324
یکشنبه، ۰۲ مهر ۱۳۹۶
11
«صبح نو» کتاب «رحمت واسعه» آیت‌الله بهجت (رض) را بررسی می‌کند

روایت سلوکی عاشقانه

در وصیت‌نامه‌اش که خیلی هم بلند نبود، این جمله خودنمایی می‌کرد: «از ثلث مانده‌ها مجلس روضه و عزای امام حسین (ع) اقامه شود». قدمت روضه‌هایی که آیت‌الله بهجت (قدس‌سره) جمعه‌ها برگزار می‌کرد بیش از نیم قرن بود و دوست داشت این سنت پس از او هم ادامه داشته باشد.

خبر

صبح نو

«صبح نو» کتاب «رحمت واسعه» آیت‌الله بهجت (رض) را بررسی می‌کند

روایت سلوکی عاشقانه

در وصیت‌نامه‌اش که خیلی هم بلند نبود، این جمله خودنمایی می‌کرد: «از ثلث مانده‌ها مجلس روضه و عزای امام حسین (ع) اقامه شود». قدمت روضه‌هایی که آیت‌الله بهجت (قدس‌سره) جمعه‌ها برگزار می‌کرد بیش از نیم قرن بود و دوست داشت این سنت پس از او هم ادامه داشته باشد.

عشق و دلدادگی‌اش به اهل‌بیت و سالار شهیدان (ع) از همان کودکی، زمانی‌که در کنار پدر می‌نشست و پدر مرثیه اهل‌بیت ؟عهم؟ را می‌سرود، نمایان بود؛ وقتی در رثا و مراثی اهل‌بیت شعر می‌سرود، وقتی تنها خواسته‌اش از امامزاده رفتن به زیارت امام حسین (ع) بود، وقتی از همان نوجوانی زیارت عاشورای روزانه‌اش ترک نمی‌شد…
همیشه در درس‌ها و توصیه‌هایش از تاریخ امام حسین (ع) و درس‌های کربلا و عاشورا می‌گفت؛ اینکه «آنچه معاویه و یزید بالفعل داشتند، ما بالقوه داریم. خیلی به خود مغرور نشویم. این‌طور نیست که آن‌ها از جهنم آمده باشند و ما از بهشت. به خدا پناه می‌بریم!» با سلوکش در این مسیر دریافته بود «گریه برای سیدالشهدا (ع) مستحبی است که افضل از آن نیست.»
«رحمت واسعه» مجموعه‌ای از نکات و اشاراتی است که ایشان درباره مظهر رحمت واسعه خدا حضرت سیدالشهدا (ع) بیان فرموده و توسط مرکز تنظیم و نشر آثار آیت‌الله بهجت به چاپ رسیده است. در قسمتی از «رحمت واسعه» از بیان آیت‌الله بهجت آمده است: «وقتی تأمل می‌کنیم، می‌بینیم همه قضایای امام حسین (ع) در یک روز واقع شد و وقتی مردم کوفه و بصره از قضیه قتل آن حضرت مطلع شدند، ناراحت شدند و از ابتلای آن حضرت و شهادت و اسارت اهل بیت (عهم)، خدا می‌داند که اهل ایمان چقدر ناراحت بودند، به حدی که گویا باورشان نمی‌شد. در طول این مدت دل اهل ایمان خون بود. اما ما بیش از هزار سال است که گرفتاریم و حضرت حجت (عج) گرفتار است و دشمن‌ها نمی‌گذارند بیاید و او را حبس کرده‌اند. آیا حبسی از این بالاتر که نتواند خود را در هیچ آبادی نشان دهد و خود را معرفی کند؟! در این مافوقِ هزار سال که آن حضرت در زندان است، خدا می‌داند که قلوب اهل ایمان چقدر خون است. آیا شایسته است که حضرت غایب (ع) در مصائب و گرفتاری شبیه قضیه حسین‌بن‌علی (ع) به این مدت طولانی گرفتار باشد و ما برقصیم و شادی کنیم؟!»

سه بخش جذاب
رحمت واسعه که نویسندگان آن یا بهتر است بگوییم گردآورندگان آن، جمعی از شاگردان حضرت آیت الله العظمی بهجت (قدس سره) هستند، متشکل از سه بخش کلی است.

بخش نخست
بخش نخست روایتی بسیار کوتاه از سیره و روش آن عالم ربانی در نوع زندگی، شیوه عملی و عرض ارادت ایشان به ساحت مقدس حضرت اباعبدالله (ع) است. در واقع بینش و سیرت حسینی حضرت آیت‌الله بهجت (رض) را بیان می‌کند. بی‌شک، دانستن و خواندن جوانب گوناگون زندگی ایشان که در علم و عمل کمتر همانندی دارد و قطعاً بواسطه مجاهدت‌ها و اتصال به انوار نورانی اهل بیت (عهم) به چنین جایگاهی رسیده‌اند، می‌تواند برای خوانندگان جالب و درس آموزی
عملی باشد.  «‌سال‌هایی که مجلس را در منزل برگزار می‌کرد، بسیاری از کارها را خودش انجام می‌داد و هنگام روضه، کنار در می نشست و به کسانی که وارد می‌شدند، احترام می‌گذاشت و جلوی پای کسانی که وارد مجلس می‌شدند، می‌ایستاد. چون به مجلس امام حسین (ع) مشرف می‌شدند، عزیز بودند. برجزئیات کارها نیز نظارت می‌کرد، حتی بر چای دادن و خوش‌آمدگویی به عزاداران. این پیگیری و توجه و تواضع را از استادان بزرگ خود آموخته بود. می‌فرمود: استاد بزرگ ما، مرحوم غروی کمپانی که از لحاظ علمی در سطح بالایی بود، در مجالس روضه اباعبدالله (ع) پای سماور می نشست و چای می‌داد...»

بخش دوم
در علم و تقوا، اخلاص و تهذیبِ نفس حضرت
آیت الله العظمی بهجت (رض) علیه کسی نمی‌تواند تردیدی داشته باشد، لذا از این جهت کتاب رحمت واسعه که مجموعه‌ای از سخنان گرانقدر ایشان درمورد حضرت اباعبدالله (ع) است، می‌تواند راه‌گشا و راهنمای کسانی باشد که از طریق حسین‌بن‌علی (ع) می‌خواهند به قربه‌الی‌الله برسند. این بخش با استناد به بیانات مکتوب و شفاهی ایشان نسبت به حضرت سیدالشهداء (ع)
که از کلاس‌های درس خارج وی ضبط شده، تنظیم شده است. در این بخش به همت
گرد آورندگان سعی شده با توجه به اینکه مخاطبان این کلاس‌ها، علما و طلاب حوزه‌ها بودند، اصطلاحات علمی و تخصصی حوزوی در این فرمایشات، بدون هیچ‌گونه تحریف و یا تغییر سخنان ایشان فقط با استفاده از توضیحات تکمیلی و علایم نگارشی برای مطالعه عموم مخاطبان قابل
درک باشد. از زیباترین مطالب این بخش روایتی است که از مهمان بودن زوار امام حسین (ع) می‌گوید: «‌روایت شده است که امام حسین (ع) زمین‌هایی را که قبرشان در آن است به 60هزار درهم از اهالی نینوا و غاضریه خرید و آن را به آنها بخشید و شرط کرد که زوار را به قبرش راهنمایی کنند و هرکس را که به زیارتش آمد، سه روز مهمان نمایند.»

بخش سوم
بخش سوم به استفتائات و سوالاتی که در رابطه با حضرت سیدالشهداء (ع) حضوری از ایشان پرسیده شده، می‌پردازد.  «پرسش: نظرشما در رابطه با سند زیارت عاشورا چیست؟ آیا صالح بن عُقبَه بن قیس و علقمه را موثق می دانید؟ پاسخ: لفظ زیارت عاشورا چیزی نیست که به سند محتاج باشد، از احادیث قدسیه است؛ خود روایت این حدیث، خودش موجب توثیق راوی‌اش است. زیارت عاشورا تقریباً ضروری مذهب
است؛ اما جامع بین همه روایاتش.»

captcha
شماره‌های پیشین