288
شنبه، ۱۴ مرداد ۱۳۹۶
7
پرچم سبز زری دوزی شده رضوی، ایران را معطر کرد

بخشش زیرسایه خورشید

دل توی دل کسی نمی‌ماند، مقصد که مشخص می‌شود ولوله توی شهرمی افتد، شهر را رفت و روب می‌کنند، گل نمی به کوچه‌های خاکی می‌پاشند، سر و رویی صفا می‌دهند و رخت نو می‌پوشند، مثل یک عید. دهه کرامت که نزدیک می‌شود دل توی دل خیلی‌ها نمی‌ماند، دلشوره می‌گیرند انگار، یک جورنگرانی شیرین، یک جورغلیان احساس، بی تابی، کم صبری، مثل کسی که مهمانی عزیز دارد.

از ملی گرایی کور ایرانی تا زیرسایه خورشید!

شماره‌های پیشین