162
شنبه، ۲۵ دی ۱۳۹۵
1
گزارش «صبح نو» از مراسمی جالب در دانشگاه تهران

«پایان‌نامه» ای از بهشت

«حتی المقدور با وضو در جلسه حاضر شوید» قرار نیست وارد نمازخانه یا جایی شبیه به آن شوید. اتفاقاً اینجا یکی از عادی‌ترین جاهای دانشکده هنرهای زیباست. آتلیه تحصیلات تکمیلی؛ اما آن جمله را پایین دعوتنامه‌ای نوشتند که با همه دعوتنامه‌های دنیا متفاوت است. دعوت‌نامه برای حضور در مراسم دفاع از پایان‌نامه کسی که کیلومترها آن طرف تر از محل تحصیلش در دانشگاه تهران، آسمانی شده است و نامش را در میان «شهدای مدافع حرم» نوشته‌اند. این جا اما، او انگار حضور دارد تا ببیند هم دانشکده‌ای‌ها و خانواده‌اش برای آخرین جلسه رسمی حضور او در دانشگاه، سنگ تمام گذاشته‌اند. برای جلسه دفاع از پایان‌نامه شهید مدافع حرم مهندس «مصطفی کریمی».

گفت‌وگو با «میلاد دخانچی» سردبیر و مجری «جیوگی»

جنون جیوگی روی آنتن

آقای«میلاد دخانچی» مجری و برنامه ساز جوان تلویزیون است که سال‌های جوانی زندگی خود را در غرب گذرانده و اکنون درکنار تحصیل در مقطع دکتری، در دانشگاه «کوئینز» کانادا هم تدریس می‌کند. او از چند سال قبل با ورود به تولید و اجرای برنامه‌های اجتماعی در سازمان صدا و سیما مشهور شد و برنامه‌های موفقی چون «گره» و «جیوگی» را تولید کرد. وی اکنون مشغول ساخت فصل دوم برنامه «جیوگی» است که به همین مناسبت با او مصاحبه‌ای تفصیلی انجام داده‌ایم.

به بهانه اظهارات اخیر کیانوش عیاری

«مو»؛ همه واقعیتی که می‌بینی!

عدم راهیابی فیلم جدید آقای کیانوش عیاری به جشنواره فیلم فجر و اظهارات ایشان درباره عدم پایبندی به استفاده از کلاه‌گیس به جای روسری توسط کاراکترهای خانم حاشیه‌های زیادی در رسانه‌‌ها ایجاد کرده است.بعضا هم با فشار رسانه‌ای سعی بر اثبات دیدگاه عیاری دارند. در متن حاضر علاوه بر تعقیب هدف این حجم از فشار رسانه‌ایِ مسبوق به سابقه هرساله در آستانه جشنواره، بر مدیران، کمیته انتخاب و داوری و سیستم نظارتی از سوی تریبون‌های یک جریان رسانه‌ای خاص با مطالبات مشخص، سراغ مبانی فکری و تحلیلی آن‌ها با تمرکز بر اظهارات عیاری، یادداشت آقایان مهرزاد دانش در پایگاه سینما سینما و نوشته کیوان کثیریان در روزنامه شرق رفته‌ایم...

نگاهی به فراز و فرود یک ایده خیرخواهانه

دیوار مهربانی فرو ریخت!

دقیقاً پارسال همین زمان‌ها بود که توجه به پدیده‌ای به‌نام «دیوار مهربانی» در میان مردم گل کرد و مورد توجه رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی قرار گرفت. آنقدر این اتفاق خوشایند بود و به مذاق بسیاری خوش آمد که بازتاب عجیبی هم در رسانه‌های جهانی پیدا کرد. هر روز به تعداد این دیوارها اضافه می‌شد و به جز دیوار مهربانی کلبه مهربانی، ماشین مهربانی، یخچال مهربانی، میز مهربانی، سبد مهربانی، کتابخانه مهربانی و... به آن اضافه شد تا هر چه مهربانی است را در خود جای دهد. اما سوالی که در اینجا مطرح می‌شود اینکه؛ حالا که نزدیک به یک سال از آن ماجرا و تب و تاب گسترده‌اش می‌گذرد چه خبر از دیوارهای مهربانی؟ دیوارهایی که الان به هر یک از آنها سر بزنید انگار سال‌ها روی آنها گرد فراموشی پاشیده‌اند. دیوارهای خاک‌خورده‌ای که فقط چند میخ و دو کلمه دیوار مهربانی از آن باقی مانده و خبری از لباس‌هایی که قرار بود روی آنها باشد تا کسانی که نیازمند هستند از آنها استفاده کنند نیست. آیا ما مردم جوگیری هستیم؟ آیا دیوار مهربانی که آنقدر بازخورد داشت باید به این زودی تب آن فروکش می‌کرد؟ مگر این ایده، ایده خوب و جانانه‌ای نبود؟ پس ما را چه شد که دیگر هیچ‌کس رغبت نمی‌کند لباس‌هایی که شاید نیاز به آنها ندارد روی میخ‌های دیوار مهربانی آویزان کند؟

سرمقاله

ناگهان پرده برانداخته‌اند !

درباره آنهایی که با هواپیمای جدید عکس یادگاری گرفتند

عباسِ عشق ایرباس

روز چهارشنبه هفته گذشته مدیران شرکت هواپیمایی هما به شهر تولوز فرانسه رفتند تا در مبدأ، هواپیمای خریداری‌شده ایران را تحویل بگیرند. این نخستین ایرباس 321 است که تحویل طرف ایرانی شده است. دوم دی‌ماه سال جاری، قرارداد نهایی خرید ۱۰۰ فروند هواپیما میان ایران‌ایر و شرکت ایرباس به امضا رسیده و پس از گذشت سه هفته، نخستین فروند آن در اختیار ایران قرار گرفت؛ البته چندی پیش آقای فرهاد پرورش، مدیرعامل ایران ایر از تحویل هواپیماهای ایرباس از اوایل سال جاری میلادی خبر داده بود.

شماره‌های پیشین