371
سه شنبه، ۱۴ آذر ۱۳۹۶
6
تاکید دادستان تهران بر تغییر نگاه دستگاه‌ها به پرونده‌ها

آسیب‌های اجتماعی فقط از طریق قضایی حل نمی‌شوند

پشت در ماندن با گذشت 3‌ماه از آغاز سال تحصیلی

از مهر جا ماندند؛ از تحصیل جا نمانند

2 ماه از سال تحصیلی گذشته و امید کودکان به همان توییتی است که وزیر در آن نوشت: «تلاش می‌کنم تا هیچ‌کس از مهر جا نماند» اما بسیاری از دانش‌آموزان افغان هنوز به مدرسه نرفته‌اند. وعده‌هایی که وزیر آموزش‌و‌پرورش داد اما اجرا نشد و این شاید بدترین کابوسی است که این کشور به آن دچار است.

صبح نو

پشت در ماندن با گذشت 3‌ماه از آغاز سال تحصیلی

از مهر جا ماندند؛ از تحصیل جا نمانند

2 ماه از سال تحصیلی گذشته و امید کودکان به همان توییتی است که وزیر در آن نوشت: «تلاش می‌کنم تا هیچ‌کس از مهر جا نماند» اما بسیاری از دانش‌آموزان افغان هنوز به مدرسه نرفته‌اند. وعده‌هایی که وزیر آموزش‌و‌پرورش داد اما اجرا نشد و این شاید بدترین کابوسی است که این کشور به آن دچار است.

قبل از آغاز سال تحصیلی عده‌ای دغدغه خود را به کودکانی دادند که تابعیت افغانستانی داشتند و بنا به این دلیل که مدرک شناسایی ندارند یا غیرقانونی وارد کشور شده بودند و امکان تحصیل نداشتند، دست به دامان وزیر آموزش‌و‌پرورش شدند تا بلکه این بچه‌ها هم بتوانند سر کلاس‌های درس حاضر شوند.
این اتفاق و کشمکش‌ها ادامه داشت و از مردم اصرار و از مسوولان انکار تا اینکه رسانه‌های داخلی و خارجی روی این موضوع حساس شدند و وزیر آموزش‌و‌پرورش هم موقعیت را مناسب دید و با توییتی از تحصیل کودکان حمایت کرد و به این مضمون گفت که اجازه نمی‌دهد کسی از تحصیل بازبماند. بسیاری از کودکان افغانستانی هنوز رنگ میز و صندلی و مدرسه را ندیده‌اند. توییتی که به نفع وزیر تمام شد و ضررش به دانش‌آموزانی رسید که بازهم نتوانستند به مدرسه بروند.  تصمیم اولیه آقای وزیر خیلی‌ها را شاد کرد و باعث شد زنان ایرانی که همسر مردان افغانستانی شده و فرزند داشتند، بتوانند به آینده فرزندشان امیدوار شوند اما این تصمیم در حد تصمیم باقی ماند و برخلاف همه وعده‌ها کاملاً اجرایی نشد.

قوانین عوض می‌شوند
شاید یکی از مهم‌ترین دلایلی که امروز باعث شده تا این کودکان از تحصیل باز بمانند عوض‌شدن شرایط منطقه‌ای و قوانین حاکم بر کشورها باشد که باعث می‌شود تا مردان و زنان در رأس نظام‌های حکومتی تصمیم‌شان دستخوش تغییر شود. خانم سهیلا جلودارزاده، نایب‌رییس کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی درباره منع شدن کودکان افغانستانی از تحصیل به روزنامه صبح نو می‌گوید: «در مورد اینکه این اتفاق قانونی است یا نه باید به منافع کشور نگاه کرد، کشور ایران به‌دلیل شفقت و رفتارهای انسان‌دوستانه که همیشه داشته است این مساله را مورد توجه قرار داد؛ حتی در زمان‌هایی که کشور دچار مشکل بوده است.»
او ادامه می‌دهد: «الان کارها در حال قانونمندتر شدن است، ورود و خروج به کشور باید مشخص باشد. نمی‌توانیم اجازه دهیم بافت شهرها مورد دگرگونی و منافع ملی مورد تهدید قرار گیرد. دولت قوانین و مقرراتی را چه به‌صورت آیین‌نامه و چه‌به‌صورت قانون مصوب در مجلس دارد که نوع برخورد و رابطه‌ها را مشخص می‌کند. البته هر انسانی از مدرسه نرفتن بچه‌ها دلگیر می‌شود.»

در مذاکره
افغانستان از کشورهایی است که خود دچار مشکلات اساسی به لحاظ جنگ‌های چندین دهه است اما باید برای بچه‌هایی که فردایشان را باخته‌اند کار کرد و آن هم مذاکره دو کشور است.
جلودارزاده اضافه می‌کند: «با توجه به مشکلات موجود این کارها باید در سطح وزارت کشور با دفترهای سفارت افغانستان به‌طور کلی مذاکره و حل شود تا برای مردم قابل تحمل باشد.»
او با اشاره به بچه‌های افغانستانی بدون شناسنامه می‌گوید: «این بچه‌ها کارتی دارند که برای رفتن به مدرسه و دریافت چندین حقوق شهروندی مشکلی ندارند اما این قوانین نیاز به اصلاح دارند تا اگر مادرشان ایرانی است بتوانند شناسنامه بگیرند. البته در قانون کشور افغانستان مشکل وجود دارد که افراد دو تابعیتی را نمی‌پذیرد و باید راه‌حل‌هایی با مذاکره برای این مشکل پیدا شود.»

قول بی‌اساس
اینکه مقامات کشور وعده‌هایی را می‌دهند که حتی خودشان قادر به انجام آن نیستند، مشکل بزرگی برای کشور است؛ حالا این وعده برای بچه‌هایی که آرزوهایشان را در این کلاس‌های درس می‌بینند که مشخص است چه وضعیتی دارد.  این عضو هیات رییسه کمیسیون اجتماعی در پاسخ به این سؤال که آیا بهتر نبود نخست زمینه و ساختار لازم برای تحصیل این دانش‌آموزان فراهم و بعد اجازه تحصیل صادر می‌شد که امروز شاهد این ناهماهنگی‌ها نباشیم، این‌طور پاسخ می‌دهد که: «ما کشور 70 میلیونی هستیم که مداوم در حال تهدید شدن است و پیش آمدن این مشکلات دور از انتظار نیست. همان‌قدر که دولت‌ها وظیفه دارند خود مردم هم وظیفه دارند. زمانی در افغانستان جنگ بود و این کشور مشکل داشت اما الان که کشورشان آرام است، شرایط فرق دارد.»
او می‌گوید: «‌الان این مهاجران افغانستانی می‌توانند بهتر و راحت‌تر به کشورشان رفت و آمد کنند و باید به کشور خودشان برگردند.»
او درباره راهکارهای بهبود شرایط برای پیشگیری از بروز چنین ناهماهنگی‌هایی برای اتباع مهاجر افغانستانی ادامه می‌دهد: «باید بین وزارت کشور ما و افغانستان مذاکراتی انجام شود تا حد‌و‌حدودها تعیین و کنترل‌ها بیشتر و بهتر صورت گیرد. کنترل مرزها هزینه‌بر است و ورود و خروج غیرقانونی هم به شکلی به کسب‌و‌کار تبدیل شده است که باید برطرف شود.»
جلودارزاده می‌گوید: «بالاخره درست شدن این موضوعات زمانبر است و برای برقراری نظم بین کشورهای منطقه زمان می‌برد و باید صبور بود تا این شرایط فراهم شود.» وزارت آموزش‌و‌پرورش متولی اصلی تحصیل کودکان در کشور است و وزارت کشور مسوول کنترل و امور مهاجران؛ امروز دانش‌آموزان افغانستانی که وعده تحصیل را از مسوولان جمهوری اسلامی شنیدند از تحصیل بازمانده‌اند و این برخلاف آن چیزی است که وزرای آموزش‌و‌پرورش و کشور گفته بودند. اینکه شرایط تغییر می‌کند درست است اما ای کاش قبل از اینکه برای بازی‌های رسانه‌ای و تبلیغاتی خودمان با آرزوهای کودکان بازی کنیم، به فکر ساماندهی وضعیت مهاجران غیرقانونی در کشور باشیم.

captcha
شماره‌های پیشین