351
یکشنبه، ۱۴ آبان ۱۳۹۶
10

اربعین؛ فضای خاطره و یادآوری، تلألؤ تمدنی دیگر

حیرت عمیق از فیلم دو دختر نوجوان...

تأملی درباره آسیب شناسی رویداد پیاده روی اربعین

ارتباطات میان فرهنگی یا هجمه تشیع ایرانی به تشیع عراقی؟

یکی از دوستان عزیز که در ماه‌های اخیر و بعد از رد صلاحیت آقای احمدی نژاد در انتخابات اخیر کم کم در حال تبدیل به یک آنارشیست تمام عیار مسلمان است، در یادداشتی اربعین را «هجمه» تشیع حکومتی و دولت-ملتی ایران به تشیع بدوی و سنتی عراقی دانسته و زائران ایرانی را نماینده شیعه ایرانی دانسته که اساساً ساختاری «حکومتی» دارد.

صبح نو

حیرت عمیق از فیلم دو دختر نوجوان...

فیلم دو دختر نوجوان قبل خودکشی‌شان، یک هشدار جدی برای ماست. مساله تا پیش از این فراتر از خودکشی نبود. خودکشی یک آسیب جدی است اما امر جدیدی نیست. خودکشی رشته‌ای از افسردگی است. اما این فیلم نشان می‌دهد که ماجرا متفاوت از تلقی رایج ما از خودکشی است. این فیلم مملو از سؤال‌ها و ابهامات است. هرکه این فیلم را دیده دچار حیرتی سهمگین شده است. حقیقتاً ماجرا چیست؟ چطور ممکن است دو دختر نوجوان این‌طور مرگ را به بازی بگیرند؟   آنچه بعد از تماشای این فیلم کوتاه ذهن‌ها را درگیر می‌کند، فاصله‌ای است که از این نسل پیدا کرده‌ایم. با نسلی ناشناخته مواجهیم. جامعه ما این نسل را نمی‌فهمد. ادبیاتش را مطلع نیست. دغدغه‌ها و آرزوهایش را نمی‌شناسد. روابط‌شان مبهم است.  دقت‌بفرمایید! ماجرا کم توجهی نیست. ماجرا کم کاری برای یک نسل نیست. رهاسازی و فراموش کردن آنها نیست. ضعف نظام آموزشی و فرهنگی و غیره هم نیست. مساله فراتر از این حرف‌هاست. هنوز به این سطح از سؤالات نرسیدیم. مساله این است که اصلاً  این نسل چه می‌گوید؟ چه می‌فهمد؟ در ذهنش چه می‌گذرد؟ کجا می‌رود؟ ادبیاتش چیست؟ آرمان‌ها و آرزوهایش تا کجاهاست؟ اساساً نسل‌های بزرگ‌تر از خودش را چطور تحلیل می‌کند؟  فضای مجازی برای سنینی که دارای بلوغ فکری هستند، صرفاً یک دنیای متفاوت است. شخصیت آدم‌ها در دنیای مجازی از دنیای حقیقی‌شان متمایز است. این دنیای خیالی در شبکه‌های اجتماعی برای آدم بالغ و رشد یافته، بیش از سرگرمی نیست؛ اما برای فرزندان نوجوان ما سبک زندگی غالب است. او میان دنیای فریب انگیز مجازی و دنیای واقعی تفکیکی قائل نیست. هنوز به این سطح از افسونگری و تقلب نرسیده است که دو نقش بازی کند. برای او جهان واقعی همین جهان مجازی خیال انگیزاست که پر از توهمات است. طبیعی است که این انسان متوهم، اگر در دنیای واقعیت‌ها قدم بگذرد، همین‌طور عجیب وفضایی و ناشناخته است. تا دیر نشده فکری کنیم. با دست فرمان قبلی سراغ این نسل نمی‌شود رفت. ولو اینکه نقص‌هایمان را جبران و تلاشمان را مضاعف کنیم. گام اول شناخت است؛ شناخت توهم ناشی از دنیای‌مجازی.

  تحلیل
   محسن مهدیان

 

captcha
شماره‌های پیشین