352
دوشنبه، ۱۵ آبان ۱۳۹۶
12

خبر

گفت‌و‌گوی «صبح نو» با مسوولان حاضردر جلسه شفاف‌سازی موزه هنرهای معاصر

ابهامات دنباله‌دار حول بزرگ‌ترین گنجینه هنری خاورمیانه

شفاف‌سازی یا همان برطرف کردن ابهامات، از مواردی است که بحث آن اغلب در هر جایی که مطرح می‌شود با حواشی و حرف و حدیث‌هایی همراه است، حال هرچه این موضوع گسترده‌تر و مهم‌تر باشد، حساسیت‌ها و تا‌کید روی این موضوع نیز بیشتر می‌شود.

صبح نو

گفت‌و‌گوی «صبح نو» با مسوولان حاضردر جلسه شفاف‌سازی موزه هنرهای معاصر

ابهامات دنباله‌دار حول بزرگ‌ترین گنجینه هنری خاورمیانه

شفاف‌سازی یا همان برطرف کردن ابهامات، از مواردی است که بحث آن اغلب در هر جایی که مطرح می‌شود با حواشی و حرف و حدیث‌هایی همراه است، حال هرچه این موضوع گسترده‌تر و مهم‌تر باشد، حساسیت‌ها و تا‌کید روی این موضوع نیز بیشتر می‌شود.

در این بین وقتی پای یک سرمایه هنگفت یا گنجینه‌ای که به یک کشور تعلق دارد به دنیای تردیدها باز می‌شود، لزوم این شفاف‌سازی هر چه بیشتر مطرح شده و مثل این روزهای موزه هنرهای معاصر گاه نگرانی‌ها و شبهاتی ایجاد می‌شود که لابه‌لای اخبار و صحبت‌های معتبر و غیر معتبر، لازم است تا به آنها به شکل جزئی‌تری پرداخته شود.
مدت‌هاست که بحث گنجینه موزه هنرهای معاصر، اسناد آثار موجود درآن و اصالت کارهایی که در سفرهای گنجینه جابه‌جا شده‌اند، به موضوعی تبدیل شده که اهالی هنر را نگران کرده است و هر از گاهی صحبت‌هایی درباره آن مطرح می‌شود.
 موزه هنرهای معاصر بعد از واگذاری ریاست آن به آقای علی محمد زارع، مدتی است بر آن شده تا دست به شفاف سازی هایی بزند و بخشی از این ابهامات را روشن کند.
این مرکز به‌عنوان مالک بزرگترین گنجینه هنری در خاورمیانه چندی پیش با برگزاری جلسه‌ای برای اصحاب رسانه و توضیحاتی پیرامون گنجینه و اسناد متعلق به آن، در این مسیر گامی را برداشت که چندان جالب توجه نبود و در ادامه بعد از مدتی، اخیراً نشستی را با حضور مدیران انجمن‌ها برگزار کرد.

تنها چند سند را نشان مان دادند
در این نشست، تعدادی از اسنادی که مربوط به بخشی از آثار موزه بود، در اختیار نمایندگان انجمن‌های هنری قرار داده شد، اتفاقی که ما در «صبح نو» کم و کیف آن را از چند تن از حاضران در این جلسه جویا شدیم.
خانم معصومه مظفری، رییس انجمن نقاشان ایران در خصوص این جلسه و تأثیر آن بر رفع ابهامات موجود به «صبح نو» گفت: این اتفاق تنها یک قدم کوچک بود و در این جلسه تنها سند چند کار در اختیار ما قرار داده شد و تمام آثار مورد بررسی قرار نگرفتند. در واقع این نشست تنها یک دعوت بود که موزه نشان دهد برای شفاف‌سازی پیش قدم شده است، اما واقعیت این است که در آن جلسه ما تنها برگه خرید 2 یا 3 اثر را دیدیم، اتفاقی که نیاز به دانش حقوقی دارد. در این بین حتی آقای اطمینانی درباره اصالت آثار سؤال كردند و تنها پاسخی كه شنیدیم این بود كه آنها گفتند ما كارها را كنترل كردیم و این دست موارد.

نمی‌توانیم كل مجموعه را تأیید كنیم
وی ادامه داد: یعنی ما درباره جزئیات كارها، اصالت شان و اینكه آنها همان كارهایی هستند كه روی كاغذ نوشته شده‌اند، در یك جلسه 2 ساعته هیچ نظری نمی‌توانیم دهیم.
برداشت مان هم بابت اتفاق رخ داده این است كه این دعوت تنها یك قدم برای آغاز شفاف‌سازی‌ها بود و اگر این حركت ادامه نداشته باشد، یعنی هیچ چیزی رخ نداده چون تنها پوشه‌ای را در اختیار ما قرار دارند كه نسبت به حجمی كه داشت، بعید می دانم شامل سند تمام كارها باشد، بعد ما هم از آن پوشه تنها چند ورق را دیدیم. به همین دلیل نمی‌توانیم به واسطه این جلسه بگوییم كه همه آثار را دیده‌ایم و كل مجموعه را تأیید می‌کنیم.

 شفاف‌سازی باید ادامه داشته باشد
مظفری درباره لزوم این شفاف‌سازی‌ها عنوان كرد: اگر برای آنها مهم است كه این تأییدیه را در مورد مجموعه‌ای از انجمن‌ها و هنرمندان بگیرند، لازم است این شفاف‌سازی‌ها به شكل دیگر و جدی انجام شود. چرا كه ما در تلاش هستیم تا شورای انجمن‌های تجسمی وارد این جریان شود و با رصد تمام رخدادها، شفاف‌سازی‌های لازم صورت بگیرد. به‌هر‌حال آقای زارع قدم كوچكی در این راستا برداشت و این در حالی است كه این قدم می‌توانست مدت‌ها پیش برداشته شود، به همین دلیل این حركت در كل مثبت است اما كافی نیست و باید ادامه داشته باشد.
رییس انجمن نقاشان با اشاره به آثار جنجال‌برانگیزی كه در راه برلین و رم هستند یادآور شد: در گنجینه نزدیك به 3هزار و خرده‌ای اثر وجود دارد كه شاید ما همه آن‌ها را نتوانیم در یك جلسه بررسی كنیم ولی حداقل این بود كه حدود 30 اثری راكه قرار است به برلین و رم فرستاده بشوند، چك كنیم.

اژدری: ما همه اسناد را بررسی نكردیم
آقای بهزاد اژدری، رییس انجمن سفالگران نیز درباره این جلسه گفت: از آن جایی كه ما نمی‌توانیم تعداد 3 هزار و خرده‌ای مدرك را كه به این آثار اختصاص دارند ببینیم، بحث قانونی در این جلسه مطرح نبود، بلكه وجه اطلاع‌رسانی پررنگ‌تر بود. این اتفاق هم با نمایش نمونه‌هایی به ما صورت گرفت كه به واسطه آن می‌گفتند وقتی می‌گوییم موزه كاری را خریده است یعنی چه.
طبق صحبت‌های مطرح شده توسط آقای زارع، یعنی تمام این كارها دارای همین مدارك هستند، حال صحت این حرف‌ها و پرداخت به وجه نظارتی به مراجع قانونی برمی‌گردد، چرا كه من وجاهت قانونی ندارم كه بخواهم بر این اسناد صحه بگذارم و تنها به‌عنوان كسی كه در جریان كلی یك فرایند قرار بگیرم در این جلسه حضور داشتم، جلسه‌ای كه برای برانگیختن اعتماد انجمن‌ها به موزه برگزار شد.
اژدری همچنین درباره آثاری كه برای ارسال به برلین و رم انتخاب شده‌اند، عنوان كرد: واقعیت این است كه بررسی اسناد آن 30 اثر، كار سختی نیست و شبهه‌ای كه در مورد آنها وجود دارد، باید با بررسی رفع شود. در این شرایط دغدغه‌های فرهنگی انجمن‌ها برطرف می‌شود، اما در حوزه قانونی مراجع قانونی باید این بررسی را انجام دهند.
وی درباره میزان برطرف شدن ابهامات طی این جلسه گفت: در این جلسه تنها اسنادی از چند اثر در اختیار ما گذاشته شد و همه آثار بررسی نشدند، به همین دلیل وقتی بحث نقل و انتقال كارها مطرح می‌شود، این دغدغه وجود دارد كه ما در جریان جزئیات كار قرار بگیریم، به همین دلیل هر اثری كه می‌خواهد برود باید برای رفع شبهات اسناد آن به ما ارائه شود و هنوز چنین چیزی به ما ارائه نشده است، به همین دلیل خوب است كه  این اتفاق هرچه زودتر رخ دهد و تعاملات ادامه داشته باشند.
با وجود این صحبت‌ها، بازهم باید دید كه موزه چه تمهیداتی برای رفع ابهامات و حرف و حدیث‌هایی كه گهگداری مطرح می‌شود، می‌اندیشد و آیا این تعامل ادامه پیدا خواهد كرد یا تنها به همین جلسه نمادین ختم می‌شود.

 

captcha
شماره‌های پیشین