311
سه شنبه، ۱۴ شهریور ۱۳۹۶
3
عدالتی که خرج جنجال‌ها می‌شود

جنبش عدالتخواه به کجا می‌رود؟

«در چنین شرایطی (حمایت جنبش عدالتخواه از رضا شهابی) است که می‌توان صحت ادعای کسانی را آزمود که خود را جنبش عدالتخواه می‌نامند، اما در برابر نقص صریح عدالت دم فرو می‌بندند.» این‌ بخشی از نامه رضا شهابی عضو هیات مدیره و مسوول مالی سندیکای کارگران اتوبوسرانی تهران و حومه از زندان اوین در سال ۹۱ است که به جنبش عدالتخواه اعتراض می‌کند که چرا از او دفاع نمی‌کنند.

اصلاح طلبان مراقب پارازیت‌ها باشند

صبح نو

عدالتی که خرج جنجال‌ها می‌شود

جنبش عدالتخواه به کجا می‌رود؟

«در چنین شرایطی (حمایت جنبش عدالتخواه از رضا شهابی) است که می‌توان صحت ادعای کسانی را آزمود که خود را جنبش عدالتخواه می‌نامند، اما در برابر نقص صریح عدالت دم فرو می‌بندند.» این‌ بخشی از نامه رضا شهابی عضو هیات مدیره و مسوول مالی سندیکای کارگران اتوبوسرانی تهران و حومه از زندان اوین در سال ۹۱ است که به جنبش عدالتخواه اعتراض می‌کند که چرا از او دفاع نمی‌کنند.

و بالاخره جنبش دانشجویان عدالتخواه در۱۰ شهریور به همراه دکتر سعیدزیباکلام به منزل رضا شهابی عضو سندیکای اتوبوسرانی رفتند تا به نوعی با اعتصاب غذای او همدردی کنند؛ اما خانواده رضا شهابی به دستور سندیکای اتوبوسرانی آن‌ها را راه نداد. عدالتخواهان اما در خیابان بیانیه صادر کردند و عکس و فیلم خود را گرفتند.
جنبش، قبل از حضور در خیابان، بیانیه تند و تیزی هم صادر کرده بود که در بخشی از آن آمده است: «با اطلاعاتی که ما از مردم و زندانیان کسب کرده‌ایم، نحوه مواجهه با زندانیان به دور از کرامت انسانی و رعایت اسلام است. به عنوان نمونه اتفاقات اخیری که برای منصور نظری، رضا شهابی، حمید بقایی، علیرضا رجایی، اسماعیل عبدی، هنگامه شهیدی و دیگران افتاده، صحه بر این امر می‌گذارد.»

رضا شهابی کیست؟
رضا شهابی، به همراه منصور اسانلو جزو رهبران سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه بودند. تشکیلاتی که بیشتر از آن که یک تشکیلات صنفی و کارگری باشد، تشکیلاتی سیاسی و وابسته به ضدانقلاب بود. اتفاقاً اصانلو چند سال پیش بعد از فرار از ایران، به شکل علنی علیه جمهوری اسلامی موضع گرفت. این تشکیلات بارها این گرایش خود را در ماجراهای مختلف مثل فتنه ۸۸ ثابت کرده و ارتباطاتش با خارج کشور معلوم است. در این بین دستگاه قضایی متناسب با فعالیت‌های آنان، محکومیت‌هایی برایشان صادر کرده است و حالا بعد از مد شدن دوباره اعتصاب غذا بین سیاسیون، رضا شهابی نیز چند وقتی است دست به اعتصاب غذا زده است. البته جنبش عدالتخواه مدعی است با گرایش سیاسی شهابی کاری ندارد بلکه به نحوه برخورد با شهابی و مانند او معترض است.

جنبش عدالتخواه از کجا آمد؟
بعد از پیام رهبری به جنبش دانشجویی برای پیگیری عدالت در سال ۸۱ حلقه‌های دانشجویی مختلف همدیگر را از طریق محصولات و جلساتی که پیش از این شکل گرفته بودند، یافتند و در انسجام و ارتباط با یکدیگر تلاش کردند و در اواخر ۸۲ جنبش عدالتخواه دانشجویی به صورت رسمی از جانب نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه‌ها به رسمیت شناخته شد.
این تشکل در کنار فعالیت‌های مبنایی، کارهایی مانند توزیع محصولات فرهنگی، حلقه‌های مطالعاتی، سخنرانی و… نقد جدی به عملکرد مجالس ششم و هفتم، نقد صدا و سیما و نهادهای فرهنگی، نقد کمیته امداد امام خمینی(ره)، قوه قضائیه و… در دستور کارش قرار گرفت. تجمع مقابل قوه  قضائیه و دیدار با رییس قوه در پی آن در سال ۱۳۸۱ شروع جلب توجه‌های جدی به جنبش بود.موضوع کارتن خوابی نیز از نقاط اوج جنبش عدالتخواه بود و بعد از فوت ۴۳ نفر از کارتن خواب‌های تهران در سرمای سال ۸۳ اعضای جنبش مقابل پنج نهاد رسمی، کارتن خوابی کردند. یکی از مهم‌ترین اقدامات دیگر، اعتراض به دانشجوی پولی بود که ۷ شبانه روز تحصن در دانشگاه اصفهان صورت گرفت و سپس در مقابل مجلس شورای اسلامی ۵ شبانه روز زیر باران ادامه پیدا کرد. جنبش در دوران اصلاحات، فقط به دولت دوم خرداد اعتراض نمی‌کرد، بلکه منتقد کل فضای سیاسی کشور بود و به هیچ وجه حاضر نشد در بازی دو جناح قرار بگیرد. اعضای جنبش در انتخابات‌هایی نظیر مجلس هفتم هم تلاش کردند. عدالتخواهان در انتخابات ۸۴ از آقای احمدی‌نژاد حمایت کردند و بیشتر حامی دولت مستقر بودند.
رفتارهای جنبش عدالتخواه گاهی دچار تندروی‌هایی می‌شد تا این که در سفری که رهبر انقلاب به شیراز داشتند، درباره اعتراض و نحوه انتقاد از قوه‌قضاییه و این که در مواردی از آنها جوابی شنیده نشده و حتی برخورد شده است،رهبر معظم انقلاب پاسخ‌های راهگشایی دادند: « ببینید، شما می گوئید که ما شعار عدالت می‌دهیم؛ دانشجو را می‌گیرند، اما آن کسی را که به عدالت صدمه زده، نمی‌گیرند. قوه قضائیه چنین، یا دستگاه مسوول چنان. خوب، اینجا شما باید زرنگی کنید؛ یک لحظه از درخواست و مطالبه‌ عدالت کوتاهی نکنید؛ این شأن شماست. جوان و دانشجو و مؤمن شأنش همین است که عدالت را بخواهد. پشتوانه‌  این فکر هم با همه‌ وجود، خودم هستم و امروز بحمداللَّه نظام هست. البته تخلفاتی هم ممکن است انجام بگیرد؛ شما زرنگی‌تان این باشد: گفتمان عدالت خواهی را فریاد کنید؛ اما انتقاد شخصی و مصداق‌سازی نکنید. وقتی شما روی یک مصداق تکیه می‌کنید، اولاً احتمال دارد اشتباه کرده باشید؛ من می‌بینم دیگر. من مواردی را مشاهده می‌کنم - نه در دانشگاه، درگروه‌های اجتماعی گوناگون - که روی یک مصداق خاصی تکیه می‌کنند؛ یا به‌عنوان فساد، یا به عنوان کجروی سیاسی، یا به‌عنوان خط و خطوط غلط. بنده مثلاً اتفاقاً از جریان اطلاع دارم و می‌بینم اینجوری نیست و آن کسی که این حرف را زده، از قضیه اطلاع نداشته است. بنابراین وقتی شما روی شخص و مصداق تکیه می‌کنید، هم احتمال اشتباه هست، هم وسیله‌ای به دست می‌دهید برای اینکه آن زرنگ قانوندانِ قانون شکن - که من گفته‌ام قانون دانان قانون شکن خطرناکند - بتواند علیه شما استفاده کند. شما از دادستان چه گله‌ای می‌توانید بکنید؟ اگر یک نفری به‌عنوان مفتری یک شخصی را معرفی کند و بگوید آقا او این افتراء را به من زده. خب، شأن آن قاضی این نیست که برود دنبال ماهیت قضیه. اگر این افتراء گفته شده باشد، زده شده باشد، ماده‌ قانونی آن قاضی را ملزم به انجام یک کاری می‌کند؛ لذا نمی‌توانیم از او گله کنیم. شما زرنگی کنید، شما اسم نیاورید، شما روی مصداق تکیه نکنید؛ شما پرچم را بلند کنید.»
عدالتخواهان به کجا می‌روند؟
اما در این سال‌ها، با عوض شدن چند دبیر جنبش و در عین حال اوضاع سیاسی، نگاه‌های جنبش نیز عوض شده است. آنان که از ولایت‎معاشی می‎گفتند و اتهام زدن به این و آن که تو ولایتمدار نیستی را نادرست می‎خواندند، حال گویی توصیه‌های رهبرشان را فراموش کرده و دیگر از مصداق‌ها حمایت می‌کنند. رجانیوز در واکنش به حمایت این جنبش از شهابی، با حمایت از اصل مدعای عدالتخواهان در پیگیری حقوق متهمانِ قوه قضائیه، به برخی سوابق سندیکای اتوبوسرانی و چهره‎هایی چون اصانلو و شهابی در ارتباط با ضدانقلاب اشاره کرده و آورده بود:«پرسشی که وجود دارد این است که آیا مجرمان و کسانی که واقعاً متهم‌اند نباید از حقوق قضائی مطابق قانون برخوردار باشند و اگر برخورد ناصوابی از سوی قوه قضائیه در نسبت با آنان انجام شد، چون آنها اقداماتی خلاف امنیت ملی کردند یا جرم‌شان به هر دلیلی محرز است، نباید از حقوق‌شان دفاع کرد؟» رجا نیوز در پاسخ افزوده:«پاسخ روشن است. در دستگاه قضائی جمهوری اسلامی هر کسی باید از حقوق قانونی خود بهره‎مند باشد اما نباید اجازه دهیم دفاع از این حقوق احیاناً به انکار جرم یا کمک به مظلوم‎نمایی آنان و نیز اسطوره ساختن از آنان بینجامد. نباید اجازه داد این اقدامات بهانه‎ای تبلیغاتی برای رسانه‎های خارجی فراهم کند.»
آن‌ها در این سال‌ها، عدالت‌شان را خرج جنجال‌ها می‌کنند و معیارشان متضاد با طیف ارزشی شده است و گرنه با توجه به حجم بالای فساد و مواردی که در جناح‌های مقابل یا حتی نزدیک به خودشان وجود دارد، مصادیق خاص و سیاسی که به آن می‌پردازند، عجیب است. به عنوان مثال در ماجرای املاک شهرداری به دلیل اصول گرا بودن شهردار، حاضر شدند با یاشارسلطانی که خودش یک عامل رسانه‌ای بود سر یک سفره بنشینند. کسی که وقتی به خاطر افشای املاک نجومی بازداشت شد، حمایت زیادی از احمدی‌نژادی‌ها راگرفت. جدا از همه این قضایا، این سؤال را می‌توان از جنبش پرسید که چرا این قدر اصرار دارند روی پرونده‌های امنیتی دست بگذارند؟ پرونده‌هایی که گاهی نمی‌توان درباره محتوای آن صحبت کرد.

راهی که جنبش می‌رود
رهبر معظم انقلاب در سال ۸۸ نصیحتی به کروبی و میرحسین موسوی داشتند مبنی بر این که با دشمن انقلاب مرزبندی آشکار داشته باشند. برای دوستان جنبشی هم چنین نصیحتی مصداق دارد. استقبال رسانه‌هایی‌م‍ثل آمدنیوز و زیتون از رفتارهای اخیر این جریان، عجیب و سوال‌برانگیز است.

captcha
شماره‌های پیشین