301
سه شنبه، ۳۱ مرداد ۱۳۹۶
7
خطری که استان غربی ایران را تهدید می‌کند

کهگیلویه و بحران مهاجرت

کهگیلویه و بویراحمد به‌مثابه یکی از استان‌های کوچک اما پرمسأله ایران می‌بایست مورد توجه جدی برنامه‌های رشد و پیشرفت قرار گیرد. با وجود تغییر ساختارهای شکلی و ظاهری، طایفه‌گرایی و قوم‌گرایی دوام دارد و در بخش‌های مختلف حیات اجتماعی مدام در حال بازتولید است. وضعیت شهرستان کهگیلویه(بزرگ) کمتر از یک وضعیت بحرانی نیست. کاهش شدید جمعیت در دهدشت مرکز آن، حالا تبدیل به یک بحران شده است. بحرانی که نه فقط باعث مشکلات اقتصادی شده بلکه بقای فرهنگی این شهرستان را هم تهدید می‌کند.

به سفیدی توبه

صبح نو

به سفیدی توبه

آقای «حسن شمشادی» را پیش‌تر با روایت هایی از سوریه و مدافعان حرم می‌شناختیم . خبرنگار   صدا و سیما  اما این بار ازحرم به سرزمین وحی رفته است  تا روایت های جذاب و خواندنی از حج 96 را برایمان بنویسد. این ستون  حاصل یادداشت های روزانه او از سرزمین وحی است .
در راه خروجی مدینه به سمت مکه، در فاصله هشت کیلومتری مسجدالنبی، در جنوب مدینه، سه کیلومتر پس از مسجد قبا، منطقه ذوالحلیفه است که مسجد شجره یا ذوالحلیفه در آنجا قراردارد.  این مسجد، میقات کسانی است که از مدینه عازم حج یا عمره می‌شوند.  رسول خدا؟ص؟ هنگام‌ رفتن به مکه، در زیر درخت سمره در این منطقه نماز خواندند و به همین مناسبت آن را مسجد شجره نامیده‌اند.  دستکم سه بار پیامبر خدا در سال‌های ششم، هفتم و دهم، در این مسجد محرم شدند و از این رو، این میقات برای مسلمانان اهمیت خاصی دارد.  این مسجد که اکنون بیست و شش هزار متر مربع وسعت دارد، از زیباترین مساجد بازسازی شده در مدینه است.  در بیستمین روز حضورمان در سرزمین وحی، با هم کاروانی‌هایمان عازم مسجد شجره شدیم تا در آنجا مُحرم شویم و بتوانیم به سمت مکه مکرمه و خانه خدا حرکت کنیم.  تقریباً ساعتی به غروب مانده که به مسجد شجره می‌رسیم. پیش‌از حرکت به سمت اینجا، غسل کردیم و لباس احرام پوشیدیم و حالا در اینجاییم تا پس‌از نماز مغرب و عشاء، نیت کنیم و تلبیه گوییم و رسماً مُحرم به حساب آییم. اساساً تا مُحرم نشوی، نمی‌توانی که مَحرم شوی و به حریم خانه خدا ورود کنی.  هر کس در گوشه‌ای به تنهایی یا چند نفره نشسته است و زیر لب یا کمی‌با صدای بلندتر،‌ دعاهایی را زمزمه و با خدای خود نجوا می‌کند.  برخی‌ها نماز تحیّت مسجد می‌خوانند؛ برخی دیگر نماز به نیابت از دیگران و شماری هم در حال تلاوت قرآن هستند.  کاروان‌های زیادی از کشورهای مختلف در اینجا حضور دارند؛ از جمله هموطنانمان از استان‌های سراسر کشور.  روحانیان کاروان‌ها برای چندمین بار‌‌‌است که اعمال خاص احرام را برای زائران توضیح می‌دهند.  برخی‌ها را که مسن‌تر یا کم سواد ترند به صورت جداگانه آموزش می‌دهند تا مبادا در نیت یا تلبیه شان خللی ایجاد شود.  از یک روحانی اهل همدان پرسیدم فلسفه پوشیدن لباس احرام چیست؟ او به حدیثی از یک امام‌ معصوم اشاره کرد و گفت: به فرموده ایشان، پوشیدن این لباس سفید به معنای در آوردن لباس گناه و پوشیدن لباس توبه است.  پوشیدن این لباس پس از آن است که همه لباس‌هایت را در آورده‌ای، زینت‌های دنیا را از خود دور کرده‌ای و لباسی شبیه به کفن می‌پوشی و به جمع هزاران هزار زائر دیگری می‌روی که همه، به رنگ‌ تو در آمده‌اند و تو نیز هم رنگ آنان می‌شوی؛ یک رنگ یک‌رنگ، سفید سفید .
صرف نظر از اینکه کیستی و اهل کجایی و چه نژادی‌ داری، فقیری یا غنی، طبقه اجتماعی و سیاسی و اقتصادی‌ات بالاست یا پایین، اربابی یا رعیت و اینکه رییسی یا مرئوس، اینجا فقط یک زائری و باید تلاش کنی تا بنده و مهمان خوبی برای میزبانی باشی که تو را از میان صدها میلیون مسلمان انتخاب و دعوتت کرده است.  گریزان از حقارت زندگی‌ روزمره، به میقات آمده‌ای تا شکوه و عظمت قیامت را در یکپارچگی‌جماعت سپیدپوش نظاره کنی‌.  میقات یعنی جدا شدن از خود و پیوستن به او؛ یعنی دل به زنجیره مَحرمان‌گره زدن. در میقات است که می‌فهمی، پوچی و هیچی و به قول جلال، خسی در میقاتی نه کسی در میعاد.
بازار دل است اینجا و دل هرچه شکسته‌تر، قیمتی‌تر.  لبیک و گریه در هم آمیخته شده تا انسان بسازد؛ انسانی پاک و مصفا. مُحرم شدن، حدیث دلدادگی و دلسپردگی است به خالق بی همتا.  حال باید تلبیه بگویی و به سمت مکه حرکت کنی.
لبیک؛ اللهم لبیک؛ لبیک‌‌ لا شریک لک لبیک ...

  یادداشت
   حسن شمشادی

captcha
شماره‌های پیشین