397
شنبه، ۲۳ دی ۱۳۹۶
10

به سوی کدام افتخار؟

انتخابات بسکتبال؛ پایان دوران مشحون یا یک ائتلاف جدید

پرتاب 3 امتیازی رییس یا خطای رانینگ

آخرین مجمع انتخاباتی پیش از برگزاری انتخابات کمیته ملی المپیک، مشخص کردن رییس جدید فدراسیون بسکتبال است تا به این رشته ورزشی مهم سروسامان داده شود؛ مدیری که بعد از 15 سال به جای آقای محمود مشحون روی صندلی ریاست این فدراسیون می‌نشیند.

صبح نو

انتخابات بسکتبال؛ پایان دوران مشحون یا یک ائتلاف جدید

پرتاب 3 امتیازی رییس یا خطای رانینگ

آخرین مجمع انتخاباتی پیش از برگزاری انتخابات کمیته ملی المپیک، مشخص کردن رییس جدید فدراسیون بسکتبال است تا به این رشته ورزشی مهم سروسامان داده شود؛ مدیری که بعد از 15 سال به جای آقای محمود مشحون روی صندلی ریاست این فدراسیون می‌نشیند.

ابتدا 24 نفر برای رسیدن به این پست ثبت‌نام کردند، 4 نفر انصراف دادند ولی 5 نفر آن‌ها صلاحیتشان برای رسیدن به سمت ریاست، رد شد تا در نهایت این انتخابات با 15 نامزد ریاست که یک رکورد است، برگزار شود. در این بین اما  آقای حسن میرزاآقابیک، مرد همیشه در صحنه و منتقد اصلی مشحون ابتدا تأیید صلاحیت نشد ولی بالاخره مجوز حضورش در انتخابات را گرفت و قرار است در مجمع حضور پیدا کند.
بعد از دو سال که مجمع انتخاباتی بازهم به مشحون رأی داد و این فرد را به عنوان رییس انتخاب کرد، حالا مرد پیر بسکتبال به دلیل بازنشستگی نمی‌تواند در مجمع باشد و باید دید خانواده صاحب رأی بسکتبال برای فصل‌های بدون مشحون چه تصمیمی خواهد گرفت.
درنهایت امروز شنبه باید منتظر ماند که صاحبان رأی مجمع بالاخره چه تصمیمی می‌گیرند؛ آیا به رشد و توسعه و آینده‌ای درخشان رأی می‌دهند یا مانند دو سال پیش تصمیمی می‌گیرند که ضررش تنها به خودشان برسد و بعد از مدتی دوباره سر در گریبان پشیمان باشند.

انصراف یا رقابت داغ!
از میان چهره‌هایی که برای رسیدن به پست ریاست فدراسیون بسکتبال ثبت نام کرده و تأیید صلاحیت شدند، تنها آقای غلامعلی محمدعلی‌پور انصراف داد تا تعداد نامزدهای نهایی به 14 نفر برسد. البته طبق روال عادی اکثر مجامع انتخاباتی در ورزش، بسیاری از این نفرات برای پرکردن رزومه یا به عنوان نفرات پرکننده لیست، در مجمع شرکت می‌کنند زیرا یا رییس آینده پیش از برگزاری مجمع مشخص است یا کاندیداهایی که برای ریاست از شانس بالاتری برخوردارند، مجال رقابت به دیگران را نمی‌دهند. آنطور که پیش‌بینی می‌شود در انتخابات فدراسیون بسکتبال هم رقابت بین سه یا چهار نامزد است که برخی از آنها مدیران وزارتی و برخی دیگر، مدیران بسکتبالی هستند و سایر نفرات یا به نفع دیگری یا بدون نام آوردن از کسی، کنار می‌کشند.  در این بین از میان آقایان بهروز منتقمی، مازیار ناظمی، سیدحسن طباطبایی، حسن میرزا آقابیک، رامین طباطبایی، رضا مهندسی، جواد داوری، سیدمهرداد هاشمی، رمضانعلی دولو، مهرداد آگین، کرم الله علیمرادی، رضا درویش، داریوش سلیمی و محمد رضاعلی، نفراتی چون آگین که پیشینه ریاست بر این فدراسیون را داشته و میرزا آقابیک، مهندسی، داوری و سلیمی بسکتبالی هستند و باقی مدیران وزارت ورزش‌اند که وارد میدان رقابت شده‌اند.

علیه مشحونیسم یا ائتلافی جدید!
محمود مشحون دو سال قبل توانست با ۲۳ رأی رییس فدراسیون بسکتبال شود اما به دلیل بازنشستگی دوران ریاستش کامل نشد و اعلام کرد که به طور کامل از ورزش می‌رود اما نرفت و همچنان دوست دارد که باشد.
در این چند روزه صحبت از حمایت‌های رییس بازنشسته بسکتبال، از نامزدی خاص (از ما نشنیده بگیرید حسن طباطبایی) مطرح شده و دیده شده که او و رضا مشحون در برخی مراسم به همراه نامزد مورد حمایت خود بوده‌اند؛ فردی که به نظر می‌رسد بیش‌از اینکه گزینه وزارت ورزش باشد گزینه مشحون است.
نخستین شائبه این حمایت‌ها، تکرار سیاست‌های پیشین مجامع انتخاباتی ورزش خصوصاً اتفاقی که در فدراسیون والیبال رخ داد، است؛ یعنی مدیر قبلی با شناخت و رابطه خوب با اعضای مجمع، سعی می‌کند فرد مورد نظرش را رییس کند تا همچنان بتواند از دامنه نفوذش در فدراسیون، بهره‌برداری کند. از سوی دیگر اما بسکتبال در دهه اخیر روندی کاملاً مشخص داشته و در سال‌های اخیر با سرعتی بالا در مسیر سرازیری بود. در این وضعیت هیأت‌ها نیز از وضعیت بسکتبال دل خوشی نداشتند و حالا این فرصت را دارند که دو سال زودتر به تغییر برای رشد و توسعه رأی داده و آینده خود را بسازند. پس اگر نام فردی خاص با انجام خطای رانینگ، به عنوان رییس بعدی بسکتبال به اعضای مجمع دیکته نشده باشد، انتظار خانواده بسکتبال از صاحبان رأی، انتخاب فردی است که ضمن مقابله با مشحونیسم، در این بزنگاه مهم، آینده بهتری را برای این رشته جذاب و پرطرفدار رقم بزند.

تلاش‌های عجیب برای رأی آوردن
در این روزها برخی از کاندیداها که خطر را احساس کرده‌اند و می‌دانند که دست‌شان برای صاحبان رأی رو شده، به تخریب رقبا روی آورده‌اند؛ بدعت نامناسبی که از زمان انتخابات فدراسیون هندبال در جامعه ورزش ایجاد شد و اکنون به ورزش دانشگاهی و فرهیخته بسکتبال نیز رسوخ کرده و برخی افراد که موقعیت‌شان در خطر است با استفاده از این فضا به دنبال تخریب دیگران هستند.  تخریبی که نشان از ترس آنهاست و اینکه شکست را قبول کرده‌اند و جز خراب کردن رقیب دیگر راهی پیش‌روی خود نمی‌بینند. این راه نیز نتیجه‌ای ندارد و بیش از همیشه دست‌شان برای همه رو می‌شود. البته پشت‌پرده این فعالیت‌های تخریبی مشخص شده و ضررش باز هم برای همین منفعت طلبانی است که رسیدن به جایگاه‌های مختلف باشگاهی و ملی را به رشد بسکتبال ترجیح می‌دهند.
برخی دیگر هم با میزبانی از تعدادی از اعضای مجمع در برج میلاد یا جاهای دیگر برای افزایش شانس ریاست خود تلاش می‌کنند و به جمع آوری رأی مشغول هستند. تمام این‌ها، اتفاق‌های تلخی که در مجامع انتخاباتی ورزش ایران باب شده و اعضای مجمع را بر آن داشته تا با فراموشی اهمیت مسوولیتی که دارند، به جای رأی دادن به فرد اصلح، یا به نفری که به آنها دیکته شده رأی می‌دهند یا فردی که لابی قوی‌تری داشته باشد.

صندلی داغی برای آینده بسکتبال
بسکتبال که به عنوان نخستین رشته تیمی ایران صاحب سهمیه المپیک شد، آینده خود را در گرو فردی می‌بیند که امروز انتخاب می‌شود؛ این فرد می‌تواند گزینه وزارت ورزش باشد یا یک فرد ورزشی و بسکتبالیست. این فرد می‌تواند حسن طباطبایی باشد که پیشینه بسکتبالی ندارد اما در چند فدراسیون ورزشی و مجموعه ورزشی آزادی مدیریت کرده است، رضا مهندسی باشد که اتفاقاً نزدیک‌ترین رقیب مشحون در انتخابات سال ۹۲ بود، یا رامین طباطبایی که برای دومین بار کاندیدای ریاست شده یا حسن میرزا آقابیک که از مدعیان همیشگی ریاست بسکتبال است اما در آخر روزهای تأیید صلاحیت شد. مطمئناً رییس چهار سال آینده بسکتبال، با حمایت‌ها، رایزنی‌ها و لابی‌ها رییس نمی‌شود بلکه با رأی اعضای مجمع روی صندلی ریاست فدراسیون خواهد نشست؛ هرچند لابی‌ها مهم است اما وجدان، شایسته‌سالاری و اخلاق‌مداری بسیار مهمتر خواهد بود. رییس آینده بسکتبال هرکسی می‌خواهد باشد؛ گزینه وزارت یا یک آشنا با بسکتبال؛ او وظیفه خطیری دارد زیرا باید به وضعیت تیم‌های باشگاهی و ملی بسکتبال سروسامان داده و آینده بهتری را برای این رشته رقم بزند؛ آینده‌ای که رسیدن دوباره به المپیک و مسابقات جهانی و بالابردن جام قهرمانی در آسیا، مهم‌ترین آرزوهای هواداران آن است.  برای عملی شدن این آرزوها، قطعاً رییس آینده بسکتبال با چالش‌ها و انتقادهای بسیاری روبه‌رو خواهد شد و از امروز باید با یک برنامه‌ریزی مناسب، خود را برای مقابله با مشکلات این رشته و قراردادن آن درمسیر پیشرفت، تلاش کند.

captcha
شماره‌های پیشین