342
دوشنبه، ۰۱ آبان ۱۳۹۶
16

صبح نو

ثقلین استاد عبدالله فاطمی‌نیا

ظهورصفت غالب

به حضرت رضا (ع) امام رئوف می‌گویند. بعضی ائمّه را می‌گویند: عالم اهل بیت. معنای این‌ها چیست؟
فوق العاده دقیق است.
 یعنی اگر یک مقدار بلغزیم، تشیّع ما خراب می‌شود. حضرت رضا  (ع) رئوف بود. علّامه طباطبایی (رض) فرمودند: رأفت حضرت رضا (ع) حسّی است. اصلاً آدم به حرم برود می‌فهمد. رأفت حضرت رضا  (ع) حسّی است.
حالا به یک امام رئوف می‌گویند، به حضرت مجتبی (ع) می‌گویند: کریم اهل البیت؛ به این امام می‌گویند: عالم اهل البیت. یعنی چه؟ یعنی امامان دیگر (نعوذ بالله) رأفت نداشتند یا در حضرت رضا (ع) بیشتر بوده است یا کرم در حضرت مجتبی بیشتر بوده است؟ نه؛ این‌طور نیست. همه‌ صفات این‌ها یکسان است.
علم آن‌ها، حلم آن‌ها، کَرم آن‌ها، همه چیز آن‌ها یکسان است امّا چرا این‌طور می‌گویند؟ یک نکته‌ ظریفی وجود دارد که کسی این نکته‌ ظریف را بگیرد، من او را دعا می‌کنم. اگر بگوییم در این امام صفت غالب حلم است، تشیّع شما خراب می‌شود. امامان دیگر هم به اندازه امام رضا (ع) رأفت دارند.
 اگر بگوید: صفت غالب در حضرت مجتبی (ع) کَرم است، تشیّع شما خراب می‌شود؛ چون بقیه هم به اندازه او کرم دارند امّا نه، صحبت صفت غالب نیست، این‌جا،صحبت ظهور غالب است. صفت غالب نیست، ظهور غالب است.
در هر حضرت رضا (ع) خدا خواسته است، رأفت بیشتر ظاهر بشود. در این امام بیشتر علم ظاهر بشود. صفت غالب نیست، ظهور غالب است.

captcha
شماره‌های پیشین