319
دوشنبه، ۲۷ شهریور ۱۳۹۶
3
کدام نهادها مسأله مسلمانان روهینگیا را پیگیری کردند

بحران میانمار و بی‌عملی نهادهای مسوول

همزمان با تحولات جدید منطقه غرب آسیا به‌ویژه در کشورهای عراق و سوریه، از حدود یک ماه پیش اخباری از شرق آسیا به سلسله اخبار نگران‌کننده از وضعیت مسلمانان جهان اضافه شده است. این بار خبرها از میانمار می‌رسد و حکایت از وضعیت اسفبار و نسل‌کشی مسلمانان در این کشور 60 میلیون نفری دارد؛ وضعیتی که هیچ نهاد یا سازمان مسوول داخلی و بین‌المللی قاعدتاً و عقلاً نباید در برابر آن ساکت و بی‌عمل مانده باشد، هرچند این گزاره حالا نیاز به بررسی دقیق دارد.

ضعف جامعه بین المللی در برخورد با فاجعه میانمار

صبح نو

ضعف جامعه بین المللی در برخورد با فاجعه میانمار

آنچه امروز بر مسلمانان میانمار می‌گذرد بیشتراز هر چیز محصول دو پدیده است: نخست تداوم حکومت نظامیان و دوم گسترش بودایی گری افراطی در سال‌های اخیر میانمار گرچه در سال‌های گذشته روند گذار به حکومت غیرنظامیان را آغاز کرد اما این کشور همچنان تحت نفوذ نظامیان قدرتمندی است که همچنان به برتری راه‌حل‌های نظامی در مسائل داخلی معتقدند این نفوذ به قدری است که حتی خانم آنگ سان‌سوچی هم که بالاترین مقام غیر نظامی بوده مقامی شبیه نخست‌وزیر دارد استقلال عمل لازم را در تصمیم‌گیری‌ها ندارد و به‌رغم سوابقی که در گذشته در مبارزه با حکومت نظامیان داشته در برابر قتل عام مسلمانان روهینگیا سکوت کرد و حتی بدتر از آن درصدد توجیه این امر برآمده است حکومت نظامیان اعتقاد چندانی به تعامل با دنیا و سازمان‌های بین‌المللی ندارد و این باعث شده میزان تأثیرپذیری آن از عوامل بین‌المللی قابل توجه نباشد نتیجه آنکه سازمان‌های بین‌المللی و حتی قدرت‌های بزرگ ابزار اعمال فشار چندانی در برابر حکومت میانمار ندارند همین‌طور این حکومت به رسانه‌ها و حکومت‌های دیگر اجازه نمی‌دهد که گزارش‌ها و اخبار زیاد و مستندی درباره قتل عام مسلمانان تهیه کرده به افکار عمومی جهانیان عرضه کنند کما اینکه امروزه آمار و ارقام زیاد و البته متناقضی درباره تعداد کشته‌ها و آواره‌ها شنیده می‌شود.  فقر اقتصادی حاکم بر میانمار نیز مزید بر علت است سرمایه‌گذاری خارجی چندانی در این کشور فقیر تحت سلطه نظامیان وجود ندارد و لذا جامعه بین‌المللی و شرکت‌های بین‌المللی هم منافع قابل توجهی در میانمار ندارند تا نگران تخریب چهره آن نزد جهانیان باشند.
آنچه گفتیم نافی توانمندی مسلمانان در سازمان‌های بین‌المللی اسلامی برای تاثیرگذاری بر حکومت میانمار و کمک‌های انسان‌دوستانه به مسلمانان روهینگیا نیست. کما اینکه در هفته‌های گذشته بنگلادش تحت فشار افکار عمومی و مسلمانان خدمات خود به آوارگان مسلمان میانماری را تا حدی افزایش داده و به آنها اجازه داده است از راه رودخانه مرزی وارد بنگلادش شوند. واضح است که ظرفیت جوامع اسلامی بسیار بیشتر از اینهاست. اما اختلافات داخلی آن‌ها مخصوصاً در مقطع فعلی باعث شده است هم‌گرایی و هم‌سویی آنها در موضوع مسلمانان میانمار چندان قابل  توجه نباشد.
در این میان عربستان به‌دلیل میزبانی دایمی دبیرخانه سازمان همکاری اسلامی نقش مهمی در این راستا دارد اما تاکنون  ابتکار عمل قابل توجهی در این مورد نشان نداده است. همزمانی قتل‌عام مسلمانان میانمار به موسم حج، مساله جانشینی‌، مشکلات عربستان با ایران و قطر و نیز دخالت نظامی آن درعین فرصت چندانی به ریاض نمی‌دهد تا به مسائل ضروری دیگر نظیر قتل عام مسلمانان میانمار بپردازد. تا الان ترکیه در موضوع میانمار فعال‌تر از دیگر کشورهای اسلامی عمل کرده است.
موضوع یا دلیل دوم قتل عام مسلمانان میانمار گسترش پدیده افراط‌گرایی بودایی است که پدیده تقریباً جدیدی محسوب می‌شود. حداقل تا الان آیین بودایی به‌عنوان یک آیین صلح‌طلب از سوی رسانه‌های جهانی شده معرفی و تبلیغ می‌شد ولی اتفاق میانمار نشان داد که درست بر خلاف تبلیغات موجود این‌بار مسلمانان قربانی افراط گرایی بودایی شده‌اند. حالا دیگر مساله مسلمانان جنوب آسیا در حال تبدیل شدن به یک موضوع جدی است و نمی‌توان مثل گذشته این موضوع را حاشیه‌ای تلقی کرد. در گذشته مسلمانان هند و برخی کشورهای دیگر هم به نوعی قربانی تبعیض‌های مذهبی بوده‌اند، اما جامعه جهانی توجه لازم را به آنها نشان نداده است‌. گو اینکه تبلیغ می‌شد مسلمانان افراطی‌تر از بودایی‌ها هستند. توجیهی که امروزه حکومت میانمار برای آتش زدن خانه‌های مسلمانان و کشتار آنها به کار می‌گیرد و حتی مدعی است که این کار را خود مردم انجام می‌دهند و ارتش دخالت چندانی در آن ندارد.
حال باید منتظر بود و دید جامعه جهانی و سازمان‌های بین‌المللی و جوامع اسلامی در هفته‌های بعد در قبال کشتار جمعی مسلمانان میانمار چه اقدامات جدید و موثری را در پیش خواهند گرفت.

  یادداشت
   دکتر رحمان قهرمان‌پور  

 

captcha
شماره‌های پیشین