sobhe-no.ir
1096
یکشنبه، ۲۱ دی ۱۳۹۹
11
محمد صوفی و شاهین شرافتی از فصل جدید «رادیو هفت» به «صبح‌نو» می‌گویند

یک ساعت حال خوب

لی‌لا سلمانی / برنامه «رادیو هفت» به تهیه‌کنندگی وکارگردانی مشترک محمد صوفی و منصور ضابطیان بعد از 6 سال وقفه و دوری از آنتن تلویزیون در شب یلدای 99 دوره جدید خود را آغاز کرد؛ این اتفاق خوشایند ما را بر آن داشت تا با محمد صوفی، یکی از سازندگان این برنامه نوستالژیک و پرمخاطب و شاهین شرافتی، مجری سه‌شنبه‌شب‌های این برنامه گفت‌وگویی خواندنی را ترتیب دهیم که در ادامه می‌خوانید.

صبح نو

محمد صوفی و شاهین شرافتی از فصل جدید «رادیو هفت» به «صبح‌نو» می‌گویند

یک ساعت حال خوب

لی‌لا سلمانی / برنامه «رادیو هفت» به تهیه‌کنندگی وکارگردانی مشترک محمد صوفی و منصور ضابطیان بعد از 6 سال وقفه و دوری از آنتن تلویزیون در شب یلدای 99 دوره جدید خود را آغاز کرد؛ این اتفاق خوشایند ما را بر آن داشت تا با محمد صوفی، یکی از سازندگان این برنامه نوستالژیک و پرمخاطب و شاهین شرافتی، مجری سه‌شنبه‌شب‌های این برنامه گفت‌وگویی خواندنی را ترتیب دهیم که در ادامه می‌خوانید.

محمد صوفی؛ کارگردان و تهیه‌کننده:
وقتی می‌گوییم خانواده بزرگ «رادیو هفت» اصلا شعار نیست

چه اتفاقاتی سبب شد «رادیو هفت» بعد از وقفه‌ای 6 ساله مجددا روی آنتن برود؟
فارغ از اینکه بخواهیم در شرایط کنونی درباره «رادیو هفت» صحبت کنیم، تیم ما ترجیح می‌داد برنامه دیگری بسازد، کمااینکه در چند ماه گذشته پیشنهاداتی مطرح شد و پیرو آنها مذاکراتی هم داشتیم؛ اما به طرز عجیبی مشخصا در طول یک‌سال گذشته با پیام‌های متعدد همراهان و مخاطبان همیشگی‌مان روبه‌رو شدیم مبنی بر اینکه در وضعیت کنونی و اتفاقات پیش‌آمده طی یک‌سال گذشته به برنامه‌ای مانند «رادیو هفت» نیاز داریم؛ خیلی‌ها سراغ برنامه را ‌گرفتند  و درواقع به ما و برنامه لطف داشتند؛ وقتی از طرف شبکه هم با پیشنهاد ساخت دوباره «رادیو هفت» مواجه شدیم، جمیع این اتفاقات ما را به این نتیجه رساند که در کنار پیشنهاداتی که مطرح شده شاید زمان آن رسیده که 
«رادیو هفت» را دوباره راه‌اندازی کنیم. در طول سال‌های گذشته که ما «رادیو هفت» و بسیاری برنامه‌های دیگر را ساختیم، گاهی اوقات جنس برنامه‌ها به سمتی رفت که تیم سازنده بیش از یک برنامه تلویزیونی به آن نگاه ‌کردند و گاهی اوقات همه ما به چشم یک مسوولیت اجتماعی به آن نگاه کردیم؛ وقتی احساس کردیم 
«رادیو هفت» می‌تواند تاثیرگذار باشد، می‌تواند لحظات خوبی را برای مردم در بین این همه فشار به لحاظ فضای اقتصادی، همه‌گیری بیماری و... ایجاد کند، طبیعی است که به این برنامه به عنوان یک مسوولیت اجتماعی در کنار برنامه‌‌‌سازی تلویزیونی نگاه کردیم.

    فکر می‌کنید «رادیو هفت» در این نوبت به قوت گذشته به کار خود ادامه می‌دهد؟
باید به چند نکته توجه کرد؛ یکی از عادات اجتماعی ما فارغ از خوب یا بد بودن این است که همیشه اتفاقاتی که در گذشته رخ داده‌اند، گویی از آنچه در حال حاضر اتفاق می‌افتند، بهتر هستند چراکه با فکرکردن به گذشته معمولا جنبه‌های منفی کمرنگ می‌شوند، کمااینکه ممکن است یک‌سال دیگر راجع‌به این روزهای «رادیو هفت» با حسی نوستالژیک صحبت شود؛ هر اتفاقی در زندگی و هر برنامه تلویزیونی می‌تواند نقاط مثبت و منفی مختص به خود را داشته باشد؛ در مورد «رادیو هفت» فعلی چند نکته را باید در نظر گرفت؛ یکی اینکه این برنامه، «رادیو هفت» دوران کروناست که یکسری ویژگی را همواره به دنبال خود داشته است. در عین اینکه ما سعی می‌کنیم اصول و چارچوب «رادیو هفت» را حفظ کنیم، باید با شرایط همه‌گیری نیز هماهنگ باشیم؛ ما همیشه در برنامه یک استودیوی شماره2 داشته‌ایم که اتفاقات زنده بسیاری (متن‌خوانی، حضور خوانندگان و...) در آن می‌افتاد و امضای مختص به خود را به لحاظ فرم گرافیکی داشت که اتفاقا تعمدا تصمیم گرفتیم تا استودیوی شماره2 را در این دوران نداشته باشیم.

   چرا؟ استودیوی شماره2 که بخش مهمی از برنامه بود.
معتقد بودیم در یک‌سال گذشته تلویزیون برنامه‌های زیادی داشت و تلاش کرد با موضوع کرونا کار کند اما خیلی از این برنامه‌ها به جز بخش‌های اطلاع‌رسانی که تا جایی که می‌توانست خوب کار کرد، تحت تاثیر شرایط کرونا ساخته نشد و روال خود را داشتند، نهایت مجری آماری را اعلام می‌کرد، شعارها و پیام‌های لازم را انتقال می‌داد، ابتدا یا انتهای برنامه، مجری ماسکی بر صورت داشت و هنگام گفت‌وگو این موضوع را رعایت می‌کرد و...


 البته شاید کار دیگری هم نمی‌شد انجام داد؛ وقتی خواستیم «رادیو هفت» دوران کرونا را بسازیم باید این مقوله در تارو پود برنامه دیده می‌شد؛ به همین منظور استودیوی شماره2 را حذف کردیم تا خواندن متن توسط افراد از داخل خانه‌های آنها باشد و این کار با توجه به عقبه‌ای که در ذهن مردم وجود داشت، ریسک محسوب می‌شد؛ اما با این کار شعار «در خانه بمانیم» حفظ می‌شود که می‌توان بسیاری از کارها را در خانه انجام داد، حتی كارهای یک برنامه تلویزیونی؛ طبیعتا این تنوع تصویری از آن تصویری که از «رادیو هفت» قدیم به خاطر داریم، کمی دورمان می‌کند گرچه این موضوع بعد از مدتی به امضای جدید برنامه در شرایط کرونا تبدیل خواهد شد و امروز هم مردم تاحدودی آن را پذیرفته‌اند.

    در این دوره گفت‌وگوهای هرشبی هم از برنامه حذف شده است.
 به این دلیل که در این گفت‌وگوها سراغ پیشکسوتان می‌رفتیم تا از تجربیات آنها استفاده کنیم؛ حالا بخش مهمی از جامعه که این بیماری خطرات جدی برای آنها دارد، همین عزیزانند؛ برای ضبط این بخش حداقل 15 نفر در یک استودیوی دربسته حضور دارند و ما این ریسک را نمی‌کنیم اما به دنبال این هستیم تا به اشکالی دیگر گفت‌وگوهایی داشته باشیم. از راه دور، اسکایپی یا... اما این بخش هم محدودیت‌هایی دارد؛ چندباری آن را امتحان کردیم که با توجه به محدودیت‌های اینترنتی، به لحاظ فنی کیفیت خوبی را شاهد نبودیم.

    بعد از اتمام کرونا به شرایط قبل باز خواهید گشت؟
بله؛ شرایط پاندمی که تمام شود، ما برمی‌گردیم؛ گرچه از این امکانی که الان به وجود آورده‌ایم و تبدیل به یکی از ویژگی‌های برنامه شده‌ است، بعدها هم استفاده خواهیم کرد؛ به استودیوی شماره2 بازمی‌گردیم و آن بخش را هم فعال خواهیم کرد.
 
    با مواردی که توضیح دادید، شاید برای مخاطب این ذهنیت به وجود بیاید که این «رادیو هفت» آن برنامه قدیم نیست.
این اتفاقات و مواردی که درباره آنها توضیح دادم، دلیلی بر بهتر بودن یا بدتر بودن نیست؛ این فرم جدیدی از 
«رادیو هفت» در شرایط جدید است که طبیعتا وقتی این شرایط عوض شود، ما هم به آن چهره آشنایی که همه از «رادیو هفت» در خاطر داشتند، نزدیک می‌شویم؛ البته شاید کامل بازنگردیم اما به هرحال ما باید «رادیو هفت» سال 99 را بسازیم، نه برنامه‌ای که سال 92 روی آنتن رفته است چراکه شرایط و امکانات تغییر کرده‌اند.

    شرایط و سختی‌های کنونی به کیفیت برنامه لطمه نزد؟
دراین‌باره باید ببینیم برآیند نظرات چگونه است؛ برای همین شما را به سمت صفحه مجازی برنامه دعوت می‌کنم تا نظرات مردم را از روزی که خبر پخش دوباره «رادیو هفت»را اعلام کرده‌ایم، ببینید؛ اینکه چه تعداد معتقدند برنامه به قوت قدیم نیست، چه تعداد از برنامه راضی هستند و شب‌ها آرامش مدنظر ما را تجربه می‌کنند. ما معتقدیم برنامه تا امروز جای خود را در بین خانواده‌ها باز کرده است؛ یادتان باشد كه از روز شروع برنامه مدت زیادی نگذشته و برای قضاوت درباره موفقیت برنامه روتین کمی زود است.

    جنس رقابت و فضای رسانه نسبت به گذشته فرق کرده است؛ برای همراه ‌کردن نسل جدید با برنامه چه راهکارهایی را مدنظر دارید؟
عنوان این برنامه «رادیو هفت» است و با برنامه قبلی
 6 سال فاصله دارد اما ما در این مدت‌زمان کارهای متعددی را تولید کرده‌ایم و گروه همراه زمانه پیش آمده است. زمانی که برنامه «رادیو شب» را می‌ساختیم، بسیاری از همراهان آن برنامه کسانی بودند که خودشان آن برنامه را کشف و «رادیو هفت» را ندیده بودند؛ البته برنامه‌ها علاوه بر مخاطبان قدیم، مخاطبان جدید خود را هم کشف ‌کردند. درباره «رادیو هفت» هم همین‌طور است؛ نیازهایی که باعث شد سال 89 برنامه «رادیو هفت» ساخته شود، کماکان وجود دارند و حتی در بعضی موارد بیشتر؛ نیاز مردم به آرامش و تجربه آن برای ساعتی در شب هنوز حس می‌شود و ما باید در کنار این نیازها، علاقه‌مندی‌های نسل جدید را هم درنظر بگیریم؛ بنابراین این کار را انجام می‌دهیم و کم‌کم پیش می‌رویم. در دوره قبل مخاطب، «رادیو هفت» را پیدا کرد و ما تبلیغات گسترده‌ای نکردیم؛ ظاهرا مخاطبان قدیم ما در این دوره هم این کار را برای ما انجام می‌دهند؛ کسانی که به ما پیام می‌دهند در این شب‌ها «رادیو هفت» را پیدا کرده‌اند و این برای ما خیلی خوشایند است. در مجموع بعد از رسیدن به یک شرایط پایدار باید آیتم‌های مختلف را بر اساس نیازسنجی‌ها بسازیم و پخش کنیم.

    بسیاری از برنامه‌ها برای دیده‌شدن و جذب مخاطب از امکانات فضای مجازی استفاده‌ فراوان می‌کنند؛ شما قصد ندارید حداقل حالا که ابتدای برنامه است از این امکان بهرمند شوید؟
نه؛ البته این نه صددرصد نیست؛ درباره چیزی که در حال حاضر وجود دارد، می‌گویم نه! مدیا یک واقعیت صددرصد و مقوله‌ای انکارناپذیر است؛ هم‌اکنون هر آدمی یک رسانه است و اگر ما به‌عنوان یک فعال رسانه‌ای مخالف آن باشیم، دچار یک خطای راهبردی و محاسبه‌ای شده‌ایم؛ اما امروز خیلی از دوستان که برای تک‌تک آنها احترام قائلم، مسیر را اشتباه رفته‌اند؛ اینکه شما تمام برنامه را فدا کنید تا در برنامه حرفی بزنید، حرکتی بکنید، یک کار غیرمتعارفی انجام دهید تا در فضای مجازی برجسته شود و آنجا مخاطب پیدا کنید، غلط است؛ اگر چیزی از درون برنامه نجوشد،  قلابی(فیک) و ضدخودش است؛ شما فراوان می‌بینید که مجری یک برنامه جمله‌ای بی‌ربط می‌گوید که به زعم خودش حرف خاصی است و ممکن است به جایی بربخورد و بعضی اوقات به لودگی می‌زند؛ بعد از آن هم با بده‌بستان‌های مالی با برخی پیج‌ها و کانال‌ها این بخش‌ها به سرعت پخش می‌شوند، حتی عده‌ای برای همین کار کنار تیم قرار می‌گیرند و پول خوبی هم دریافت می‌کنند حتی سفارش هم می‌دهند که مثلا شما فردا فلان پشتک را در برنامه بزن و ما در مدت 24 ساعت آن را منتشر می‌کنیم، به طوری که شما احساس می‌کنید در کل زمان برنامه، عوامل طوری برنامه‌ریزی کرده‌اند که آن اتفاق رخ دهد و وایرال شود؛ این قضیه از ذات کار رسانه‌ای دور است؛ شما باید اول بتوانید در همان رسانه که کار می‌کنید، برنامه موفق بسازید و تاثیر بگذارید؛ حتی لازم نیست کاری بکنید زیرا خود مخاطب این کار را می‌کند، کمااینکه بسیاری مواقع از برنامه ما بخش‌هایی را می‌بینید که وایرال شده است. در کنار این موارد باید به این فضا نگاه حرفه‌ای داشته باشیم و برای آن طراحی کنیم؛ اما طراحی که از دل برنامه جوشیده باشد، نه به‌عنوان غده چرکی که از برنامه بیرون زده است و تناسبی با آن ندارد و فقط قرار است فالوئر بگیرد.
 
    جمع‌‌کردن گروه بعد از گذشت چند سال کار سختی بود؟
بله؛ سخت به جهت هماهنگی برنامه‌‌های دوستان با هم وگرنه دوستانی که در این سال‌ها کنار ما بودند، بیش از ما به این برنامه علاقه دارند؛ تمام این سال‌ها سعی کردیم کنار هم باشیم و همین که مانند اعضای یک خانواده کنار هم بوده‌ایم روی مخاطب هم تاثیر می‌گذارد و وقتی می‌‌گوییم خانواده بزرگ «رادیو هفت»، این اصلا شعار نیست؛ این برنامه جزو معدود برنامه‌هایی بود که بسیاری از مخاطبان عوامل پشت دوربین را هم به اندازه افراد جلوی دوربین می‌شناختند؛ بنابراین زمان آغاز چنین برنامه‌ای اعضای آن با خوشحالی دور هم جمع می‌شوند اما نه به این معنا که درهای برنامه بسته است و کسی
 قرار نیست به آن اضافه شود.
«رادیو هفت» در دوره‌های قبلی استعدادهای بسیاری را معرفی کرد؛ این روند در دوره جدید هم وجود دارد؟
بسیاری از برنامه‌های تلویزیون از نظر استخدام افراد، محتوا و... معمولا مصرف‌کننده‌اند اما شاید 
«رادیو هفت» جزو معدود برنامه‌هایی باشد که تولیدکننده بود؛ چه به لحاظ محتوا که چندین و چند جلد کتاب از دل آن بیرون آمد، چه به لحاظ چهره‌هایی که در برنامه بودند، مانند امیرعلی نبویان، شاهین شرافتی که از رادیو آمد و... . ما تیمی داشتیم که برنامه‌های مختلف هنری را رصد می‌‌کردند تا از دوستان فعال در این حوزه‌ها به برنامه دعوت کنیم. بسیاری از افرادی که الان جزو چهره‌ها محسوب می‌شوند، اولین‌بار در «رادیو هفت» معرفی شدند؛ این مسیر هم‌اکنون هم وجود دارد و ما این رسالت را برای خودمان قائلیم تا بگردیم و استعدادهای جوان را به برنامه دعوت کنیم.

    برنامه تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟
«رادیو هفت» برنامه روتینی است که ادامه‌دار خواهد بود اما قراردادهای برنامه‌‌‌سازی سالانه بسته می‌شوند؛ به همین دلیل تا پایان اسفند 99 هستیم و بعد از آن، هم شبکه و هم ما علاقه‌مندیم برنامه ادامه داشته باشد تا اینكه در سال 1400 هم کنار مخاطبان باشیم.

شاهین شرافتی، مجری:
در سخت‌ترین زمان ممکن
 برای برنامه‌‌‌سازی هستیم
 
     ارزیابی شما به‌عنوان یکی از مجریان «رادیو هفت» از دوره جدید این برنامه چیست؟
این برنامه سال‌ها روی آنتن بوده و حالا در دوره جدید آن آغاز شده است؛ برنامه سه‌شنبه‌شب را که اجرا کردم، 
هزار و صدوسی‌امین برنامه «رادیو هفت» بود؛ ما با وقفه‌ای 6 ساله کنار مخاطبان نبودیم اما دوباره توانسته‌ایم این تجربه خوب را داشته باشیم؛ اینکه برنامه در این نوبت شبیه اتفاق قبلی بشود یا نه را مخاطبان باید جواب دهند، نه منِ مجری! باید این موضوع را در طول زمان سنجید که آیا می‌تواند به اندازه هزار و صد و سی تجربه دلنشین آرام و شبانه قبل، دوست‌داشتنی باشد یا مخاطب نیازمند تجربه دیگری در این ساعت از شب است.

    قصد دارید در اجرای خود به نسبت 6 سال قبل چه تغییراتی را لحاظ کنید؟ چقدر اجرای این نوبت شما به‌روز شده است؟
ما هم در کنار مخاطبان نسبت به سال‌های قبل تغییر کرده‌ایم اما درباره اینکه سه‌شنبه‌شب‌هایی که من اجرا می‌کنم نسبت به سال‌های قبل چه تغییراتی کرده است، باید بگویم سوگیری تفریحی‌بودن و ابعاد سرگرمی این شب‌ها بیشتر شده است؛ به‌هرحال ما 6سال بزرگ‌تر و آدم‌های به‌ظاهر باتجربه‌تری شده‌ایم که این تجربیات در برنامه‌‌‌سازی هم اتفاق خواهند افتاد و احتمالا مخاطب هم همین برداشت را خواهد کرد.
 
    در اجرای خود برای القای حس آرامش (که از اهداف اصلی برنامه است) به مخاطب چه می‌کنید؟
به نظر کمی صفر و یک به ماجرا نگاه می‌کنیم؛ من خیلی با کلمه القا موافق نیستم.

    القا نه به معنای بد آن؛ درواقع مقصودم انتقال حس آرامش است.
 ما برنامه شبانه‌ای داریم که تلاش می‌کند مخاطب آخر شب ذهنی راحت‌تر داشته باشد، موسیقی خوب بشنود و تصاویر خوب ببیند، به طوری که در آن ساعات شب و پیش از خواب کمی از دغدغه‌های این روزهایش، از مسائل اقتصادی گرفته تا شرایط کرونا و...، فاصله بگیرد؛ حالا چقدر در این راستا موفق بوده‌ایم را باید از مخاطبان پرسید. ممکن است شما هزار کار کنید اما از نظر مخاطب آن چیزی نباشد که باید؛ به نظر من ثمره این برنامه را در آرامش مخاطبان که در این سه هفته این تجربه را همراه ما داشته‌اند یا نه، می‌توان جست‌وجو کرد؛ اگر داشتند احتمالا ما در مسیر درستی حرکت می‌کنیم و اگر نه که این تلاش‌ها مسیر درستی را طی نکرده‌ است.

    حضور در تلویزیون به‌واسطه اجرا در 
«رادیو هفت» چه حسی را در شما برانگیخت؟
با اینکه پیش از این برنامه در رادیو توفیق‌هایی داشتم اما بسیاری از افراد من را به‌واسطه برنامه «رادیو هفت» می‌‌شناسند؛ بعد از آن بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی را نرفتم و باز در کنار تیم «رادیو هفت» تجربه‌های دیگری را داشته‌ام؛ درباره بازگشت به این برنامه باید بگویم من خیلی خوشحال بودم چراکه در مقاطعی قرار بود با «رادیو هفت» به آنتن بازگردیم اما بعد از قطعی‌شدن پخش برنامه تجربه من شوق و بیم بود؛ اینکه آیا بعد از این مدت بازهم مخاطبان به اندازه سال‌های گذشته ما را دوست دارند! البته هنوز هم این احساسات را دارم و امیدوارم در آینده این بیمناکی کمرنگ‌تر شود و با شوق جلو بروم.
 
    نکات پایانی خود را بفرمایید.
غیر از تغییراتی که در زمینه‌های مختلف کرده‌ایم، به جرات می‌گویم در سخت‌ترین زمان ممکن برای برنامه‌‌‌سازی هستیم چراکه مخاطب انتخابات فراوانی دارد؛ انحصار برنامه‌ها بعد از ورود برنامه‌های اینترنتی، پادکست‌ها و... از دست تلویزیون خارج شد، بنابراین مخاطب شما از برنامه‌‌‌سازی انتظارات متفاوتی دارد؛ با این شرایط و بنا به محدودیت‌ها شاید گاهی اوقات خلاقیت‌هایمان آنگونه که در نظر داریم، نیستند اما همچنان تلاش می‌کنیم تا در برنامه «رادیو هفت» کمی حال مخاطب را خوب کنیم.
 

captcha
شماره‌های پیشین