342
دوشنبه، ۰۱ آبان ۱۳۹۶
10

مشق محبت در موکب‌های وطنی

خوزستانی‌ها امسال با پایگاه‌های پذیرایی به استقبال زائران عتبات عالیات می‌روند

شور اربعین در «پایتخت موکب‌ها»

چند سالی است که تب راهپیمایی اربعین در بین ایرانیان و همسایگان به وجود آمده است. راهپیمایی عزاداران به کربلا، همراه با پذیرایی باشکوه همراه است. همه از هر چه که دارند، از چای ساده و غذا گرفته تا جای خواب و ماساژ برای عزاداران حسینی برگزار می‌کنند. حالا چند سالی است که همزمان با پذیرایی عراقی‌ها از راهپیمایان، ایرانیان و مرزنشینان هم از کسانی که در پشت مرزها در انتظار ورودند، پذیرایی می‌کنند.

صبح نو

مشق محبت در موکب‌های وطنی

پدیده راهپیمایی اربعین در سال‌های اخیر روز به روز با استقبال گسترده مردم، رشد چشمگیری داشته است.
این پدیده طبیعتاً دستاوردهای فرهنگی فراوانی نیز به همراه داشته که بدون تردید بررسی این رویش‌ها ما را به «تکمیل، تثبیت و ترویج» آن‌ها رهنمون می‌سازد.
اگر چه در زیارت اربعین فضا برای تبادل آراء و همفکری شیعیان و دلبستگان جبهه مقاومت  فراهم می‌شود اما رویکرد «تبادل تجارت فرهنگی» را می‌توان از رویش‌های مهم راهپیمایی بزرگ اربعین حسینی برشمرد.
«راه اندازی موکب» یکی از تجربه‌های ناب فرهنگی عراق بود که در ایام اربعین، به ایران منتقل شد.
اگر چه ترجمه فارسی «موکب»  را (حرکت دسته جمعی، کاروان، دسته و ...) ذکر کرده‌اند اما این روزها موکب معنای متفاوت‌تری به خود گرفته است. «موکب» محلی است که در آن عده‌ای با مسوولیت‌های مختلف اما مرتبط و تشکیلاتی، با هدف تعظیم شعائر حسینی و خدمت به عزاداران ابا عبدالله ؟ع؟ گرد هم جمع می‌شوند.
موکب‌هایی که در جای جای شهر، سال به سال در حال افزایش هستند و هر یک از آنها نقطه ثقل فعالیت‌های تبلیغی و ترویجی حماسه حسینی مناطق قرار می‌گیرند.
موکب‌هایی که نه تنها آرم یا لوگوی ادارات و سازمان‌های دولتی را به دوش نمی‌کشند که خود  با افتخار هزینه‌های کلان تجهیز محل و پذیرایی از عزاداران حسینی را بر عهده گرفته‌اند.
موکب‌هایی که رسالت خود را از صرف پذیرایی و توزیع نذورات فراتر دانسته و با برگزاری مجالس سخنرانی، روضه و شعرخوانی به تعمیق معارف و باورهای شیعی می‌پردازند.
موکب‌هایی که از ظرفیت کلان خود غافل نشده و تجمع عاشقان سیدالشهداء؟ع؟ از هرطیف و با هر شغلی را فرصتی برای گره گشایی از محرومان دانسته و به جمع آوری کمک‌های مردمی برای تهیه جهیزیه درقالب انجمن‌های خیریه، فعالیت‌های شایسته‌ای کرده‌اند.
موکب‌هایی که اکثراً جمعیت خادمانش را قشر نوجوان و جوان تشکیل می‌دهد که با هدایت‌های پیرغلامان از بعداز ظهرها تا پاسی از شب به فعالیت‌های فرهنگی می‌پردازند.
موکب‌هایی پرشور در کنار خیابان‌هایی که اگر چه ظاهراً به «حرم» یا «زیارتگاهی» منتهی نمی‌شوند اما قلب خادمان و زائران موکب‌ها به گواهی روایات خود، منزلگاه قبور مطهر اهل بیت عصمت و طهارت‌اند.
موکب‌هایی که اگرچه  از جهت نشان شناسی، شباهت‌های فراوانی به موکب‌های عراق دارند اما «روح انقلابیگری» و «جریان سازی اجتماعی» درمتن گفت وگوها، اجرای  نوحه‌ها و همچنین نصب پارچه نوشت ها و پلاکاردها به وفور دیده می‌شود.
موکب‌هایی که اصناف مختلف از دکتر و مهندس تا کارگر و کسبه بازار را با محوریت عشق به سیدالشهداء؟ع؟ در کنار طلاب، دانشجویان و دانش آموزان در خود جای داده است.
موکب‌هایی که به چهاردیواری مسجد و حسینیه محل بسنده نکرده و مراسم عزاداری و فعالیت‌های فرهنگی خود را در سطح شهر با عموم مردم به اشتراک گذاشته‌اند.
موکب‌هایی که از عشایر خونگرم عرب تا عشایر غیور بختیاری را با شعار «حب الحسین یجمعنا» و با لباس «خادمی سیدالشهدا» یک‌رنگ و یک دست کرده است.
پس به صراحت می‌توان گفت پدیده «موکب‌های حسینی» در عصر خمینی [کهان شاء الله متصل به عصر ظهور خواهد شد،] برگرفته از منظومه فکری امام عزیزمان است که فرمود:« این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است»  و همچنین لبیکی به فرمان «آتش‌به‌اختیار» رهبر معظم انقلاب در حوزه فرهنگی است.
از بستر اجتماعی «موکب» نباید غافل شد که طبیعتاً گردانندگان مواکب با جامعه مخاطب بیشتری نسبت به مساجد و حسینیه‌ها در دو ماه محرم و صفر مواجه می‌شوند.
بدون شک راه اندازی و مدیریت موکب‌های حسینی نه در حوزه وظایف و نه در توان سازمان‌ها و نهادهای دولتی است اما فرصت فرهنگی تلقی کردن «مواکب» و همچنین توجه و توسعه آن‌ها می‌تواند نویدبخش تحولی فرهنگی در شهرهای مختلف کشورمان باشد.
با عطر آگین شدن شمیم حسینی به برکت موکب‌های مردمی و مجالس پرشور عزاداری در نقطه نقطه شهر اهواز که پایتخت دفاع مقدس است، با افتخار ندا سر می‌دهیم:«اهوازشهرخادمان اهل بیت است».

  یادداشت     میلاد امینی موحد

captcha
شماره‌های پیشین