159
یکشنبه، ۱۹ دی ۱۳۹۵
8
شورای شهر تهران چقدر ماجرای آلودگی هوا را پیگیری می‌کند؟

آقایان خسته‌مان کردند

آلودگی هوا دیگر تبدیل به معضل خسته‌کننده‌ای شده است. معضلی که همه مسوولان به جای به‌دست آوردن یک راهکار اساسی و دسته‌جمعی به‌دنبال راه فرار از قبول مسوولیتی هستند که تهران را خفه می‌کند. از شهرداری و دولت و مجلس بگیرید تا سازمان محیط‌زیست و شورای شهر و خودروسازان و وزارت صنعت، معدن و تجارت و... با هر یک می‌خواهیم از در راهکار آلودگی هوا صحبت کنیم، می‌خواهند خودشان را از در دیگری خارج کنند و چه راهی بهتر از مقصر دانستن سازمان و ارگانی دیگر! واقعاً دیگر در این هوای خاکستری که رو به سیاهی می‌رود؛ چه فرقی می‌کند کدام یک از مسوولان و سازمان‌ها مقصرند؟ چه دولتی که گفته می‌شود 2 میلیارد دلار به شهرداری بدهکار است، چه شهرداری که نمی‌داند با چه راهی و بودجه‌ای حمل‌ونقل عمومی را گسترش دهد، چه مجلس که کاسه چه‌کنم، چه‌کنم دست گرفته، چه سودجویانی که سعی می‌کنند با وارد کردن موتورهای غیرمجاز و سوخت‌های ناسالم همچنان آلاینده‌های هوا را به خورد مردم بیچاره بدهند و جیبشان را پرپول‌تر کنند، چه خودروسازانی که هیچ تلاشی برای بهبود شرایط استاندارد خودروها نمی‌کنند، چه محیط‌زیستی که تنها کاری که از دستش برمی‌آید تکان دادن سر به نشانه تأسف است و... آقایان خسته‌مان کرده‌اید. بیایید دست به دست هم دهید و تهران را از این وضعیت خارج کنید. مگر خودتان در این هوا نفس نمی‌کشید؟ تا کی دستمان به آسمان باشد مگر اینکه خدا رحمی کند و بادی و بارانی را نصیب پایتخت‌نشینان بینوا کند؟

خبر

صبح نو

شورای شهر تهران چقدر ماجرای آلودگی هوا را پیگیری می‌کند؟

آقایان خسته‌مان کردند

آلودگی هوا دیگر تبدیل به معضل خسته‌کننده‌ای شده است. معضلی که همه مسوولان به جای به‌دست آوردن یک راهکار اساسی و دسته‌جمعی به‌دنبال راه فرار از قبول مسوولیتی هستند که تهران را خفه می‌کند. از شهرداری و دولت و مجلس بگیرید تا سازمان محیط‌زیست و شورای شهر و خودروسازان و وزارت صنعت، معدن و تجارت و... با هر یک می‌خواهیم از در راهکار آلودگی هوا صحبت کنیم، می‌خواهند خودشان را از در دیگری خارج کنند و چه راهی بهتر از مقصر دانستن سازمان و ارگانی دیگر! واقعاً دیگر در این هوای خاکستری که رو به سیاهی می‌رود؛ چه فرقی می‌کند کدام یک از مسوولان و سازمان‌ها مقصرند؟ چه دولتی که گفته می‌شود 2 میلیارد دلار به شهرداری بدهکار است، چه شهرداری که نمی‌داند با چه راهی و بودجه‌ای حمل‌ونقل عمومی را گسترش دهد، چه مجلس که کاسه چه‌کنم، چه‌کنم دست گرفته، چه سودجویانی که سعی می‌کنند با وارد کردن موتورهای غیرمجاز و سوخت‌های ناسالم همچنان آلاینده‌های هوا را به خورد مردم بیچاره بدهند و جیبشان را پرپول‌تر کنند، چه خودروسازانی که هیچ تلاشی برای بهبود شرایط استاندارد خودروها نمی‌کنند، چه محیط‌زیستی که تنها کاری که از دستش برمی‌آید تکان دادن سر به نشانه تأسف است و... آقایان خسته‌مان کرده‌اید. بیایید دست به دست هم دهید و تهران را از این وضعیت خارج کنید. مگر خودتان در این هوا نفس نمی‌کشید؟ تا کی دستمان به آسمان باشد مگر اینکه خدا رحمی کند و بادی و بارانی را نصیب پایتخت‌نشینان بینوا کند؟

دولت به هر شهروند تهرانی ۲ میلیون تومان بدهکار است
روز گذشته آقای محسن پیرهادی، عضو هیات رییسه شورای اسلامی شهر تهران در گفت‌و‌گو با فارس به بدهی دولت به شهرداری اشاره می‌کند که با آن مبلغ می‌شود به هر شهروند تهرانی 2 میلیون تومان پرداخت کرد و درباره اجرای حقوق شهروندی گفت: «دولت 18 هزار میلیارد تومان به شهر تهران بدهکار است و اگر این مبلغ پرداخت شود، خدمات بهتری را در حوزه حمل‌ونقل عمومی به خصوص مترو و اتوبوس در شهر تهران ارائه خواهیم داد. اگر مبلغ 18 هزار میلیارد تومان را تقسیم بر جمعیت شهر تهران کنیم، میانگین سهم هر نفر دو میلیون تومان می‌شود که این حق شهروندی است و باید پرداخت شود. البته سهم بیشتر این بدهی مربوط به دولت‌های گذشته نیز هست.»

تا زمانی که کسی مسوولیت آلودگی هوا را برعهده نگیرد وضعیت همین است
با وجود تمام تلاش‌هایی که صورت گرفت نتوانستیم با نمایندگان تهرانی مجلس گفت‌و‌گو کنیم اما سه تن از اعضای شورای شهر پاسخگوی‌مان بودند. آقای محمدمهدی تندگویان، نایب‌رییس کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر تهران در گفت‌و‌گو با «صبح نو» با اشاره به آن که دیگر درباره آلودگی هوا حرفی مانده که زده نشده باشد، گفت: «سوالی که مطرح می‌شود این است متولی آلودگی هوا کیست؛ شهرداری، مجلس، شورای شهر، راهنمایی و رانندگی، خودروسازان، واردکنندگان سوخت، محیط‌زیست، مشکل اینجاست که هر یک از مسوولان و سازمان‌ها مشکل آلودگی هوا را گردن دیگر سازمان و مسوول می‌اندازد. همچنین متاسفانه مدتی است با چنین موضوعی که 100 درصد تخصصی است سیاسی برخورد می‌شود و در نتیجه به جمع‌بندی نمی‌رسیم.»  این عضو شورای شهر معتقد است با چنین شرایطی که کسی مسوولیت آلودگی هوا را برعهده نمی‌گیرد، کاری از پیش نخواهد رفت: «از آنجایی که یک راهکار کلی شکل نمی‌گیرد و ما به عنوان اعضای شورا نمی‌توانیم از طرف هیچ سازمان و ارگانی پاسخ قانع‌کننده دریافت کنیم، موضوع آلودگی هوا را کسی جمع نخواهدکرد. چون با هر بخشی بخواهیم درباره آن صحبت کنیم بخش دیگری را می‌خواهد مقصر بداند. با این روند عملاً به نتیجه نخواهیم رسید.»

 مشکل مدیریتی است نه مالی
تندگویان در زمینه تصویب بدهی 2میلیارد دلاری دولت به شهرداری از سوی مجلس می‌گوید: «بدهی بخشی از معضلات آلودگی هواست. موضوع این است برای آلودگی هوا هیچ ساماندهی وجود ندارد. اگر یکی از دلایل ترافیک و حمل‌و‌نقل عمومی است آقای قالیباف تقریباً 17 سال می‌شود به طور مستقیم با این موضوع در تماس است. چه در همان سال‌هایی که در ناجا بود و چه الان که در شهرداری است؛ چرا هنوز ساماندهی نشده؟ چرا روند ساخت مترو همچنان نسبت به عملکردی که باید اتفاق می‌افتاد عقب‌تر است؟ چرا به جای افزایش خطوط مترو همچنان اتوبان ساخته، پل احداث و تونل زده می‌شود؟ اگر بدهی‌ها هم پرداخت شده بود به نظر شما با این مدل عملکرد مدیریتی واقعاً آلودگی هوا حل می‌شد؟» او در نهایت معتقد است مشکلات از بخش مدیریتی نشأت می‌گیرد نه مالی: «ما از دولت هیچ پولی نمی‌خواهیم فقط جلوی تولید خودروهای آلاینده هوا را بگیرد؛ همین. با پول مشکل آلودگی هوا حل نخواهدشد. مشکل مدیریتی است؛ نه مالی.»

 بعضی‌وقت‌ها احساس می‌شود برخی نمی‌خواهند این معضل برطرف شود
آقای هادی ساعی، عضو شورای شهر تهران نیز می‌گوید که مشکل آلودگی هوا با یک خرد جمعی و کار جهادی قابل حل است. وی به «صبح نو» گفت: «آلودگی هوای شهر تهران کار یک دستگاه، ارگان و شهرداری به تنهایی نیست. نیاز به یک خرد جمعی، کار گروهی و کار جهادی است. همه دستگاه‌ها چه شهرداری چه دولت و چه مردم شهر تهران باید برای نجات از آلودگی تلاش کنند. بعضی وقت‌ها احساس می‌شود عده‌ای نمی‌خواهند این اتفاق بیفتد. در شورای شهر درباره این موضوع بحث‌های زیادی می‌شود؛ اما می‌بینیم مجوز یک‌سری موتورسیکلت‌های کاربراتوری را می‌دهند؛ در صورتی که این موتورها سالیان سال است از رده خارج شده‌اند و به اندازه سه خودرو آلودگی دارند. این موتورها نباید وارد شهر تهران شوند. همین موضوعات به هوای تهران لطمه می زند. کمترین اتفاق این است که در تهران از موتور سیکلت های برقی استفاده کنیم، آن وقت می‌خواهند موتور کاربراتوری وارد کنند!»
او با اشاره به معاینه فنی خودروها که کمتر به آن توجه می‌شود، گفت: «موضوع دیگر بحث معاینه فنی خودروهاست؛ با وجود اهمیت آن متاسفانه در مجلس و دولت به آن اهمیت نمی‌دهند و ما در شورای شهر تصویب کرده بودیم هر 2 سال یک بار این معاینه فنی‌ها انجام شود؛ اما این موضوع جدی گرفته نشده و همین اتفاق‌ها دست به دست هم می‌دهند و بالاخره آلودگی شهر تهران را به بن‌بستی می‌رسانند که فقط از طریق فعالیت دسته جمعی می‌شود آن را برطرف کرد.»

اگر دولت سهم 50 درصدی‌اش را می‌داد...
به گفته این عضو شورای شهر اگر دولت 50 درصد سهم خود را در حمل‌و‌نقل عمومی پرداخت کند بسیاری از مشکلات حل خواهند شد: «مهم‌ترین موضوع در شهرهای بزرگ، حمل‌و‌نقل عمومی است که می‌تواند بخش زیادی از آلودگی شهر را نجات دهد. مردم شهر تهران به جای هوا دارند سرطان استشمام می‌کنند و این خودش مشکل بزرگی است و نسل آینده کشور را دچار معضل خواهد کرد. مطمئناً اگر دولت آن 50 درصد سهم خود را از حمل‌ونقل عمومی پرداخت کند؛ شهر تهران می‌تواند تا حدودی نفس بکشد. خود مردم هم باید همکاری کنند و کمتر از وسایل شخصی استفاده کنند و کمتر خودروهای تک‌سرنشین را در سطح شهر ببینیم. باید هر فردی به اندازه سهم خودش کار خودش را به درستی انجام دهد. شهرداری و دولت هم باید کار خودشان را به درستی انجام دهند و فکر می‌کنم راه نجات همین خواهد بود.»

 اگر زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی توسعه پیدا کنند...
آقای محمد حقانی، رییس کمیته محیط‌زیست شورای شهر تهران در توضیح مشکلات آلودگی هوای تهران به «صبح‌نو» می‌گوید: «شورای شهر یک دستگاه ناظر است که باید تذکرهای لازم را بدهد و پیگیری کند. تا کنون کارهایی هم کرده‌ایم. از جمله جلوگیری از ورود موتورسیکلت‌های کاربراتوری است که قرار بود 300 هزاردستگاه آن وارد کشور شوند. موتورهایی که آلودگی بسیار زیادی دارند و توانستیم با تذکرات و مکاتباتی که انجام دادیم از وزارت صنعت، معدن و تجارت بخواهیم اجازه ورود و شماره‌گذاری این موتورها را ندهد و وزارتخانه هم از این درخواست حمایت کرد. اگر همین تعداد موتور وارد کشور می‌شدند، سالانه 700 هزارتن آلاینده به هوا اضافه می‌کردند. ما دنبال این هستیم که بتوانیم موتورسیکلت‌های انژکتوری و برقی را به میدان بیاوریم. تمام این‌ها در برنامه پنج ساله دوم شهرداری پیش‌بینی شده است.» به گفته حقانی، بحث اساسی در آلودگی هوا بحث زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی است: «اگر بتوانیم زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی را توسعه دهیم آن هم در شرایطی که 10 میلیون نفر جمعیت تهران حداقل در طول روز 2 بار سفر می‌کنند یعنی چیزی بیش از 20 میلیون سفر شهری؛ اما می‌بینیم که زیرساخت‌های مناسبی برای حمل‌ونقل عمومی وجود ندارد و فقط بزرگراه ساخته‌ایم که این بزرگراه‌ها هم در واقع تشویقی‌اند برای آنکه مردم ماشین به خیابان‌ها بیاورند.»

استفاده از سوخت پاک و توسعه مترو بهترین راهکار است
این عضو شورای شهر با تاکید بر فرسوده بودن وسایل حمل‌ونقل عمومی گفت: «الان 7هزار اتوبوسی که در تهران وجود دارند اکثراً فرسوده هستند، مینی‌بوس‌ها تماماً فرسوده‌اند و بخش قابل توجهی از تاکسی‌ها با وجود فرسودگی به کار خود ادامه می‌دهند. دولت باید کمک کند این وسایل حمل‌ونقل عمومی از فرسودگی خارج شوند؛ اما با این حال آن نکته‌ای که از همه آنچه گفته‌ام مهم‌تر است، استفاده از سوخت پاک و توسعه متروست. هنوز مترو براساس برنامه توسعه پیش نرفته و اگر این اتفاق بیفتد می‌تواند بسیاری از مشکلات را حل کند. ترافیک سنگین تهران هم فقط از طریق بهبود حمل‌ونقل عمومی به‌صورت ضربتی و جهادی حل خواهدشد. دولت و شهرداری باید در این زمینه به هم کمک کنند. اگر سوخت‌ها پاک باشند، همه خودروها یورو 4 به بالا باشند تا هوا را آلوده نکند و اگر موتور‌سیکلت‌ها برقی شوند قطعاً آلودگی هوا کاهش پیدا خواهدکرد.»

با وجود تمام مشکلات، دولت باید به هر شکل در ساخت مترو وارد عمل شود
رییس کمیته محیط‌زیست شورای شهر تهران در پایان به بدهی 2 میلیارد دلاری دولت به شهرداری اشاره کرده و می‌گوید: «مجلس بدهی دولت به مجلس را تصویب می‌کند؛ اما وقتی دولت حقوق روزانه‌اش را ندارد پرداخت کند چطور بدهی‌اش را به شهرداری بدهد؟ دو دولت قبل که وضعیت مالی‌اش خوب بود و نفت را بشکه‌ای 140-130 دلار می فروخت؛ چرا آن زمان کمک نکرد؟ الان همه مسوولان نظام می‌دانند دولت در شرایطی است که مسائل و مشکلات زیاد و پروژه‌های نیمه‌تمام زیادی دارد؛ اما با تمام مشکلاتی که پیش روی دولت است من به‌عنوان نماینده‌ای از مردم تهران، تاکید دارم دولت باید در بحث مترو به هر شکل و با تمام گرفتاری‌ها و مشکلات وارد عمل شود.»

captcha
شماره‌های پیشین