152
چهارشنبه، ۰۸ دی ۱۳۹۵
4

ای پیادگان قشون! با شما هستم

پس از گذشت 30 سال از پیروزی انقلاب‌اسلامی در ایران، انتخابات ریاست‌جمهوری سال 88 به‌خاطر حضور چهل‌میلیونی (بیش از 80 درصدی) دارندگان حق رأی، و علاوه‌بر آن، به‌خاطر شور و نشاط کم‌نظیر مردم، بدون شک یک رکوردشکنی تاریخی در زمینه اثبات پشتوانه مردمی یک حکومت بود. این رکورد تاریخی برای حضور دموکراتیک مردم، توسط یک حکومت دینی، بدون هیچ تردیدی چشم مدعیان غرب‌گرای لیبرال‌دموکراسی را کور می‌کرد، اگر و تنها اگر ادعای تلخ تقلب، فتنه 88 را رقم نمی‌زد.

«آدمکشی» را می‌بخشند «آدم فروشی» را نه!

صبح نو

ای پیادگان قشون! با شما هستم

پس از گذشت 30 سال از پیروزی انقلاب‌اسلامی در ایران، انتخابات ریاست‌جمهوری سال 88 به‌خاطر حضور چهل‌میلیونی (بیش از 80 درصدی) دارندگان حق رأی، و علاوه‌بر آن، به‌خاطر شور و نشاط کم‌نظیر مردم، بدون شک یک رکوردشکنی تاریخی در زمینه اثبات پشتوانه مردمی یک حکومت بود. این رکورد تاریخی برای حضور دموکراتیک مردم، توسط یک حکومت دینی، بدون هیچ تردیدی چشم مدعیان غرب‌گرای لیبرال‌دموکراسی را کور می‌کرد، اگر و تنها اگر ادعای تلخ تقلب، فتنه 88 را رقم نمی‌زد.

درطول این سال‌ها  شاید به‌جز آن دونفری که در حصر خانگی به‌سر می‌برند همه سیاست‌مدارانی که ادعا داشتند در آن انتخابات تقلب شده یا درمقابل این ادعا سکوت کردند، هریک به‌نوعی اقرار کرده‌اند که ادعای تقلب یک تهمت واهی بوده است. اما متأسفانه هنوز هم از میان پیادگان قشون فتنه، یا حتی بعضی دیگر از افراد، هستند کسانی که فکر می‌کنند حکومت دینی در حفاظت از رأی مردم مرتکب خیانت شده است. گناه این فریب خباثت‌آلود، بیش از همه، بردوش کسانی است که در آن ایام اوج‌گیری فتنه، آن‌قدر در بوق تهمت تقلب دمیدند که از شدت آن، حتی چشمان سیاست‌مدار کهنه‌کار و جهان‌دیده‌ای همچون مرحوم محمدحسنین‌هیکل، از تعجب گرد شد. تهمت تقلب، در آن ایام، با اتکاء به دستگاه‌های تبلیغاتی غرب ـ مثلاً توئیتر (TWITTER) که به‌فرمان هیلاری‌کلینتون، برای ایفای نقش در آن فتنه، تعمیرات خود را به‌عقب انداخت ـ شاید شدیدترین تبلیغات متمرکز در یک بازه کوتاه زمانی، علیه یک حکومت، درتمام تاریخ باشد.  هنوز هم اصلی‌ترین سؤال این است : آیا واقعاً تقلبی رخ داده بود؟
بعد از انتخابات پرسروصدای ریاست‌جمهوری‌اسلامی در سال 88، چهار نهاد معتبر آمریکایی درباره نتیجه این انتخابات نظرسنجی‌هایی را در داخل ایران انجام دادند.
این 4 مؤسسه عبارت بودند از؛  مرکز تحقیقات استراتژیک گلوب‌اسکن که در تیر ماه 88 (June2009) درست «بعد از انتخابات» دست به نظرسنجی زد.  دانشگاه مریلند که در همان زمان (تیرماه 88، درست بعد از انتخابات) نظرسنجی انجام داد.
 سازمان ورلدپابلیک‌اوپینیون که در شهریور 88 (September2009) حدود «2 ماه پس از انتخابات» نظرسنجی کرد و بالاخره پژوهشگاه چارنی که «یک سال بعد» یعنی در شهریور 89 (September2010) نظرسنجی جدیدی را صورت داد. علاوه‌بر این، نظرسنجی‌هایی هم پیش از انتخابات انجام شده بود که یکی از معتبرترین آنها مربوط بود به سازمان Terror_Free_Tomorrow)TFT) که حدود دو هفته قبل از انجام انتخابات، نظرسنجی بسیار گسترده‌ای را درسطح کل کشور انجام داده و پیروزی رییس‌جمهور منتخب را پیش‌بینی کرده بود. اکنون اجازه دهید ببینیم تحقیقات این مؤسسات درباره نتایج انتخابات سال 88 ایران چه می‌گوید. تمامی این نهادها درباره انتخابات ایران و این مسأله که «آیا در این انتخابات تقلبی که نتایج انتخابات را تحت تأثیر قرار داده باشد، رخ داده است یا نه؟» پاسخ یکسانی ارائه می‌دهند.  رییس مؤسسه پژوهشی چارنی (Charney_Research) پس از طرح این سؤال که به‌راستی ایرانیان به چه‌کسی رأی داده‌اند،‌ چنین پاسخ می‌دهد: به‌رغم اتهامات گسترده تقلب، تمامی نظرسنجی‌های پس از انتخابات نشان می‌دهند که حدود 60 ٪ از افرادی که مورد مصاحبه قرار گرفتند می‌گویند که آنها در انتخابات سال (88) 2009 به احمدی‌نژاد رأی داده‌اند، که نزدیک به آمار رسمی بحث‌برانگیز است. چهار نظرسنجی جداگانه پس از انتخابات، دو مورد بلافاصله بعد از رأی‌گیری در ماه ژوئن گذشته (خردادماه 88) و یکی در سپتامبر سال گذشته (شهریورماه 88) و کار ما در ماه سپتامبر امسال (شهریورماه 89) تماماً نتیجة مشابهی دربرداشت. در تمامی آنها احمدی‌نژاد بین 55٪ و 61٪ آراء را به‌دست آورد، که نزدیک به اعلام رسمی 63٪ است. مخالفان 35٪ تا 42٪ از آراء را به‌دست آوردند که نزدیک به نتیجه رسمی 37٪ است.
ظاهراً به‌خاطر همین نتایج بسیار جالب است که پژوهشگران مرکز تحقیقات چارنی (Charney) پا را از این فراتر نهاده و شرکت‌کنندگان در نظرسنجی خود را در برابر این سؤال قرار می‌دهند که «درباره نحوه برخورد حاکمیت ایران با کسانی که به خاطر ادعای تقلب به خیابان‌ها آمده بودند، چه احساسی دارید؟»
پاسخ ایرانیان به این سؤال چنین است: چنان‌که نمودار نشان می‌دهد سه‌پنجم از ایرانیان احساس می‌کنند پس از انتخابات، دولتشان به‌درستی با مخالفانی که به خیابان‌ها آمده بودند، برخورد کرد. فقط یک‌پنجم گفتند دولت در این سرکوب‌ها زیاده‌روی به خرج داده است...
گزارش تحلیلی مؤسسه WPO از جهات دیگری هم خواندنی است. پژوهشگران این مؤسسه تقریباً تمامی شبهاتی را که در آن ایام پرآشوب مطرح شده بود گردآوری کرده و مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهند. دست آخر هم به‌صراحت نتیجه می‌گیرند که حتی اگر دست‌کاری‌هایی در آراء صورت گرفته باشد، این دست‌کاری‌ها به‌هیچ وجه به‌اندازه‌ای نبوده که درنتایج کلی انتخابات تأثیری بگذارد. بنابراین با اطمینان می‌توان گفت که رییس‌جمهور منتخب ـ چه خوشمان بیاید و چه خوشمان نیاید ـ رأی قاطع مردم ایران را در انتخابات سال 88 به دست آورده بود. پژوهشگران WPO برای اطمینان خاطر، این سؤال را هم در نظرسنجی خود می‌آورند که «آیا با ابطال انتخابات و تجدید آن موافقید؟» اکثریت قاطع افراد (63٪ کل پرسش شوندگان) با این پیشنهاد مخالفت می‌کنند و حتی حدود 36 درصد از کسانی که به رقیب اصلی رییس‌جمهور منتخب رأی داده بودند نیز با این پیشنهاد مخالفت می‌کنند.
 این همان حقیقتی است که بعدها از زبان‌های گوناگونی شنیده شد. حتی برخی از اعضای اصلی ستاد انتخاباتی موسوی هم به‌صراحت به این نکته اعتراف کردند که بله مردم حقیقتاً به رییس‌جمهور منتخب رأی داده‌اند اما به‌دلیل سخنانی که او در مناظره‌ها به‌زبان آورده باید انتخابات را باطل کرد! چنین اعترافی نه فقط توسط مصطفی‌تاج‌زاده و درجمع صمیمی دوستانش در زندان اتفاق افتاد که حتی توسط آقای عباس‌آخوندی، وزیر فعلی مسکن و نماینده آن زمان موسوی در جلسه نمایندگان کاندیداها با رهبری نیز به‌زبان آورده شد.
...در ابتدای دوره انتخابات، اکثریتی از طرف‌داران موسوی فکر می‌کردند که احمدی‌نژاد برنده انتخابات است، اما شب انتخابات، دوسوم این هواداران تصور می‌کردند که موسوی پیش خواهد بود. به‌فاصله کوتاهی پس از انتخابات، اکثر هواداران موسوی پذیرفتند که احمدی‌نژاد به‌عنوان رییس‌جمهور قانونی مشروعیت دارد اما در نیمه جولای (یک ماه بعد از انتخابات)، با یک افت قابل توجه، این اکثریت، مشروعیت قانونی او را رد کردند. باز در سپتامبر (دوماه‌ونیم بعد از انتخابات) بالای 50 درصد این هواداران مجدداً گفتند که او یک رییس‌جمهور مشروع و قانونی است! دو روز قبل از انتخابات با سه چهره مطرح نهادهای افکارسنجی کشور که در کمپین موسوی حضور داشتند، تماس گرفتم و گفتم ما می‌خواهیم این تیتر را بزنیم که موسوی به‌طور قطع پیروز انتخابات است. شما به‌عنوان کارشناسان این رشته، حاضرید نامه سه نفره‌ای امضا کنید؟ آنها گفتند ما اعتبار علمی خود را هزینه چنین ادعایی که یقین نداریم، نمی‌کنیم. مرکز نظرسنجی وابسته به خبرگزاری ایسنا، ایسپا (نهادی که یقیناً کم‌ترین گرایشی به پیروزی احمدی‌نژاد نداشت) در آخرین نظرسنجی خود درسطح کشور، که دو روز قبل از انتخابات برگزار کرده، رسماً احمدی‌نژاد را دست‌کم صاحب 54 درصد آراء در دور اول انتخابات می‌داند.  نظرسنجی مؤسسه TFT هم نسبت آراء احمدی‌نژاد را دو برابر آراء موسوی ارزیابی کرده بود. درست است که طبق نظرسنجی این مؤسسه، برخی از افراد هنگام نظرسنجی، هنوز تصمیم نگرفته بودند به چه‌کسی رأی خواهند داد؛ اما به‌قول دکترامیدنقشینه‌ارجمند، حتی اگر این فرض رؤیایی در نظر گرفته شود که همه افراد باقی مانده تصمیم خواهند گرفت تا به موسوی رأی دهند، باز هم انتخابات به دور دوم کشیده می‌شد. بسیاری از افراد ستاد موسوی بالاترین امیدشان در انتخابات، کشیده شدن کار به دور دوم بوده است. با تمام این احوالات، موسوی در شب 22 خردادماه، درحالی که حتی شمارش آراء انجام نشده بود، اعلام می‌کند یا من برنده هستم یا تقلب رخ داده است...

تحلیل: سید محمد روحانی

captcha
شماره‌های پیشین