397
شنبه، ۲۳ دی ۱۳۹۶
7
همه مدیران شهری فرخ شهر هفته‌ای یک روز زباله‌ها را از شهر جمع می‌کنند

پاکبانان کت‌وشلوارپوش

برای بسیاری، مدیریت شهری در کت‌وشلوار پوشیدن، نشستن پشت میز بزرگ مدیریت، شرکت در جلسات شهری و کم ‌و زیاد کردن آمارهای شهری خلاصه می‏‎شود؛ اما برای مدیران شهری شورای شهر و شهرداری شهر 32 هزار نفری فرخ‏شهر در استان چهارمحال و بختیاری، این‌ عناوین و تشریفات معنایی ندارد. آنان از پشت میز مدیریتی بلند شده‌اند. به خیابان‌ها آمده‌اند و برای پاک‌سازی شهرشان در خیابان‏ها زباله‏ جمع می‏کنند.

مساله «کلانشهر» کانون علل رشد حاشیه‌نشینی

صبح نو

همه مدیران شهری فرخ شهر هفته‌ای یک روز زباله‌ها را از شهر جمع می‌کنند

پاکبانان کت‌وشلوارپوش

برای بسیاری، مدیریت شهری در کت‌وشلوار پوشیدن، نشستن پشت میز بزرگ مدیریت، شرکت در جلسات شهری و کم ‌و زیاد کردن آمارهای شهری خلاصه می‏‎شود؛ اما برای مدیران شهری شورای شهر و شهرداری شهر 32 هزار نفری فرخ‏شهر در استان چهارمحال و بختیاری، این‌ عناوین و تشریفات معنایی ندارد. آنان از پشت میز مدیریتی بلند شده‌اند. به خیابان‌ها آمده‌اند و برای پاک‌سازی شهرشان در خیابان‏ها زباله‏ جمع می‏کنند.

 


 همه‎شان کت‌وشلوار پوشیده‏اند، دستکش در دست کرده‏اند و پلاستیک‏های بزرگ سیاهی در دست دارند. بعضی‎هایشان هم در حال جمع‏آوری زباله از روی زمین هستند. در نگاه اول شاید دوستداران محیط زیست به نظر بیایند که کیسه به دست، زباله‌ها را جمع می‏کنند اما بعد مشخص می‏شود که مدیران شهری هستند که در روز جمعه از بین گزینه به جای در کنار خانواده ماندن، در کنار همشهریان بودن و بهتر کردن شرایطی شهری را ترجیح داده‎اند.

من شهردار، هم زباله جمع می‏کنم
 آقای «سیدعبدالحسین حسینی» شهردار فرخ‌شهر ایده پرداز این طرح است. او در گفت وگو با روزنامه صبح نو می‌گوید: «تمامی پرسنل شهرداری، از من شهردار گرفته تا معاونان و کارمندان از صفر تا صد شهرداری هر جمعه یک محله را نظافت عمومی می‏کنیم. علاوه بر آن کار روتینی که در طول هفته انجام می‏شود، هر هفته هم یک محله را هم تمیز می‎کنیم.» حسینی دلیل انجام این کار را این طور عنوان می‏کند: «من به دنبال این بودم که فرهنگ‌سازی درزمینه کاهش زباله به وجود بیاورم. با دست به کار شدن خودم و همه کارمندان شهرداری می‌خواستم این‌ فرهنگ‏سازی را عملی انجام دهم. در یک محله که یک خانم زباله‏اش را در فضای سبز روبه‎روی خانه‎اش خالی می‏کند؛ ما می‏خواستیم که عملی و با تمیز کردن روبه‏روی خانه‏اش به آن‌ها بگویم که من شهردار دست به کار شده‎ام تا شما دیگر زباله به بیرون نریزید. همین مساله تأثیرش را همشهریان می‏گذارد و خود آن‌ها از هفته بعد، دیگر زباله در شهر نمی‏ریزند و حتی با ما همراه هم می‏شوند.» حسینی تعریف می‏کند، به کسانی که زباله در شهر می‏ریزند، هم برخورد می‏کنند: «به آن‌ها تذکر همراه با احترام هم می‏دهیم. با کسانی که در شهر نخاله می‎ریزند، صحبت می‏کنیم. از طرف شهرداری این امکان به وجود آمده است که خود شهرداری اگر قرار باشد در شهر، بنایی تخریب شود، خودش تخریب و نخاله‏ها را هم جمع‏آوری کند و بعد به ‌عنوان‌ مثال ایکس تومان هم دریافت کند.» البته این‌ها تنها اقداماتی نیستند که حسینی قرار است برای شهرش انجام دهد: «ما در زمینه‏های زیباسازی شهری و مبلمان شهری هم طرح‎هایی داریم البته باید فرهنگ‎سازی نریختن زباله بین مردم جا بیفتد، بعد‌طرح‏های دیگر را انجام دهیم.»

به فکر همه چیز هستیم
آقای «محمدرضا سمیع» یکی از اعضای شورای شهر فرخ‏شهر استان چهارمحال و بختیاری است. او درباره این طرح، در گفت وگو با روزنامه صبح نو تعریف می‎کند: «در محله‏های متعدد شهر فرخ‏شهر، نخاله‏های ساختمانی و زباله‏ها از سال‏ها قبل در شهر وجود دارند. مسلماً عده‌ای از اهالی بنایی یا کانال‏کشی کرده‌اند و زباله‎ها را بعضاً در خارج از شهر تخلیه ‏کرده‌اند. زمانی که شهرداری با این صحنه‏ها مواجه شد، تصمیم گرفت که در روزهای جمعه یکی از این محله‏ها را به کمک کارگران شهرداری و به کمک مردم آن محل پاک‌سازی ‏کند. در حال حاضر هفته پنجمی است که این طرح در حال انجام است. ما تقریباً چهار تا پنج محله را پاک‌سازی کردیم. البته فشار مضاعف روی کارگران شهرداری بوده است. به‌هرحال شهر باید به زیبایی خود برمی‏گشت.» سمیع تعریف می‏کند که همه کارکنان و مردم با وسایل روتین جمع‏آوری زباله، کار پاک‌سازی را انجام می‏دهند: «ما با ماشین‎های شهرداری، ماشین کمپرسی و وسایل یدی کار را انجام می‏دهیم. مسوولان، بخشدار و امام‌جمعه هم حتی در این طرح شرکت کرده‏اند. آن‌ها هم با همان وسایلی که در شهرداری‏ها زباله‏ها جمع می‏شود، پاک‌سازی را انجام می‏دهند؛ اما یکی از کارهایی که ما انجام می‏دهیم و در خارج از ایران هم انجام می‏شود، تخصیص خوراک شیر به کارکنان است. ما این کار را انجام می‏دهیم تا ریه‎های کارگران شهرداری آسیب نبیند.»

باوجود طرح‎های دیگر
طرح هر هفته هر محله، تنها طرح شهرداری نیست. سمیع درباره طرح دیگری که به‌طور موازی با این طرح انجام می‏شود، تعریف می‏کند: «ما طرح نشست محله‏ای هم داریم. ما فرخ‏شهر را به 12 محله تقسیم کردیم و هر ماه نشستی با اهالی آن محله برگزار و درباره مشکلات آن‌ها رودررو صحبت می‎کنیم. در بعضی از موارد این امکان وجود دارد که اقدام عاجل کنیم و خیلی با فوریت موارد و مشکلات را انجام می‏دهیم. شهرداری با اقدامات سریع آن کارها را انجام می‏دهد. در بعضی از موارد که نیاز به تصمیم و انجام زیرساخت‏های درازمدت دارد، ما این‌ها را در کمیسیون‏های متعدد مطرح می‏کنیم و برای انجام آن‌ها اقدام لازم را انجام می‏دهیم.» عضو شورای شهر توضیح می‏دهد: «این حرکت‏هایمان نوآورانه بوده است. ما تقسیم‏بندی محله‏ای روی اسامی قدیم را انجام دادیم. اسامی که در حال فراموشی بود و هویت شهری‏مان را هم از بین می‏برد؛ مثلاً همه اسم‏ها مدرن و تازه شده بودند. ما همه محله‏های قدیمی و اسم‏هایشان را در محله‎بندی دخالت دادیم. حتی درباره جمع‏آوری زباله‏ها هم این موضوع را در تقسیم‏بندی‎ها دخیل کردیم. این‌ها حرکت‏های نویی بود. مابقی حرکت‏ها در همه شهرها انجام می‏شوند. ما قصد داریم که در شهر پارک بانوان را احداث کنیم. این حرکتی است که البته در همه شهرها انجام شده است. بازارچه‏های قدیمی را احیا می‏کنیم. قصد داریم که یک برشی از تپه در شهر را به شعرای فرخ‏شهر اختصاص دهیم و یک سنگ‏نوشته و شعری را حک کنیم تا ان شاالله به یادگار بماند.»

مسوولان مثل مردم و از جنس آنان
 تأثیر این حرکت بین مردم باید عمیق باشد. سمیع تعریف می‏کند: «یک هفته بعد از اولین نشستی که ما برگزار کردیم، مردم کتباً نامه تشکرآمیز برای شهرداری فرستادند. خیلی‏ها شفاهی و حضوری از ما تشکر کردند. البته کسانی هم بودند که همچنان گلایه داشتند و می‏گفتند که اقدامات کافی نیستند، البته این‌ها طبیعی هستند. ما نباید فکر کنیم که کارمان آرمانی است. نسبت به بضاعت مالی و کاری که امکان انجام داشته است، اقدام کرده‌ایم. منفی‌بافی یکی از ژست‏های روشن‏فکری شده است. اقدامات خوبی هم در شهرمان انجام می‏شود، باید زبان تشکر هم داشته باشیم. به نظرم شهردار و پرسنل شهرداری، همه نیاز به انرژی دارند و باید این‌ها را تشویق کنیم. البته کسانی هم که کم‏کاری می‏کنند به وقتش باید تنبیه شوند.» سمیع البته معتقد است که این‏ کارها در نگاه به مدیران شهری تأثیر دارد: «یکی از سرمایه‎هایی که ما داریم و خیلی هم مهم است، سرمایه اعتماد اجتماعی است؛ یعنی اگر اعتماد بین مردم و مسوولان ایجاد شود و آن‌ها این فاصله را بین خود نبینند، بسیاری از مشکلات حل می‏شوند. اگر یکدلی، یکپارچگی، اتحاد، همدلی و باور نسبت به همدیگر داشته باشند، می‏توانند خیلی از کارهای مهم را انجام داد. شاید این‌ها ظاهراً شعاری به نظر برسند ولی من فکر می‏کنم که یکی از چیزهایی که می‏تواند اعتماد عمومی را جلب کند، این است که مسوولان بیایند و در کنار مردم صادقانه و متواضعانه کار کنند. البته ما نمی‎خواهیم که این موضوع نمایشی باشد، وقتی نمایشی شد و صادقانه نبود، قطعاً به دل نمی‏نشیند. مردم هم زیرک هستند و می‏فهمند. ما می‏خواهیم که به معنای واقعی کار شود ولی آن سرمایه هم برگردد. به نظرم یک مقدار در شهری که من در آن زندگی می‏کنم، این سرمایه کم است. ممکن است که در شهر دیگری، این موضوع مصداق نداشته باشد. ما دوست داریم که با حضور بین مردم و کارکردن برای مردم، این سرمایه اجتماعی را برگردانیم. این‌ها کمترین کارهایی‌اند که ما می‏توانیم انجام دهیم. در اولین نشست‏های محله‏ای تقریباً 60 درصد از مطالبات مردم بعد از یک هفته برآورده شد؛ یعنی پیامدهای خوبی بود. همه آن‌ها، نه بعضی از مطالبات مردمی نیاز به برنامه‏ریزی بلندمدت داشت. ما 60 درصد از مطالبات مردمی را پاسخگو بودیم و بلافاصله درباره آن اقدام کردیم.»
 مدیران شهر کوچکی مانند فرخ‏شهر، شکل نوینی از مدیریت شهری را به رخ شهرهای دیگر می‎کشند. شهری که می‏تواند با کمک مردم و مدیران آن تبدیل به آرمان‌شهر شود.

captcha
شماره‌های پیشین