252
یکشنبه، ۲۱ خرداد ۱۳۹۶
15
تهیه‌کننده سریال «زیرپای مادر» درگفت‌وگو با «صبح نو» مطرح کرد

افطار میلیونی مخاطب با «زیر پای مادر»

سریال «زیر پای مادر» به کارگردانی آقای «بهرنگ توفیقی» و تهیه‌کنندگی خانم «زینب تقوایی» که شب‌های ماه مبارک رمضان از شبکه یک سیما در حال پخش است، مخاطبان زیادی را به خود جذب کرده است.

خبر

یادداشت ابراهیم شفیعی درباره مستند «زندگی و دیگرهیچ»

صبح نو

یادداشت ابراهیم شفیعی درباره مستند «زندگی و دیگرهیچ»

آشنایی من و داریوش اسدزاده (بابا) بر می‌گردد به سال‌های خیلی دور. حدوداً سال ۸۵ من یک فیلم کوتاهی ساختم به‌نام «صدای سکوت» که آقای اسدزاده در آن بازی کردند. من از آن زمان با آقای اسدزاده آشنا شدم و بعد از گذشت چندین ماه رابطه بسیار نزدیکی بین ما شکل گرفت و از آن فضای کارگردان و بازیگری خارج شدیم و به فضای گرم و صمیمی پدر و فرزندی رسیدیم. لازم است بگویم این مستند از همان ابتدا یک فیلمنامه منسجم و قوی داشت و در اندازه یک طرح ساده و معمولی یک پرتره نبود، خلاف مستندهای دیگر که می‌گویند سر صحنه هر اتفاقی افتاد را فیلمبرداری می‌کنیم. اما متاسفانه خلاف آنچه مدعی هستند که از هنرمند حمایت می‌کنند، هیچ‌کس هیچ حمایتی از ما نکرد و واقعاً هم اذیت‌مان کردند. با دوستان خود، بودجه محدودی را تهیه کردیم و تمامی عوامل با جان و دل و عشق و علاقه برای کار آمدند. واقعاً شرایط سختی بود. هم بی‌پولی به ما فشار می‌آورد هم عدم همکاری خیلی از دوستان. با تمام این موارد فیلم ساخته و مهرماه ۹۴ آماده شد و به جشنواره سینما حقیقت رفت و نخستین اکران این فیلم انجام شد؛ اما به جشنواره‌های دیگر داخل کشور راه پیدا نکرد. حتی یادم هست یکی از مسوولان یکی از جشنواره‌ها که خیلی هم در تلویزیون حضور پیدا می‌کند و می‌گوید حواسش کاملاً به هنر هست، به من گفت مگر این آقا هنوز زنده است که مستندش را ساخته‌اید؟!  این جمله خیلی مرا آزرد و مرا اذیت کرد و حال مرا دگرگون کرد. من نمی‌دانستم در مقابل این جمله زشت و زننده او چه بگویم. نکته مهم این که فیلم به جشنواره مریدای مکزیک رفت. به ما گفتند که می‌خواهند برای چنین بازیگر ایرانی بزرگداشت بگیریم. جشنواره مریدای مکزیک برای داریوش اسدزاده بزرگداشت گرفت اما در ایران حتی در یک جشنواره داخلی حداقل فیلم را هم نگاه نکردند. نکته قابل توجه این فیلم مستند این است که در چندین اکرانی که در ایران داشته اکثر تماشاچیانی که از سالن بیرون می‌آمدند و فیلم را دیده بودند همگی چشمانشان خیس بود. حتی یادم هست در جشنواره سینما حقیقت دونفر به شدت حالشان بد شد. البته در برخی از صحنه‌ها نیز خندیدند. آرزو می‌کنم اتفاقات خوب و مثبتی برای این فیلم
 مستند بیفتد.

captcha
شماره‌های پیشین