345
شنبه، ۰۶ آبان ۱۳۹۶
10
برای آینده تیم ملی نوجوانان چه فکری کرده‌اند

خوش استقبالان بد بدرقه

چهار پرده از رقابت غیرفنی سرخابی‌های پایتخت

شهرآورد فدای نتیجه

پرسپولیس برد؛ این تنها ثمره و اتفاق خاص دربی 85 بود، دیداری که برگزاری آن در حرف، مدت‌ها تیتر اصلی رسانه‌ها را تشکیل می‌داد اما در عمل رقابتی غیرفنی و بی‌برنامه بود.

صبح نو

چهار پرده از رقابت غیرفنی سرخابی‌های پایتخت

شهرآورد فدای نتیجه

پرسپولیس برد؛ این تنها ثمره و اتفاق خاص دربی 85 بود، دیداری که برگزاری آن در حرف، مدت‌ها تیتر اصلی رسانه‌ها را تشکیل می‌داد اما در عمل رقابتی غیرفنی و بی‌برنامه بود.

حتی تقابل دو مربی خارجی یعنی برانکو‌ایوانکوویچ و وینفرد شفر هم نتوانست مانع زیر سؤال رفتن زیبایی‌های این بازی شود؛ تفکراتی که رنگ و بوی تند احتیاط داشت و بسیاری از فوتبال‌دوستان را وادار به بیان علنی اعتراض‌شان کرد.

پرده نخست: شهرآورد علیه شهرآورد
مهم‌ترین بازی لیگ فوتبال ایران که تماشاگران بسیاری در سطح بین‌المللی داشته و جزو 10 دربی برتر دنیا محسوب می‌شود، برخلاف رقابت فصل گذشته که بسیار زیبا، پرگل و دلچسب بود، جایی برای دفاع فنی نداشت و اعتبار فوتبال ایران را تحت تأثیر قرار داد. این شهرآورد برخلاف دربی‌های مشابه بین‌المللی، یک بازی سرد و کسل‌کننده بود و به‌جای اینکه هواداران از جذابیت‌های فنی و برنامه‌های تاکتیکی آن لذت ببرند، از بی‌برنامگی دو تیم، زیر توپ زدن‌ها، رفع مسئولیت‌ها و اشتباهات متوالی فردی و تیم حرص خوردند.  هرچند در یکی دو سال گذشته، تاحدودی این رقابت سنتی جذاب و پرگل شده بود، اما دربی 85 تمام آن اتفاقات زیبا را به فراموشی سپرد و هواداران را یاد سال‌هایی انداخت که این بازی کسل‌کننده و بدون برنده به پایان می‌رسید تا شهرآورد علیه شهرآورد وارد عمل شود. البته خشونت در بیرون ورزشگاه، روی سکوها و مستطیل سبز مسابقه، تنها شباهت این بازی با دربی‌های سایر کشورها بود و بازیکنان در بیشتر صحنه‌ها، با بزرگنمایی خطاها و اتفاقات حاشیه‌ای، سعی داشتند نظر داور را برای دادن کارت زرد یا قرمز به بازیکن حریف جلب کنند؛ اتفاقی که زشتی‌های بازی را بیشتر کرد. حتی به نظر می‌رسید مربیان دو تیم هم بیش از بازیکنان تحت تأثیر جو بازی قرار گرفته بودند زیرا حرکات‌شان کنار زمین عجیب‌تر از قبل بود و به هر سوت داور، واکنش نشان می‌دادند؛ افرادی که باید به فکر نظم تاکتیکی تیم خود بوده و بازیکنان را به ارائه بازی بهتر سوق می‌دادند.

پرده دوم: عذرخواهی‌های ارزشمند
استقلال باخت، روی اشتباه یک ضربه پنالتی که با اشتباه روزبه چشمی در یارگیری و خطا روی علیپور به پرسپولیسی‌ها تقدیم شد. البته فوتبال 90 دقیقه‌ است و آبی‌ها 68 دقیقه فرصت داشتند تا باخت را با نتیجه دیگری عوض کنند اما این اتفاق نیفتاد. تاکتیک بد سرمربی آلمانی، استفاده نکردن از نفرات کلیدی، اشتباه بازیکنان در اجرای برنامه‌های تیمی، بی‌دقتی در نواختن ضربات نهایی و‌... از دیگر عوامل شکست استقلال در این بازی مهم بود اما خطای روزبه چشمی، بیش از همه مسائل به چشم آمد تا همه تقصیرها گردن این مدافع جوان بیفتد.
بعد از پایان مسابقه، روزبه چشمی هم در گفتگو با خبرنگاران، با عذرخواهی از هواداران استقلال، خود را مقصر باخت دانست و هم در صفحه شخصی‌اش نوشت: «من مقصر این باختم، می‌دونم معذرت خواهی فایده‌ای نداره. من شرمندتونم. هرچی که فکر می‌کنید آروم‌تون می‌کنه، بگید.» در سوی دیگر میدان، محسن مسلمان که به خاطر قلیان کشیدن و افت فنی محسوس، این روزها مورد انتقاد هواداران پرسپولیس و غضب برانکو ایوانکوویچ قرار گرفته، در دربی 85 نیمکت‌نشین بود و در دقیقه 65 وارد زمین بازی شد. این هافبک طراح، در 35 دقیقه‌ای که در این دیدار به میدان رفت، یک بازی ساکن و عملکرد ضعیفی را از خود به نمایش گذاشت و نتوانست انتظارات را برآورده کند. هرچند پرسپولیس، دربی را برد اما این بازیکن مورد انتقاد برخی از هواداران قرار گرفت و در اقدامی قابل توجه، در صفحه شخصی‌اش نوشت: «خسته نباشید، دم همتون گرم، خوب نبودم، فکرم یکم مشغول بود ولی جبران می‌کنم.» مطمئناً صحبت‌های روزبه چشمی و محسن مسلمان که عملکردشان بیش از سایر نفرات در دربی با واکنش منفی روبه‌رو شد، اتفاقی جالب در میان چالش‌های این بازی پرحاشیه بود. این اتفاق ارزشمند می‌تواند باب جدیدی را در فوتبال ایران باز کرده که اعضای کادرفنی و بازیکنان تیم بازنده، به جای اینکه دنبال مقصر در تیم خود و رقیب بگردند، با حرکتی منطقی، اشتباهات خود را پذیرفته و به فکر جبران آنها در بازی‌های بعدی باشند.

پرده سوم: تماشاگرانِ تماشاگرنما
فحاشی و اشیاء‌پرانی، زشت‌ترین صحنه‌های شهرآورد پایتخت را رقم زد. البته بحث غیر اخلاقی و ضد فرهنگیِ فحاشی به تیم، مربیان، بازیکنان و هواداران رقیب، به یک فرهنگ در ورزشگاه‌های کشور تبدیل شده و تا به امروز هیچ‌کس راهکار مناسبی برای آن در نظر نگرفته است. مسکن‌های جریمه نقدی باشگاه متخلف و محرومیت تماشاگرانش از ورود به ورزشگاه هم این مشکل و معضل بزرگ را برطرف نکرده تا همچنان شاهد حکم‌فرمایی بی‌اخلاقی محض روی سکوهای باشیم؛ اتفاقی در رقابت سرخابی‌های پایتخت بسیار بیشتر از دیدارهای دیگر است.
تماشاگران خاطی که مدتهاست به کسب لقب تماشاگرنما مفتخر شده‌اند، با هدایت لیدرها، بوقچی‌ها یا نفرات تاثیرگذار روی سکوها، برخی شعارهای آغشته به فحاشی را هم یک‌صدا سر می‌دهند؛ نفراتی که دربرخی مواقع درکنار فحاشی، هرچه به‌دست‌شان می‌رسد به زمین بازی پرتاب می‌کنند. در جریان برگزاری شهرآورد 85 هم، درکنار فحاشی‌های بسیار هواداران دو تیم، اتفاقات تلخ دیگری رقم خود که لطمه‌های بزرگی به اعتبار فوتبال ایران در آسیا زده و روی دریافت میزبانی‌ مسابقات مهم بین‌المللی توسط کشورمان هم تأثیر منفی می‌گذارد.
نقطه عطف این اتفاق تلخ، زمانی رخ داد که محسن مسلمان برای ارسال ضربه کرنر به کنار  زمین رفت ولی اشیای پرت‌شده به سمت این بازیکن از سمت سکوهای آبی، باعث توقف چند دقیقه‌ای بازی شد. این پایان کار نبود زیرا لحظاتی بعد خسرو حیدری که قصد زدن ضربه کرنر را داشت، مورد اصابت کیسه سفید قرار گرفت. حتی کمک داور بازی هم در این غائله درامان نبود تا بازی دوباره متوقف شود؛ آن‌هم درحالی‌که پرسپولیس تیم برتر میدان بود!!!
جالب است بدانید در پایان بازی روی پیست تارتان ورزشگاه آزادی، علاوه‌بر سنگ و کلوخ، اشیایی همچون گوجه فرنگی ، بوق، کیسه پوست تخمه، بطری آب معدنی، پاکت آبمیوه و... وجود داشت تا نشان دهد برخوردها و حکم‌های سلیقه‌ای مدیران قبلی و فعلی فدراسیون فوتبال، مشکلی را دوا نکرده است.
متاسفانه وقتی آرای صادر شده برای متخلفان فوتبال با رأفت پدرانه یا مهر مادرانه بخشیده می‌شود، نباید انتظار کاهش مشکلات تماشاگرنما بود اما اگر فدراسیون نشین‌ها تماشاگران سرخابی را حداقل تا پایان نیم‌فصل از حضور در ورزشگاه‌ها محروم کنند، شاید بتوان شاهد اتفاقی ویژه در برخورد با فرهنگ‌های بد فعلی سکوهای ورزشگاه‌ها بود.

پرده دوم: تصاویری  ضعیف در حد بازی
درآمدهای میلیاردی صداوسیما از تبلیغات قبل، وسط و بعد از دربی؛ یکی از مهم‌ترین سوژه‌های قبل از آغاز دربی 85 بود؛ درآمدی که روی بهتر شدن تصاویر گرفته شده از این بازی، تأثیر مثبتی نداشته و ندارد. در جریان این بازی، تصاویر به حدی نامطلوب بود و کارگردانی خوبی نداشت که بارها عادل فردوسی‌پور گزارشگر مسابقه، به‌صورت نامحسوس از آن انتقاد کرد، خصوصاً زمانیکه وحید امیری در محوطه جریمه استقلال متوقف شد و بعد از چندبار درخواست گزارشگر، صحنه آهسته آن صحنه، پخش شد. اینکه چرا تصویربرداری، کارگردانی، سوژه‌یابی یا جلوه‌های ویژه این مسابقه پابه‌پای افزایش قیمت‌های تبلیغات آن بهتر نمی‌شود، پرسشی بوده که بهتر است دنبال پاسخ آن نباشیم. مطمئناً جلوه‌های ویژه و صحنه‌های آهسته می‌تواند تا حدودی کسل‌کننده بودن این مسابقه را زیر سؤال ببرد و حتی به بخش‌های انضباطی برای برخورد با متخلفان کمک کند اما همچنان باید حسرت تصویربرداری‌های حرفه‌ای را در دیدارهای داخلی بخوریم.

captcha
شماره‌های پیشین