293
شنبه، ۲۱ مرداد ۱۳۹۶
7
مسوولان در تلاشند تا شناسنامه زنان مطلقه سفید بماند

یادم تو را فراموش!

در حال حاضر امکان حذف عنوان طلاق در شناسنامه بانوانی که دوشیزه هستند وجود دارد و البته زنانی که چشم دیدن نام همسر اول را در شناسنامه شوهرشان نداشتند، می‌توانستند درخواست پاکسازی شناسنامه شوهر را بدهند؛ اما در هفته اخیر مسوولان وعده دادند تا مقدمات حذف نام شوهر از شناسنامه زنان مطلقه را صادر کنند تا حداقل در ظاهر کمی از آثار منفی طلاق از جامعه کمتر شود.

حیران در بقیع

صبح نو

حیران در بقیع

آقای «حسن شمشادی» را پیش‌تر با روایت هایی از سوریه و مدافعان حرم می‌شناختیم . خبرنگار   صدا و سیما  اما این بار ازحرم به سرزمین وحی رفته است  تا روایت های جذاب و خواندنی از حج 96 را برایمان بنویسد. این ستون  حاصل یادداشت های روزانه او از سرزمین وحی است .
بقیع به‌عنوان زمینی در حاشیه بخش مرکزی یثرب پیش از اسلام، قبرستان مردم این شهر بود و پس از اسلام هم به‌عنوان مهم‌ترین قبرستان مدینه شناخته شد.این قبرستان با وسعت نسبتاً زیاد خود، مانند قبرستان‌های کهن در محیطی باز و پراکنده قرار داشته و در قرون مختلف اسلامی، مدفن صحابه، تابعین و مهم‌تر از همه، چهار تن از امامان معصوم بوده و از این رو محل زیارت تمامی زائران مدینه منوره است؛ زائرانی از ملیت‌های مختلف، با مذاهب و رنگ و زبان و نژادهایی گوناگون. از مسجدالنبی که بیرون بیایی، حدود 200 متر که به‌طرف شرق بروی به بقیع می‌رسی. جایی که بارها حدود آن تغییر کرده و اکنون به این شکل درآمده است. خوانده بودم که این قبرستان تا یکصد سال پیش خارج از حصار قرار داشته، اما الآن با دیواری بلند محصور شده و در میان شهر مدینه قرار دارد. به سمت بقیع که حرکت می‌کنم، یادم می‌آید زائرانی که سالیان نه‌چندان دور به مدینه می‌آمدند، می‌گفتند فاصله مسجدالنبی تا بقیع، خانه‌ها و کوچه‌هایی‌اند و از آنجا باید حرکت کنی تا بتوانی به بقیع برسی، اما اینک با توسعه اولیه مسجدالنبی، می‌توانی با عبور از صحن بیرونی مسجد، که بخش‌هایی از آن سقف موقت با چادرهایی سفیدرنگ دارند، به ورودی بقیع برسی. بقیع چند متری مرتفع‌تر از صحن و سرای مسجد است، برای راحت‌تر بودن حرکت زائران پرشمار، پله‌ای تعبیه نشده و از راهی با شیبی آرام بالا می‌رویم تا شانه‌به‌شانه دیگر مسلمانان بتوانیم وارد بقیع شویم. ده‌ها سال است که از غربت بقیع شنیده‌ام و خوانده‌ام، اما همه آنها در برابر غربتی سنگین که در لحظه ورود حس کردم، قطره‌ای در مقیاس دریا بود. تا وارد شدم، چشمم به چند تابلوی بلند افتاد که در آنها ضمن معرفی کوتاهی از بقیع، به زبان‌های مختلف هشدارهایی به زائران داده‌شده بود و آنها را از برخی کارها و اعمال نهی می‌کرد.
مأموران پرشمار با لباس‌های مختلف زائران را هدایت می‌کنند و اجازه ایستادن داده نمی‌شود، جمعیت هم به‌گونه‌ای است که اگر بخواهی بایستی نمی‌توانی و این موج تو را با خود می‌برد. وقتی از کنار قبرهای ساده اما با عظمت فرزندان پیامبر (ص) و علی (ع) و فاطمه (س) می‌گذری، بی‌اختیار تجسم عینی صبوری و بردباری را در وجود امام حسن (ع)، زهد و تقوا را در امام سجاد (ع)، شکوه مناظره و مباحثه با صاحبان مذاهب مختلف را در وجود امام محمدباقر (ع) و امام جعفر صادق (ع) به‌خوبی احساس می‌کنی. چند قدم جلوتر با مرور بر تربت اصحاب، یاران و قاریان قرآن، همسران رسول خدا، دختران و عمه‌های پیامبر، عباس و عقیل و فاطمه بنت اسد، حلیمه سعدیه و... خاطره‌هایی به‌یادماندنی از تاریخ پر فراز و نشیب صدر اسلام در ذهنت نقش می‌بندد. همه این‌ها در عبور از راهروهایی است که در بقیع ایجادشده و زائران پشت سر هم و متراکم از آنجا عبور می‌کنند. عکاسی و تصویربرداری اگرچه در اینجا هم مثل مسجدالنبی ممنوع است اما خیل زائران به لطف گوشی‌های هوشمند دوربین‌دار، باعث شده تا مسلمانان بتوانند بخشی از دقایق حضورشان را در اینجا ثبت و ضبط کنند و به یادگار با خود ببرند. در کنار همه آن مأمورانی که می‌بینی، مأموران دیگری هم هستند که بالباس‌های شخصی و به‌صورت ناشناس در میان زائران در حال ترددند، آنان بیشتر به دو چیز حساس‌اند و در صورت مواجه‌شدن با آنها دست‌به‌کار می‌شوند و مأموران اصلی را وارد قضیه می‌کنند. اگر احساس کنند که کسی در حال تبلیغ و بیان چیزهایی است که با نگاه آنان به دین و مذهب متفاوت است و اگر ببینند کسانی در حال تهیه مصاحبه با زائران، حتی با موبایل و بدون میکروفن هستند و از حال و هوایشان در بقیع می‌پرسند، به‌سرعت دست‌به‌کار می‌شوند، بخشی از سختی کار رسانه‌ای در عربستان، مدینه و بقیع، همین است. یادم آمد، در کتب تاریخی خوانده بودم که پیامبر(ص) به بقیع عنایت ویژه‌ای داشتند، برخی شب‌ها به آنجا می‌رفتند و برای اهل بقیع آمرزش طلب می‌کردند. بیرون بقیع، شمار زیادی از بانوان زائر را می‌بینم که مشتاق زیارت بقیع هستند و همچنان اجازه ورود به بقیع را ندارند و چون همیشه از پشت دیوارها زیارت می‌کنند. این سؤال همیشگی را باز در ذهنم مرور می‌کنم و می‌گذرم: به‌راستی قبر دختر رسول‌الله (ص) کجاست؟ زهرای مرضیه (س) کجا غریبانه دفن شده است؟

  یادداشت
   حسن شمشادی

captcha
شماره‌های پیشین