321
چهارشنبه، ۲۹ شهریور ۱۳۹۶
7
طب اسلامی یا طب سنتی مسأله این است؟

طبابت به نان دین

روزی نیست که در سایت‌ها و کانال‌های تلگرامی که صرفاً کارشان تبلیغات یا پزشکی-زیبایی است، روایت و حدیثی از طرف ائمه اطهار و امامان (عهم) منتشر نشود. روایات و احادیثی که با ذکر منبع به بزرگان دین اسلام نسبت داده می‌شوند؛ اما آیا همه این احادیث و روایات درست‌اند؟ آیا این روایات منبع علمی دارند؟

درباره سخنان آیت الله فاطمی نیا درباره طب اسلامی/سنتی

نجات اسلام از خرافه گرایی در طب

صبح نو

درباره سخنان آیت الله فاطمی نیا درباره طب اسلامی/سنتی

نجات اسلام از خرافه گرایی در طب

1- آقای فاطمی نیا از دقیق‌ترین علما هستند که بدون دلیل متقن چیزی را از کتب نوشته شده نمی‌پذیرند. اصولاً یک فقیه رجالی مثل ایشان باید هم این قدر مته به خشخاش بگذارد که صحیح را از ضعیف و کذب تشخیص دهد.
2- در مکتب اصولی فقه امامیه روایت صحیح قابل استناد بسیار سخت گیرانه انتخاب می‌شود. روایتی که بین سلسله راویان آن غیر شیعه باشد کنار گذاشته می‌شود مگر امام معصوم در روایت صحیح دیگری آن فرد را توثیق کرده باشد...
لذا حرف ایشان در دقت در روایات مربوط به طبابت و تغذیه مطابق روش اصولی است و نظرشان درباره رساله ذهبیه هم از همین منظر است.
3- حرف آقای فاطمی نیا در نجات اسلام از دست اطباء نوعی از خرافه زدایی از دین است. خرافه امری است که دارای منبع درست علمی نیست و با سند جعلی یا با ایجاد هاله‌ای از تقدس صحیح و واقعی و متصل به منبع صائب تلقی می‌شود و وظیفه هر عالم دینی است که آن را از دین بزداید که درخت دین را آفت نزند...
4- بحث شیخ صدوق و اقلیمی بودن روایات طبی یک نظر و ممکن است کسی در آن خدشه کند. لکن این خود نشان می‌دهد از نظر شیخ صدوق که از بزرگ‌ترین محدثین اسلام است روایات طبی صحیح وجود دارند منتها عمومیت نداشته و باید با رعایت مسائل اقلیمی به آن‌ها نگاه کرد.
5- نکته دیگر بیانات آقای فاطمی نیا آن است که می‌فرمایند مگر امام رضا (ع) بیکار است که برای مأمون روایت طبی و نامه طبی بنویسد. این یک نظر است. ممکن است امام این کار را به دلیلی بکند که ما از آن آگاه نباشیم. این جدای از بحث صحت سند است. پس اگر از منظر سندی روایتی برای یک فقیه درست نبود نمی‌تواند بگوید این روایت دروغ است چون ممکن است درست باشد لکن سند آن درست به ما نرسیده باشد. لذا بهتر آن است که بگوییم سند روایت صحیح نیست و عمل به آن وجه شرعی ندارد.
6- استعمال عبارت طب اسلامی علاوه بر اشکالات فوق اشکال دیگری هم دارد و آن این که طب یک علم مانند سایر علوم غیر اعتباری است و از این جهت اسلامی و غیر اسلامی ندارد. هرمجموعه از گزاره‌های مرتبط به هم که صدق و کذب درباره آن محتمل باشد و از واقع و عالم خارج خبر دهد می‌تواند در دامنه یک علم باشد و این مانند فقه و اصول و کلام نیست که بتوان وصف اسلامی را به آن متصف کرد. لذا همان طور که فیزیک و شیمی اسلامی و غیر اسلامی ندارد طب هم اسلامی و غیر اسلامی ندارد زیرا امر واقع خیال بشر نیست که بگوییم ملهم از امری مقدس است که مانند هنر اسلامی و غیر اسلامی داشته باشد. از این رو هر امر مطابق با واقعی‌ای از این جهت که علم است اسلامی هم هست و هر امری که مطابق با واقع نیست علم نیست (جهل است) و نمی‌تواند اسلامی باشد؛ مگر منظورمان از طب اسلامی عبارت باشد از دستوری پزشکی و غذایی که از جانب روایات صحیح السند به ما رسیده باشد.

  یادداشت  
  حجت الاسلام دکتر جلیل محبی

captcha
شماره‌های پیشین