303
شنبه، ۰۴ شهریور ۱۳۹۶
8

خبر

به همت خانه فرهنگ میعاد بازی‌های بومی و محلی در کوچه‌های جنوب شهر تهران زنده می‌شوند

تبلت و گوشی به کنار وقت گرگم به هواست

کودکی‌هایمان مثل بازی‌های «هفت سنگ»، «گرگم به هوا»، «منچ» و «مار و پله» خیلی زود خاطره شدند. بازی‌های «عمو زنجیرباف»، «شمع گل پروانه» و «قایم باشک» آن‌قدر زود گرد فراموشی به خود گرفتند که یادمان رفت تمام کودکی‌مان در کوچه‌ها و زمین‌های خاکی محله پا گرفته بود. همان جایی که اگر هم زمین می‌خوردیم، زخم‌هایش را با شوق به جان می‌خریدیم و با «سنگ، کاغذ، قیچی» مهر و صفا را به نام هم بازی‌مان، قرعه می‌کشیدم و شاد بودیم؛ اما حالا حتی گفتن از «اسم و فامیل» و «الک و دولک» هم در جمع کودکان امروزی برایمان دشوار است زیرا آنها با این بازی‌ها غریبه‌اند.

شماره‌های پیشین