنظر هسته، تنها 200 گروه فعالیت اشتغال‌زایی انجام می‌دهند. تعداد اندکی از این گروه‌ها طرحی را ارائه داده‌اند. هدفمان این است که این گروه‌ها را توانمندتر و درعین‌حال گروه‌های دیگر را هم توانمند کنیم.» میرچی توضیح می‌دهد که اختصاص بودجه با توجه به درجه‌بندی که برای گروه‌ها درنظر گرفته شده است، انجام می‌شود: «در بعضی از گروه‌ها تا 200 میلیون تومان هم بودجه تعریف می‌شود، چون توجیه اقتصادی آن تعریف شده است. ممکن است در گروه دیگری تنها درزمینه آموزش اقتصادی طرحی داشته باشند، همه‌اینها بر هزینه‌ها تأثیر می‌گذارد.»
سابقه فعالیت‌های جهادی در این چند ساله نشان می‌دهد، با تکیه بر گروه‌های جهادی می‌توان بسیاری از مشکلات کشوری را سامان داد.

captcha
شماره‌های پیشین